Pazopanib Accord
Tabletki powlekane, 400 mg
Lek zawiera substancję czynną pazopanibu chlorowodorek w dawkach 200 mg lub 400 mg w postaci tabletek powlekanych. Stosuje się go w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego u dorosłych pacjentów, zarówno jako terapię pierwszego rzutu, jak i po wcześniejszym leczeniu cytokininami. Jest również wskazany do leczenia wybranych podtypów zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich u pacjentów po wcześniejszej chemioterapii lub przy progresji choroby. Lek pomaga w kontrolowaniu chorób nowotworowych poprzez hamowanie ich rozwoju.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Pazopanib Accord jest wskazany do leczenia raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaka tkanek miękkich (STS) w dawce początkowej 800 mg raz na dobę u dorosłych pacjentów. Dawkę należy modyfikować stopniowo o 200 mg w przypadku działań niepożądanych, nie przekraczając maksymalnej dawki 800 mg/dobę. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 2 lat, a bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku 2-18 lat nie zostało ustalone. U osób powyżej 65 roku życia zwykle nie wymaga się zmiany dawkowania, choć należy monitorować indywidualną wrażliwość. U pacjentów z klirensem kreatyniny >30 ml/min nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast przy klirensie <30 ml/min zaleca się ostrożność ze względu na brak danych klinicznych. Pazopanib podaje się doustnie na czczo, w całości, bez łamania tabletek, które dostępne są w dawkach 200 mg i 400 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii.
Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe przed i w trakcie terapii, z dostosowaniem dawki w zależności od stopnia zaburzeń: przy łagodnych zaburzeniach (bilirubina całkowita i AlAT w normie lub bilirubina bezpośrednia do 1,5 x GGN) zalecana dawka to 800 mg/dobę, przy umiarkowanych (bilirubina >1,5 do 3 x GGN) dawka powinna zostać zmniejszona do 200 mg/dobę, a przy ciężkich zaburzeniach (bilirubina >3 x GGN) stosowanie jest przeciwwskazane. Należy również uwzględnić potencjalne interakcje lekowe i pokarmowe oraz edukować pacjentów w zakresie przestrzegania zaleceń dawkowania i zgłaszania objawów niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na funkcję nerek, przestrzeganie przyjmowania leku na czczo oraz regularne badania kontrolne parametrów wątrobowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Pazopanib Accord 400 mg
aminotransferaza alaninowa, bilirubina, biodostępność leku, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, funkcja wątroby, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, mięsak tkanek miękkich, modyfikacja dawki, niewydolność nerek, pazopanib, podanie doustne, rak nerkowokomórkowy, skutek uboczny, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Pazopanib Accord, stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z RCC i 382 z STS. Do najczęstszych działań niepożądanych (≥10%) należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej), dermatologiczne (zmiana koloru włosów, hipopigmentacja skóry), naczyniowe (nadciśnienie tętnicze), neurologiczne (ból głowy, zaburzenia smaku), metaboliczne (jadłowstręt, utrata masy ciała) oraz ogólne (zmęczenie, ból). Wśród ciężkich działań niepożądanych, występujących rzadziej (<1%), odnotowano poważne incydenty sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał, zaburzenia rytmu typu torsade de pointes), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego, krwotoki z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu, a także powikłania specyficzne dla STS, takie jak żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory i odma opłucnowa. Zgłaszano również zgony związane z masywnymi krwotokami, niewydolnością wątroby oraz udarami niedokrwiennymi mózgu.
Ze względu na ryzyko poważnych powikłań, terapia pazopanibem wymaga ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na kontrolę ciśnienia tętniczego (bardzo często występujące nadciśnienie tętnicze może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego), funkcję wątroby (częste podwyższenie aminotransferaz, ryzyko niewydolności wątroby), morfologię krwi (małopłytkowość, neutropenia), oraz ocenę czynności serca, w tym EKG u pacjentów z czynnikami ryzyka. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak perforacja przewodu pokarmowego, krwotoki czy zaburzenia rytmu serca, konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna oraz rozważenie modyfikacji dawki lub przerwania leczenia. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie zarządzanie działaniami niepożądanymi są kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentów leczonych pazopanibem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Pazopanib Accord 400 mg
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipofosfatemia, hipomagnezemia, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok płucny, leukopenia, małopłytkowość, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, pancytopenia, pazopanib, perforacja jelita, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności serca, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie otrzewnej, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii -
Interakcje leku
Pazopanib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, z udziałem CYP1A2 i CYP2C8, oraz jest substratem transporterów P-gp i BCRP, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), zwiększają AUC(0-24) pazopanibu o 66% i Cmax o 45%, co wymaga zmniejszenia dawki pazopanibu do 400 mg/dobę. Podobny efekt obserwuje się przy stosowaniu lapatynibu (1500 mg), który podnosi AUC i Cmax pazopanibu o 50-60%. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają stężenie leku, dlatego zaleca się unikanie ich stosowania. Pazopanib hamuje także CYP1A2, CYP3A4, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1 oraz transportery OATP1B1 i UGT1A1, co może zwiększać ekspozycję na leki takie jak paklitaksel (AUC +26%, Cmax +31%) i SN-38 (metabolit irynotekanu, ekspozycja +20%). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu statyn, zwłaszcza symwastatyny, ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności (AlAT >3× GGN u 27% pacjentów). Pazopanib należy przyjmować na czczo, co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku, gdyż jedzenie podwaja AUC i Cmax leku.
Interakcje z lekami wpływającymi na pH żołądka są istotne – esomeprazol i inne inhibitory pompy protonowej zmniejszają biodostępność pazopanibu o około 40%, dlatego zaleca się podawanie pazopanibu wieczorem, bez jedzenia, jednocześnie z PPI. Antagoniści receptora H2 i leki zobojętniające wymagają odpowiednich odstępów czasowych (≥2 h przed lub ≥10 h po H2-antagonistach, ≥1 h przed lub ≥2 h po lekach zobojętniających). Alkohol może nasilać hepatotoksyczność i działania niepożądane pazopanibu, dlatego jego spożycie powinno być unikanie podczas terapii. W przypadku stosowania substratów CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak midazolam, należy zachować ostrożność ze względu na wzrost AUC i Cmax o około 30%. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów i induktorów CYP3A4 oraz inhibitorów P-gp i BCRP, a w razie konieczności dostosowanie dawki i monitorowanie pacjenta pod kątem toksyczności i skuteczności terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Pazopanib Accord 400 mg
aktywność AlAT, antagonista receptora H2, atazanawir, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, biodostępność, cetuksymab, dekstrometorfan, działanie niepożądane, esomeprazol, farmakokinetyka, fluwastatyna, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, irynotekan, itrakonazol, izoenzym CYP1A2, izoenzym CYP2C8, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lapatynib, midazolam, nelfinawir, omeprazol, P-glikoproteina, paklitaksel, polimorfizm UGT1A1, polipeptyd transportujący aniony organiczne, prawastatyna, rozuwastatyna, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, sok grejpfrutowy, statyna, symwastatyna, telitromycyna, transferaza urydyno-difosforano-glukuronozylowa, warfaryna, worykonazol -
Profil bezpieczeństwa leku
Pazopanib jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz potencjalne ryzyko dla dziecka, co wymaga przerwania karmienia podczas terapii. W populacji senioralnej (powyżej 65 lat) nie zaobserwowano istotnych różnic w bezpieczeństwie stosowania, jednak należy mieć na uwadze możliwą zwiększoną wrażliwość u niektórych pacjentów starszych. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dawkowanie nie wymaga modyfikacji przy klirensie kreatyniny >30 ml/min, natomiast przy klirensie <30 ml/min zaleca się ostrożność z powodu ograniczonego doświadczenia klinicznego.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosowanie pazopanibu wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania w przypadku łagodnych i umiarkowanych dysfunkcji, natomiast jest przeciwwskazane u osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Lek nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak w przypadku wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy, zmęczenie czy osłabienie, pacjent powinien unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Brak jest danych dotyczących interakcji pazopanibu z alkoholem, co wymaga zachowania ostrożności w zaleceniach dla pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Pazopanib Accord 400 mg
-
Przeciwwskazania
Pazopanib Accord jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg (różowe, 14,3 mm × 5,7 mm) oraz 400 mg (białe, 18,0 mm × 7,1 mm), zawierających chlorowodorek pazopanibu jako substancję czynną. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na pazopanib lub leki o podobnej strukturze chemicznej. Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania preparatu, ze względu na ryzyko ciężkich, zagrażających życiu reakcji alergicznych.
W przypadku stwierdzenia uczulenia na składniki leku, należy odstąpić od terapii pazopanibem i rozważyć alternatywne opcje leczenia, bez podejmowania prób odczulania. Informacje o przeciwwskazaniach powinny być dokładnie udokumentowane w historii choroby oraz przekazane innym lekarzom zaangażowanym w opiekę nad pacjentem. Pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności zgłaszania nadwrażliwości na pazopanib podczas każdej wizyty lekarskiej, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii przeciwnowotworowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Pazopanib Accord 400 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie pazopanibu, stosowanego standardowo w dawkach 200 mg lub 400 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie przy dawkach dochodzących do 1000-2000 mg na dobę, które były badane klinicznie. W takich przypadkach obserwuje się ciężkie działania niepożądane, w tym zmęczenie 3. stopnia (toksyczność ograniczająca dawkę) przy 2000 mg/dobę oraz nadciśnienie tętnicze 3. stopnia wymagające interwencji medycznej przy 1000 mg/dobę. Częstość występowania tych objawów wynosi około 33% pacjentów przy dawkach 1000-2000 mg/dobę. Brak swoistej odtrutki wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania ciśnienia tętniczego oraz objawów zmęczenia jako wczesnych wskaźników przedawkowania.
Postępowanie w przypadku przedawkowania pazopanibu powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, z naciskiem na ścisłe monitorowanie funkcji życiowych i wdrożenie odpowiednich środków wspomagających. Ze względu na brak antidotum, kluczowe jest szybkie rozpoznanie objawów toksyczności oraz wdrożenie terapii objawowej, w tym kontrola nadciśnienia tętniczego i wsparcie w przypadku ciężkiego zmęczenia. Personel medyczny powinien być świadomy potencjalnych powikłań i gotowy do interwencji, aby minimalizować ryzyko poważnych konsekwencji zdrowotnych u pacjentów z przedawkowaniem pazopanibu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Pazopanib Accord 400 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pazopanib wykazuje szeroki profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, królikach i małpach. Działania niepożądane związane są głównie z farmakologicznym hamowaniem VEGFR i szlaków zależnych od VEGF, obejmując zmiany w tkankach kostnych (kości i zęby), łożyskach pazurów, narządach rozrodczych, tkankach hematologicznych, nerkach oraz trzustce. Objawy ze strony przewodu pokarmowego oraz zmniejszenie masy ciała były obserwowane zarówno u gryzoni, jak i małp. U myszy przy ekspozycji 2,5-krotnie wyższej niż u ludzi stwierdzono proliferacyjne zmiany w wątrobie, a w dwuletnich badaniach rakotwórczości zaobserwowano zwiększenie liczby gruczolaków wątroby i gruczolakoraków dwunastnicy u szczurów, jednak ze względu na specyficzną patogenezę tych zmian u gryzoni, nie uznano ich za istotne ryzyko dla pacjentów.
Badania na młodych szczurach wykazały szczególną wrażliwość na pazopanib, z efektami toksycznymi już przy ekspozycji stanowiącej 0,1 klinicznej ekspozycji u dorosłych ludzi (AUC), obejmującymi zgony oraz nieprawidłowy rozwój narządów takich jak nerki, płuca, wątroba i serce. U dzieci i młodzieży istnieje zwiększone ryzyko działań niepożądanych dotyczących kości i zębów, w tym zahamowania wzrostu i zwiększonej łamliwości kości przy dawkach ≥ 10 mg/kg/dobę. Pazopanib wykazuje działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów i królików przy ekspozycji ponad 300 razy mniejszej niż u ludzi (AUC), powodując m.in. zmniejszenie płodności, straty przed- i poimplantacyjne oraz wady układu krążenia. U samców szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy jąder i najądrzy oraz obniżenie parametrów nasienia przy ekspozycji 0,3-krotnej względem ludzi. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności pazopanibu, jednak produkt pośredni stosowany w produkcji wykazywał potencjał genotoksyczny in vitro i in vivo.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pazopanib Accord 400 mg
aberracja chromosomalna, badanie przedkliniczne, biegunka, ciałko żółte, embriotoksyczność, eozynofilia, genotoksyczność, gruczolak, gruczolak wątroby, gruczolakorak dwunastnicy, hepatotoksyczność, najądrze, pazopanib, potencjał rakotwórczy, receptor VEGFR, ruchomość plemników, stężenie plemników, straty przedimplantacyjne, szlak sygnalizacyjny VEGF, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka hematologiczna, tkanka kostna, torbiel jajnikowa, zanik jajników -
Skład i postać leku
Pazopanib Accord jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg lub 400 mg chlorowodorku pazopanibu jako substancji czynnej. Tabletki 200 mg mają różowy kolor (wymiary około 14,3 mm × 5,7 mm) dzięki obecności tlenku żelaza (E 172) w otoczce, natomiast tabletki 400 mg są białe (18,0 mm × 7,1 mm) i nie zawierają tego barwnika. Skład rdzenia tabletek jest identyczny w obu dawkach i obejmuje celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, powidon oraz stearynian magnezu. Otoczka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek, makrogol oraz polisorbatu 80, z różnicą w barwniku dla dawki 200 mg. Produkt jest dostępny w różnych opakowaniach, w tym blistrach PVC/PE/PVDC/Alu oraz butelkach HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi, w ilościach od 10 do 90 tabletek, z możliwością opakowań pojedynczych dawek (1 tabletka/blister). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne na rynku.
Okres ważności Pazopanib Accord wynosi 3 lata, a produkt nie wymaga specjalnych warunków przechowywania ani szczególnych procedur utylizacji. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dotyczących tego leku. Informacje te są istotne dla zapewnienia prawidłowego stosowania i przechowywania preparatu w praktyce klinicznej, zwłaszcza w kontekście terapii onkologicznych, gdzie stabilność i dostępność leku mają kluczowe znaczenie dla skuteczności leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Pazopanib Accord 400 mg
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka tabletki, pazopanibu chlorowodorek, polisorbat, postać farmaceutyczna, powidon, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, zabezpieczenie przed dziećmi, żelaza tlenek czerwony -
Specjalne ostrzeżenia
Pazopanib Accord wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności, nadciśnienia tętniczego, zaburzeń sercowo-naczyniowych oraz powikłań zakrzepowo-zatorowych. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka wynosi 800 mg/dobę, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach dawka powinna być zmniejszona do 200 mg/dobę; lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (bilirubina >3 × GGN). Monitorowanie czynności wątroby jest obowiązkowe przed leczeniem oraz w określonych odstępach czasu (3., 5., 7., 9. tydzień, następnie 3. i 4. miesiąc, a potem okresowo). W przypadku wzrostu aminotransferaz >8 × GGN należy przerwać terapię, a po poprawie wznowić ją w dawce 400 mg/dobę, z dalszym ścisłym monitorowaniem. Wystąpienie jednoczesnego wzrostu aminotransferaz >3 × GGN i bilirubiny >2 × GGN wymaga trwałego odstawienia leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów powyżej 60. roku życia oraz nosicieli allelu HLA-B*57:01.
Pacjenci leczeni pazopanibem powinni być poddani ścisłej kontroli ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszych 18 tygodniach terapii, gdyż nadciśnienie (ciśnienie skurczowe ≥150 mm Hg lub rozkurczowe ≥100 mm Hg) występuje u około 90% pacjentów. W przypadku ciężkiego lub opornego nadciśnienia konieczne jest przerwanie leczenia. Zgłaszano również poważne powikłania neurologiczne (PRES/RPLS), śródmiąższową chorobę płuc, zaburzenia czynności serca (w tym zastoinową niewydolność i zmniejszenie LVEF), wydłużenie odstępu QT oraz incydenty zakrzepowo-zatorowe, w tym zgon. Pazopanib jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca i niezalecany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności. Konieczne jest także monitorowanie funkcji tarczycy, białkomoczu oraz ryzyka zespołu rozpadu guza. Lek nie jest wskazany u dzieci poniżej 2 lat oraz w ciąży, a u kobiet w wieku rozrodczym zaleca się skuteczną antykoncepcję. Interakcje z inhibitorami i induktorami CYP3A4, P-gp oraz BCRP wymagają ostrożności lub unikania jednoczesnego stosowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Pazopanib Accord
allel HLA-B*5701, aminotransferazy, białkomocz, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, inhibitor VEGF, krwioplucie, krwotok do mózgu, krwotok z przewodu pokarmowego, mięsak tkanek miękkich, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, rozwarstwienie tętnicy, śródmiąższowa choroba płuc, tętniczy incydent zakrzepowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół Gilberta, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza -
Właściwości farmakodynamiczne
Pazopanib to doustny inhibitor kinazy tyrozynowej o wielokierunkowym działaniu, hamujący kluczowe receptory związane z angiogenezą i proliferacją nowotworową, w tym VEGFR-1 (IC50 10 nM), VEGFR-2 (30 nM), VEGFR-3 (47 nM), PDGFR-α (71 nM), PDGFR-β (84 nM) oraz c-KIT (74 nM). Mechanizm działania polega na zależnym od dawki hamowaniu autofosforylacji tych receptorów, co potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo, gdzie obserwowano zahamowanie fosforylacji VEGFR-2, angiogenezy oraz wzrostu ksenoprzeszczepów nowotworów. Meta-analiza 31 badań klinicznych wskazała na istotny związek polimorfizmu HLA-B*57:01 z ryzykiem hepatotoksyczności, gdzie 19% nosicieli tego allelu doświadczyło wzrostu aktywności AlAT powyżej 5-krotnej górnej granicy normy (stopień 3 wg NCI CTC), w porównaniu do 10% u pacjentów bez tego allelu.
W randomizowanym, podwójnie ślepym badaniu klinicznym obejmującym 435 pacjentów z zaawansowanym miejscowo i/lub przerzutowym rakiem nerkowokomórkowym (RCC) o jasnokomórkowym typie histologicznym, pazopanib podawany w dawce 800 mg/dobę wykazał skuteczność w terapii pierwszej i drugiej linii. Pacjenci mieli porównywalny stan sprawności (ECOG 0: 42% vs 41%, ECOG 1: 58% vs 59%) oraz zrównoważony rozkład czynników rokowniczych według MSKCC (39% korzystne, 54% pośrednie). Około 50% chorych miało przerzuty w ≥3 narządach, najczęściej do płuc (74%) i węzłów chłonnych (54%). Wcześniejsze leczenie cytokinami (głównie interferonem) oraz interwencje chirurgiczne i radioterapia były równomiernie rozłożone między grupami, co zapewniało wiarygodność porównania skuteczności i bezpieczeństwa pazopanibu względem placebo.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Accord 400 mg
aminotransferaza alaninowa, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, czynnik prognostyczny, farmakogenomika, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy tyrozynowej, jasnokomórkowy rak nerki, nefrektomia, progresja guza nowotworowego, proliferacja komórek nowotworowych, przerzutowy rak nerkowokomórkowy, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, radioterapia, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor kinazy tyrozynowej, receptor naczyniowo-śródbłonkowy czynnika wzrostu, receptor płytkopochodnego czynnika wzrostu, skala ECOG, wskaźnik odpowiedzi na lek -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Pazopanib Accord, zawierający pazopanibu chlorowodorek w dawkach 200 mg i 400 mg w postaci tabletek powlekanych, nie wykazuje farmakologicznych mechanizmów bezpośrednio wpływających na funkcje psychomotoryczne istotne podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych czy obsługi maszyn. Z punktu widzenia farmakologii, lek nie powoduje upośledzenia sprawności psychofizycznej w stopniu zagrażającym bezpieczeństwu tych czynności. Niemniej jednak, ocena zdolności pacjenta do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności powinna być indywidualna i uwzględniać stan kliniczny pacjenta oraz profil działań niepożądanych, które mogą wpływać na funkcje poznawcze i motoryczne.
W trakcie terapii Pazopanibem Accord szczególną uwagę należy zwrócić na wystąpienie działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, zmęczenie oraz osłabienie, które mogą upośledzać zdolność utrzymania równowagi, koncentrację, czas reakcji oraz sprawność motoryczną. W przypadku pojawienia się tych objawów pacjent powinien bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz prowadzący powinien poinformować pacjenta o zasadniczo nieistotnym wpływie leku na zdolności psychomotoryczne, jednocześnie zalecając samoobserwację i okresową weryfikację występowania działań niepożądanych podczas wizyt kontrolnych, aby zapewnić bezpieczeństwo farmakoterapii i wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pazopanib Accord 400 mg
czas reakcji, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, koncentracja uwagi, pazopanib, pazopanib accord, pazopanibu chlorowodorek, schorzenie współistniejące, sprawność motoryczna, sprawność psychofizyczna, tabletka powlekana, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Pazopanib Accord, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, jest wskazany do leczenia zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz wybranych podtypów zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich (STS). W RCC lek może być stosowany zarówno jako terapia pierwszego rzutu u pacjentów bez wcześniejszego leczenia systemowego, jak i u pacjentów po niepowodzeniu terapii cytokinami (np. interferon alfa, interleukina-2). W przypadku STS kwalifikacja do leczenia pazopanibem wymaga wcześniejszego leczenia chemioterapią lub progresji choroby w ciągu 12 miesięcy od zakończenia leczenia neoadjuwantowego bądź adjuwantowego. Skuteczność leku jest zróżnicowana w zależności od podtypu histologicznego mięsaka, co powinno być uwzględniane przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.
Przed rozpoczęciem terapii Pazopanibem Accord konieczna jest dokładna ocena stanu klinicznego pacjenta, w tym potwierdzenie histopatologiczne nowotworu, stadium zaawansowania choroby, wcześniejsze leczenie oraz funkcja narządów, zwłaszcza wątroby. Leczenie powinno być prowadzone przez doświadczonych onkologów z regularnym monitorowaniem odpowiedzi na terapię (badania obrazowe), parametrów biochemicznych i działań niepożądanych. Dawkowanie i stosowanie leku musi być zgodne z Charakterystyką Produktu Leczniczego, uwzględniając potencjalne interakcje lekowe oraz przeciwwskazania. Szczególną uwagę należy zwrócić na dobór pacjentów z mięsakami tkanek miękkich, biorąc pod uwagę różnice w skuteczności w zależności od podtypu histologicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Pazopanib Accord 400 mg
badanie histopatologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba rozsiana, cytokina, działanie niepożądane, interferon alfa, interleukina-2, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, mięsak tkanek miękkich, pazopanibu chlorowodorek, podtyp histologiczny, podtyp histologiczny STS, progresja choroby, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, zaawansowany rak nerkowokomórkowy