radiofarmaceutyk
Radiofarmaceutyk to substancja zawierająca izotop promieniotwórczy, stosowana w medycynie nuklearnej zarówno w celach diagnostycznych, jak i terapeutycznych. Łączy w sobie właściwości leku oraz radioizotopu, co pozwala na selektywne gromadzenie się w określonych narządach lub tkankach oraz emitowanie promieniowania, które może być wykrywane przez specjalistyczne urządzenia diagnostyczne.
W diagnostyce medycznej radiofarmaceutyki najczęściej wykorzystuje się w badaniach PET (pozytonowa tomografia emisyjna) oraz SPECT (tomografia emisyjna pojedynczych fotonów). Umożliwiają one obrazowanie procesów fizjologicznych i metabolicznych zachodzących w organizmie. Najczęściej stosowane izotopy w diagnostyce to technet-99m, fluor-18, węgiel-11 czy jod-123.
W terapii medycznej radiofarmaceutyki są wykorzystywane m.in. w leczeniu nowotworów (radioimmunoterapia), bólu kostnego pochodzenia nowotworowego oraz w leczeniu nadczynności tarczycy. Przykładami izotopów terapeutycznych są jod-131, lutet-177 czy itr-90. Działanie terapeutyczne opiera się na niszczącym wpływie promieniowania na komórki nowotworowe.
Produkcja radiofarmaceutyków podlega ścisłym normom jakościowym i bezpieczeństwa. Ze względu na krótki czas połowicznego rozpadu wielu izotopów, radiofarmaceutyki często muszą być wytwarzane bezpośrednio przed podaniem pacjentowi, co stanowi dodatkowe wyzwanie logistyczne w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sód nadtechnecjan – Dawkowanie i sposób podawania
Sód nadtechnecjan (99mTc) jest radiofarmaceutykiem o okresie półtrwania 6,01 godziny i energii promieniowania gamma 140 keV, stosowanym w diagnostyce medycyny nuklearnej. Dawkowanie dożylne u dorosłych (70 kg) różni się w zależności od badania: scyntygrafia tarczycy 20-80 MBq, gruczołów ślinowych 30-150 MBq (statyczne) do 370 MBq (dynamiczne), uchyłka Meckela 300-400 MBq, a scyntygrafia kanalików łzowych wymaga podania 2-4 MBq na oko. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u dzieci i młodzieży, gdzie dawki oblicza się według współczynników wagowych zgodnie z wytycznymi EANM, z minimalną aktywnością 10-20 MBq dla uzyskania diagnostycznej jakości obrazu.
diagnostyczny poziom referencyjny dawek, ektopowa błona śluzowa żołądka, Europejskie Towarzystwo Medycyny Nuklearnej, kanaliki łzowe, medycyna nuklearna, niewydolność nerek, okres półtrwania, podanie dożylne, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk, scyntygrafia gruczołów ślinowych, scyntygrafia tarczycy, sód nadtechnecjan, uchyłek Meckela, worek spojówkowy, współczynnik zależności wagowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ioflupane (123I) ROTOP 74 MBq/ml
Przedawkowanie radiofarmaceutyku Ioflupane (123I) ROTOP, którego standardowa dawka wynosi 185 MBq (fiolka 2,5 ml) lub 370 MBq (fiolka 5 ml), stanowi poważne zagrożenie ze względu na zwiększoną ekspozycję na promieniowanie jonizujące. W przypadku przekroczenia tych dawek konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań mających na celu przyspieszenie eliminacji izotopu radioaktywnego z organizmu, przede wszystkim poprzez stymulację diurezy i perystaltyki jelit. Zaleca się zapewnienie odpowiedniej hydratacji pacjenta oraz podanie środków przeczyszczających, co pozwala na zwiększenie wydalania radiofarmaceutyku z moczem i kałem. Należy również uwzględnić ryzyko skażenia radioaktywnego otoczenia przez wydaliny pacjenta, co wymaga stosowania środków ochrony radiologicznej przez personel medyczny oraz odpowiedniego postępowania z odpadami.
dawka pochłonięta, ekspozycja na promieniowanie, joflupen, leczenie objawowe, ochrona radiologiczna, oddawanie moczu, odpad radioaktywny, parametry życiowe, przepływ nerkowy, radiofarmaceutyk, skażenie radioaktywne, skutek radiacyjny, środek przeczyszczający, wydalanie radiofarmaceutyku, zawartość etanolu - Leksykon substancji czynnych
Gal – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Generator radionuklidu GalliaPharm dostarcza jałowy roztwór galu (68Ga) chlorku, wykorzystywany do znakowania radiofarmaceutyków w diagnostyce obrazowej. Gal (68Ga) charakteryzuje się czasem połowicznego rozpadu 67,71 minuty oraz emituje promieniowanie beta plus i gamma o energii 511 keV (178,28%), co umożliwia jego zastosowanie w badaniach PET. Ze względu na promieniowanie jonizujące, szczególną ostrożność należy zachować u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Przed podaniem preparatu u kobiet zdolnych do zajścia w ciążę konieczne jest wykluczenie ciąży, zwłaszcza gdy cykle menstruacyjne są nieregularne lub brak krwawienia menstruacyjnego. W takich przypadkach należy rozważyć alternatywne metody diagnostyczne, które nie narażają pacjentki na promieniowanie jonizujące.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek galu-68, cykl menstruacyjny, czas połowicznego rozpadu, diagnostyka obrazowa, gal-68, generator radionuklidu, german-68, krwawienie menstruacyjne, nuklid macierzysty, nuklid pochodny, promieniowanie beta plus, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, promieniowanie rentgenowskie, radiofarmaceutyk, radioizotop, radioznakowanie, rozpad beta plus, rozpad fizyczny, wychwyt elektronu, zasada ALARA - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – FCH 1 GBq/1ml na dzień i godzinę odniesienia
Fluorocholina (¹⁸F) stosowana u dorosłych i osób w podeszłym wieku powinna być podawana w dawce od 200 do 500 MBq, z maksymalną aktywnością nieprzekraczającą 4 MBq/kg masy ciała, podawaną dożylnie. Aktywność radiofarmaceutyku należy dostosować indywidualnie do masy ciała pacjenta oraz typu aparatu PET lub PET/TK. U dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia stosowanie fluorocholiny (¹⁸F) nie jest zalecane ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, jednak w wyjątkowych przypadkach dawkowanie powinno być obliczane na podstawie masy ciała lub powierzchni ciała według wzoru DuBois-Webstera. Nie istnieją specyficzne zalecenia dotyczące dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a farmakokinetyka w tej grupie nie została dokładnie opisana.
- Leksykon substancji czynnych
Fludeoksyglukoza – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Fludeoksyglukoza (¹⁸F) jest radiofarmaceutykiem wykorzystywanym w diagnostyce PET, wymagającym szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych oraz konieczność dostępu do sprzętu ratunkowego. Substancja ta jest głównie wydalana przez nerki, co wymaga dostosowania aktywności u pacjentów z niewydolnością nerek, aby uniknąć nadmiernej ekspozycji na promieniowanie. U dzieci dawka skuteczna na MBq jest wyższa niż u dorosłych, co zwiększa ryzyko promieniowania jonizującego. Przygotowanie pacjenta obejmuje co najmniej 4-godzinny post, odpowiednie nawodnienie oraz unikanie glukozy w napojach, a także kontrolę glikemii, zwłaszcza przy stężeniach powyżej 8 mmol/l, aby nie obniżyć czułości badania. W badaniach kardiologicznych zaleca się podanie około 50 g glukozy na godzinę przed podaniem FDG lub zastosowanie insulinowej klamry glikemicznej u pacjentów z cukrzycą.
badanie onkologiczne, badanie scyntygraficzne, bakteriemia, chemioterapia, chłoniak, chlorek sodu, choroba zakaźna, choroba zapalna jelit, ekspozycja na promieniowanie, etanol bezwodny, fludeoksyglukoza, hiperglikemia, kinetyka wysycenia, mięsień sercowy, niewyrównana cukrzyca, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie jonizujące, przerzut do mózgu, radiofarmaceutyk, radioterapia, rak jajnika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rurka intubacyjna, skaner PET/TK, stężenie glukozy we krwi, szpiczak mnogi, wskazanie neurologiczne, wychwyt glukozy, wynik fałszywie dodatni, wynik fałszywie ujemny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wsierdzia, znakowane krwinki białe - Leksykon substancji czynnych
Ortofosforan sodu – Właściwości farmakokinetyczne
Ortofosforan sodu znakowany izotopem fosforu-³² (Na₂H³²PO₄) podawany dożylnie wykazuje specyficzną farmakokinetykę, z preferencyjnym gromadzeniem się w tkankach o intensywnych podziałach komórkowych oraz w warstwie korowej kości. Izotop ten aktywnie wbudowuje się w kwasy nukleinowe, co prowadzi do hamowania nadmiernej proliferacji komórkowej, szczególnie w układzie krwiotwórczym, gdzie procesy podziału są nasilone, np. u pacjentów z czerwienicą prawdziwą. Mechanizm działania opiera się na modulacji proliferacji, a nie na bezpośrednim uszkodzeniu strukturalnym komórek, co wyróżnia ten radiofarmaceutyk spośród innych terapii.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – V-NaF 2 GBq/mL w dniu i godzinie odniesienia
V-NaF, czyli (¹⁸F)-fluorek sodu, jest radiofarmaceutykiem wykorzystywanym w diagnostyce obrazowej, zawierającym izotop promieniotwórczy fluoru (¹⁸F) o okresie półtrwania 110 minut. Maksymalna zalecana aktywność dla pacjenta dorosłego o masie 70 kg wynosi 400 MBq, co odpowiada dawce efektywnej 6,8 mSv. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące związana z podaniem V-NaF niesie ze sobą ryzyko indukcji nowotworów złośliwych oraz potencjalnych wad rozwojowych u płodu, zwłaszcza w przypadku kobiet w ciąży. Jednak przy stosowaniu zalecanej dawki ryzyko to jest niskie. Preparat podawany jest w formie roztworu do wstrzykiwań zawierającego 2 GBq/mL (¹⁸F)-fluorku sodu oraz 9 mg NaCl na mL, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
chlorek sodu, dawka efektywna, działanie teratogenne, emisja pozytonu, fluorek sodu, foton gamma, izotop promieniotwórczy fluoru, nowotwór złośliwy, okres połowicznego zaniku, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, radiofarmaceutyk V-NaF, roztwór do wstrzykiwań, transformacja nowotworowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Jodek sodu Na131I POLATOM to radiofarmaceutyk stosowany w terapii, dostępny w kapsułkach o aktywności od 37 MBq do 5500 MBq, zawierający promieniotwórczy izotop jodu-131. Izotop ten charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym 8,02 dnia, co jest kluczowe dla planowania leczenia. Jod-131 ulega rozpadowi do stabilnego ksenonu-131, emitując promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7% emisji), 637 keV (7,2%) oraz 284 keV (6,1%), które jest wykorzystywane w scyntygrafii, oraz promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV, odpowiedzialne za efekt terapeutyczny. Preparat nie wykazuje klasycznego efektu farmakologicznego, a jego działanie opiera się na selektywnym wychwycie przez tkanki tarczycy i miejscowym uszkodzeniu komórek przez promieniowanie jonizujące.
dawka terapeutyczna, izotop jodu, jodek sodu Na131I, ksenon-131, nadczynność tarczycy, napromieniowanie neutronami, nowotwór tarczycy, obrazowanie scyntygraficzne, okres półtrwania, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reaktor jądrowy, rozpad promieniotwórczy, tlenek telluru - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – SeHCAT 370 kBq
Kwas tauroselcholowy znakowany izotopem 75Se (radioaktywność 370 kBq na kapsułkę) stosowany w diagnostyce wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Przed podaniem leku SeHCAT u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży poprzez szczegółowy wywiad dotyczący cyklu menstruacyjnego oraz, w razie potrzeby, wykonanie testu ciążowego. W przypadku braku miesiączki lub nieregularnych cykli, pacjentka powinna być traktowana jako potencjalnie ciężarna do czasu jednoznacznego wykluczenia ciąży. Ze względu na emisję promieniowania gamma (energia 0,136 MeV i 0,265 MeV) oraz długi okres półtrwania izotopu (około 118 dni), stosowanie SeHCAT u kobiet ciężarnych jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści diagnostyczne przewyższają ryzyko ekspozycji płodu na promieniowanie jonizujące. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu leku na reprodukcję u ludzi i zwierząt, co dodatkowo ogranicza ocenę bezpieczeństwa w ciąży.
cykl menstruacyjny, dane kliniczne, ekspozycja płodu, energia MeV, izotop selenu-75, krwawienie miesiączkowe, kwas tauroselcholowy, nieregularny cykl miesiączkowy, okres półtrwania, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, przenikanie radioaktywności, przerwanie karmienia piersią, radioaktywność, radiofarmaceutyk, radionuklidy, reprodukcja zwierząt, wykluczenie ciąży - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – 99mTc – Tektrotyd 16 mcg HYNIC-[De-Phe^1, Tyr^3-Oktreotyd] TFA
Preparat radiofarmaceutyczny ⁹⁹ᵐTc-Tektrotyd, zawierający 16 µg HYNIC-[D-Phe¹, Tyr³-Oktreotyd] ·TFA w formie liofilizatu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, wymaga dodania radionuklidu przed zastosowaniem i sam w sobie nie zawiera substancji radioaktywnej. Aktualnie brak jest badań oceniających wpływ ⁹⁹ᵐTc-Tektrotyd na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka. Mimo to, ze względu na indywidualne reakcje pacjentów oraz potencjalne osłabienie wynikające z samej procedury diagnostycznej, zaleca się zachowanie ostrożności w kontekście zdolności psychomotorycznych po podaniu preparatu, szczególnie w warunkach ambulatoryjnych lub po badaniu w oddziale medycyny nuklearnej.
- Leksykon substancji czynnych
Cyrkon – Przeciwwskazania stosowania
Cyrkon (90Zr) jest stabilnym izotopem powstającym w wyniku rozpadu radioaktywnego itru (90Y), który emituje promieniowanie beta o maksymalnej energii 2,28 MeV i ma okres półtrwania 2,67 dnia (64,1 godzin). Itr (90Y) stosowany jest jako prekursor radiofarmaceutyku w postaci chlorku itru (produkt leczniczy ItraPol) w stężeniu od 0,925 do 37 GBq na fiolkę, w objętości od 0,010 ml do 2 ml. Produkt ten nie jest podawany bezpośrednio pacjentom, lecz służy do znakowania innych produktów leczniczych przeznaczonych do podania. Znajomość właściwości fizykochemicznych i farmakokinetycznych itru (90Y) oraz jego rozpadu do stabilnego cyrkonu (90Zr) jest istotna w kontekście bezpieczeństwa stosowania radiofarmaceutyków.
Przeciwwskazania do stosowania produktów znakowanych itrem (90Y), a tym samym związane pośrednio z cyrkonem (90Zr), obejmują nadwrażliwość na chlorek itru lub substancje pomocnicze, ciążę (stwierdzoną lub podejrzewaną) oraz karmienie piersią ze względu na ryzyko ekspozycji niemowlęcia na promieniowanie. Szczegółowe przeciwwskazania mogą różnić się w zależności od konkretnego produktu leczniczego znakowanego itrem (90Y), dlatego przed zastosowaniem konieczne jest zapoznanie się z Charakterystyką Produktu Leczniczego. Bezpośrednie podawanie ItraPol pacjentom jest przeciwwskazane ze względu na radioaktywną naturę preparatu i potencjalne zagrożenia radiacyjne.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek itru, cyrkon 90Zr, ekspozycja na promieniowanie, ItraPol, kwas solny, nadwrażliwość, okres półtrwania, prekursor radiofarmaceutyku, promieniowanie beta, przeciwwskazania, radiofarmaceutyk, rozpad radioaktywny itru 90Y, stront 90Sr, znakowanie produktów leczniczych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Glunektik 1 GBq/ml
Stosowanie radiofarmaceutyku Glunektik (1 GBq/ml) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ekspozycji na promieniowanie jonizujące. Przed podaniem produktu u kobiet w wieku reprodukcyjnym konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu dotyczącego możliwości ciąży, a w przypadku wątpliwości zaleca się wykonanie testu ciążowego lub zastosowanie alternatywnych metod diagnostycznych niewymagających promieniowania. U kobiet ciężarnych podanie Glunektiku powinno być ograniczone do sytuacji, w których korzyści diagnostyczne przewyższają ryzyko dla matki i płodu, z uwzględnieniem stadium ciąży, gdyż ryzyko promieniowania różni się w zależności od trymestru.
ekspozycja na promieniowanie, ekspozycja płodu, karmienie piersią, laktacja, nieregularny cykl menstruacyjny, płodność, produkt radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, przenikanie radioaktywności, radiofarmaceutyk, stadium ciąży, status ciążowy, test ciążowy, trymestr ciąży, wiek reprodukcyjny, wstrzyknięcie radiofarmaceutyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – FDGtomosil 550 MBq/ml
Fludeoksyglukoza (18F) w roztworze do wstrzykiwań FDGtomosil o aktywności 550 MBq/mL stanowi radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce PET, jednak jego podanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak chlorek sodu (9 mg/mL) i etanol bezwodny (do 5 mg/mL). Fluor-18 charakteryzuje się okresem półtrwania 109,77 minut oraz emituje promieniowanie pozytonowe o energii maksymalnej 634 keV i fotony gamma o energii 511 keV, co wymaga uwzględnienia ryzyka związanego z ekspozycją na promieniowanie jonizujące. Całkowita aktywność preparatu w fiolce w momencie kalibracji może wynosić od 247 MBq do 5500 MBq, co ma znaczenie przy ocenie dawki promieniowania dla pacjenta.
anihilacja, badanie PET, chlorek sodu, czas półtrwania, etanol bezwodny, farmakokinetyka radiofarmaceutyku, fludeoksyglukoza 18F, fludeoksyglukoza znakowana izotopem fluoru-18, fotony gamma, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, narażenie na promieniowanie jonizujące, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, zaburzenia gospodarki węglowodanowej - Leksykon substancji czynnych
Nadtechnecjan sodu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nadtechnecjan sodu (NaTcO4) jest radioizotopem powstającym z rozpadu molibdenu-99 (T1/2=66 h, E=740 keV) i technetu-99m (T1/2=6,01 h, E=141 keV), który następnie przechodzi w technet-99 o bardzo długim okresie półrozpadu (T1/2 = 2,13×10^5 lat). Ze względu na promieniotwórcze właściwości, stosowanie nadtechnecjanu sodu wymaga ścisłego przestrzegania procedur bezpieczeństwa oraz kwalifikacji personelu medycznego. Elucja z generatorów, takich jak Polgentec, musi być prowadzona zgodnie z instrukcjami producenta, a aktywność radioizotopu powinna być dostosowana do minimalizacji dawki promieniowania przy zachowaniu wartości diagnostycznej, szczególnie u dzieci i młodzieży, u których dawka skuteczna na MBq jest wyższa. Przed badaniem konieczne jest odpowiednie nawodnienie pacjenta i zachęcanie do częstego oddawania moczu, co przyspiesza eliminację radioizotopu i zmniejsza ekspozycję na promieniowanie.
aktywność radioizotopu, dawka pochłonięta, dieta niskosodowa, ekspozycja na promieniowanie, elucja generatora, generator POLGENTEC, izotop promieniotwórczy, molibden-99, nadtechnecjan sodu, podanie dożylne, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Renoscint MAG3, rozpad promieniotwórczy, scyntygrafia nerkowa, stężenie promieniotwórcze, technet-99m, tiatyd technetu, zapalenie okołonaczyniowe, zawartość sodu - Leksykon substancji czynnych
Sód jodohipuran – Przedawkowanie
Sód jodohipuran, stosowany w diagnostyce nuklearnej w preparacie Hipuran-I, charakteryzuje się aktywnością w zakresie 3,7-74 MBq/ml, co stanowi standardowy zakres terapeutyczny. Pomimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania, nadmierna dawka radioaktywna może prowadzić do zwiększonej ekspozycji tkanek na promieniowanie beta i gamma emitowane przez izotop jodu I, co potencjalnie zwiększa ryzyko efektów stochastycznych, takich jak nowotworzenie. W przypadku podejrzenia przedawkowania kluczowe jest szybkie wdrożenie diuretyków w celu przyspieszenia eliminacji radiofarmaceutyku przez nerki oraz zmniejszenia dawki promieniowania absorbowanej przez organizm pacjenta.
czynność nerek, diagnostyka nuklearna, diuretyk, diureza, efekt stochastyczny, ekspozycja na promieniowanie, Hipuran-I, izotop jodu, nowotworzenie, parametry hematologiczne, promieniowanie beta i gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, sód jodohipuran, środek moczopędny, substancja radioaktywna, układ moczowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jodek sodu Na 131 I Polatom, kapsułki do diagnostyki aktywność od 1 MBq do 37 MBq
Jodek sodu Na¹³¹I POLATOM, zawierający radioizotop jodu-131 o aktywności od 1 MBq do 37 MBq, jest stosowany doustnie w diagnostyce i leczeniu chorób tarczycy. W diagnostyce scyntygraficznej oraz badaniu kinetyki radiojodu zaleca się podanie aktywności w zakresie 0,15-4 MBq, z optymalnym czasem wykonania badania jodochwytności po 24 godzinach od podania, choć możliwe jest także wcześniejsze badanie po 4-6 godzinach lub ocena sekwencyjna w ciągu kilku dni. W terapii raka zróżnicowanego tarczycy stosuje się znacznie wyższe dawki, od 37 do 240 MBq, najczęściej 37-74 MBq, a scyntygrafię całego ciała wykonuje się zwykle po minimum 72 godzinach od podania radiofarmaceutyku. Dawkowanie powinno być dostosowane do lokalnych poziomów referencyjnych (DRL) oraz przepisów krajowych, z uwzględnieniem stosunku korzyści diagnostycznych do ryzyka ekspozycji na promieniowanie jonizujące.
diagnostyczny poziom referencyjny, jod-131, jodek sodu, jodochwytność tarczycy, kapsułka twarda, kinetyka radiojodu, medycyna nuklearna, okres półtrwania, podanie doustne, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, przerzut raka tarczycy, radiofarmaceutyk, rak zróżnicowany tarczycy, scyntygrafia całego ciała, scyntygrafia tarczycy, tkanka tarczycowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Produkt leczniczy Jodek sodu Na131I POLATOM dostępny jest w formie kapsułek twardych o aktywności od 37 MBq do 5500 MBq, zawierających sodu jodek znakowany izotopem jodu-131. Izotop ten charakteryzuje się okresem półtrwania 8,02 dnia i emituje promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7%), 637 keV (7,2%) oraz 284 keV (6,1%), a także promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV. Kapsułki zawierają substancje pomocnicze stabilizujące pH i zapobiegające utlenianiu jodku, takie jak sodu węglan, wodorowęglan, tiosiarczan pięciowodny oraz disodu wodorofosforan dwuwodny. Preparat jest pakowany w fiolki polietylenowe lub polipropylenowe, zabezpieczone ołowianym pojemnikiem osłonowym, z dołączonym aplikatorem do podawania oraz świadectwem radiofarmaceutyku.
bezpieczeństwo radiologiczne, izotop, izotop promieniotwórczy, jakość farmaceutyczna, jod-131, jodek sodu 131I, jodek sodu Na131I, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, materiał promieniotwórczy, napromieniowanie neutronami, okres półtrwania, pojemnik osłonowy, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reaktor jądrowy, rozszczepienie uranu, skażenie radioaktywne, substancja pomocnicza, substancja redukująca, związek buforujący