Asikreba – Kapsułki twarde

Asikreba
Kapsułki twarde, 12,5 mg

Produkt leczniczy zawiera sunitynibu jabłczan, substancję czynną, dostępną w różnych dawkach kapsułek twardych. Lek stosuje się w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego, raka nerkowokomórkowego z przerzutami oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki u dorosłych. Jest wskazany zwłaszcza po niepowodzeniu wcześniejszych terapii, takich jak leczenie imatynibem. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze, w tym barwniki żółcień pomarańczową i tartrazynę.

Pobierz ChPL PDF Asikreba – Kapsułki twarde – 12,5 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie sunitynibem (Asikreba) powinno być prowadzone przez lekarzy doświadczonych w terapii przeciwnowotworowej, z uwzględnieniem specyficznego dawkowania zależnego od wskazania. W GIST i raku nerkowokomórkowym z przerzutami (MRCC) stosuje się schemat 50 mg/dobę przez 4 tygodnie, następnie 2-tygodniową przerwę (schemat 4/2), co daje 6-tygodniowy cykl. W nowotworach neuroendokrynnych trzustki (pNET) dawka wynosi 37,5 mg/dobę podawana ciągle bez przerw. Modyfikacje dawki są możliwe w zakresie 25–75 mg/dobę (GIST, MRCC) i do 50 mg/dobę (pNET), z korektą co 12,5 mg, zależnie od tolerancji i parametrów bezpieczeństwa. W badaniu III fazy dla pNET maksymalna dawka wynosiła 50 mg/dobę. Kapsułki podaje się doustnie, z posiłkiem lub bez, a dostępne dawki to 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg i 50 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii.

Podczas terapii należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na CYP3A4. Silne induktory (np. ryfampicyna) mogą wymagać zwiększenia dawki sunitynibu do maksymalnie 87,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET), natomiast silne inhibitory (np. ketokonazol) mogą wymagać redukcji dawki do minimum 37,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET), z koniecznością ścisłego monitorowania tolerancji. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh A i B) nie zaleca się modyfikacji dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (Child-Pugh C) stosowanie sunitynibu jest przeciwwskazane. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym poddawanych hemodializie. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 18 lat. U osób starszych (>65 lat) nie stwierdzono istotnych różnic w bezpieczeństwie i skuteczności, nie wymaga się zmiany dawki początkowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Asikreba 12,5 mg

cytochrom CYP3A4, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitynib, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Działania niepożądane
Lek Asikreba, zawierający sunitynib, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Najcięższe powikłania obejmują niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforację przewodu pokarmowego oraz różne krwotoki, w tym z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, guza, układu moczowego i mózgu. Dodatkowo obserwuje się ryzyko niewydolności wielonarządowej, rozsianego krzepnięcia wewnątrznaczyniowego, odmy opłucnowej, wstrząsu i nagłego zgonu. Często występujące działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty) i skóry (przebarwienia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). W trakcie terapii często rozwija się niedoczynność tarczycy oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 7115 pacjentów z GIST, MRCC i pNET.

Monitorowanie pacjentów leczonych sunitynibem powinno obejmować regularną ocenę parametrów układu krwiotwórczego (ze względu na ryzyko neutropenii, małopłytkowości i anemii), funkcji nerek i serca (w związku z ryzykiem niewydolności), ciśnienia tętniczego (częste nadciśnienie), funkcji tarczycy (niedoczynność tarczycy) oraz objawów ze strony przewodu pokarmowego i skóry. Wczesne wykrycie działań niepożądanych umożliwia odpowiednią modyfikację dawkowania lub wdrożenie leczenia objawowego, co może zapobiec poważnym powikłaniom i poprawić tolerancję terapii. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co jest kluczowe dla ciągłego monitorowania stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku Asikreba.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Asikreba 12,5 mg

białkomocz, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność lewej komory serca, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, parestezja, perforacja jelita, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, przetoka odbytniczo-pochwowa, rabdomioliza, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, sunitynib, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona
Interakcje leku
Sunitynib, stosowany w leczeniu GIST, MRCC oraz pNET, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na enzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, rytonawir, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna oraz sok grejpfrutowy, powodują wzrost Cmax o 49% i AUC0-∞ o 51% sunitynibu i jego głównego metabolitu, co zwiększa ryzyko toksyczności. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub zmniejszenie dawki sunitynibu do minimum 37,5 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz 25 mg/dobę dla pNET, z koniecznością ścisłego monitorowania tolerancji leczenia. Z kolei silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital oraz preparaty zawierające ziele dziurawca, obniżają stężenie sunitynibu (Cmax o 23%, AUC0-∞ o 46%), co może obniżać skuteczność terapii. W takich sytuacjach rekomendowane jest unikanie kojarzenia lub stopniowe zwiększanie dawki sunitynibu o 12,5 mg do maksymalnie 87,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET), przy jednoczesnym monitorowaniu efektów terapeutycznych.

Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących interakcji sunitynibu z inhibitorami BCRP, jednak zaleca się ostrożność podczas ich jednoczesnego stosowania ze względu na potencjalne zwiększenie stężenia leku i ryzyko działań niepożądanych. Ponadto, spożycie alkoholu podczas terapii sunitynibem powinno być ograniczone lub całkowicie wyeliminowane, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko nasilenia hepatotoksyczności oraz działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Wszystkie modyfikacje dawkowania wynikające z interakcji lekowych powinny być przeprowadzane pod ścisłym nadzorem lekarza, z uwzględnieniem indywidualnej tolerancji i stanu klinicznego pacjenta, szczególnie u osób z niewydolnością wątroby lub nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Asikreba 12,5 mg

antybiotyk makrolidowy, AUC, białko oporności raka piersi, Cmax, CYP3A4, deksametazon, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, GIST, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwory neuroendokrynne trzustki, rak nerkowokomórkowy, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sunitynib, ziele dziurawca
Profil bezpieczeństwa leku
Sunitynib (Asikreba) jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku i/lub jego metabolitów do mleka u zwierząt doświadczalnych oraz potencjalne ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie, nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej, jednak dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie na podstawie tolerancji i bezpieczeństwa terapii. U seniorów nie stwierdzono istotnych różnic w bezpieczeństwie i skuteczności leczenia, co wyklucza konieczność zmiany dawkowania ze względu na wiek pacjenta.

W odniesieniu do pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, stosowanie sunitynibu wymaga zachowania ostrożności. U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nie jest wskazana modyfikacja dawki początkowej, natomiast brak danych klinicznych dotyczących ciężkich zaburzeń czynności wątroby skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku w tej grupie. Zaleca się monitorowanie parametrów czynnościowych wątroby podczas terapii. Ponadto, sunitynib może powodować zawroty głowy, co wymaga ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Brak jest danych dotyczących interakcji z alkoholem, dlatego nie wydano specjalnych zaleceń w tym zakresie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Asikreba 12,5 mg
Przeciwwskazania
Lek Asikreba zawiera sunitynib w postaci jabłczanu i jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na sunitynib lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na kapsułki 37,5 mg, które zawierają barwniki azowe: Żółcień pomarańczową FCF (E110) w ilości 0,0189 mg oraz Tartrazynę (E102) w ilości 0,0057 mg na kapsułkę, mogące wywoływać reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje na inhibitory kinaz tyrozynowych oraz alergie na substancje pomocnicze, a w razie wątpliwości – wykonanie badań alergologicznych lub rozważenie alternatywnego leczenia.
Identyfikacja dawki leku jest kluczowa ze względu na różnice w składzie kapsułek, co ma znaczenie w kontekście potencjalnych reakcji nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych podczas terapii Asikrebą, należy natychmiast przerwać podawanie leku, wdrożyć leczenie objawowe oraz rozważyć inne opcje terapeutyczne, dokumentując reakcję jako przeciwwskazanie do ponownego stosowania. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z astmą lub nietolerancją salicylanów, ze względu na możliwość nasilenia objawów przez barwniki E110 i E102 zawarte w dawce 37,5 mg. Znajomość charakterystyki poszczególnych dawek i ich składu jest niezbędna dla bezpiecznego prowadzenia terapii sunitynibem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Asikreba 12,5 mg

astma, badanie alergologiczne, barwnik azowy, barwnik spożywczy, charakterystyka produktu leczniczego, inhibitor kinazy tyrozynowej, jabłczan sunitynibu, kapsułki twarde, nadwrażliwość na sunitynib, nietolerancja salicylanów, objaw skórny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, struktura chemiczna, substancja czynna, tartrazyna, wywiad alergologiczny, żółcień pomarańczowa FCF
Przedawkowanie
Przedawkowanie sunitynibu (Asikreba) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Brak swoistej odtrutki wymusza stosowanie leczenia objawowego i wspomagającego, w tym eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej poprzez wymioty lub płukanie żołądka, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Niezbędne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych (ciśnienie tętnicze, tętno, EKG z oceną odstępu QT), hematologicznych (morfologia krwi z rozmazem) oraz biochemicznych (elektrolity, glukoza, mocznik, kreatynina, enzymy wątrobowe), a także stanu neurologicznego pacjenta. Ze względu na długi okres półtrwania sunitynibu, objawy toksyczności mogą utrzymywać się przez wydłużony czas, co wymaga przedłużonego nadzoru szpitalnego.

Objawy przedawkowania sunitynibu odpowiadają nasileniu typowych działań niepożądanych leku i obejmują: zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej), sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, hipotensja, wydłużenie QT, arytmie), hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), metaboliczne (hipoglikemia, hiponatremia, hipokaliemia), neurologiczne (zmęczenie, senność, zawroty głowy, zaburzenia świadomości), endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy) oraz reakcje skórne (zespół ręka-stopa, wysypka, zmiany pigmentacyjne). Patomechanizmy obejmują toksyczne działanie na komórki nabłonkowe, supresję szpiku kostnego oraz zaburzenia szlaków sygnałowych związanych z regulacją ciśnienia krwi, przewodnictwem elektrycznym serca i hematopoezą.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Asikreba 12,5 mg

enzymy wątrobowe, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, małopłytkowość, monitorowanie parametrów życiowych, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, nudności i wymioty, okres półtrwania, płukanie żołądka, sunitynib, supresja szpiku kostnego, swoista odtrutka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół ręka-stopa
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Asikreba zawierający sunitynib wykazuje w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym (do 9 miesięcy na szczurach i małpach) działania niepożądane obejmujące przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica z włóknieniem), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy żeński (zanik macicy, zmniejszony wzrost pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zmiany w nerkach i przysadce. Zmiany w macicy i płytce wzrostowej kości są związane z farmakologicznym działaniem sunitynibu i w większości odwracalne w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, jednak sunitynib indukował poliploidię in vitro w ludzkich limfocytach, a ocena metabolitu aktywnego nie została przeprowadzona.

Ocena rakotwórczości sunitynibu w modelach zwierzęcych wykazała występowanie nowotworów i zmian rozrostowych przy ekspozycjach ≥7-krotnie przekraczających kliniczne AUC, w tym raka i rozrost gruczołów Brunnera w dwunastnicy, raka żołądka, złośliwego śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych nadnerczy. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono bezpośredniego wpływu na płodność, jednak przy klinicznie istotnych ekspozycjach obserwowano atrezję pęcherzyków, zmiany w macicy i jajniki, a u samców zanik kanalików jąder i zmniejszenie liczby plemników. Sunitynib wykazywał toksyczny wpływ na rozwój embrionalny i płodowy u szczurów i królików, powodując zwiększoną śmiertelność zarodków, resorpcje, utratę miotów oraz wady rozwojowe szkieletu i rozszczepy wargi i podniebienia przy stężeniach 3-5,5 razy wyższych niż u ludzi. W badaniu pre- i postnatalnym u szczurów dawki ≥1 mg/kg mc./dobę (≥0,9-2,3x AUC kliniczna) powodowały zmniejszenie masy ciała matki i potomstwa bez toksycznego wpływu na rozród do 3 mg/kg mc./dobę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asikreba 12,5 mg

aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie in vitro, badanie in vivo, ciałko żółte, degranulacja komórek pęcherzykowych, dysplazja chrząstki, działanie klastogenne, działanie mutagenne, ekspozycja układowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, komórki mezangium, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica z włóknieniem, narażenie ogólnoustrojowe, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płytka wzrostu, poliploidia, potencjał rakotwórczy, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek, przewód pokarmowy, resorpcja, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój prenatalny i postnatalny, śródbłoniak krwionośny, sunitynib, szpik kostny, toksyczny wpływ na rozród, wady rozwojowe szkieletu, zagnieżdżenie zarodka, zanik błony śluzowej, zanik kanalików jąder, zanik tkanki limfoidalnej
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Asikreba zawiera sunitynib jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, dostępny w formie kapsułek twardych o różnym wyglądzie ułatwiającym identyfikację. Kapsułki zawierają proszek granulowany o barwie od żółtej do pomarańczowej. Substancje pomocnicze obejmują powidon K25, mannitol, kroskarmelozę sodową oraz stearynian magnezu. Otoczka kapsułek składa się z żelatyny oraz różnych barwników, w tym tlenków żelaza (E172) i tytanu dwutlenku (E171), a w kapsułkach 37,5 mg dodatkowo żółcień pomarańczową FCF (E110) i tartrazynę (E102), co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście alergii lub nadwrażliwości. Tusz do nadruku zawiera m.in. szelak, glikol propylenowy i powidon. Okres ważności produktu wynosi 30 miesięcy, a nie określono specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.

Asikreba jest dostępna w opakowaniach blisterowych (PVC/PCTFE/Al) zawierających 28 lub 30 kapsułek oraz w butelkach HDPE z zakrętką PP zawierających 30 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie. Nie wskazano szczególnych zaleceń dotyczących usuwania produktu, jednak niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. Szczegółowa charakterystyka kapsułek, w tym skład otoczki i tuszu do nadruku, jest istotna dla oceny potencjalnych reakcji alergicznych oraz dla prawidłowej identyfikacji produktu w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Asikreba 12,5 mg

blister poliwinylowy, butelka HDPE, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, mannitol, powidon K25, produkt leczniczy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, sunitynib jabłczan, szelak, tartrazyna, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek sodu, żelatyna, żółcień pomarańczowa FCF
Specjalne ostrzeżenia
Sunitynib (Asikreba) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane i interakcje farmakokinetyczne. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami i inhibitorami CYP3A4, które mogą odpowiednio obniżać lub podwyższać stężenia leku w osoczu. W trakcie terapii obserwuje się zmiany skórne (odbarwienie, suchość, pęcherze), które zwykle są odwracalne, jednak ciężkie reakcje skórne jak SJS, TEN czy piodermia zgorzelinowa wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Zdarzenia krwotoczne, w tym z przewodu pokarmowego, układu oddechowego, dróg moczowych i mózgu, mogą być ciężkie i prowadzić do zgonu, szczególnie u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe. Najczęstsze działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego to biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha i zapalenie jamy ustnej, a ciężkie powikłania, takie jak perforacje, występują zwłaszcza u pacjentów z nowotworami jamy brzusznej.

Sunitynib może indukować nadciśnienie tętnicze, w tym ciężkie epizody z ciśnieniem skurczowym >200 mmHg lub rozkurczowym ≥110 mmHg, co wymaga regularnej kontroli i ewentualnego czasowego przerwania terapii. Występują również poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak niewydolność serca, kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego oraz wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca i monitorowania frakcji wyrzutowej lewej komory. Zgłaszano także przypadki mikroangiopatii zakrzepowej, zaburzeń czynności tarczycy, hepatotoksyczności (<1% przypadków z niewydolnością wątroby), zaburzeń czynności nerek, martwicy kości szczęki/żuchwy oraz zespołu ostrego rozpadu guza. Zaleca się regularne badania laboratoryjne, w tym morfologię krwi, parametry wątrobowe, czynność tarczycy co 3 miesiące oraz kontrolę ciśnienia tętniczego i elektrolitów, a także ostrożność przy planowaniu zabiegów chirurgicznych i inwazyjnych procedur dentystycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Asikreba

frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, krwioplucie, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piodermia zgorzelinowa, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, tętnicze zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona
Właściwości farmakodynamiczne
Sunitynib jest wielokinazowym inhibitorem receptorów kinazy tyrozynowej (RTK), w tym PDGFRα/β, VEGFR1-3, KIT, FLT3, CSF-1R oraz RET, co umożliwia hamowanie angiogenezy, proliferacji i rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych. Jego aktywny metabolit wykazuje podobną farmakologiczną aktywność, co wspiera utrzymanie efektu terapeutycznego. Sunitynib jest zarejestrowany do leczenia nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) opornych lub nietolerujących imatynibu, raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nieoperacyjnych guzów neuroendokrynnych trzustki (pNET). W badaniach klinicznych oceniano parametry takie jak czas do progresji nowotworu (TTP), czas przeżycia bez progresji (PFS) oraz wskaźniki obiektywnych odpowiedzi (ORR), potwierdzając skuteczność leku w tych wskazaniach.

W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu fazy III u pacjentów z GIST po niepowodzeniu terapii imatynibem, sunitynib w dawce 50 mg/dobę (schemat 4 tygodnie leczenia/2 tygodnie przerwy) znacząco wydłużył medianę TTP do 28,9 tygodnia (95% CI: 21,3–34,1) w porównaniu do 5,1 tygodnia (95% CI: 4,4–10,1) w grupie placebo. Analiza przeżycia całkowitego wykazała redukcję ryzyka zgonu o ponad 50% (HR 0,491; 95% CI: 0,290–0,831). Ze względu na wyraźne korzyści kliniczne badanie zostało przedwcześnie odślepione, a pacjentom z grupy placebo zaoferowano leczenie sunitynibem. Wyniki te potwierdzają wartość sunitynibu jako skutecznej terapii w leczeniu GIST po niepowodzeniu imatynibu, podkreślając jego rolę w blokowaniu kluczowych szlaków onkogenezy i angiogenezy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Asikreba 12,5 mg

angiogeneza, badanie kliniczne fazy III, badanie podwójnie zaślepione, czas do progresji nowotworu, eskalacja dawki, guz neuroendokrynny trzustki, inhibitor wielokinazowy, kinaza tyrozynowa FLT3, metabolit sunitynibu, neoangiogeneza nowotworowa, nietolerancja leku, nowotwór hematologiczny, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwór tarczycy, obiektywna odpowiedź na leczenie, oporność na lek, progresja choroby, proliferacja komórek nowotworowych, przeżycie bez progresji, przeżycie całkowite, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek pnia, receptor czynnika stymulującego kolonię, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, receptor glejopochodnego czynnika neurotroficznego, receptor płytkowego czynnika wzrostu, sunitynib, toksyczność leku, współczynnik ryzyka
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka sunitynibu (substancji czynnej Asikreby) została oceniona u 135 zdrowych ochotników oraz 266 pacjentów z guzami litymi, wykazując podobne parametry w obu grupach. AUC i Cmax rosną proporcjonalnie do dawki w zakresie 25-100 mg. Po wielokrotnym podaniu obserwuje się kumulację stężenia sunitynibu (3-4-krotna) oraz jego aktywnego metabolitu dezetylosunitynibu (7-10-krotna), osiągając stan równowagi dynamicznej po 10-14 dniach, z łącznym stężeniem osoczowym 62,9-101 ng/ml, co odpowiada wartościom terapeutycznym. Sunitynib osiąga Cmax po 6-12 godzinach (tmax), a jego biodostępność nie jest modyfikowana przez pokarm. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (95% dla sunitynibu, 90% dla metabolitu) oraz dużą pozorną objętością dystrybucji (Vd = 2230 l). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów lub induktorów tego enzymu. Sunitynib jest wydalany głównie z kałem (61%), a także z moczem (16%), z okresem półtrwania 40-60 godzin dla sunitynibu i 80-110 godzin dla metabolitu. Klirens pozorny (CL/F) wynosi 34-62 l/h.

Farmakokinetyka sunitynibu nie ulega istotnym zmianom u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh A i B) oraz umiarkowanymi zaburzeniami nerek (CLcr 42-347 ml/min). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (ESRD) ekspozycja systemowa jest zmniejszona o 47% dla sunitynibu i 31% dla metabolitu, mimo braku eliminacji podczas hemodializy. Analizy populacyjne nie wskazują na konieczność modyfikacji dawki w zależności od masy ciała, płci (różnica w CL/F około 30% na korzyść kobiet nie wymaga korekty) czy sprawności wg ECOG. W populacji pediatrycznej (6-17 lat) klirens pozorny sunitynibu i metabolitu zależy od wieku i powierzchni ciała, co uzasadnia stosowanie dawki około 20 mg/m²/dobę, aby uzyskać ekspozycję porównywalną do dorosłych (AUC 1233 ng*h/ml). Dawki początkowe u dzieci z GIST wynoszą 15 mg/m², z możliwością eskalacji do 30 mg/m², nie przekraczając 50 mg/dobę, co jest zgodne z danymi literaturowymi (16,6-36 mg/m² z możliwością zwiększenia do 40,4 mg/m²).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Asikreba 12,5 mg

aktywność AlAT, białko oporności raka piersi, białko osocza, biodostępność, dezetylosunitynib, fosforylacja receptorów, GIST, guz lity, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugh, klirens kreatyniny, maksymalna tolerowana dawka, metabolit aktywny, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, objętość dystrybucji, pole powierzchni ciała, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, schyłkowa niewydolność nerek, skala ECOG, sunitynib, zaburzenie czynności wątroby
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparat Asikreba zawiera sunitynib w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg i wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Sunitynib jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowany toksyczny wpływ na rozwój płodu w badaniach przedklinicznych, prowadzący do wad wrodzonych. Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia natychmiastowe przerwanie terapii i konsultację z położnikiem. Ponadto, ze względu na wykrycie sunitynibu i jego metabolitów w mleku samic szczurów, karmienie piersią podczas stosowania leku jest bezwzględnie przeciwwskazane, aby uniknąć potencjalnych działań niepożądanych u niemowląt.

Terapia sunitynibem może negatywnie wpływać na płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, co powinno być omówione z pacjentami planującymi potomstwo, z możliwością konsultacji specjalistycznej przed rozpoczęciem leczenia. Przed kwalifikacją do terapii Asikrebą zaleca się wykonanie testu ciążowego u kobiet w wieku rozrodczym oraz szczegółowe omówienie konieczności stosowania antykoncepcji, przerwania karmienia piersią oraz potencjalnych zagrożeń dla płodności. Wszystkie informacje dotyczące wpływu sunitynibu na ciążę, laktację i płodność powinny być przekazywane pacjentkom w sposób jasny, zarówno ustnie, jak i pisemnie, aby umożliwić świadomą decyzję terapeutyczną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Asikreba 12,5 mg

Asikreba, działania niepożądane, działanie teratogenne, kwalifikacja pacjenta, metabolit aktywny, metabolity leku, sunitynib, terapia onkologiczna, test ciążowy, toksyczność sunitynibu, wady wrodzone, zaburzenia płodności, zachowanie płodności
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Asikreba zawiera sunitynib w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, dostępny w formie kapsułek twardych różniących się wyglądem dla ułatwienia identyfikacji. Sunitynib wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak głównym działaniem niepożądanym, które może zaburzać funkcje psychomotoryczne, są zawroty głowy. Objawy te mogą negatywnie wpływać na koncentrację, koordynację ruchową oraz czas reakcji, co stanowi istotne ryzyko podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów oraz zalecić obserwację indywidualnej reakcji organizmu na lek, unikanie prowadzenia pojazdów w początkowym okresie terapii oraz natychmiastowe zaprzestanie prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy.

Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie poinformowania pacjenta o możliwym wpływie Asikreby na zdolność prowadzenia pojazdów, co ma znaczenie zarówno dla bezpieczeństwa pacjenta, jak i aspektów prawnych. Przekazanie tych informacji zwiększa świadomość pacjenta na temat potencjalnych działań niepożądanych, poprawia przestrzeganie zaleceń terapeutycznych oraz zmniejsza ryzyko wypadków związanych z terapią sunitynibem. Pomimo niewielkiego wpływu leku na funkcje psychomotoryczne, zawroty głowy stanowią istotne zagrożenie, dlatego lekarz powinien zwrócić szczególną uwagę na ten aspekt i zalecić odpowiednie środki ostrożności, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta i innych uczestników ruchu drogowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Asikreba 12,5 mg

charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, informacja kliniczna, jabłczan sunitynibu, kapsułki twarde, koordynacja ruchowa, praktyka lekarska, reakcja na lek, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, sunitynib, terapia lekiem, zawroty głowy, znaczenie kliniczne
Wskazania do stosowania
Sunitynib, substancja czynna leku Asikreba dostępna w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, jest inhibitorem kinaz tyrozynowych stosowanym u dorosłych pacjentów w leczeniu trzech głównych jednostek onkologicznych: nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanego i przerzutowego raka nerkowokomórkowego (RCC/MRCC) oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. Lek jest wskazany w sytuacjach, gdy guzy są nieoperacyjne i/lub występują przerzuty, a jego stosowanie wymaga indywidualizacji dawki w zależności od tolerancji i stanu klinicznego pacjenta. Kapsułki różnią się wyglądem i rozmiarem, co ułatwia ich identyfikację, a dawka 37,5 mg zawiera substancje pomocnicze o potencjalnym działaniu alergizującym (żółcień pomarańczowa FCF E110 i tartrazyna E102).

Asikreba powinna być przepisywana przez lekarzy specjalistów z doświadczeniem w terapii onkologicznej ukierunkowanej molekularnie, ze względu na konieczność monitorowania skuteczności leczenia oraz działań niepożądanych. Zaleca się ścisłe przestrzeganie schematu dawkowania oraz regularne badania kontrolne, w tym laboratoryjne i obrazowe, dostosowane do indywidualnego przebiegu terapii. Charakterystyczną cechą leku jest granulowany proszek o barwie od żółtej do pomarańczowej w kapsułkach, co stanowi pomoc w identyfikacji preparatu. Wskazania do stosowania obejmują zarówno chorobę miejscowo zaawansowaną, jak i przerzutową, co podkreśla szerokie spektrum zastosowania sunitynibu w onkologii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Asikreba 12,5 mg

choroba przerzutowa, GIST, guz nieoperacyjny, imatynib, inhibitor kinaz tyrozynowych, kapsułka twarda, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na lek, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, substancja czynna, substancja pomocnicza, sunitynib, terapia drugiej linii, zaawansowany rak nerkowokomórkowy, żółcień pomarańczowa FCF

Asikreba Kapsułki twarde, 12,5 mg

Asikreba
Kapsułki twarde, 12,5 mg