choroba skóry ulegająca zaostrzeniu pod wpływem światła słonecznego
Wskazanie

Fotodermatozy to grupa chorób skóry charakteryzujących się nieprawidłową reakcją na promieniowanie słoneczne. Należą do nich między innymi: toczeń rumieniowaty, wyprysk słoneczny, wielopostaciowe osutki świetlne, porfiria, reakcje fototoksyczne i fotoalergiczne. Objawy obejmują zaczerwienienie, swędzenie, pęcherze, wysypkę i bóle skóry w miejscach eksponowanych na światło słoneczne.

W leczeniu fotodermatoz stosuje się różne preparaty w zależności od typu schorzenia. W przypadku reakcji fotoalergicznych i fototoksycznych kluczowe jest odstawienie czynnika wywołującego. W leczeniu stosuje się leki przeciwhistaminowe (Clatra, Zyrtec, Claritine), miejscowe glikokortykosteroidy (Elocom, Cutivate, Dermovate), a w cięższych przypadkach doustne glikokortykosteroidy (Encorton, Metypred). Przy toczniu rumieniowatym używa się leków przeciwmalarycznych (Arechin) oraz immunosupresyjnych (Imuran, CellCept).

Największą trudnością w leczeniu fotodermatoz jest skuteczne unikanie ekspozycji na promieniowanie słoneczne, co znacząco wpływa na jakość życia pacjentów, szczególnie w okresie letnim. Wyzwaniem jest także długotrwałość terapii i konieczność ciągłego stosowania fotoprotekcji. W ciężkich przypadkach, jak np. w porfiriach, choroba może wymagać specjalistycznego leczenia oraz znacznych modyfikacji stylu życia pacjenta. Istotnym problemem jest również diagnostyka różnicowa, gdyż objawy mogą przypominać inne choroby skóry, co opóźnia wdrożenie właściwego leczenia.

Standardem postępowania, niezależnie od typu fotodermatozy, jest rygorystyczna fotoprotekcja – stosowanie preparatów z wysokim filtrem przeciwsłonecznym (Cetaphil Pro UV, Pharmaceris S, La Roche-Posay Anthelios), noszenie odzieży ochronnej oraz unikanie ekspozycji na słońce w godzinach największego nasłonecznienia. W ciężkich przypadkach może być konieczna fototerapia hartująca skórę lub fotochemioterapia (PUVA) z użyciem psoralenów (Oxsoralen).