izosorbidu monoazotan
Izosorbidu monoazotan (ISMN) to organiczny azotan należący do grupy leków wazodylatacyjnych, stosowany głównie w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Jest aktywnym metabolitem izosorbidu dwuazotanu (ISDN), charakteryzującym się dłuższym okresem półtrwania i brakiem efektu pierwszego przejścia, co przekłada się na większą biodostępność po podaniu doustnym.
Mechanizm działania ISMN polega na uwalnianiu tlenku azotu (NO) w komórkach mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do aktywacji cyklazy guanylowej i zwiększenia stężenia cGMP. Skutkuje to rozkurczem mięśni gładkich naczyń, przede wszystkim żylnych, zmniejszeniem obciążenia wstępnego serca, a także rozszerzeniem tętnic wieńcowych i poprawą perfuzji mięśnia sercowego.
Główne wskazania do stosowania izosorbidu monoazotanu obejmują profilaktykę i leczenie dławicy piersiowej, niewydolność serca oraz nadciśnienie płucne. Lek jest dostępny w preparatach o standardowym i przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia indywidualizację terapii. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, zawroty głowy oraz hipotonia ortostatyczna, a przy długotrwałym stosowaniu może rozwinąć się tolerancja na lek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Effox long 75 75 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna Effox long 75, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, głównie prowadzące do nasilenia działania hipotensyjnego. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami 5-fosfodiesterazy (syldenafil, tadalafil, wardenafil) oraz riociguatem, które mogą wywołać zagrażające życiu niedociśnienie tętnicze i powikłania sercowo-naczyniowe, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Ponadto, izosorbidu monoazotan nasila efekt hipotensyjny w połączeniu z β-adrenolitykami, antagonistami wapnia, inhibitorami ACE, inhibitorami MAO, neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz innymi lekami rozszerzającymi naczynia, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawek. Warto również zwrócić uwagę na interakcję z dihydroergotaminą, prowadzącą do zwiększenia jej stężenia i działania, oraz potencjalny wpływ sapropteryny na metabolizm tlenku azotu.
antagonista wapnia, dihydroergotamina, donor tlenku azotu, działanie hipotensyjne, efekt wazodylatacyjny, hipotonia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, izosorbidu monoazotan, lek obniżający ciśnienie tętnicze, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek β-adrenolityczny, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, omdlenie ortostatyczne, powikłanie sercowo-naczyniowe, riociguat, rozszerzenie naczyń krwionośnych, sapropteryna, spadek ciśnienia tętniczego, stymulator rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej, syldenafil, tachykardia odruchowa, tadalafil, tetrahydrobiopteryna, tlenek azotu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wardenafil, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mononit 40 40 mg
Mononit 40 zawiera izosorbidu monoazotan w dawce 40 mg, będący organicznym azotanem o działaniu rozszerzającym naczynia żylne, co prowadzi do zmniejszenia obciążenia wstępnego serca i redukcji zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Lek jest wskazany do długotrwałego leczenia stabilnej dławicy piersiowej oraz profilaktyki napadów bólu wieńcowego, szczególnie u pacjentów, u których inne leki przeciwdławicowe są niewystarczające lub przeciwwskazane. Izosorbid monoazotan cechuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym, w tym lepszą biodostępnością i dłuższym czasem działania w porównaniu do izosorbidu dwuazotanu, co umożliwia rzadsze dawkowanie i poprawia adherencję terapeutyczną.
angina pectoris, azotan organiczny, biodostępność po podaniu doustnym, ból wieńcowy, dławica piersiowa, izosorbidu monoazotan, leczenie przeciwdławicowe, lek przeciwdławicowy, napad dławicy piersiowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, obciążenie wstępne serca, okno terapeutyczne, profil farmakokinetyczny, stabilna dławica piersiowa, stężenie terapeutyczne leku - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mononit 40
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna produktu leczniczego Mononit, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niskim ciśnieniem napełniania komór serca, zwłaszcza po świeżym zawale mięśnia sercowego oraz przy niewydolności lewej komory, gdzie istnieje ryzyko obniżenia ciśnienia skurczowego poniżej 90 mm Hg, co może prowadzić do niedokrwienia narządów. Lek należy stosować ostrożnie także u chorych ze zwężeniem zastawki aortalnej i/lub mitralnej, skłonnościami do ortostatycznych zaburzeń krążenia, schorzeniami z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, jaskrą, nadczynnością tarczycy oraz niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie izosorbidu monoazotanu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko methemoglobinemii. Ponadto, produkt nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów dławicy piersiowej ani ostrego zawału mięśnia sercowego, a jego skuteczność i bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży nie zostały potwierdzone.
ciśnienie skurczowe, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dławica piersiowa, izosorbidu monoazotan, jaskra, methemoglobinemia, morfologia krwi, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, nadczynność tarczycy, niedobór dehydrogenazy G6PD, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność lewej komory, niskie ciśnienie napełniania komór serca, ortostatyczne zaburzenia krążenia, ostry zawał mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, tolerancja krzyżowa, tolerancja na lek, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Effox long 50 50 mg
Preparat Effox long 50 zawiera izosorbidu monoazotan w dawce 50 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, który może wydłużać czas reakcji pacjenta, co istotnie obniża zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne spożywanie alkoholu, które nasila negatywny wpływ leku na koordynację psychoruchową i funkcje poznawcze. W związku z tym lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o ryzyku związanym z terapią, zwracając uwagę na objawy takie jak zawroty głowy, senność czy zaburzenia widzenia, które mogą wskazywać na nasilone działanie niepożądane preparatu.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, czas reakcji, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, Effox long 50, funkcje poznawcze, interakcja farmakodynamiczna, izosorbidu monoazotan, koordynacja psychoruchowa, sprawność psychomotoryczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tolerancja leku, wizyta kontrolna, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mono Mack Depot 100 mg
Mono Mack Depot to preparat zawierający izosorbidu monoazotan w dawce 100 mg, dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki mają charakterystyczny żółtawo-biały kolor, podłużny kształt, linię podziału oraz oznaczenia „M” i „100”, co ułatwia ich identyfikację i ewentualne dzielenie. Substancja czynna, izosorbidu monoazotan, należy do grupy azotanów organicznych i jest stosowana głównie w terapii choroby niedokrwiennej serca. Formuła o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stopniowe i kontrolowane uwalnianie leku, co pozwala na utrzymanie stabilnego efektu terapeutycznego oraz zmniejszenie częstotliwości podawania.
azotan organiczny, blister PVC/Al, choroba niedokrwienna serca, częstotliwość dawkowania, dwutlenek krzemu koloidalny, efekt terapeutyczny, hypromeloza, izosorbidu monoazotan, niezgodność farmaceutyczna, profil uwalniania leku, przedłużone uwalnianie, środek ostrożności, stearylofumaran sodu, substancja czynna, substancja poślizgowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wosk Montana - Leksykon substancji czynnych
Izosorbid monoazotan – Wskazania do stosowania
Izosorbidu monoazotan, organiczny azotan o właściwościach wazodilatacyjnych, jest szeroko stosowany w leczeniu dławicy piersiowej, zarówno w profilaktyce napadów, jak i w terapii stabilnej postaci choroby. Na rynku dostępne są preparaty o różnych dawkach i formach farmaceutycznych, umożliwiające indywidualizację leczenia: Effox long 50 mg i 75 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wskazane do zapobiegania napadom dławicy, Mono Mack Depot 100 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) stosowany w leczeniu stabilnej dławicy oraz preparaty Mononit w dawkach 10, 20, 40 mg (tabletki powlekane) oraz 60 mg i 100 mg retard (tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu) dedykowane do długotrwałej terapii. Preparaty o szybkim uwalnianiu są preferowane w sytuacjach wymagających szybkiego efektu przeciwdławicowego, natomiast formy o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie terapeutyczne i wygodniejszy schemat dawkowania.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, izosorbidu monoazotan, leczenie kardiologiczne, lek przeciwdławicowy, lek przeciwpłytkowy, napad dławicy piersiowej, organiczny azotan, profilaktyka dławicy piersiowej, przedłużone uwalnianie, stabilna dławica piersiowa, statyna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana, terapia skojarzona, właściwość wazodilatacyjna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mononit 100 Retard 100 mg
Preparat Mononit Retard zawiera izosorbid monoazotan w dawkach 60 mg oraz 100 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczonych do stosowania raz na dobę, najlepiej rano po posiłku. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, stosując najmniejszą skuteczną dawkę umożliwiającą kontrolę objawów. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania ani dzielenia, aby zachować mechanizm przedłużonego uwalniania i uniknąć nieprawidłowego profilu farmakokinetycznego oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Preparat jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, a u pacjentów w podeszłym wieku zwykle nie wymaga modyfikacji dawki, choć należy zachować ostrożność u osób z ryzykiem hipotonii oraz z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek.
dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, hipotonia, indywidualizacja terapii, izosorbidu monoazotan, Mononit Retard, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, profil farmakokinetyczny, przedłużone uwalnianie, substancja czynna, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, układ pokarmowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mono Mack Depot 100 mg
Dawkowanie izosorbidu monoazotanu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Mono Mack Depot) powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta. Standardowa dawka podtrzymująca wynosi 100 mg raz na dobę, co jest skuteczne u większości chorych z chorobą niedokrwienną serca. U pacjentów wcześniej nieleczonych azotanami lub z niestabilnym układem krążenia zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki początkowej 50 mg (pół tabletki) raz na dobę przez 4 dni, a następnie zwiększenie do dawki podtrzymującej 100 mg raz na dobę. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 100 mg. Tabletki należy przyjmować w całości, nie rozgryzać, popijając niewielką ilością płynu, aby nie zaburzyć mechanizmu przedłużonego uwalniania leku.
azotan, choroba niedokrwienna serca, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, izosorbidu monoazotan, lekarz prowadzący, mechanizm przedłużonego uwalniania, niestabilny układ krążenia, objaw niepożądany, odpowiedź kliniczna, preparat leczniczy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, utrata działania terapeutycznego, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mononit 60 Retard 60 mg
Izosorbidu monoazotan (ISMN) stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. W okresie ciąży brak jest jednoznacznych badań potwierdzających bezpieczeństwo, choć badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego. Decyzja o terapii powinna uwzględniać indywidualną ocenę stanu klinicznego, stopień zaawansowania choroby oraz dostępność alternatywnych metod leczenia. W przypadku laktacji nie jest znane, czy substancja przenika do mleka matki i jaki wpływ może mieć na dziecko, dlatego lekarz musi rozważyć korzyści karmienia naturalnego wobec korzyści terapeutycznych dla matki, proponując ewentualne przerwanie lub czasowe wstrzymanie karmienia lub zmianę terapii.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mononit 20 20 mg
Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, jest wskazany do długotrwałego leczenia stabilnej dławicy piersiowej oraz profilaktyki napadów dławicowych. Mechanizm działania opiera się na rozszerzaniu naczyń wieńcowych, co poprawia ukrwienie mięśnia sercowego i zmniejsza objawy niedokrwienia. Tabletki powlekane Mononit umożliwiają indywidualne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta, co jest istotne w terapii przewlekłej, różniącej się od krótkodziałających azotanów stosowanych w ostrych napadach. Regularne stosowanie leku pozwala na skuteczną kontrolę objawów i zapobieganie ich nawrotom.
antagonista wapnia, azotany, azotany krótko działające, azotany organiczne, beta-adrenolityk, dławica piersiowa, długotrwałe leczenie, izosorbidu monoazotan, lek przeciwdławicowy, naczynia krwionośne, naczynia wieńcowe, napad dławicy, niedokrwienie mięśnia sercowego, przepływ krwi, rozszerzanie naczyń krwionośnych, stabilna dławica piersiowa, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, ukrwienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mononit 40 40 mg
Mononit (izosorbidu monoazotan) w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych, może istotnie wpływać na funkcje psychomotoryczne pacjenta, co przekłada się na ryzyko podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególnie w początkowym okresie terapii, przy zwiększaniu dawki, zmianie preparatu lub jednoczesnym spożywaniu alkoholu, ryzyko działań niepożądanych takich jak spadki ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, senność czy zaburzenia widzenia jest zwiększone. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymali się od prowadzenia pojazdów mechanicznych i wykonywania prac wymagających koncentracji oraz równowagi, a lekarz powinien szczegółowo poinformować o tych ograniczeniach oraz mechanizmie działania leku.
biodostępność, działanie hipotensyjne, funkcje psychomotoryczne, hipotonia ortostatyczna, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, izosorbidu monoazotan, koordynacja psychoruchowa, lek hipotensyjny, ośrodkowy układ nerwowy, spadek ciśnienia tętniczego, tabletka powlekana, układ krążenia, układ nerwowy, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mononit 10 10 mg
Produkt leczniczy Mononit zawiera izosorbidu monoazotan jako substancję czynną w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, dostępny w postaci białych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych z oznaczeniami „M10”, „M20” lub „M40” odpowiednio do dawki. Tabletki zawierają składniki pomocnicze zarówno w rdzeniu (celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, talk, magnezu stearynian), jak i w otoczce (Eudragit RL 30D, talk, tytanu dwutlenek, makrogol 6000, olej metylosilikonowy), które wpływają na właściwości mechaniczne, rozpad oraz stabilność farmaceutyczną preparatu. Mononit jest dostępny w opakowaniach zawierających od 30 do 60 tabletek, w blistrach z folii Al/PVC, z okresem ważności wynoszącym 3 lata od daty produkcji.
celuloza mikrokrystaliczna, dezintegrant, dwutlenek tytanu, Eudragit, interakcja lekowa, izosorbidu monoazotan, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, olej metylosilikonowy, polimer akrylowy, postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja przeciwpieniąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mononit 100 Retard 100 mg
MONONIT Retard to lek zawierający izosorbidu monoazotan w dawkach 60 mg oraz 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki charakteryzują się specyficznym kolorem: jasnozielonym dla dawki 60 mg oraz ciemnozielonym dla dawki 100 mg, co ułatwia ich identyfikację. Formuła o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stopniowe i kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, wydłużając czas działania leku. Skład pomocniczy obejmuje m.in. hydroksypropylometylocelulozę, karmelozę sodową, skrobię ziemniaczaną, krzemu dwutlenek koloidalny oraz kwas stearynowy, a tabletki posiadają specjalną otoczkę Opadry II 85F21336, zawierającą barwniki E 104 i E 132, które nadają charakterystyczną zieloną barwę.
alkohol poliwinylowy, hydroksypropylometyloceluloza, indygotyna, izosorbidu monoazotan, karmeloza sodowa, kontrolowane uwalnianie, krzemu dwutlenek koloidalny, kwas stearynowy, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, skrobia ziemniaczana, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tytanu dwutlenek, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mononit 100 Retard 100 mg
Mononit 100 Retard zawiera izosorbidu monoazotan w dawce 100 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, należący do grupy organicznych azotanów (kod ATC: C01DA14). Lek działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co prowadzi do zmniejszenia obciążenia wstępnego (preload) i następczego (afterload) mięśnia sercowego. Mechanizm farmakodynamiczny obejmuje silne rozszerzenie naczyń żylnych, umiarkowane rozszerzenie dużych naczyń tętniczych oraz tętniczek przedwłośniczkowych, co skutkuje redukcją oporu naczyniowego i poprawą perfuzji mięśnia sercowego. W efekcie dochodzi do zmniejszenia zapotrzebowania serca na tlen, co jest kluczowe w terapii chorób serca.
afterload, arteriola, azotan organiczny, choroba serca, działanie farmakodynamiczne, efekt hemodynamiczny, izosorbidu monoazotan, jon wapnia, lek rozszerzający naczynia, mięsień gładki, naczynie oporowe, obciążenie mięśnia sercowego, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, opór naczyniowy, perfuzja, powrót krwi żylnej, preload, przedłużone uwalnianie, rozkurcz, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozszerzenie naczyń tętniczych, rozszerzenie naczyń żylnych, tętniczka przedwłośniczkowa, tlenek azotu, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen - Leksykon substancji czynnych
Izosorbid monoazotan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Izosorbidu monoazotan, stosowany w leczeniu chorób układu krążenia, wykazuje istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez zaburzenia funkcji psychomotorycznych, takie jak wydłużenie czasu reakcji, zawroty głowy, senność, splątanie, niedociśnienie ortostatyczne oraz zaburzenia widzenia. Efekt ten występuje niezależnie od formy farmaceutycznej (tabletki o natychmiastowym uwalnianiu: Mononit 10, 20, 40 mg; preparaty o przedłużonym uwalnianiu: Effox long 50 i 75 mg, Mono Mack Depot 100 mg, Mononit 60 i 100 mg retard) i dawki, a szczególnie nasilony jest w początkowym okresie terapii, podczas zwiększania dawki oraz przy zmianie preparatu. Kluczowe jest bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w tych okresach oraz całkowity zakaz spożywania alkoholu, który potęguje zaburzenia psychomotoryczne nawet przy niewielkich ilościach.
azotan organiczny, ból głowy po azotanach, choroba układu krążenia, czas reakcji, działanie niepożądane, hipotensja ortostatyczna, izosorbidu monoazotan, niedociśnienie tętnicze, objaw niepożądany, preparat o przedłużonym uwalnianiu, senność, splątanie, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, zaburzenie widzenia, zasłabnięcie, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 20 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izosorbidu monoazotanu obejmują szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ostra toksyczność leku jest niska, z wartością LD50 po podaniu doustnym na poziomie około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. Toksyczność przewlekła badana na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) ujawniła objawy toksyczne dopiero przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne (90 mg/kg mc. u psów i 405 mg/kg mc. u szczurów), co wskazuje na wysoki indeks terapeutyczny i szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, indeks terapeutyczny, izosorbidu monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, objawy toksyczne, okres perinatalny, okres postnatalny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mono Mack Depot 100 mg
Mono Mack Depot, zawierający izosorbidu monoazotan w dawce 100 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, może znacząco wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjentów, w tym na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Szczególnie narażone są osoby rozpoczynające terapię oraz te, u których dochodzi do modyfikacji dawkowania, a także pacjenci spożywający alkohol, co nasila działania niepożądane. Upośledzenie zdolności reakcji i koncentracji może prowadzić do zawrotów głowy i zaburzeń widzenia, co jest szczególnie niebezpieczne podczas wykonywania czynności wymagających precyzji i szybkiej reakcji, takich jak prowadzenie pojazdów mechanicznych, obsługa maszyn czy praca na wysokości. Zaleca się całkowite powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w pierwszych 1-2 tygodniach terapii oraz przez 3-5 dni po zmianie dawki, a także bezwzględny zakaz spożywania alkoholu w trakcie leczenia.
adaptacja organizmu, azotan, działanie niepożądane leku, funkcja poznawcza, interakcja z alkoholem, izosorbidu monoazotan, Mono Mack Depot, objaw podmiotowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, schemat dawkowania, spadek ciśnienia, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie koncentracji, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Effox long 75
Izosorbidu monoazotan w dawce 75 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niskim ciśnieniem napełniania komór serca, świeżym zawałem mięśnia sercowego, zaburzoną czynnością lewej komory oraz u osób z stenozą aortalną/mitralną, nadciśnieniem śródczaszkowym i niedociśnieniem ortostatycznym. Należy unikać obniżenia ciśnienia skurczowego poniżej 90 mm Hg. Lek nie jest wskazany do doraźnego leczenia ostrego napadu dławicy ze względu na wolny początek działania. W trakcie terapii może wystąpić tolerancja, w tym krzyżowa z innymi azotanami, dlatego zaleca się podawanie leku raz na dobę, unikając ciągłego stosowania dużych dawek. Konieczne jest także unikanie jednoczesnego stosowania inhibitorów 5-fosfodiesterazy (np. sildenafil, tadalafil) oraz alkoholu, które mogą nasilać działania hipotensyjne i zwiększać ryzyko powikłań.
ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie parcjalne tlenu, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hipoksemia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, izosorbidu monoazotan, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niskie ciśnienie napełniania komór serca, ostry napad bólu dławicowego, pierwotne nadciśnienie płucne, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, stenoza aortalna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tolerancja krzyżowa, tolerancja lekowa, zaburzona czynność lewej komory, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mononit 20 20 mg
Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest organicznym azotanem z grupy leków rozszerzających naczynia, stosowanym w terapii choroby niedokrwiennej serca (kod ATC: C01DA14). Jego farmakodynamiczne działanie polega na silnym rozszerzeniu naczyń żylnych, co prowadzi do zmniejszenia powrotu żylnego i obciążenia wstępnego serca. Dodatkowo, lek wywiera umiarkowane rozszerzenie tętniczek przedwłośniczkowych oraz słabsze rozszerzenie dużych naczyń tętniczych, co skutkuje redukcją oporu obwodowego i obciążenia następczego serca. W efekcie hemodynamicznym obserwuje się zmniejszenie zarówno obciążenia wstępnego, jak i następczego, co przekłada się na obniżenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, korzystne w leczeniu choroby niedokrwiennej serca.
afterload, arteriole, azotany organiczne, choroba niedokrwienna serca, izosorbidu monoazotan, jon wapnia, lek rozszerzający naczynia, leki rozszerzające naczynia, mięsień sercowy, naczynie krwionośne, naczynie oporowe, naczynie tętnicze, naczynie żylne, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, opór obwodowy, powrót żylny, preload, rozkurcz mięśni gładkich, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie naczyń tętniczych, tabletka powlekana, tętniczka przedwłośniczkowa, tlenek azotu, układ sercowo-naczyniowy, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mononit 60 Retard 60 mg
Preparat Mononit 60 retard zawierający izosorbidu monoazotan jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne azotany oraz u osób z ostrą niewydolnością krążenia, w tym wstrząsem, zapaścią naczyniową, wstrząsem kardiogennym bez odpowiedniego ciśnienia końcowo-rozkurczowego lewej komory, kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu, zaciskającym zapaleniem osierdzia, tamponadą serca, znacznym niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe <90 mm Hg) oraz ciężką hipowolemią. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niedokrwistością (Hb 6,5-7,9 g/dl) ze względu na ryzyko pogorszenia utlenowania tkanek. Należy unikać jednoczesnego podawania izosorbidu monoazotanu z inhibitorami 5-fosfodiesterazy (sildenafil, wardenafil, tadalafil) oraz riociguatem, ze względu na ryzyko znacznego niedociśnienia wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenku azotu i cGMP.
ciężka niedokrwistość, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklaza guanylanowa, efekt hipotensyjny, hipotonia ortostatyczna, hipowolemia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, izosorbidu monoazotan, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia przerostowa, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, lek inotropowy, lek trójpierścieniowy, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność krążenia, ostra niewydolność serca, poziom hemoglobiny, reakcja alergiczna, stenoza zastawki aortalnej, stenoza zastawki mitralnej, szlak tlenku azotu, tamponada serca, wstrząs kardiogenny, wstrząs naczyniowy, zaciskające zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mononit 40 40 mg
Produkt leczniczy MONONIT zawiera izosorbidu monoazotan w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o białym, okrągłym i obustronnie wypukłym kształcie. Każda tabletka posiada odpowiednie oznaczenie (M10, M20, M40) ułatwiające identyfikację dawki. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, talk oraz magnezu stearynian, zapewniają właściwą strukturę, rozpad i proces produkcji tabletek. Otoczka zawiera polimer akrylowy Eudragit RL 30D, talk, tytanu dwutlenek, makrogol 6000 oraz olej metylosilikonowy, co gwarantuje stabilność i estetykę powłoki.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 40 40 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna preparatu Mononit 40, wykazuje niski profil toksyczności ostrej z LD50 doustnym w zakresie 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) pierwsze objawy toksyczne pojawiły się odpowiednio przy dawkach 90 mg/kg i 405 mg/kg m.c., co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach, obejmujące płodność, teratogenność oraz rozwój potomstwa, nie wykazały działania teratogennego nawet przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży.
badanie karcynogenności, badanie teratogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, izosorbidu monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Effox long 50 50 mg
Izosorbid monoazotan nie wykazuje działania teratogennego w badaniach na zwierzętach (szczury, króliki), nawet przy dawkach toksycznych dla matek, jednak brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych. Stosowanie leku w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Konieczna jest ścisła kontrola lekarska i regularne wizyty kontrolne w celu monitorowania stanu zdrowia matki oraz ewentualnego wpływu leku na rozwijający się płód. Brak danych klinicznych dotyczących wpływu izosorbidu monoazotanu na płodność u ludzi wymaga indywidualnej konsultacji pacjentek planujących ciążę.
alternatywna metoda karmienia, azotan, badanie kliniczne, badanie reprodukcyjne, działanie teratogenne, Effox long, izosorbidu monoazotan, methemoglobinemia, mleko kobiece, planowanie ciąży, płód, profil bezpieczeństwa, sinica obwodowa, terapia, transport tlenu, wiek rozrodczy, zaburzenie oddychania