topiramat

Topiramat to lek przeciwpadaczkowy o szerokim spektrum działania, który hamuje pobudzające kanały sodowe i wapniowe oraz wzmacnia hamujące działanie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA). Jest stosowany w monoterapii i terapii wspomagającej w leczeniu padaczki u dorosłych i dzieci powyżej 2 roku życia, zwłaszcza w napadach częściowych i wtórnie uogólnionych.

Oprócz działania przeciwpadaczkowego, topiramat wykazuje skuteczność w profilaktyce migreny oraz w leczeniu neuralgii nerwu trójdzielnego. W psychiatrii stosowany jest jako lek wspomagający w terapii choroby afektywnej dwubiegunowej, a także w zaburzeniach odżywiania, szczególnie w bulimii. Wykazuje również potencjał w leczeniu uzależnień, w tym od alkoholu.

Do najczęstszych działań niepożądanych topiramatu należą: parestezje, senność, zawroty głowy, zmęczenie, zaburzenia koncentracji, anoreksja i spadek masy ciała. Rzadziej występują zaburzenia nastroju, pamięci oraz nefrolitiaza. Ze względu na ryzyko teratogenności (kategoria D w ciąży), u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toramat 25 mg

Badania przedkliniczne topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, mimo toksyczności u osobników rodzicielskich już od 8 mg/kg mc./dobę. Wykazano jednak istotne działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, manifestujące się zmniejszeniem masy płodu, zahamowaniem kostnienia szkieletu oraz deformacjami kończyn i kręgosłupa. U myszy dawki 20-500 mg/kg mc./dobę powodowały wzrost liczby wad wrodzonych, u szczurów toksyczność i teratogenność pojawiały się już od 20 mg/kg mc./dobę, a u królików toksyczność matczyna i płodowa obserwowano od 10 mg/kg mc./dobę, z deformacjami przy dawce 120 mg/kg mc./dobę. Topiramat przenika przez barierę łożyskową u szczurów, co potwierdza bezpośrednią ekspozycję płodu na lek.
anhydraza węglanowa, badania przedkliniczne, bariera łożyskowa, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, mutagenność, potencjał genotoksyczny, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, toksyczność zależna od dawki, topiramat, wada wrodzona
Leksykon leków
Interakcje leku – Egzysta 300 mg

Pregabalina, substancja czynna leku Egzysta, charakteryzuje się farmakokinetyką opartą na wydalaniu głównie w postaci niezmienionej przez nerki, z minimalnym metabolizmem (<2% dawki). Nie wiąże się z białkami osocza i nie wpływa na metabolizm innych leków in vitro, co przekłada się na niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Badania wykazały brak istotnych klinicznie interakcji z lekami takimi jak fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, gabapentyna, lorazepam, oksykodon, etanol, doustne leki przeciwcukrzycowe, diuretyki, insulina, fenobarbital, tiagabina, topiramat oraz doustne środki antykoncepcyjne zawierające noretysteron i/lub etynyloestradiol, które nie wpływają na farmakokinetykę pregabaliny ani odwrotnie. W praktyce klinicznej nie jest wymagane dostosowanie dawkowania tych leków podczas terapii pregabaliną.
antykoncepcja hormonalna, białka osocza, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diuretyki, doustne leki przeciwcukrzycowe, doustne środki antykoncepcyjne, etanol, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, gabapentyna, insulina, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, interakcje lekowe, karbamazepina, klirens pregabaliny, kwas walproinowy, lamotrygina, lorazepam, metabolizm leku, niewydolność oddechowa, noretysteron, oksykodon, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent geriatryczny, pregabalina, profil farmakokinetyczny, sedacja, śpiączka, tiagabina, topiramat, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia koordynacji psychoruchowej, zaburzenia równowagi
Leksykon leków
Interakcje leku – Pragiola 25 mg

Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, charakteryzuje się farmakokinetyką z minimalnym metabolizmem (<2% eliminacji) i wydalaniem głównie w postaci niezmienionej z moczem. Nie wykazuje wiązania z białkami osocza ani hamowania enzymów metabolizujących inne leki, co przekłada się na niski potencjał interakcji farmakokinetycznych. Badania in vivo nie wykazały istotnych klinicznie interakcji z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, gabapentyna), benzodiazepinami (lorazepam), opioidami (oksykodon) oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (noretysteron, etynyloestradiol). Ponadto, doustne leki przeciwcukrzycowe, insulina, diuretyki, fenobarbital, tiagabina i topiramat nie wpływają na klirens pregabaliny, co nie wymaga modyfikacji dawkowania.
alkohol etylowy, benzodiazepiny, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diuretyki, doustne leki przeciwcukrzycowe, etanol, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, gabapentyna, hormonalne środki antykoncepcyjne, insulina, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, interakcje międzylekowe, karbamazepina, klirens leku, koordynacja psychoruchowa, kwas walproinowy, lamotrygina, leki przeciwpadaczkowe, lorazepam, metabolizm leku, niewydolność oddechowa, noretysteron, oksykodon, opioidy, pacjent w podeszłym wieku, polipragmazja, pregabalina, profil farmakokinetyczny, sedacja, śpiączka, tiagabina, topiramat, zaburzenia funkcji poznawczych
Leksykon leków
Działania niepożądane – Toramat 50 mg

Bezpieczeństwo stosowania topiramatu zostało potwierdzone w szerokich badaniach klinicznych obejmujących 4111 pacjentów (3182 na topiramacie, 929 na placebo) w 20 badaniach z podwójnie ślepą próbą oraz 2847 pacjentów w 34 badaniach otwartych. Lek stosowano w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (częstość >5%) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, podwójne i niewyraźne widzenie, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
afazja, bezsenność, bradykardia, choroba refluksowa, częściowy napad padaczkowy, depresja, drgawki, dysestezja, dysfonia, dyskinezja, dystonia, encefalopatia, eozynofilia, głuchota neurosensoryczna, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, jadłowstręt, jaskra z zamkniętym kątem, kamica moczowa, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, myśli samobójcze, napad toniczno-kloniczny, napady lęku, nerkowa kwasica cewkowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedokrwistość, oczopląs, omamy, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parestezje, podwójne widzenie, profilaktyka migreny, przeczulica, topiramat, zaburzenia koncentracji, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia smaku, zapalenie naczyniowe, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół Lennoxa-Gestauta, zmniejszenie apetytu, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon leków
Interakcje leku – Bulgaplin 100 mg

Pregabalina, substancja czynna Bulgaplinu, charakteryzuje się farmakokinetyką opartą na wydalaniu głównie w postaci niezmienionej przez nerki, z minimalnym metabolizmem (poniżej 2% dawki). Nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, gabapentyna), doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, diuretykami, insuliną, fenobarbitalem, tiagabiną, topiramatem oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi noretysteron i/lub etynyloestradiol. Brak wiązania z białkami osocza oraz brak wpływu na metabolizm innych leków zmniejsza ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Jednakże, pregabalina wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak lorazepam, opioidy (np. oksykodon) oraz etanol, co może prowadzić do nasilenia sedacji, zaburzeń psychomotorycznych, depresji oddechowej, a nawet śpiączki i zgonu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko poważnych działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu pregabaliny z opioidami i innymi lekami hamującymi OUN.
benzodiazepina, depresja oddechowa, diuretyk, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwcukrzycowy, etanol, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, funkcja poznawcza, gabapentyna, insulina, interakcja lekowa, karbamazepina, klirens pregabaliny, kwas walproinowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lorazepam, niewydolność oddechowa, noretysteron, oksykodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, sedacja, śpiączka, tiagabina, topiramat, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Azalia 75 mcg

Produkt leczniczy Azalia zawierający dezogestrel (75 mikrogramów) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne wątrobowe (głównie CYP3A4), co prowadzi do zwiększonego klirensu progestagenu i obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej. Indukcja enzymatyczna może pojawić się już po kilku dniach stosowania induktora, osiągając maksimum w ciągu kilku tygodni i utrzymując się do 4 tygodni po zakończeniu terapii. W przypadku krótkotrwałego leczenia induktorami enzymów zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu. Przy terapii długotrwałej rekomenduje się rozważenie zmiany metody antykoncepcji na taką, która nie jest podatna na indukcję enzymatyczną. Szczególnie wysokie ryzyko zmniejszenia skuteczności Azalii występuje przy stosowaniu leków przeciwdrgawkowych (np. karbamazepina, fenytoina), przeciwprątkowych (ryfampicyna, ryfabutyna), barbituranów oraz ziela dziurawca zwyczajnego.
antybiotyk, barbiturat, bloker kanału wapniowego, boceprewir, bosentan, cyklosporyna, dezogestrel, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzym mikrosomalny wątroby, erytromycyna, etonogestrel, felbamat, fenytoina, flukonazol, gryzeofulwina, hormonalny środek antykoncepcyjny, indukcja enzymu wątrobowego, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens hormonu płciowego, krwawienie śródcykliczne, lamotrygina, lek przeciw HCV, lek przeciw HIV, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwprątkowy, lek rozszerzający naczynia, metabolit dezogestrelu, nelfinawir, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oksykarbazepina, prymidon, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, telaprewir, topiramat
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Topiramate Aurovitas 100 mg

Topiramate Aurovitas, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg, zawiera substancję czynną topiramat oraz laktozę jednowodną (od 21,15 mg do 84,60 mg w zależności od dawki). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na topiramat lub składniki pomocnicze, w tym nietolerancja laktozy. W profilaktyce migreny topiramat jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują wysoce skutecznej antykoncepcji, ze względu na wysokie ryzyko wad wrodzonych płodu. W leczeniu padaczki przeciwwskazania te są względne i dopuszczalne jedynie w sytuacji braku alternatywnego leczenia, po dokładnej ocenie ryzyka i korzyści przez lekarza prowadzącego.
antykoncepcja hormonalna, ciąża, doustny środek antykoncepcyjny, dziedziczna nietolerancja galaktozy, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza jednowodna, leczenie padaczki, metoda barierowa, nadwrażliwość na topiramat, napad padaczkowy, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, padaczka, profilaktyka migreny, skuteczna antykoncepcja, tabletka powlekana, topiramat, Topiramate Aurovitas, wada rozwojowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon substancji czynnych
Pregabalina – Interakcje

Pregabalina jest wydalana głównie w postaci niezmienionej z moczem (>98% dawki), co wskazuje na minimalny udział metabolizmu w jej eliminacji. Nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, gabapentyna), doustnymi lekami antykoncepcyjnymi (noretysteron, etynyloestradiol), lekami przeciwcukrzycowymi, insuliną, diuretykami, fenobarbitalem, tiagabiną czy topiramatem. Pregabalina nie wiąże się z białkami osocza i nie hamuje metabolizmu innych leków in vitro, co potwierdza jej niski potencjał do wywoływania interakcji farmakokinetycznych. W związku z tym nie jest wymagana modyfikacja dawek tych leków podczas terapii pregabaliną.
analiza farmakokinetyczna, ataksja, badanie in vivo, benzodiazepina, depresja oddechowa, depresyjne działanie alkoholu, diuretyk, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwcukrzycowy, etanol, etynyloestradiol, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, gabapentyna, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja pregabaliny, karbamazepina, klirens pregabaliny, kwas walproinowy, lek opioidowy, lek przeciwpadaczkowy, lek uspokajający i nasenny, metabolizm leku, niewydolność oddechowa, noretysteron, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, sedacja, śpiączka, tiagabina, topiramat, wiązanie z białkami osocza, wydalanie pregabaliny, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia psychomotoryczne, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Etopro 50 mg

Przedawkowanie topiramatu, substancji czynnej leku Etopro, może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych i metabolicznych, w tym ciężkiej kwasicy metabolicznej, która stanowi zagrożenie życia i wymaga intensywnego leczenia. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum zaburzeń: od drgawek, senności, letargu, stuporu, ataksji, przez zaburzenia mowy (dyzartria), myślenia i nastroju (depresja, pobudzenie), aż po zaburzenia wzrokowe (diplopia, nieostre widzenie) oraz objawy ze strony układu krążenia (niedociśnienie) i przewodu pokarmowego (bóle brzucha). W większości przypadków nie dochodzi do ciężkich następstw klinicznych, jednak znane są zgony, zwykle w kontekście zatrucia wielolekowego.
ataksja, diplopia, dysfagia, dyzartria, hemodializa, homeostaza ustrojowa, kwasica metaboliczna, napad drgawkowy, neurotoksyczność, niewydolność wielonarządowa, padaczka, równowaga kwasowo-zasadowa, toksyczność, topiramat, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości, zatrucie wielolekowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Topiramate Aurovitas 100 mg

Topiramat, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg, jest lekiem przeciwpadaczkowym o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. W monoterapii jest wskazany u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 6. roku życia w leczeniu napadów częściowych (z zachowaną lub utraconą świadomością), pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych oraz u pacjentów z nowo zdiagnozowaną padaczką. W terapii wspomagającej (add-on) może być stosowany u dzieci od 2. roku życia, młodzieży i dorosłych w leczeniu napadów częściowych, wtórnie uogólnionych, pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych oraz napadów związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta. Każda tabletka zawiera określoną ilość laktozy jednowodnej (od 21,15 mg w dawce 25 mg do 84,60 mg w dawce 100 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
działanie niepożądane, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek przeciwpadaczkowy, migrenowy ból głowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, nietolerancja laktozy, nowo zdiagnozowana padaczka, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, padaczka, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, profilaktyka migreny, rozwój psychomotoryczny, tabletka powlekana, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, topiramat, wtórne uogólnienie, zaburzenie metabolizmu galaktozy, zespół Lennoxa-Gastauta
Leksykon leków
Interakcje leku – Aridya 2 mg

Produkt leczniczy Aridya zawiera dienogest, progestagen metabolizowany głównie przez enzymy cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) w jelitach i wątrobie. Induktory CYP3A4, takie jak leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, barbiturany, karbamazepina, okskarbamazepina, topiramat, felbamat), ryfampicyna (redukcja AUC dienogestu do 83%), gryzeofulwina oraz preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego, mogą znacząco zwiększać metabolizm dienogestu, prowadząc do obniżenia jego stężenia i zmniejszenia skuteczności terapeutycznej, co manifestuje się zaburzeniami profilu krwawień. Indukcja enzymatyczna pojawia się już po kilku dniach i może utrzymywać się do 4 tygodni po zakończeniu stosowania induktora. Z kolei inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (2,9-krotne zwiększenie AUC dienogestu) oraz erytromycyna (1,6-krotne zwiększenie AUC), zmniejszają klirens dienogestu, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Leki przeciwwirusowe (inhibitory proteazy HIV, nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, inhibitory HCV) wykazują zmienny wpływ na metabolizm dienogestu, zarówno indukując, jak i hamując CYP3A4, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka interakcji.
antybiotyk, barbiturat, cytochrom P450 3A4, dienogest, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, felbamat, fenytoina, gryzeofulwina, hormon płciowy, indukcja enzymatyczna, inhibicja enzymatyczna, inhibitor HCV, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, ketokonazol, klirens hormonu płciowego, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbamazepina, progestagen, prymidon, ryfampicyna, stan stacjonarny, topiramat, zaburzenia krwawienia z macicy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Trund 500 mg

Lewetyracetam, substancja czynna leku Trund dostępnego w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony na podstawie badań klinicznych obejmujących 3416 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, bóle głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Profil ten jest spójny we wszystkich grupach wiekowych, jednak u dzieci i młodzieży (4-16 lat) częściej występują wymioty (11,2%), pobudzenie (3,4%), agresja (8,2%) oraz zaburzenia zachowania (5,6%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko jadłowstrętu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu topiramatu, oraz na potencjalne poważne powikłania hematologiczne, takie jak pancytopenia i zahamowanie czynności szpiku, wymagające monitorowania morfologii krwi.
agranulocytoza, anafilaksja, ataksja, ból głowy, choreoatetoza, dyskineza, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, napad częściowy, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, szpik kostny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, topiramat, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia psychotyczne, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie
Leksykon substancji czynnych
Fentermina – Interakcje

Produkt leczniczy Qsiva, zawierający fenterminę i topiramat, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Topiramat indukuje CYP3A4, co może obniżać stężenia leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez ten enzym, takich jak alfentanyl, cyklosporyna, fentanyl czy takrolimus, co wymaga ścisłego monitorowania skuteczności terapii. Ponadto, topiramat hamuje CYP2C19 in vitro, potencjalnie wpływając na metabolizm diazepamu, imipraminy czy omeprazolu, choć brak potwierdzenia tych interakcji in vivo. Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, karbamazepina) mogą zmniejszać stężenie topiramatu, co wymaga dostosowania dawki Qsiva. Hydrochlorotiazyd zwiększa Cmax i AUC topiramatu odpowiednio o 27% i 29%, a ziele dziurawca zwyczajnego może obniżać stężenie topiramatu, co może osłabiać jego skuteczność. W przypadku doustnych środków antykoncepcyjnych obserwuje się zmniejszenie ekspozycji na etynyloestradiol o 16% i wzrost ekspozycji na noretysteron o 22%, co sugeruje rozważenie dodatkowych metod antykoncepcji.
depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, fentermina, glibenklamid, hamowanie CYP2C19, hiperamonemia, hipokaliemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, hydrochlorotiazyd, indukcja CYP3A4, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas walproinowy, kwasica metaboliczna, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, metformina, pioglitazon, przełom nadciśnieniowy, Qsiva, sitagliptyna, substrat CYP3A4, topiramat
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół tourette’a – Zapobieganie i profilaktyka

Zespół Tourette’a (ZT) to neurobiologiczne i genetyczne zaburzenie charakteryzujące się mimowolnymi tikami motorycznymi i wokalnymi. Obecnie brak jest metod prewencyjnych, a leczenie ma charakter wyłącznie objawowy. Wczesna diagnostyka i interwencja, zwłaszcza u dzieci, są kluczowe dla ograniczenia nasilenia objawów i ryzyka utrzymywania się tików w wieku dorosłym. W wybranych przypadkach, zwłaszcza przy współistnieniu OCD i ADHD oraz podejrzeniu PANDAS, rozważa się profilaktykę antybiotykową penicyliną benzatynową G. Zalecane jest także poradnictwo genetyczne u osób z rodzinnym występowaniem ZT w celu oceny ryzyka w kolejnych ciążach.
agonista dopaminy, agonista receptora alfa-2 adrenergicznego, antagonista receptora dopaminowego D2, CBIT, D-cykloseryna, ekspozycja z zapobieganiem reakcji, głęboka stymulacja mózgu, guanfacyna, infekcja paciorkowcowa, interwencja behawioralna, klonidyna, konsultacja genetyczna, leczenie objawowe, PANDAS, penicylina benzatynowa G, podłoże neurobiologiczne, poradnictwo genetyczne, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka penicylinowa, terapia behawioralna, terapia genowa, tik, toksyna botulinowa, topiramat, Trening Odwracania Nawyku, trening relaksacyjny, zaburzenie autoimmunologiczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, zespół Tourette’a
Leksykon leków
Interakcje leku – Kyleena 19,5 mg/system

System domaciczny Kyleena zawierający 19,5 mg lewonorgestrelu wykazuje głównie miejscowy mechanizm działania, co ogranicza kliniczne znaczenie interakcji farmakokinetycznych w porównaniu do preparatów hormonalnych stosowanych ogólnoustrojowo. Niemniej jednak, leki indukujące enzymy mikrosomalne wątroby, takie jak fenytoina, karbamazepina, rifampicyna czy ziele dziurawca, mogą zwiększać klirens lewonorgestrelu, potencjalnie obniżając jego stężenie w osoczu. Z kolei inhibitory CYP3A4, w tym azolowe leki przeciwgrzybicze (flukonazol, itrakonazol), blokery kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) oraz makrolidy (klarytromycyna, erytromycyna), mogą zmniejszać klirens lewonorgestrelu, prowadząc do jego podwyższonego stężenia. Wpływ leków antyretrowirusowych jest zmienny i wymaga indywidualnej oceny. Pomimo tych interakcji, skuteczność antykoncepcyjna Kyleeny pozostaje prawdopodobnie zachowana, choć zaleca się monitorowanie działań niepożądanych i skuteczności terapii.
antybiotyk makrolidowy, artefakt obrazowania, azolowy lek przeciwgrzybiczny, barbiturat, bloker kanału wapniowego, choroba przenoszona drogą płciową, cytochrom P450 3A4, diltiazem, dziurawiec, enzym mikrosomalny wątroby, erytromycyna, felbamat, fenytoina, flukonazol, gryzeofulwina, hormon płciowy, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor enzymów, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens hormonów płciowych, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lewonorgestrel, mechanizm działania, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbazepina, preparat hormonalny, prymidon, rezonans magnetyczny, rifampicyna, skuteczność antykoncepcyjna, substancja lecznicza, system terapeutyczny domaciczny, topiramat, werapamil, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Fypalan 2 mg

Perampanel, stosowany w dawkach do 12 mg/dobę u pacjentów z napadami częściowymi i pierwotnie uogólnionymi toniczno-klonicznymi, nie jest silnym induktorem ani inhibitorem enzymów CYP450 czy UGT, jednak wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z wybranymi lekami przeciwpadaczkowymi. Karbamazepina zwiększa klirens perampanelu trzykrotnie, fenytoina i okskarbazepina dwukrotnie, a fenobarbital i topiramat o około 20%. Leki takie jak klonazepam, lewetiracetam, zonisamid, klobazam, lamotrygina i kwas walproinowy nie wpływają istotnie na klirens perampanelu. Perampanel zmniejsza klirens okskarbazepiny o 26%, co wymaga uwagi ze względu na nieznany wpływ na aktywny metabolit monohydroksykarbazepinę. Wysokie dawki perampanelu (12 mg/dobę) mogą obniżać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych zawierających lewonorgestrel (spadek Cmax i AUC o 40%), co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji.
działanie addytywne, dziurawiec, etynyloestradiol, felbamat, fenobarbital, fenytoina, funkcje poznawcze, hormonalny środek antykoncepcyjny, induktor cytochromu P450, inhibitor cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klirens perampanelu, klobazam, klonazepam, kwas walproinowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetiracetam, lewodopa, lewonorgestrel, midazolam, monohydroksykarbazepina, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny, okskarbazepina, ośrodkowy układ nerwowy, perampanel, ryfampicyna, substrat CYP3A, topiramat, transferaza glukuronylowa, wkładka wewnątrzmaciczna, zaburzenia poznawcze, zonisamid
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Qsiva 15 mg + 92 mg

Produkt leczniczy Qsiva, zawierający fenterminę i topiramat, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie poprzez zaburzenia funkcji poznawczych, takie jak niedobór uwagi. Topiramat może wywoływać działania niepożądane istotne dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, w tym senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz niewyraźne widzenie, które mogą obniżać czujność, koordynację ruchową i zdolność oceny odległości. Brak specyficznych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ Qsiva na zdolność prowadzenia pojazdów wymaga od lekarzy szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny pacjenta podczas terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka leku, działanie niepożądane, fentermina i topiramat, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, koncentracja uwagi, niedobór uwagi, niewyraźne widzenie, Qsiva, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, terapia, topiramat, zaburzenia widzenia, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Topiramate Neuraxpharm 200 mg

Przedawkowanie topiramatu, stosowanego jako lek przeciwpadaczkowy, manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (drgawki, senność, ataksja, stupor, zaburzenia poznawcze i widzenia, w tym diplopia), psychiatrycznych (pobudzenie, depresja) oraz ogólnoustrojowych, w tym sercowo-naczyniowych (hipotensja, zawroty głowy) i gastroenterologicznych (ból brzucha, nudności, wymioty). Pomimo przeciwdrgawkowego działania topiramatu, w przedawkowaniu mogą wystąpić napady drgawkowe. Zgony odnotowano głównie przy jednoczesnym przedawkowaniu innych leków, co wskazuje na ryzyko interakcji farmakologicznych nasilających toksyczność. Topiramat dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg, co należy uwzględnić przy ocenie przedawkowania.
agitacja, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, ból brzucha, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja, diplopia, drgawka, dyzartria, hemodializa, hipotensja, interakcja lekowa, lek przeciwpadaczkowy, lek psychotropowy, letarg, napad drgawkowy, ortostaza, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, sedacja, senność, spowolnienie psychoruchowe, stupor, topiramat, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie widzenia, zawrót głowy