rakowiak
Rakowiak (carcinoid) to rzadki guz neuroendokrynny (NET), wywodzący się z komórek enterochromafinowych, które znajdują się głównie w przewodzie pokarmowym (szczególnie w jelicie cienkim) oraz w układzie oddechowym. Rakowiaki wyróżniają się zdolnością do wydzielania różnych substancji biologicznie czynnych, w tym serotoniny, która może prowadzić do charakterystycznego zespołu objawów klinicznych.
Większość rakowiaków rośnie powoli i początkowo może nie dawać wyraźnych objawów. Wraz z progresją choroby i szczególnie po pojawieniu się przerzutów do wątroby, może rozwinąć się zespół rakowiaka, charakteryzujący się napadowym zaczerwienieniem skóry (flush), biegunką, bólami brzucha, skurczami oskrzeli i prawokomorową niewydolnością serca (choroba zastawkowa).
Diagnostyka rakowiaków opiera się na badaniach obrazowych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, scyntygrafia receptorów somatostatynowych), oznaczaniu markerów biochemicznych (kwas 5-hydroksyindolooctowy w moczu, chromogranina A w surowicy) oraz badaniach histopatologicznych. Leczenie zależy od lokalizacji guza, stopnia zaawansowania i obecności zespołu rakowiaka, obejmując chirurgiczne usunięcie guza, leczenie analogami somatostatyny, terapię radioizotopową oraz leczenie celowane.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Linezolid Polpharma 2 mg/ml
Linezolid Polpharma w stężeniu 2 mg/ml (600 mg w 300 ml roztworu) jest izotonicznym roztworem do infuzji, którego stosowanie wymaga szczegółowej analizy przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na linezolid lub składniki preparatu, a także jednoczesne lub niedawne (do 2 tygodni) stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) typu A i B, takich jak fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina czy moklobemid. Lek zawiera 0,38 mg sodu i 45,67 mg glukozy na 1 ml, co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Linezolid jest przeciwwskazany u pacjentów z nieleczonym nadciśnieniem tętniczym, guzem chromochłonnym, rakowiakiem, nadczynnością tarczycy, depresją dwubiegunową, zaburzeniami schizoafektywnymi oraz ostrymi stanami dezorientacji, ze względu na ryzyko poważnych interakcji i destabilizacji stanu klinicznego.
adrenalina, agonista receptora serotoninowego, amina presyjna, buspiron, depresja dwubiegunowa, dobutamina, dopamina, fenelzyna, fenylopropanolamina, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, izokarboksazyd, lek dopaminergiczny, lek przeciwdepresyjny trójcykliczny, lek sympatykomimetyczny, linezolid, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, noradrenalina, petydyna, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, rakowiak, selegilina, stan dezorientacji, zaburzenie schizoafektywne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esopol 40 mg
Esomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC05), hamuje enzym H+K+-ATP-azę w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Po 5-dniowej terapii doustnej w dawkach 20 mg i 40 mg pH żołądkowe utrzymuje się powyżej 4 przez odpowiednio 13 i 17 godzin na dobę, niezależnie od drogi podania. W badaniach u zdrowych ochotników stosowanie 80 mg esomeprazolu we wlewie dożylnym, a następnie ciągłym wlewem 8 mg/godz., utrzymywało pH >4 przez średnio 21 godzin i pH >6 przez 11-13 godzin w ciągu 24 godzin. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku dawką 40 mg raz na dobę prowadzi do zagojenia u 78% pacjentów po 4 tygodniach, a po 8 tygodniach odsetek ten wzrasta do 93%. W profilaktyce ponownego krwawienia z wrzodu żołądka po hemostazie endoskopowej, stosowanie esomeprazolu 80 mg we wlewie i 8 mg/godz. przez 72 godziny zmniejszało ryzyko krwawienia w ciągu 30 dni (7,7% vs 13,6% placebo).
Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, dysfagia, GERD, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, hemostaza endoskopowa, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe, lek przeciwwydzielniczy, pompa protonowa, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, S-izomer omeprazolu, Salmonella, torbiel gruczołowa żołądka, wlew ciągły, wrzód żołądka, zanikowy nieżyt żołądka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazole SUN 40 mg
Esomeprazole SUN przeszedł szerokie badania przedkliniczne zgodnie z międzynarodowymi standardami, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena genotoksyczności, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka ani wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. W badaniach na szczurach zaobserwowano hiperplazję komórek enterochromafinopodobnych (ECL) oraz guzy rakowiakowate w żołądku, co jest efektem przewlekłej hipergastrynemii wtórnej do długotrwałego hamowania wydzielania kwasu solnego, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym esomeprazolu. Zmiany te są charakterystyczne dla całej klasy inhibitorów pompy protonowej i nie stanowią specyficznego ryzyka związanego z tym preparatem.
badanie farmakologiczne, esomeprazol, genotoksyczność, hamowanie wydzielania kwasu solnego, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, podrażnienie naczyń krwionośnych, rakowiak, sok żołądkowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wydzielanie kwasu solnego, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mesopral 20 mg
Ezomeprazol, substancja czynna preparatu Mesopral, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność wielokrotnego podania, genotoksyczność oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. U zwierząt zaobserwowano działania niepożądane przy ekspozycji zbliżonej do dawek klinicznych, co może mieć znaczenie kliniczne. W badaniach rakotwórczości na szczurach podawano omeprazol (mieszanina racemiczna), co prowadziło do hiperplazji komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) w żołądku oraz rozwoju rakowiaków, związanych z przewlekłą hipergastrynemią wtórną do zahamowania wydzielania kwasu solnego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie rakotwórczości, ezomeprazol, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki enterochromaffinopodobne, Mesopral, mieszanina racemiczna, omeprazol, pH żołądka, proliferacja komórek, rakowiak, toksyczność wielokrotnego podania, wpływ na rozród, wydzielanie gastryny, wydzielanie kwasu solnego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esomeprazole SUN 40 mg
Esomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC05), działa poprzez selektywne hamowanie H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Po podaniu doustnym w dawkach 20 mg i 40 mg, pH żołądka utrzymuje się powyżej 4 przez średnio 13 i 17 godzin na dobę, niezależnie od drogi podania. W badaniach klinicznych wykazano, że 40 mg esomeprazolu doustnie prowadzi do wygojenia refluksowego zapalenia przełyku u 78% pacjentów po 4 tygodniach i 93% po 8 tygodniach terapii. W leczeniu krwawienia z wrzodu żołądka, dożylne podanie 80 mg esomeprazolu przez 30 minut, a następnie ciągły wlew 8 mg/godzinę przez 72 godziny, zmniejsza ryzyko ponownego krwawienia w ciągu 3 dni z 10,3% do 5,9% w porównaniu z placebo.
błona śluzowa żołądka, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, esomeprazol, gastryna, GERD, guz neuroendokrynny, H⁺/K⁺-ATP-aza, hiperplazja komórki ECL, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka okładzinowa, krwawienie z wrzodu żołądka, kwas solny, lek przeciwwydzielniczy, omeprazol, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, Salmonella, skala Forrest, torbiel gruczołowa żołądka, wlew dożylny, zanikowy nieżyt żołądka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bioprazol Bio Max 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa omeprazolu, substancji czynnej preparatu Bioprazol Bio Max, wykazały, że długotrwałe podawanie tego inhibitora pompy protonowej u szczurów prowadzi do rozwoju hiperplazji komórek enterochromafinopodobnych (ECL) oraz powstawania rakowiaków w błonie śluzowej żołądka. Zmiany te są wynikiem utrzymującej się hipergastrynemii, spowodowanej przewlekłym hamowaniem wydzielania kwasu solnego, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym omeprazolu na tkanki żołądka. Warto podkreślić, że mechanizm ten jest charakterystyczny dla całej klasy leków zmniejszających kwaśność soku żołądkowego.
antagonista receptora H2, badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, częściowe wycięcie żołądka, gastryna, hamowanie wydzielania kwasu solnego, hipergastrinemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka enterochromaffinopodobna, komórka okładzinowa żołądka, omeprazol, profil bezpieczeństwa, rakowiak, sok żołądkowy, substancja lecznicza, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zyvoxid 600 mg
Linezolid w dawce 600 mg (Zyvoxid) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku do mleka matki. Lek nie powinien być stosowany równocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) typu A i B, takimi jak fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina czy moklobemid, a także w okresie krótszym niż 14 dni od zakończenia terapii inhibitorami MAO, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego lub przełomu nadciśnieniowego. Wskazane jest ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego u pacjentów z nieleczonym nadciśnieniem tętniczym, guzem chromochłonnym nadnerczy, rakowiakiem, nadczynnością tarczycy, zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, schizoafektywnymi oraz ostrymi stanami dezorientacji, gdyż u tych grup istnieje podwyższone ryzyko powikłań klinicznych podczas terapii linezolidem.
agonista receptora serotoninowego, amina presyjna, buspiron, guz chromochłonny, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja serotoninergiczna, lek dopaminergiczny, lek przeciwdepresyjny trójcykliczny, lek sympatykomimetyczny, linezolid, monitorowanie ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lek, ostra reakcja nadciśnieniowa, petydyna, przełom nadciśnieniowy, rakowiak, stan dezorientacji, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie schizoafektywne, zespół serotoninowy, Zyvoxid - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Helicid Control 10 mg
Badania przedkliniczne omeprazolu, substancji czynnej Helicid Control, wykazały, że długotrwałe hamowanie wydzielania kwasu solnego prowadzi do charakterystycznych zmian w błonie śluzowej żołądka u szczurów, w tym przerostu komórek enterochromafinopodobnych (ECL) oraz występowania rakowiaków żołądka. Mechanizm tych zmian nie wynika z bezpośredniej toksyczności omeprazolu, lecz jest efektem fizjologicznej odpowiedzi na przewlekłe zwiększenie stężenia gastryny w soku żołądkowym, wtórne do obniżonej kwaśności. Zmiany te obserwowano również po stosowaniu innych inhibitorów wydzielania kwasu, takich jak antagoniści receptora H2 (ranitydyna, famotydyna) oraz inne inhibitory pompy protonowej (esomeprazol, lanzoprazol, pantoprazol), a także po częściowej resekcji dna żołądka, co potwierdza ich charakter adaptacyjny.
antagonista receptora histaminowego H2, błona śluzowa żołądka, działanie farmakodynamiczne, esomeprazol, famotydyna, gastryna, hamowanie wydzielania kwasu solnego, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki enterochromafinopodobne, lanzoprazol, omeprazol, pantoprazol, rakowiak, ranitydyna, resekcja dna żołądka, sekrecja kwasu solnego, zmiana histopatologiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu – Leczenie
Rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu (CUP) stanowi około 3-5% wszystkich nowotworów złośliwych i charakteryzuje się agresywnym przebiegiem oraz opornością na standardową chemioterapię, co skutkuje medianą przeżycia 4-9 miesięcy w 85-90% przypadków o niekorzystnym rokowaniu. Diagnostyka obejmuje biopsję, badania immunohistochemiczne, molekularne oraz obrazowe, a leczenie wymaga multidyscyplinarnego podejścia. Standardowa chemioterapia opiera się na pochodnych platyny w skojarzeniu z taksanami lub gemcytabiną (np. karboplatyna z paklitakselem, cisplatyna z gemcytabiną), natomiast radioterapia i chirurgia mają zastosowanie głównie w przypadkach ograniczonych zmian lub w celach paliatywnych. Hormonoterapia jest stosowana przy podejrzeniu nowotworów hormonozależnych, a leczenie paliatywne skupia się na łagodzeniu objawów i poprawie jakości życia.
analog somatostatyny, antygen PSA, badanie histopatologiczne, cisplatyna, denosumab, ekspresja HER2, ekspresja PD-L1, etopozyd, guz neuroendokrynny, inhibitor MEK, inhibitor mTOR, karboplatyna, leczenie paliatywne, limfadenektomia, nadekspresja HER2, niestabilność mikrosatelitarna, obciążenie mutacyjne, ognisko pierwotne nowotworu, onkolog kliniczny, opieka hospicyjna, pochodne platyny, profilowanie genomowe, przeciwciało anty-PD-1, przerzut do węzłów chłonnych, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu, rakowiak, sekwencjonowanie nowej generacji, wsparcie psychologiczne, zaburzenia naprawy niesparowanych zasad DNA, zespół multidyscyplinarny, zmiana przerzutowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omeprazole Genoptim 20 mg
Badania przedkliniczne dotyczące omeprazolu wykazały, że długotrwałe podawanie tego inhibitora pompy protonowej u szczurów prowadzi do charakterystycznych zmian histopatologicznych w śluzówce żołądka, w tym hiperplazji komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz rozwoju rakowiaków. Zmiany te są wynikiem utrzymującej się hipergastrynemii, powstałej wtórnie do zahamowania wydzielania kwasu solnego i obniżenia kwaśności soku żołądkowego. Wzrost stężenia gastryny we krwi stymuluje proliferację komórek ECL, co stanowi adaptacyjną odpowiedź organizmu na długotrwałe zmniejszenie wydzielania kwasu.
antagonista receptora H2, błona śluzowa żołądka, gastryna, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórka enterochromaffinopodobna, komórka żołądka, komórki ECL, kwas solny, omeprazol, rakowiak, receptor histaminowy, śluzówka żołądka, sok żołądkowy, wycięcie dna żołądka, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Helicid Max 20 mg
Badania przedkliniczne dotyczące omeprazolu, substancji czynnej produktu Helicid MAX, wykazały istotne zmiany histopatologiczne w tkance żołądka szczurów poddanych długotrwałemu leczeniu. Zaobserwowano hiperplazję komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz rozwój rakowiaków, co jest wynikiem utrzymującej się hipergastrynemii wtórnej do przewlekłego hamowania wydzielania kwasu solnego. Mechanizm ten nie wynika z bezpośredniego działania omeprazolu, lecz z fizjologicznej odpowiedzi kompensacyjnej na zmniejszenie kwasowości żołądka. Podobne zmiany obserwowano także po stosowaniu antagonistów receptorów H2 oraz innych inhibitorów pompy protonowej, a także u zwierząt po częściowym wycięciu żołądka, co potwierdza związek z zaburzeniem regulacji wydzielania kwasu, a nie toksycznym działaniem leku.
antagonista receptora H2, bloker receptora histaminowego H2, błona śluzowa żołądka, częściowe wycięcie żołądka, hamowanie wydzielania kwasu solnego, hipergastrinemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, omeprazol, rakowiak, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie kwasu żołądkowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heligen Neo 20 mg
Badania przedkliniczne dotyczące omeprazolu, substancji czynnej leku Heligen Neo, wykazały, że długotrwałe podawanie tego inhibitora pompy protonowej u szczurów prowadzi do charakterystycznych zmian w błonie śluzowej żołądka, takich jak hiperplazja komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz rozwój rakowiaków. Zmiany te są wynikiem utrzymującej się hipergastrynemii, będącej konsekwencją długotrwałego hamowania wydzielania kwasu solnego, a nie bezpośrednim efektem toksycznym omeprazolu. Podobne efekty histopatologiczne obserwowano także przy stosowaniu antagonistów receptorów H2 oraz innych inhibitorów pompy protonowej, a także po częściowym wycięciu dna żołądka, co potwierdza mechanizm klasyczny związany z obniżeniem sekrecji kwasu żołądkowego.
antagonista receptora H2, badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, hamowanie wydzielania kwasu solnego, hipergastrynemii, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL żołądka, omeprazol, rakowiak, receptor histaminowy H2, sekrecja kwasu solnego, wycięcie dna żołądka, wydzielanie kwasu żołądkowego, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Esomeprazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa esomeprazolu nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, obejmując ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach na szczurach zaobserwowano istotne zmiany histopatologiczne w żołądku, takie jak hiperplazja komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz występowanie rakowiaków, co jest konsekwencją przewlekłej hipergastrynemii wywołanej zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Zmiany te są charakterystycznym efektem farmakodynamicznym inhibitorów pompy protonowej i nie przekładają się bezpośrednio na ryzyko u pacjentów stosujących esomeprazol zgodnie z zaleceniami klinicznymi.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, esomeprazol, genotoksyczność, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL żołądka, kwas solny, podanie doustne, podanie dożylne, podrażnienie naczyń krwionośnych, przewlekła hipergastrynemia, rakowiak, reakcja zapalna, sok żołądkowy, toksyczny wpływ na rozród, wstrzyknięcie podskórne, żołądek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Helicid 20 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa omeprazolu wykazały, że długotrwałe podawanie tego inhibitora pompy protonowej u szczurów prowadzi do charakterystycznych zmian patologicznych w błonie śluzowej żołądka, takich jak hiperplazja komórek enterochromafinopodobnych (ECL) oraz rozwój rakowiaków. Zmiany te nie wynikają z bezpośredniej toksyczności omeprazolu, lecz są konsekwencją fizjologicznej odpowiedzi organizmu na przewlekłe hamowanie wydzielania kwasu solnego, co skutkuje utrzymującą się hipergastrynemią. Podobne efekty obserwowano również przy stosowaniu antagonistów receptorów H2 oraz innych inhibitorów pompy protonowej, a także po częściowym wycięciu dna żołądka.
antagonista receptora H2, błona śluzowa żołądka, hamowanie wydzielania kwasu solnego, hipergastrynaemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki okładzinowe żołądka, mechanizm kompensacyjny, odpowiedź fizjologiczna, omeprazol, przewód pokarmowy, rakowiak, receptor histaminowy H2, wycięcie dna żołądka, wydzielanie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Okteva 20 mg
Oktreotyd w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (Okteva) charakteryzuje się dwufazowym profilem farmakokinetycznym po domięśniowym podaniu. Początkowo obserwuje się przemijające maksimum stężenia w surowicy w ciągu pierwszej godziny, po czym następuje szybki spadek do subterapeutycznych wartości przez około 7 dni. Następnie stężenie wzrasta, osiągając stan równowagi około 14. dnia, utrzymujący się przez 3-4 tygodnie, po czym stopniowo maleje po około 42 dniach wraz z rozpadem matrycy polimerowej. Średnie stężenia w stanie równowagi u pacjentów z akromegalią wynoszą 358 ng/l dla dawki 10 mg, 926 ng/l dla 20 mg oraz 1710 ng/l dla 30 mg, przy czym po trzykrotnym podaniu co 4 tygodnie stężenia wzrastają do 1557 ng/l i 2384 ng/l dla dawek 20 mg i 30 mg. U pacjentów z rakowiakiem stężenia w stanie równowagi są wyższe i proporcjonalne do dawki, osiągając do 3928 ng/l dla dawki 30 mg. Nie stwierdzono niepożądanej kumulacji leku przy długoterminowym stosowaniu.
akromegalia, biodegradacja, dystrybucja leku, farmakokinetyka oktreotydu, klirens całkowity, matryca polimerowa, objętość dystrybucji, oktreotyd o przedłużonym uwalnianiu, otyłość podwzgórzowa, parametr farmakokinetyczny, rakowiak, stan równowagi, stężenie w stanie równowagi, stężenie w surowicy, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik BMI, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazol Alugastrin 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ezomeprazolu wskazują na kompleksowy i dobrze poznany profil bezpieczeństwa, istotny dla praktyki klinicznej. Badania obejmowały ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazując istotnych zagrożeń dla człowieka. W trakcie badań zaobserwowano działania niepożądane u zwierząt przy poziomie narażenia zbliżonym do dawek klinicznych, co wymaga uwagi przy ocenie bezpieczeństwa leku w praktyce medycznej.
badanie farmakologiczne, ezomeprazol, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, komórki ECL, komórki enterochromaffinopodobne, kwas solny w żołądku, leki zmniejszające wydzielanie kwasu, mieszanina racemiczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przewlekła hipergastrynemia, rakowiak, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie kwasu żołądkowego, zmiana hiperplastyczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Myrelez 90 mg
Myrelez (lanreotyd) to roztwór do wstrzykiwań dostępny w dawkach 60 mg, 90 mg i 120 mg, stosowany w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET). W akromegalii lek jest wskazany u pacjentów z nieprawidłowymi stężeniami GH i/lub IGF-1 po leczeniu chirurgicznym i/lub radioterapii, u osób niekwalifikujących się do zabiegu operacyjnego, jako terapia przygotowująca do operacji, a także u pacjentów oczekujących na efekty radioterapii. W przypadku guzów neuroendokrynnych Myrelez stosuje się u dorosłych z guzami G1 oraz wybranymi G2 o indeksie Ki67 ≤10%, lokalizowanych w środkowej części prajelita, trzustce lub o nieznanym pochodzeniu, w sytuacjach guzów nieoperacyjnych, miejscowo zaawansowanych lub z przerzutami. Preparat wykazuje działanie antyproliferacyjne oraz kontroluje objawy hormonalne, szczególnie w zespole rakowiaka, poprawiając jakość życia pacjentów.
akromegalia, amina biogenna, ampułko-strzykawka, działanie antyproliferacyjne, farmakoterapia, guz neuroendokrynny, guz neuroendokrynny żołądkowo-jelitowo-trzustkowy, guz przysadki, hormon wzrostu, indeks proliferacyjny Ki67, insulinopodobny czynnik wzrostu, lanreotyd, leczenie chirurgiczne, leczenie operacyjne, przerzut, radioterapia, rakowiak, roztwór do wstrzykiwań, terapia objawowa, zespół rakowiaka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Okteva 30 mg
Produkt leczniczy Okteva zawiera oktreotyd w postaci oktreotydu octanu i jest dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Lek jest wskazany w leczeniu akromegalii, szczególnie u pacjentów, u których leczenie chirurgiczne jest niewskazane, nieskuteczne lub jako terapia pomostowa przed pełnym efektem radioterapii. Ponadto Okteva stosuje się w terapii objawowej hormonalnie czynnych guzów przewodu pokarmowego, w tym rakowiaków z zespołem rakowiaka, oraz w leczeniu zaawansowanych guzów neuroendokrynnych pochodzących ze środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym, po wykluczeniu innych lokalizacji.
akromegalia, guz neuroendokrynny, hormonalnie czynny guz, interwencja neurochirurgiczna, leczenie chirurgiczne, nadmierne wydzielanie, oktreotyd octan, radioterapia, rakowiak, środkowa część prajelita, wstrzyknięcie domięśniowe, wydzielanie serotoniny, zaawansowany guz neuroendokrynny, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, zespół rakowiaka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Emoxen 500 mg + 20 mg
Preparat Emoxen zawiera naproksen (500 mg) oraz ezomeprazol (20 mg), które działają synergistycznie, łącząc efekt przeciwzapalny z ochroną błony śluzowej przewodu pokarmowego. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa obu substancji wykazały brak istotnych interakcji farmakologicznych, farmakokinetycznych czy toksykologicznych między nimi. Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny, wykazuje działania niepożądane związane z zahamowaniem syntezy prostaglandyn, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka i jelit oraz nefrotoksyczność. W modelach zwierzęcych podawanie naproksenu w trzecim trymestrze ciąży powodowało trudności porodowe, co jest typowe dla tej klasy leków ze względu na wpływ na syntezę prostaglandyn.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie przeciwzapalne, działanie rakotwórcze, ezomeprazol, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakologiczna, komórki enterochromaffinopodobne, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podrażnienie przewodu pokarmowego, rakowiak, synteza prostaglandyn, toksyczność wielokrotnego podania, toksykologia, trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, wydzielanie kwasu solnego, zapalenie błony śluzowej