nadmierne ślinienie
Nadmierne ślinienie (sialorrhea, hypersalivation) to stan charakteryzujący się zwiększonym wydzielaniem śliny ponad fizjologiczną normę (1-1,5 litra na dobę). Problem może wynikać zarówno z faktycznego nadmiernego wytwarzania śliny przez gruczoły ślinowe, jak i z zaburzeń połykania prowadzących do niekontrolowanego wypływania śliny z jamy ustnej.
W etiologii nadmiernego ślinienia wyróżnia się przyczyny neurologiczne (choroba Parkinsona, stwardnienie zanikowe boczne, mózgowe porażenie dziecięce, udary mózgu), farmakologiczne (klozapina, pilocarpina, antagoniści cholinesterazy), infekcyjne (zapalenie jamy ustnej, angina, zapalenie ślinianek), oraz stany fizjologiczne (ciąża, wyrzynanie zębów u dzieci). Ślinotok może być także objawem zatrucia metalami ciężkimi lub choroby refluksowej przełyku.
Diagnostyka obejmuje dokładny wywiad, badanie przedmiotowe oraz w wybranych przypadkach badania obrazowe gruczołów ślinowych. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz objawy. W terapii wykorzystuje się metody farmakologiczne (leki antycholinergiczne, blokery kanałów wapniowych), iniekcje toksyny botulinowej do gruczołów ślinowych, radioterapię oraz zabiegi chirurgiczne (przeszczepienie przewodów ślinowych, neurektomia).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Symamis 50 mg
Lek Symamis zawierający amisulpryd w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg i 400 mg charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej występują objawy pozapiramidowe (≥1/10), takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokinezja, akatyzja, dyskineza oraz ostra dystonia, które znacząco wpływają na jakość życia pacjenta. Rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny oraz komorowe zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór), które mogą prowadzić do zatrzymania krążenia i nagłego zgonu. Często obserwuje się także hiperprolaktynemię z objawami takimi jak mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastia i zaburzenia erekcji. Niezbyt często występują zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia), leukopenia, neutropenia oraz osteopenia i osteoporoza, co wymaga regularnego monitorowania parametrów biochemicznych, morfologii krwi oraz gęstości kości.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dyskineza późna, dystonia ostra, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokinezja, hiponatremia, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadmierne ślinienie, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, pokrzywka, prolaktynoma, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia rytmu komorowego, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Miotła zbożowa – Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatu Perosall T13, zawierającego mieszankę alergenów pyłku traw, w tym miotłę zbożową (Apera spica venti) w stężeniach od 1 JS/ml do 5000 JS/ml, może prowadzić do szerokiego spektrum reakcji niepożądanych, zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Objawy miejscowe obejmują świąd, pieczenie, obrzęk języka i warg oraz podrażnienie gardła, pojawiające się już przy dawkach od 10 JS/ml. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, spadek ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty oraz wstrząs anafilaktyczny, występują głównie przy dawkach od 1000 JS/ml, a szczególnie przy 5000 JS/ml, stanowiąc zagrożenie życia pacjenta.
adrenalina, alergen pyłku trawy, beta2-mimetyk, biegunka, ból brzucha, duszność, grzebienica pospolita, kłosówka wełnista, kortykosteroid, kostrzewa łąkowa, kupkówka pospolita, lek przeciwhistaminowy, mietlica biaława, miotła zbożowa, nadmierne ślinienie, niepokój i lęk, nudności i wymioty, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, Perosall T13, pieczenie jamy ustnej, podrażnienie gardła, pokrzywka, rajgras wyniosły, reakcja anafilaktyczna, roztwór podjęzykowy, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd jamy ustnej, tachykardia, tomka wonna, tymotka łąkowa, wiechlina, wstrząs anafilaktyczny, wyczyniec łąkowy, życica trwała, żyto zwyczajne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulpiryd Hasco 100 mg
Sulpiryd Hasco, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg, jest neuroleptykiem, którego stosowanie wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się uspokojenie i senność (≥1/100 do <1/10), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1 000) występują objawy pozapiramidowe, takie jak ostra i późna dyskineza, z rytmicznymi mimowolnymi ruchami języka i mięśni twarzy, na które leki antycholinergiczne mogą działać niekorzystnie. Hiperprolaktynemia, prowadząca do zaburzeń endokrynologicznych (brak menstruacji, ginekomastia, oziębłość płciowa, impotencja), występuje z nieznaną częstością. Zgłaszano także pojedyncze przypadki torsade de pointes i wydłużenia odcinka QT, co wymaga monitorowania kardiologicznego. Inne działania niepożądane to niedociśnienie ortostatyczne, zakrzepy żylne, w tym zakrzepica żył głębokich, oraz bardzo rzadkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (<1/10 000), wskazujące na potencjalne uszkodzenie wątroby.
arytmia komorowa, brak miesiączki, ginekomastia, hiperprolaktynemia, impotencja, lek antycholinergiczny, lek neuroleptyczny, mlekotok, nadmierne ślinienie, niedociśnienie ortostatyczne, noworodkowy zespół odstawienny, objawy pozapiramidowe, ostra dyskineza, oziębłość płciowa, podwyższone enzymy wątrobowe, późna dyskineza, rotacyjne ruchy gałki ocznej, sedacja, senność, spastyczny kręcz szyi, sulpiryd, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zakrzep żylny, zakrzepica żył głębokich, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformax SR Combi 50 mg + 500 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Metformax SR Combi, zawierającego sytagliptynę i metforminę, wykazały brak dodatkowej toksyczności przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji. W badaniach na psach, przy narażeniu do około 6-krotnie (sytagliptyna) i 2,5-krotnie (metformina) przekraczającym ekspozycję kliniczną u ludzi, nie zaobserwowano efektów toksycznych (NOEL). Sytagliptyna wykazywała hepatotoksyczność i nefrotoksyczność u gryzoni przy ekspozycji >58-krotnie wyższej niż u ludzi, a także przemijające objawy neurologiczne u psów przy dawkach >23-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. W badaniach karcynogenności u szczurów stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby przy dawkach >58-krotnie wyższych niż kliniczne, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym. Nie zaobserwowano genotoksyczności sytagliptyny, a wpływ na rozrodczość był minimalny, z niewielkim wzrostem zniekształceń żeber u płodów szczurów przy dawkach >29-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów (wskaźnik mleko/osocze 4:1), co może mieć znaczenie kliniczne.
ataksja, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, nadmierne ślinienie, narażenie na substancję, nieprawidłowa postawa ciała, nieprawidłowości siekaczy, poziom bez obserwowanego efektu, przenikanie leku do mleka, rak wątroby, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczny wpływ na rozród, wady wrodzone żeber, wymioty pieniste, zaburzenia płodności, zaburzenia układu oddechowego, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maysiglu 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek stosowanych klinicznie u ludzi, z brakiem toksycznych efektów przy ekspozycji do 19-krotności dawki klinicznej. W modelach zwierzęcych zaobserwowano toksyczność wątrobową i nerkową u gryzoni przy 58-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej, a także nieprawidłowości uzębienia u szczurów przy 67-krotnym przekroczeniu dawki. U psów przy 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (ataksyjne ruchy, drżenia, zmiany oddechowe i behawioralne) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu dawki nie stwierdzono takich efektów. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a działanie kancerogenne ograniczało się do zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy 58-krotnym przekroczeniu dawki, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Nie stwierdzono wpływu na płodność u szczurów, a rozwój prenatalny i postnatalny przebiegał bez istotnych zaburzeń, z wyjątkiem niewielkiego wzrostu częstości zniekształceń żeber u płodów przy ekspozycji >29-krotnej dawki klinicznej. U królików odnotowano toksyczność matczyną przy podobnym poziomie ekspozycji.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie kancerogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, indukcja nowotworów, nadmierne ślinienie, neurotoksyczność, nowotwory wątroby, objawy neurologiczne, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wady żeber, wpływ na płodność, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jansitin Duo 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Jansitin Duo, zawierający 50 mg sytagliptyny i 850 mg metforminy, nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych jako produkt skojarzony, jednak dostępne dane dotyczące poszczególnych składników oraz ich ograniconych badań łączonych wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie zaobserwowano dodatkowej toksyczności przy terapii skojarzonej, a poziomy NOEL dla sytagliptyny i metforminy wynosiły odpowiednio około 6- i 2,5-krotność narażenia klinicznego. Toksyczność sytagliptyny na wątrobę i nerki u gryzoni pojawiała się dopiero przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia u ludzi, a objawy neurologiczne u psów występowały przy około 23-krotnym narażeniu. Nie stwierdzono genotoksyczności, a wzrost częstości nowotworów wątroby u szczurów wiązał się z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym przy bardzo wysokich dawkach, co nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego).
ataksja, bezpieczeństwo przedkliniczne, duszność, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie synergistyczne, genotoksyczność, guz wątroby, nadmierne ślinienie, narażenie człowieka, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, przenikanie do mleka, rozwój przed- i pourodzeniowy, terapia skojarzona, test rakotwórczości, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa i nerkowa, wady wrodzone żeber, wpływ na płodność, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zirid 50 mg
Przedawkowanie chlorowodorku itoprydu, substancji czynnej leku Zirid (50 mg tabletki powlekane), wymaga szczególnej uwagi klinicznej, mimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania u ludzi. Przyjęcie dawki przekraczającej zalecenia terapeutyczne może prowadzić do objawów cholinergicznych (np. nadmierne ślinienie, bradykardia, spadek ciśnienia tętniczego), pozapiramidowych (drżenia, sztywność mięśniowa), żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, bóle brzucha), sercowo-naczyniowych (hipotensja, zaburzenia rytmu serca) oraz neurologicznych (bóle głowy, zawroty głowy, senność lub pobudzenie). Objawy te wynikają z farmakologicznego profilu itoprydu jako antagonisty receptorów dopaminowych D2 oraz inhibitora acetylocholinesterazy. Każda tabletka zawiera 50 mg chlorowodorku itoprydu oraz 90 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista receptorów dopaminowych D2, antagonista receptorów muskarynowych, antidotum, atropina, badania laboratoryjne, bradykardia, chlorowodorek itoprydu, hipotensja, inhibitor acetylocholinesterazy, leczenie objawowe, leki przeciwparkinsonowskie, nadmierne ślinienie, niepokój ruchowy, nietolerancja laktozy, objawy cholinergiczne, objawy niepożądane, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, płukanie żołądka, sztywność mięśniowa, układ przywspółczulny, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwężenie źrenic, zwiększona potliwość - Leksykon substancji czynnych
Lorazepam – Interakcje
Lorazepam, będący benzodiazepiną o działaniu hamującym ośrodkowy układ nerwowy (OUN), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie lorazepamu z alkoholem oraz opioidami, co prowadzi do nasilonej sedacji, depresji oddechowej, a nawet ryzyka śpiączki i zgonu. Interakcje z lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwhistaminowymi, przeciwpadaczkowymi oraz zwiotczającymi mięśnie mogą potęgować działanie uspokajające i miorelaksacyjne lorazepamu. Metabolizm lorazepamu odbywa się głównie przez glukuronidację oraz częściowo przez CYP3A, co powoduje, że inhibitory (np. ketokonazol, erytromycyna) zwiększają stężenie leku, a induktory (np. ryfampicyna, karbamazepina) je obniżają. W przypadku stosowania walproinianu sodu lub probenecydu zaleca się redukcję dawki lorazepamu o około 50% ze względu na zmniejszony klirens i wydłużony okres półtrwania.
alfa-adrenolityk, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny, ataksja, baklofen, benzodiazepina, beta-adrenolityk, cytochrom P450, cyzapryd, depresja oddechowa, disulfiram, funkcja poznawcza, glukuronidacja, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor enzymu wątrobowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klozapina, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie, lofeksydyna, loksapina, lorazepam, miorelaksacja, nabilon, nadmierne ślinienie, objawy pozapiramidowe, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, probenecyd, sedacja, stupor, teofilina, tyzanidyna, uzależnienie psychiczne, walproinian sodu, zaburzenie psychomotoryczne, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ayupil 12,5 mg
Przedawkowanie klozapiny (Ayupil) stanowi poważne zagrożenie dla życia, z odnotowaną śmiertelnością około 12%, głównie w wyniku niewydolności serca lub zachłystowego zapalenia płuc po dawkach przekraczających 2000 mg. U pacjentów nieprzyjmujących wcześniej klozapiny nawet dawki około 400 mg mogą wywołać stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka, a u dzieci dawki 50-200 mg powodują ciężką sedację lub śpiączkę, choć bez zgonów. Przedawkowanie manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (senność, śpiączka, drgawki), psychicznych (splątanie, omamy, majaczenie), ruchowych (objawy pozapiramidowe, hiperrefleksja), autonomicznych (nadmierne wydzielanie śliny, mydriaza, zaburzenia termoregulacji) oraz sercowo-naczyniowych i oddechowych (niedociśnienie, zapaść, arytmie, niewydolność oddechowa). Występują również zaburzenia wzroku związane z działaniem przeciwcholinergicznym.
arefleksja, arytmia serca, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, drgawki, hemodializa, hiperrefleksja, hipertermia, hipotermia, klozapina, majaczenie, mydriaza, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, nieostre widzenie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, omamy, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, splątanie, stan śpiączkowy, węgiel aktywowany, zaburzenia termoregulacji, zachłystowe zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Pulsatilla – Działania niepożądane
Pulsatilla (Pulsatilla pratensis) stosowana w homeopatii w rozcieńczeniach 3CH i 4CH charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym w dokumentacji medycznej i charakterystykach produktów leczniczych. Preparaty zawierające Pulsatilla, takie jak Coryzalia, Homeogene 9 (3CH) oraz Stodal, dostępne są w formie tabletek drażowanych, granulek i aerozoli do nosa (Euphorbium S). Nie zaobserwowano specyficznych działań niepożądanych przypisywanych bezpośrednio Pulsatilla, a preparat Homeogene 9 wyróżnia się brakiem typowych efektów ubocznych, takich jak wysuszenie błon śluzowych czy senność. Jedynym zgłoszonym działaniem niepożądanym jest nadmierne ślinienie po zastosowaniu aerozolu do nosa Euphorbium S, jednak trudno przypisać ten efekt wyłącznie Pulsatilla ze względu na obecność innych składników aktywnych.
aerozol do nosa, Allium cepa, Belladonna, Bryonia, charakterystyka produktu leczniczego, Coccus cacti, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, działanie niepożądane, efekt synergistyczny, Gelsemium, granulka, Ipeca, Kalium bichromicum, mercurius solubilis, nadmierne ślinienie, personel medyczny, postać farmaceutyczna, preparat homeopatyczny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, Pulsatilla pratensis, rozcieńczenie homeopatyczne, Sabadilla, Spongia tosta, tabletka drażowana, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liścia podbiału pospolitego – Działania niepożądane
Wyciąg z liścia podbiału pospolitego (Tussilago farfara L., folium) jest substancją czynną syropu Farfaron, zawierającego 325 mg wyciągu na 5 ml oraz 5 g wyciągu gęstego na 100 g produktu leczniczego. Działania niepożądane związane z preparatem dotyczą głównie pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, zwłaszcza benzoesan sodu. U tych osób mogą wystąpić objawy takie jak pobudzone wydzielanie śliny oraz podrażnienie żołądka, manifestujące się dyskomfortem w nadbrzuszu, pieczeniem, bólem lub uczuciem pełności. Częstotliwość występowania tych działań niepożądanych nie została precyzyjnie określona, a reakcje te nie są bezpośrednio związane z samym wyciągiem z liścia podbiału.
benzoesan sodu, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dyskomfort nadbrzusza, działanie niepożądane, nadmierne ślinienie, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, podrażnienie żołądka, preparat Farfaron, profil bezpieczeństwa, stosunek korzyści do ryzyka, terapia objawowa, Tussilago farfara, wyciąg gęsty, wyciąg z liścia podbiału pospolitego, wydzielanie śliny, wywiad alergologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja przełyku i przetoka tchawiczo-przełykowa – Diagnostyka i diagnoza
Zarośnięcie przełyku (OA) oraz przetoka tchawiczo-przełykowa (TEF) to rzadkie wady wrodzone o częstości 1:2500–1:4500 żywych urodzeń, charakteryzujące się przerwaniem ciągłości przełyku lub nieprawidłowym połączeniem tchawicy z przełykiem. Diagnostyka prenatalna opiera się głównie na ultrasonografii, gdzie istotne są objawy takie jak wielowodzie, brak widocznego żołądka oraz „objaw kieszonki” (pouch sign), oraz na rezonansie magnetycznym płodu, który wykazuje 100% czułość w grupie wysokiego ryzyka. Po urodzeniu rozpoznanie potwierdza próba wprowadzenia zgłębnika nosowo-żołądkowego (8F u wcześniaków, 10F u donoszonych), który zatrzymuje się na 10-15 cm w przypadku OA. Badania obrazowe, w tym radiografia klatki piersiowej i jamy brzusznej, kontrastowe badanie górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz tomografia komputerowa (CT) z czułością i swoistością 100%, pozwalają na dokładne określenie typu wady i obecności przetoki. Bronchoskopia i ezofagoskopia stanowią złoty standard w lokalizacji przetok, szczególnie typu proksymalnego, a w diagnostyce uzupełniającej stosuje się podanie błękitu metylenowego do przełyku.
aspiracyjne zapalenie płuc, badanie ultrasonograficzne, błękit metylenowy, bronchoskopia, dysfagia, dysmotoryka przełyku, echokardiografia, ezofagoskopia, kariotypowanie, laryngoskopia, nadmierne ślinienie, przetoka tchawiczo-przełykowa, przetoka typu H, radiografia klatki piersiowej, refluks żołądkowo-przełykowy, rezonans magnetyczny płodu, sinica, sztywna bronchoskopia, tomografia komputerowa, tracheomalacja, trisomia 18, wada kręgosłupa, wielowodzie, zachłystowe zapalenie płuc, zarośnięcie przełyku, zespół VACTERL, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Fruit 2 mg
Przedawkowanie nikotyny związane ze stosowaniem produktu leczniczego Nicorette Fruit może wystąpić u pacjentów z niskim wcześniejszym spożyciem nikotyny lub przy jednoczesnym stosowaniu innych źródeł nikotyny. Minimalna śmiertelna dawka doustna nikotyny u dorosłych wynosi 40-60 mg. Szczególnie niebezpieczne jest zatrucie u dzieci, u których dawki tolerowane przez dorosłych mogą wywołać ciężkie, a nawet śmiertelne objawy. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się objawami od łagodnych, takimi jak nudności, wymioty, nadmierne ślinienie, bóle brzucha, biegunka, nadmierne pocenie się, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia słuchu i osłabienie, do ciężkich, obejmujących niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, trudności w oddychaniu, wyczerpanie, zapaść naczyniową i drgawki.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, doustna dawka nikotyny, drgawki, nadmierne pocenie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, nudności, ostre zatrucie, ostre zatrucie nikotyną, przedawkowanie nikotyny, trudność w oddychaniu, wchłanianie żołądkowo-jelitowe, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie słuchu, zapaść naczyniowa, zatrucie nikotyną, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Rtęć – Działania niepożądane
Rtęć w preparatach homeopatycznych, występująca jako Hydrargyrum bicyanatum, w leku Meditonsin obecna jest w rozcieńczeniu D8, co odpowiada stosunkowi 1:100 000 000 (10) i znacząco redukuje ryzyko toksyczności typowej dla nieprzetworzonej rtęci. Pomimo wysokiego rozcieńczenia, obserwuje się specyficzne działania niepożądane, z których najczęściej zgłaszanym jest hipersaliwacja, czyli nadmierne wydzielanie śliny, prowadzące do dyskomfortu i potencjalnych zaburzeń połykania. Częstotliwość występowania tego objawu nie jest określona na podstawie dostępnych danych z Charakterystyki Produktu Leczniczego Meditonsin.
charakterystyka produktu leczniczego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, farmakovigilance, hipersaliwacja, hydrargyrum bicyanatum, Hydrargyrum bicyanatum D8, Meditonsin, nadmierne ślinienie, nadwrażliwość, postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne, rozcieńczenie homeopatyczne, rtęć, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność rtęci, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulpiryd Hasco 50 mg
Sulpiryd Hasco, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 200 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się sedację i senność (≥1/100 do <1/10), natomiast rzadziej występują objawy pozapiramidowe, ostra i późna dyskineza (≥1/10 000 do <1/1 000), które mogą manifestować się mimowolnymi ruchami języka i mięśni twarzy. Leki antycholinergiczne stosowane w parkinsonizmie są nieskuteczne w leczeniu późnej dyskinezy i mogą nasilać objawy. Istotnym powikłaniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny, wymagający natychmiastowej interwencji. Sulpiryd może indukować hiperprolaktynemię, prowadzącą do zaburzeń endokrynologicznych takich jak brak miesiączki, ginekomastia, mlekotok, oziębłość płciowa oraz impotencja. Bardzo rzadko obserwuje się wzrost aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do chorób wątroby.
amenorrhea, arytmia komorowa, dysfagia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperprolaktynemia, impotencja, mlekotok, nadmierne ślinienie, niedociśnienie ortostatyczne, noworodkowy zespół odstawienny, objawy pozapiramidowe, ostra dyskineza, oziębłość płciowa, późna dyskineza, rotacyjne ruchy gałki ocznej, sedacja, spastyczny kręcz szyi, sulpiryd, szczękościsk, terminologia MedDRA, torsade de pointes, transaminazy, wydłużenie odcinka QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zakrzep żylny, zakrzepica żył głębokich, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivastigmin Orion 4,5 mg
Przedawkowanie rywastygminy prowadzi do nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego poprzez długotrwałe (do 9 godzin) hamowanie acetylocholinoesterazy. Objawy przedawkowania dzielą się na muskarynowe i nikotynowe, z nasileniem proporcjonalnym do dawki. W umiarkowanych zatruciach dominują objawy muskarynowe, takie jak mioza, zaczerwienienie twarzy, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bradykardia (<60 uderzeń/min), skurcz oskrzeli, zwiększona wydzielina oskrzelowa, nadmierne pocenie, mimowolne oddawanie moczu/stolca, łzawienie, niedociśnienie i nadmierne ślinienie. W ciężkich przypadkach pojawiają się objawy nikotynowe: osłabienie mięśni, drżenie pęczkowe, drgawki oraz zatrzymanie oddychania, które stanowi zagrożenie życia. Dodatkowo zgłaszano zawroty głowy, bóle głowy, senność, stany splątania, nadciśnienie, omamy i złe samopoczucie.
acetylocholinoesteraza, atropina, bradykardia, drgawki, drżenie, drżenie pęczkowe mięśni, działanie cholinergiczne, farmakokinetyka leku, lek przeciwwymiotny, mioza, nadciśnienie, nadmierne pocenie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, okres półtrwania, omamy, perystaltyka jelit, przedawkowanie rywastygminy, receptor muskarynowy, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, stan splątania, układ cholinergiczny, zaburzenia trawienne, zaczerwienienie twarzy, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Classic Gum 4 mg
Przedawkowanie nikotyny, zwłaszcza w kontekście stosowania Nicorette Classic Gum, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególnie narażone są dzieci, u których dawki rzędu 40-60 mg nikotyny doustnie mogą prowadzić do ciężkiego zatrucia, a nawet śmierci, podczas gdy u dorosłych dawka śmiertelna wynosi około 0,8-1,0 mg/kg masy ciała. Ryzyko przedawkowania jest zwiększone u pacjentów o niskim stopniu uzależnienia od nikotyny oraz u tych, którzy stosują jednocześnie inne źródła nikotyny (np. palenie papierosów). Toksyczność nikotyny zależy od drogi podania i stopnia tolerancji, która jest wyższa u palaczy, co wpływa na kliniczny obraz zatrucia.
ciężkie zatrucie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, niemiarowe tętno, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, ostre zatrucie nikotyną, przedawkowanie nikotyny, przewód pokarmowy, śmiertelna dawka nikotyny, toksyczność nikotyny, tolerancja na nikotynę, trudność w oddychaniu, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uogólnione drgawki, wchłanianie nikotyny, węgiel aktywowany, zaburzenie słuchu, zapaść krążeniowa, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorama Mint 2 mg
Przedawkowanie nikotyny z leku Nicorama Mint, dostępnego w dawkach 2 mg i 4 mg nikotyny, stanowi poważny stan kliniczny, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy zatrucia obejmują nudności, wymioty, nadmierne ślinienie, ból brzucha, biegunkę, bóle i zawroty głowy, zaburzenia słuchu, nadmierne pocenie się, niedociśnienie, niemiarowe tętno, zapaść krążeniową, trudności w oddychaniu oraz uogólnione drgawki. Dawka śmiertelna nikotyny u człowieka wynosi 40-60 mg, co oznacza, że przyjęcie kilkunastu dawek preparatu może być zagrożeniem życia, zwłaszcza u dzieci, dla których dawki tolerowane przez dorosłych mogą być śmiertelne. Ryzyko przedawkowania wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu innych źródeł nikotyny oraz u pacjentów o niskiej tolerancji na nikotynę.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie zatrucie, dawka śmiertelna, duszność, guma lecznicza, nadmierne pocenie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, niemiarowe tętno, nikotyna, nudności i wymioty, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, objawy żołądkowo-jelitowe, ostre zatrucie nikotyną, parametry życiowe, substancje psychoaktywne, toksyczne działanie nikotyny, układ współczulny, uogólnione drgawki, wchłanianie żołądkowo-jelitowe, węgiel aktywny, wrażliwość na nikotynę, zaburzenia słuchu, zapaść krążeniowa, zawroty głowy