Tenofovir disoproxil Accord – Tabletki powlekane

Tenofovir disoproxil Accord
Tabletki powlekane, 245 mg

Lek zawiera 245 mg tenofowiru dizoproksylu oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę. Stosowany jest przede wszystkim w leczeniu zakażeń HIV-1 w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi u dorosłych oraz młodzieży od 12 roku życia. Ponadto wskazany jest do terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B u osób dorosłych i młodzieży, zwłaszcza z aktywnością replikacji wirusa i objawami zapalenia. Decyzja o leczeniu powinna uwzględniać indywidualne badania oporności wirusa oraz stan czynności wątroby pacjenta.

Pobierz ChPL PDF Tenofovir disoproxil Accord – Tabletki powlekane – 245 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Tenofovir disoproxil Accord jest wskazany w leczeniu zakażenia HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, z dawką standardową 245 mg doustnie raz na dobę u dorosłych i młodzieży ≥12 lat i masie ciała ≥35 kg. Dla dzieci dostępne są formy granulatu 33 mg/g (2–<12 lat, masa ciała <17 kg) oraz tabletki o zmniejszonej mocy (6–<12 lat). Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza doświadczonego w terapii HIV i WZW B, z uwzględnieniem ryzyka oporności HBV oraz toksyczności na kości i nerki. Optymalna długość terapii nie jest ustalona; u pacjentów HBeAg-dodatnich bez marskości leczenie trwa co najmniej 12 miesięcy po serokonwersji HBe, a u HBeAg-ujemnych do serokonwersji HBs lub utraty skuteczności, z regularnym monitorowaniem AlAT i DNA HBV. Przerwanie terapii u pacjentów z marskością jest niewskazane.

Tenofovir jest wydalany przez nerki, co wymaga dostosowania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek: przy klirensie kreatyniny 50-80 ml/min zaleca się 245 mg raz na dobę, 30-49 ml/min – 245 mg co 48 godzin, <30 ml/min – 245 mg co 72-96 godzin, a u pacjentów dializowanych – 245 mg co 7 dni po hemodializie. U dzieci i młodzieży z niewydolnością nerek stosowanie nie jest zalecane. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku pominięcia dawki, jeśli minęło mniej niż 12 godzin, lek należy przyjąć jak najszybciej z posiłkiem; jeśli więcej niż 12 godzin, pominąć dawkę i kontynuować schemat. Wymioty w ciągu 1 godziny od podania wymagają powtórzenia dawki. Lek należy podawać z posiłkiem, a tabletki można w wyjątkowych sytuacjach pokruszyć i zawiesić w ≥100 ml wody lub soku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg

dawkowanie doustne, DNA HBV, HBeAg-dodatni, hemodializa, klirens kreatyniny, marskość wątroby, niewyrównana choroba wątroby, oporność wirusa HBV, przeciwciała anty-HBe, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, serokonwersja HBe, serokonwersja HBs, supresja wirusa, supresja wirusologiczna, tenofowir dizoproksyl, toksyczność nerkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV, zakażenie HIV-1, zaostrzenie zapalenia wątroby
Działania niepożądane
Tenofowir dizoproksyl jest stosowany w terapii zakażeń HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW B). Profil bezpieczeństwa różni się w zależności od choroby: u pacjentów z HIV-1 działania niepożądane występują u około 33%, głównie jako łagodne lub umiarkowane zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a u 1% leczenie jest przerywane z tego powodu. U chorych na WZW B działania niepożądane pojawiają się u około 25%, najczęściej nudności (5,4%). Szczególną uwagę należy zwrócić na nefrotoksyczność, w tym zaburzenia czynności kanalika bliższego nerek i zespół Fanconiego, które mogą wymagać monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka. W badaniach klinicznych u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby odnotowano 7% przerwań leczenia z powodu działań niepożądanych oraz 9% przypadków potwierdzonego wzrostu stężenia kreatyniny ≥0,5 mg/dl lub hipofosfatemii (<2 mg/dl). U dzieci i młodzieży obserwowano podobny profil działań niepożądanych, w tym zmniejszenie gęstości mineralnej kości (BMD).

Wśród działań niepożądanych tenofowiru dizoproksylu najczęściej występują: hipofosfatemia (bardzo często), zawroty głowy (bardzo często), biegunka, wymioty, nudności (bardzo często), wysypka (bardzo często), a także zmęczenie i astenia. Rzadziej obserwuje się kwasicę mleczanową, zapalenie trzustki, rabdomiolizę, rozmiękanie kości oraz ostre uszkodzenie nerek, w tym ostry zespół Fanconiego. U pacjentów z zaawansowaną chorobą HIV lub niewyrównaną czynnością wątroby ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym nefrotoksyczności i śmiertelności, jest zwiększone. W przypadku przedawkowania tenofowiru dizoproksylu możliwe jest usunięcie leku hemodializą (klirens hemodializacyjny mediana 134 ml/min). Ze względu na ryzyko nefrotoksyczności zaleca się ścisłe monitorowanie czynności nerek, zwłaszcza u osób starszych i z czynnikami ryzyka, a stosowanie u dzieci z zaburzeniami czynności nerek nie jest zalecane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg

działanie nefrotoksyczne, efawirenz, hipofosfatemia, hipokaliemia, HIV-1, kwasica mleczanowa, lamiwudyna, martwica kości, miopatia, moczówka prosta pochodzenia nerkowego, nefrotoksyczność, niewyrównana czynność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, rabdomioliza, rak wątrobowokomórkowy, rozmiękanie kości, skala CPT, śródmiąższowe zapalenie nerek, stłuszczenie wątroby, tenofowir dizoproksyl, terapia przeciwretrowirusowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaostrzenie zapalenia wątroby, zapalenie trzustki, zespół Fanconiego, zespół reaktywacji immunologicznej, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zwiększona aktywność aminotransferaz
Interakcje leku
Tenofowir dizoproksyl wykazuje niskie ryzyko interakcji z układem cytochromu P450, jednak istotne są interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z lekami wydalanymi przez nerki oraz innymi produktami zawierającymi tenofowir (tenofowir alafenamid, adefowir dipiwoksyl). Jednoczesne stosowanie z dydanozyną zwiększa jej ekspozycję o 40-60%, co jest przeciwwskazane. Inhibitory proteazy HIV wzmocnione rytonawirem (atazanawir/rytonawir, lopinawir/rytonawir, darunawir/rytonawir) podnoszą ekspozycję na tenofowir (AUC o 22-37%, Cmin o 29-51%), co wymaga ścisłego monitorowania czynności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować przy kojarzeniu z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, cydofowir, interleukina-2) oraz takrolimusem, ze względu na ryzyko nasilenia nefrotoksyczności. Zaleca się przyjmowanie tenofowiru z posiłkiem, co zwiększa jego biodostępność i może poprawić skuteczność terapii.

Stosowanie alkoholu podczas terapii tenofowirem dizoproksylem jest niewskazane lub powinno być znacznie ograniczone, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek, ze względu na ryzyko nasilenia hepatotoksyczności, nefrotoksyczności oraz negatywnego wpływu na metabolizm kostny (osteomalacja, zmniejszenie gęstości mineralnej kości). Regularne spożywanie alkoholu może także obniżać adherencję do leczenia, zwiększając ryzyko rozwoju oporności wirusa. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji tenofowiru dizoproksylu z emtrycytabiną, lamiwudyną, indynawirem, efawirenzem, nelfinawirem, sakwinawirem (wzmocnionym rytonawirem), metadonem, rybawiryną, ryfampicyną, hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi norgestymat i etynyloestradiol oraz entekawirem. Kluczowe jest regularne monitorowanie czynności nerek i wątroby oraz edukacja pacjentów w zakresie przestrzegania zaleceń terapeutycznych i unikania potencjalnych czynników ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg

adefowir dipiwoksyl, adherencja terapeutyczna, amfoterycyna B, aminoglikozyd, atazanawir, cydofowir, cytochrom P450, darunawir, dydanozyna, efawirenz, emtrycytabina, entekawir, foskarnet, gancyklowir, gęstość mineralna kości, indynawir, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interleukina-2, kanalik bliższy, lamiwudyna, ledipaswir, lopinawir, metadon, nefrotoksyczność, nelfinawir, osteomalacja, ostra niewydolność nerek, pentamidyna, rybawiryna, ryfampicyna, sakwinawir, stłuszczenie wątroby, takrolimus, tenofowir alafenamid, tenofowir dizoproksyl, wankomycyna, wirusowe zapalenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wydalanie nerkowe, wydzielanie kanalikowe
Profil bezpieczeństwa leku
Tenofowir dizoproksyl wykazuje znikomą penetrację do mleka matki, co pozwala na karmienie piersią u kobiet zakażonych HBV bez obserwacji działań niepożądanych u niemowląt. Jednak u kobiet zakażonych HIV karmienie piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko transmisji wirusa. W populacji seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności, w tym monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza przy klirensie kreatyniny <50 ml/min, gdzie może być konieczna modyfikacja dawkowania. U dzieci i młodzieży z niewydolnością nerek stosowanie leku nie jest rekomendowane. W przypadku pacjentów z niewyrównaną niewydolnością wątroby należy również zachować ostrożność ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak kwasica mleczanowa i zaburzenia czynności nerek.

Brak jest danych dotyczących wpływu tenofowiru dizoproksylu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak zgłaszane zawroty głowy wskazują na konieczność zachowania ostrożności w tym zakresie. Ponadto, nie ma dostępnych informacji na temat interakcji leku z alkoholem. W związku z powyższym, decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, uwzględniając potencjalne ryzyko i korzyści, a pacjenci powinni być odpowiednio monitorowani pod kątem działań niepożądanych i funkcji narządów docelowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg
Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Tenofovir disoproxil Accord w dawce 245 mg w formie tabletek powlekanych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną tenofowir dizoproksyl lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem, a nawet wstrząsem anafilaktycznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność 232 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, aby wykluczyć ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości.

Tabletki Tenofovir disoproxil Accord mają charakterystyczny wygląd – są białe, obustronnie wypukłe, o kształcie migdała, wymiarach 16 mm na 10 mm, z oznaczeniami „H” i „T11” na przeciwległych stronach, co ułatwia ich identyfikację i zapobiega pomyłkom. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań do stosowania tego leku, lekarz powinien rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne. Zachowanie ostrożności i przestrzeganie przeciwwskazań jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii i minimalizacji ryzyka powikłań alergicznych u pacjentów leczonych tenofowirem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg

farmakoterapia, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, opcja terapeutyczna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tenofowir dizoproksyl, wstrząs anafilaktyczny
Przedawkowanie
Przedawkowanie tenofowiru dizoproksylu, dostępnego w postaci tabletek powlekanych 245 mg, wymaga intensywnej obserwacji klinicznej ze względu na ryzyko wystąpienia różnorodnych objawów toksycznych, w tym nefrotoksyczności i zaburzeń elektrolitowych. Monitorowanie powinno obejmować ocenę parametrów nerkowych, takich jak stężenie kreatyniny oraz wskaźnik filtracji kłębuszkowej (GFR), a także poziomy elektrolitów, aby szybko wykryć i zareagować na potencjalne powikłania. W przypadku stwierdzenia objawów zatrucia konieczne jest wdrożenie odpowiedniego postępowania wspomagającego, dostosowanego do stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem charakterystyki farmakokinetycznej leku.

W ciężkich przypadkach przedawkowania tenofowiru dizoproksylu rekomendowana jest hemodializa, która wykazuje skuteczność w eliminacji leku z organizmu, z medianą klirensu hemodializacyjnego wynoszącą 134 ml/min. Brak jest natomiast danych potwierdzających efektywność dializy otrzewnowej w usuwaniu tenofowiru, co należy uwzględnić przy wyborze metody leczenia. Po epizodzie przedawkowania konieczne jest długoterminowe monitorowanie funkcji nerek oraz parametrów życiowych pacjenta, aby zapobiec i wczesne wykryć ewentualne późne skutki nefrotoksyczności. Regularne badania laboratoryjne są kluczowe dla oceny stanu klinicznego i skuteczności zastosowanego leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg

dializa otrzewnowa, działanie nefrotoksyczne, funkcja nerek, GFR, hemodializa, klirens hemodializacyjny, nefrotoksyczność, objawy toksyczne, objawy zatrucia, parametry nerkowe, parametry życiowe, postępowanie wspomagające, stężenie kreatyniny, tabletki powlekane, tenofowir dizoproksyl, toksyczność, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania farmakologiczne fumaranu tenofowiru dizoproksylu wykazały potencjalne ryzyko nefrotoksyczności oraz zaburzeń kostnych, w tym rozmiękania kości u małp i zmniejszenia gęstości mineralnej kości (BMD) u szczurów i psów, powiązane ze zmniejszonym stężeniem fosforanów w surowicy. Efekty te były obserwowane przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym kliniczne (≥5-krotne u młodych dorosłych szczurów i psów, ≥40-krotne u młodocianych małp). Mechanizm zaburzeń kostnych może wynikać ze zmniejszonego wchłaniania fosforanów w jelicie cienkim. Badania genotoksyczności dały wyniki niejednoznaczne in vitro, natomiast testy in vivo wykazały niski potencjał genotoksyczny. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy stwierdzono sporadyczne guzy dwunastnicy jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach, co wskazuje na niskie ryzyko kliniczne dla ludzi.

Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu, jednak przy toksycznych dla matki dawkach obserwowano obniżenie wskaźnika żywotności i masy ciała potomstwa. Z punktu widzenia bezpieczeństwa ekologicznego, fumaranu tenofowiru dizoproksylu i jego metabolity cechuje wysoka trwałość środowiskowa, co wymaga uwzględnienia przy utylizacji leku. Podsumowując, pomimo wykazanych efektów toksycznych w modelach zwierzęcych przy wysokich dawkach, fumaranu tenofowiru dizoproksylu cechuje korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym, z niskim ryzykiem nefrotoksyczności, zaburzeń kostnych, genotoksyczności i rakotwórczości.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg

badanie rakotwórczości, fumaran tenofowiru dizoproksylu, gęstość mineralna kości, guz dwunastnicy, hepatocyty, hipofosfatemia, nefrotoksyczność, osteomalacja, spontaniczna synteza DNA, szpik kostny, test Amesa, test chłoniaka mysiego, test mikrojądrowy, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie fosforanów, zaburzenia kostne
Skład i postać leku
Tenofovir disoproxil Accord jest produktem leczniczym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawce 245 mg substancji czynnej – tenofowiru dizoproksylu. Tabletki mają charakterystyczny biały kolor, kształt migdałowy o wymiarach 16 mm na 10 mm, z oznaczeniami „H” i „T11”. Substancją pomocniczą o istotnym znaczeniu klinicznym jest laktoza jednowodna w ilości 232 mg na tabletkę, co jest ważne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, krospowidon (typ B) oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących, rozsadzających i poślizgowych. Otoczka Opadry white 15B580017 zawiera tytanu dwutlenek (E 171), hypromelozę o różnych lepkościach, makrogol 400 oraz polisorbat 80, co zapewnia ochronę substancji czynnej i ułatwia połykanie.

Produkt jest dostępny w opakowaniach po 30 tabletek – w blistrach wielowarstwowych (Aluminium/PVC/Aluminium/OPA) lub w butelkach HDPE z zabezpieczeniami chroniącymi przed wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Okres ważności wynosi 2 lata, a lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania poza standardowym zabezpieczeniem przed dziećmi. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych między lekiem a materiałami opakowaniowymi, co potwierdza stabilność preparatu. Zaleca się odpowiednią utylizację niewykorzystanych tabletek zgodnie z lokalnymi przepisami, unikając wyrzucania do kanalizacji lub domowych pojemników na odpady.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg

blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, polisorbat, skrobia żelowana kukurydziana, środek pochłaniający wilgoć, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tenofowir dizoproksyl, tytanu dwutlenek
Specjalne ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem terapii Tenofovir disoproxil Accord (245 mg) u pacjentów z HBV należy wykluczyć współistniejące zakażenie HIV poprzez badanie przeciwciał. Lek nie zapobiega transmisji HBV, dlatego pacjentów należy edukować o konieczności stosowania środków ochrony. Nie zaleca się łączenia tenofowiru dizoproksylu z innymi preparatami zawierającymi tenofowir dizoproksyl lub tenofowir alafenamid, a także z adefowirem dipiwoksylem i dydanozyną ze względu na ryzyko kumulacji toksyczności i nasilenia działań niepożądanych. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie schematów z lamiwudyną i abakawirem lub dydanozyną, ze względu na wysokie ryzyko niepowodzenia terapii i wczesnej oporności u pacjentów z HIV.

Tenofovir jest eliminowany głównie przez nerki, co wymaga regularnego monitorowania czynności nerek, w tym klirensu kreatyniny i stężenia fosforanów w surowicy. Zalecane kontrole to: po 2-4 tygodniach, po 3 miesiącach oraz co 3-6 miesięcy u pacjentów bez czynników ryzyka, a u pacjentów z ryzykiem – częściej. W przypadku stężenia fosforanów < 1,5 mg/dl (0,48 mmol/l) lub klirensu kreatyniny < 50 ml/min należy powtórzyć badania w ciągu tygodnia i rozważyć przerwanie terapii, zwłaszcza przy dalszym pogorszeniu parametrów. Należy unikać jednoczesnego stosowania tenofowiru z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, cydofowir, interleukina-2) oraz NLPZ w dużych dawkach, a także z inhibitorami proteazy wzmocnionymi rytonawirem lub kobicystatem, ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności. W przypadku konieczności takiego połączenia wskazane jest cotygodniowe monitorowanie funkcji nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Tenofovir disoproxil Accord

adefowir dipiwoksylu, amfoterycyna B, aminoglikozyd, białko nośnikowe, cydofowir, dydanozyna, foskarnet, gancyklowir, hipofosfatemia, inhibitor proteazy, interleukina-2, klirens kreatyniny, kobicystat, lamiwudyna i abakawir, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, pentamidyna, rytonawir, stężenie fosforanów w surowicy, stężenie kreatyniny, tenofowir alafenamidu, tenofowir dizoproksylu, terapia przeciwretrowirusowa, wankomycyna, wirus zapalenia wątroby typu B, zaburzenie czynności kanalika bliższego, zaburzenie czynności nerek, zespół Fanconiego
Właściwości farmakodynamiczne
Tenofovir disoproxil Accord jest nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy o działaniu przeciwwirusowym wobec HIV-1, HIV-2 oraz HBV. Po podaniu prolek ulega przekształceniu do aktywnego metabolitu – difosforanu tenofowiru, który działa jako obligatoryjny terminator łańcucha DNA, hamując replikację wirusa. Wewnątrzkomórkowy okres półtrwania difosforanu wynosi 10 godzin w pobudzonych i 50 godzin w spoczynkowych PBMC. W badaniach in vitro EC50 dla HIV-1 wynosi 1-6 μmol/l, a dla HBV 0,14-1,5 μmol/l, przy czym tenofowir wykazuje niski poziom toksyczności wobec komórek gospodarza. Mutacje K65R i K70E w odwrotnej transkryptazie HIV-1 mogą zmniejszać wrażliwość na lek, dlatego należy unikać stosowania u pacjentów z tymi mutacjami. W przypadku HBV nie zidentyfikowano mutacji oporności na tenofowir, a szczepy oporne na inne leki wykazują zwiększoną wrażliwość na tenofowir.

Skuteczność tenofowiru dizoproksylu potwierdzono w badaniach klinicznych u pacjentów z zakażeniem HIV-1 oraz przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B. W badaniu GS-99-907 u uprzednio leczonych pacjentów podawanie 245 mg przez 24 tygodnie spowodowało istotne zmniejszenie miana RNA HIV-1 o -0,61 log10 kopii/ml (p<0,0001) oraz wzrost liczby limfocytów CD4 o +13 komórek/mm³ (p=0,0008). W badaniu GS-99-903 u dotychczas nieleczonych pacjentów po 48 tygodniach 80% osiągnęło RNA HIV-1 <400 kopii/ml, a po 144 tygodniach 71%. W leczeniu HBV, w badaniach GS-US-174-0102 i GS-US-174-0103, 48-tygodniowa terapia 245 mg tenofowiru dizoproksylu wykazała wyższą skuteczność wirusologiczną i histologiczną w porównaniu do adefowiru dipiwoksylu, z supresją DNA HBV <400 kopii/ml u 90% pacjentów uprzednio leczonych i 88% nieleczonych nukleozydami. Długoterminowa obserwacja do 384 tygodni potwierdziła utrzymanie odpowiedzi wirusologicznej, biochemicznej i serologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Fumaran tenofowiru dizoproksylu jest prolekiem szybko przekształcanym in vivo do aktywnego tenofowiru, który następnie ulega fosforylacji do difosforanu tenofowiru – głównego metabolitu o działaniu przeciwwirusowym. Po podaniu doustnym u pacjentów zakażonych HIV, Cmax tenofowiru wynosi średnio 326 ng/ml (CV 36,6%), AUC 3 324 ng·h/ml (CV 41,2%), a Cmin 64,4 ng/ml (CV 39,4%). Maksymalne stężenia osiągane są w ciągu 1 godziny na czczo i 2 godzin po posiłku, a biodostępność doustna wynosi około 25%, zwiększając się o 40% (AUC) i 14% (Cmax) po posiłku bogatym w tłuszcze. Tenofowir wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (<7,2%) i nie jest metabolizowany przez enzymy CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki, z klirensem całkowitym około 230 ml/h/kg i nerkowym 160 ml/h/kg, wskazując na aktywne wydalanie kanalikowe za pośrednictwem transporterów hOAT1/3 i MRP4. Okres półtrwania tenofowiru po podaniu doustnym wynosi 12-18 godzin, a w komórkach PBMC około 50 godzin.

Farmakokinetyka tenofowiru jest stabilna w zakresie dawek 75-600 mg i nie ulega zmianie przy wielokrotnym podawaniu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się istotny wzrost ekspozycji (AUC) – od 2 185 ng·h/ml przy prawidłowej funkcji nerek do 15 985 ng·h/ml przy ciężkich zaburzeniach (CrCl 10-29 ml/min), a u pacjentów z ESRD poddawanych hemodializie wartości Cmax i AUC0-48h mogą wzrosnąć do 1 032 ng/ml i 42 857 ng·h/ml odpowiednio. W związku z tym zaleca się modyfikację odstępów między dawkami u pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (klasyfikacja Child-Pugh) farmakokinetyka tenofowiru nie ulega istotnym zmianom, co nie wymaga korekty dawkowania. Dane dotyczące farmakokinetyki u dzieci poniżej 12 lat, osób starszych powyżej 65 lat oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek poddawanych dializom otrzewnowym są ograniczone lub nieistniejące, co utrudnia formułowanie zaleceń terapeutycznych w tych grupach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg

aktywny transport kanalikowy, białko oporności wielolekowej, biodostępność tenofowiru, CYP450, czynne wydalanie kanalikowe, dializa otrzewnowa, difosforan tenofowiru, fitohemaglutynina, interakcja lekowa, jednojądrowa komórka krwi obwodowej, klasyfikacja Child-Pugh-Turcotte, klirens kreatyniny, metabolizm leków, nośnik anionów organicznych, prekursor leku, przesączanie kłębuszkowe, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, schyłkowe stadium niewydolności nerek, tenofowir dizoproksyl, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tenofovir disoproxil Accord w dawce 245 mg jest bezpieczny do stosowania u kobiet w ciąży, co potwierdzają dane kliniczne z ponad 1000 przypadków oraz badania przedkliniczne na zwierzętach, które nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na reprodukcję. Szczególnie istotne jest stosowanie leku w trzecim trymestrze u kobiet z przewlekłym zakażeniem HBV, gdyż znacząco redukuje ryzyko pionowego przeniesienia wirusa na noworodka. Terapia rozpoczynana między 28. a 32. tygodniem ciąży i kontynuowana do 1-2 miesięcy po porodzie, w dawce 245 mg raz dziennie, w połączeniu z profilaktyką poekspozycyjną (immunoglobulina i szczepionka HBV), wykazała skuteczność i bezpieczeństwo w badaniach kontrolowanych obejmujących 327 kobiet i ich dzieci obserwowanych do 12 miesięcy po porodzie.

W zakresie karmienia piersią, pacjentki z HBV mogą bezpiecznie karmić dzieci, gdyż tenofovir przenika do mleka w minimalnych stężeniach, a ekspozycja niemowląt jest znikoma i nie wiąże się z obserwowanymi działaniami niepożądanymi. Natomiast u kobiet zakażonych HIV karmienie piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko transmisji wirusa, niezależnie od stosowanej terapii. Dane dotyczące wpływu tenofoviru na płodność są ograniczone, jednak badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze. W trakcie konsultacji należy omówić z pacjentką indywidualne korzyści i ryzyko terapii w kontekście ciąży, karmienia i płodności, aby umożliwić świadome decyzje terapeutyczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg

badanie przedkliniczne, immunoglobulina anty-HBV, kontrolowane badanie kliniczne, profilaktyka poekspozycyjna, przeniesienie HIV, przewlekłe zakażenie HBV, szczepionka przeciwko HBV, tabletka powlekana, tenofowir dizoproksyl, terapia przeciwwirusowa, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa, wirus zapalenia wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie HBV, zakażenie HIV
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wpływ tenofowiru dizoproksylu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn wynika głównie z działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego, takich jak zawroty głowy (bardzo często, ≥1/10), ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10), astenia (bardzo często, ≥1/10) oraz zmęczenie (często, ≥1/100 do <1/10). Zaburzenia metaboliczne, w tym hipokaliemia i hipofosfatemia, mogą dodatkowo osłabiać mięśnie i zaburzać koncentrację. Zawroty głowy mogą znacząco zaburzać ocenę sytuacji na drodze, czas reakcji i koordynację ruchową, co wymaga od pacjentów powstrzymania się od prowadzenia pojazdów podczas występowania tych objawów. Lekarz powinien uwzględnić indywidualne cechy pacjenta, takie jak wiek, choroby współistniejące (zwłaszcza zaburzenia czynności nerek) oraz stosowane leki, które mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych i wpływać na zdolności psychomotoryczne.

W praktyce klinicznej lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie tenofowiru dizoproksylu na zdolność prowadzenia pojazdów, zwracając uwagę na czas występowania działań niepożądanych (szczególnie na początku terapii i po zmianie dawki) oraz zalecając ostrożność lub czasowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia objawów. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować wywiad dotyczący zawrotów głowy, zmęczenia, badania laboratoryjne (elektrolity, parametry nerkowe) oraz ocenę stanu neurologicznego. Dokumentacja medyczna powinna zawierać informacje o przekazanych ostrzeżeniach, indywidualnej ocenie ryzyka oraz ewentualnych zaleceniach dotyczących ograniczenia prowadzenia pojazdów. Takie postępowanie minimalizuje ryzyko dla pacjenta i innych uczestników ruchu drogowego, zapewniając bezpieczeństwo terapii farmakologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg

astenia, badania kliniczne, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, hipofosfatemia, hipokaliemia, interakcje lekowe, koordynacja ruchowa, kwasica mleczanowa, mechanizm działania leku, nefrotoksyczność, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, profil działań niepożądanych, stan neurologiczny, tenofowir dizoproksyl, terapia farmakologiczna, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne
Wskazania do stosowania
Tenofovir disoproxil Accord w dawce 245 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia zakażenia HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW B). W terapii HIV-1 lek stosuje się wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi, zarówno u dorosłych, jak i młodzieży (12–<18 lat) z opornością na NRTI lub nietolerancją leków pierwszego rzutu. U dorosłych pacjentów z HIV-1 wskazania obejmują osoby dotychczas nieleczone z miano wirusa >100 000 kopii/ml oraz pacjentów z niepowodzeniem terapii przy miano <10 000 kopii/ml. W przypadku WZW B, Tenofovir disoproxil Accord jest stosowany u pacjentów z wyrównaną i niewyrównaną czynnością wątroby, wykazujących aktywną replikację wirusa, trwałe podwyższenie AlAT oraz potwierdzony stan zapalny i/lub zwłóknienie w badaniu histologicznym. Lek jest również wskazany u młodzieży 12–<18 lat z aktywną immunologiczną chorobą wątroby i umiarkowanym do ciężkiego stanem zapalnym lub zwłóknieniem.

Decyzja o zastosowaniu Tenofovir disoproxil Accord powinna uwzględniać indywidualne wyniki badań oporności wirusa, historię leczenia przeciwretrowirusowego oraz potencjalne interakcje lekowe u pacjentów z HIV-1. W przypadku WZW B istotne jest monitorowanie czynności wątroby, stopnia zapalenia i zwłóknienia oraz ewentualnej oporności na lamiwudynę. Lek zawiera 232 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co należy brać pod uwagę u pacjentów z nietolerancją laktozy. Szczególną ostrożność i ścisłe monitorowanie zaleca się u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby. Tabletki mają charakterystyczny kształt migdała o wymiarach 16 x 10 mm, z oznaczeniami „H” i „T11”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg

aktywna immunologicznie choroba, aminotransferaza alaninowa, charakterystyka produktu leczniczego, lek przeciwretrowirusowy, nietolerancja laktozy, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oporność na lamiwudynę, oporność wirusowa, pacjent naiwny, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, replikacja wirusa, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wyrównana czynność wątroby, WZW B, zakażenie HIV-1, zwłóknienie wątroby

Tenofovir disoproxil Accord Tabletki powlekane, 245 mg

Tenofovir disoproxil Accord
Tabletki powlekane, 245 mg