ciężkie zatrucie
Ciężkie zatrucie to stan kliniczny charakteryzujący się wprowadzeniem do organizmu substancji toksycznej w dawce zagrażającej życiu, powodujący poważne zaburzenia funkcjonowania narządów i układów. Może być spowodowane substancjami chemicznymi, lekami, narkotykami, alkoholem, toksynami pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, a także gazami toksycznymi.
W diagnostyce ciężkiego zatrucia kluczowe jest szybkie rozpoznanie objawów, które mogą obejmować zaburzenia świadomości, niewydolność oddechową, zapaść krążeniową, drgawki, zaburzenia rytmu serca, kwasicę metaboliczną oraz niewydolność wielonarządową. Istotnym elementem jest identyfikacja substancji toksycznej poprzez badania toksykologiczne krwi i moczu.
Postępowanie w ciężkim zatruciu obejmuje zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, eliminację toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podawanie węgla aktywowanego, forsowana diureza, hemodializa, hemoperfuzja), stosowanie specyficznych odtrutek jeśli są dostępne, oraz leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe. W przypadkach krytycznych konieczna jest hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Fenardin 267 mg
Przedawkowanie fenofibratu, substancji czynnej preparatu Fenardin (267 mg, kapsułki twarde), charakteryzuje się niskim profilem toksyczności, co potwierdzają dotychczasowe dane kliniczne. W większości przypadków nie obserwowano charakterystycznych objawów zatrucia, choć sporadycznie mogą wystąpić niespecyficzne dolegliwości wymagające leczenia objawowego. W rzadkich sytuacjach konieczne jest wdrożenie terapii podtrzymującej funkcje życiowe. Brak swoistego antidotum oraz fakt, że fenofibrat nie jest eliminowany podczas hemodializy, ograniczają możliwości przyspieszenia usuwania leku z organizmu, co determinuje konieczność monitorowania stanu klinicznego pacjenta i leczenia objawowego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lidocaine Accord 20 mg/ml
Przedawkowanie lidokainy chlorowodorku stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, manifestujące się dwufazową symptomatologią obejmującą początkowe pobudzenie, a następnie depresję ośrodkowego układu nerwowego. Toksyczność zależy od dawki, drogi podania oraz wieku pacjenta. Dawki toksyczne wahają się od 50 mg do 2 g w zależności od sposobu podania i grupy wiekowej (np. 50 mg dożylne u niemowląt, 600 mg doustne u dorosłych, 8,6-17,2 mg/kg miejscowo u dzieci z oparzeniami). Objawy obejmują m.in. parestezje, zawroty głowy, drgawki, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie komór), poszerzenie zespołu QRS, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca oraz methemoglobinemię. Drgawki mogą pojawić się szybko po dużych dawkach, zwłaszcza przy szybkim podaniu dożylnym.
ataksja, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciężkie zatrucie, depresja oddechowa, dializa, diazepam, dobutamina, drgawki, drżenie, dyzartria, efedryna, infiltracja, intubacja dotchawicza, lek przeciwdrgawkowy, lidokaina chlorowodorek, methemoglobinemia, migotanie komór, niedociśnienie, niewydolność serca, noradrenalina, nudności, oparzenie skóry, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podanie doustne, podanie dożylne, podanie miejscowe, podanie pozajelitowe, reakcja toksyczna, resuscytacja, śpiączka, splątanie, stężenie we krwi, tachykardia komorowa, tiopental sodu, węgiel aktywowany, wlew dożylny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zatrucie ogólnoustrojowe, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Venlectine 75 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej preparatu Venlectine, stanowi poważny stan kliniczny, szczególnie po spożyciu około 3 g leku, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami. Objawy kliniczne obejmują szeroki zakres od łagodnych do zagrażających życiu, takich jak częstoskurcz, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), mydriaza, drgawki, wymioty, zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), częstoskurcz komorowy, rzadkoskurcz, niedociśnienie tętnicze, hipoglikemia oraz zawroty głowy. Ryzyko zgonu jest wyższe niż w przypadku SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych, a pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa.
arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, hipotensja, kardiotoksyczność, konsultacja toksykologiczna, leczenie zatrucia, monitorowanie EKG, mydriaza, oddział intensywnej terapii, odtrutka, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie wenlafaksyny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zawroty głowy, zmiany EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flavamed 15 mg/5 ml
Przedawkowanie ambroksolu chlorowodorku w syropie Flavamed, zawierającym 3 mg substancji czynnej na 1 ml (15 mg na 5 ml łyżkę miarową), nie wykazuje specyficznych objawów toksyczności, jednak prowadzi do nasilenia typowych działań niepożądanych obserwowanych przy standardowym dawkowaniu. Objawy przedawkowania obejmują przede wszystkim nasilenie działań niepożądanych charakterystycznych dla ambroksolu oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Ponadto, syrop zawiera substancje pomocnicze, takie jak 1,75 g sorbitolu i 5,75 mg kwasu benzoesowego na 5 ml, które mogą wywołać dodatkowe reakcje, szczególnie u pacjentów z ich nietolerancją.
ambroksolu chlorowodorek, ciężkie zatrucie, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działania niepożądane, kwas benzoesowy, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, nietolerancja składników, objawy niepożądane, objawy toksyczności, parametry życiowe, przedawkowanie leku, sorbitol, substancja czynna, substancje pomocnicze - Leksykon leków
Przedawkowanie – Efectin ER 150 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, zwłaszcza w dawce około 3 gramów i powyżej, stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się tachykardią, zaburzeniami świadomości od senności do śpiączki, mydriazą, drgawkami, wymiotami oraz istotnymi zaburzeniami elektrofizjologicznymi mięśnia sercowego, takimi jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, tachykardia komorowa i bradykardia. Dodatkowo obserwuje się niedociśnienie tętnicze i hipoglikemię, które mogą prowadzić do niedokrwienia narządów i zaburzeń funkcji mózgu. Przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu w porównaniu do leków z grupy SSRI, choć niższym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Szczególnie niebezpieczne są sytuacje łącznego przedawkowania wenlafaksyny z alkoholem lub innymi lekami.
blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, drgawka, Efectin ER, elektrokardiogram, hemoperfuzja, hipoglikemia, mydriaza, niedociśnienie tętnicze, odstęp QT, płukanie żołądka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zespół QRS - Leksykon substancji czynnych
Sulfasalazyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie sulfasalazyny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się szerokim spektrum objawów obejmujących układ pokarmowy (nudności, wymioty przy dawkach >25 g), nerkowy (krystaluria, krwiomocz, skąpomocz, bezmocz), metaboliczny (hipoglikemia), hematologiczny (methemoglobinemia, sulfhemoglobinemia, sinica), wątrobowy (uszkodzenie wątroby, podwyższenie enzymów), neurologiczny (zaburzenia świadomości, drgawki) oraz reakcje nadwrażliwości (agranulocytoza, pokrzywka, zapalenie wielonerwowe). Dawka toksyczna może sięgać 25 g, a dawka śmiertelna to 43 g w ciągu 24 godzin, z powikłaniami takimi jak sulfhemoglobinemia i methemoglobinemia. U noworodków istnieje ryzyko żółtaczki jąder podkorowych, co może prowadzić do uszkodzenia mózgu.
agranulocytoza, alkalizacja moczu, bezmocz, błękit metylenowy, ciężkie zatrucie, diureza, hipoglikemia, krwiomocz, krystaluria, methemoglobinemia, nawadnianie dożylne, płukanie żołądka, pokrzywka, sinica, skąpomocz, sulfasalazyna, sulfhemoglobinemia, sulfonamid, węgiel aktywowany, wodorowęglan sodu, wymienne przetoczenie krwi, zapalenie wielonerwowe, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Classic Gum 2 mg
Przedawkowanie nikotyny z leku Nicorette Classic Gum stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u osób niepalących oraz dzieci, u których minimalna śmiertelna doustna dawka wynosi 40-60 mg, a u dorosłych 0,8-1,0 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum od łagodnych do ciężkich, w tym nudności, wymioty, ból głowy, zawroty głowy, nadmierne pocenie się, a w ciężkich przypadkach niedociśnienie, niemiarowe tętno, trudności w oddychaniu, zapaść krążeniową oraz uogólnione drgawki. Wchłanianie nikotyny z gumy jest wolne i niepełne bez żucia, jednak każde podejrzenie zatrucia wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie zatrucie, dawka nikotyny, drgawki uogólnione, duszność, nadmierna potliwość, niedociśnienie, niemiarowe tętno, nudności, objawy neurologiczne, objawy przedawkowania, objawy żołądkowo-jelitowe, ostre zatrucie, ostre zatrucie nikotyną, przedawkowanie nikotyny, szpitalny oddział ratunkowy, tolerancja na nikotynę, wchłanianie nikotyny, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia oddechowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia słuchu, zapaść krążeniowa, zatrucie nikotyną, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Antypot (100 mg + 10 mg)/g
Przedawkowanie leku Antypot, zawierającego kwas salicylowy (10 mg/g) oraz kwas borowy (100 mg/g), stanowi poważne zagrożenie toksykologiczne. Do zatrucia dochodzi najczęściej na skutek przypadkowego spożycia preparatu lub aplikacji na uszkodzoną skórę, co prowadzi do wchłaniania i kumulacji kwasu borowego w organizmie. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (biegunka, wymioty, bóle brzucha, krwawe stolce), uszkodzenie wątroby i nerek, niewydolność krążenia obwodowego, a także reakcje toksyczno-alergiczne skórne. W ciężkich przypadkach obserwuje się drgawki, zapaść oraz ryzyko zgonu, co podkreśla konieczność szybkiej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, ciężkie zatrucie, drgawki, działanie neurotoksyczne, gorączka, interwencja medyczna, krwawy stolec, kumulacja w organizmie, kwas borowy, kwas salicylowy, niewydolność krążenia obwodowego, niewydolność nerek, objawy ogólnoustrojowe, objawy toksyczne, ostre zatrucie, przypadkowe spożycie, reakcja toksyczno-alergiczna, uszkodzenie nerek, uszkodzenie skóry, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenie perfuzji tkanek, zapalenie skóry, zapaść, zatrucie lekiem, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Questax XR 400 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu Questax XR charakteryzuje się nasileniem typowych działań farmakologicznych leku, ze szczególnym uwzględnieniem opóźnionego wystąpienia maksymalnej sedacji i szczytowych wartości tętna. Objawy kliniczne obejmują sedację, zaburzenia krążeniowe (tachykardia, niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT), objawy przeciwcholinergiczne (zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny), a także poważne powikłania neurologiczne, takie jak napady drgawkowe, stan padaczkowy, majaczenie, śpiączka oraz rabdomioliza. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko tworzenia się bezoarów w żołądku, charakterystycznych dla postaci o przedłużonym uwalnianiu, co wymaga diagnostyki obrazowej i może wymagać endoskopowego usunięcia. Pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia są szczególnie narażeni na powikłania zagrażające życiu.
bezoar żołądka, cewnikowanie pęcherza, choroba układu krążenia, ciężkie zatrucie, depresja oddechowa, diagnostyka obrazowa, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, kwetiapina, majaczenie, napad drgawkowy, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, postać o przedłużonym uwalnianiu, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, sedacja, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia krążeniowe, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aspar Espefa Premium 250 mg + 250 mg
Przedawkowanie preparatu Aspar Espefa Premium, zawierającego 250 mg magnezu wodoroasparaginianu (17 mg jonów magnezu) oraz 250 mg potasu wodoroasparaginianu (54 mg jonów potasu) w jednej tabletce, może prowadzić do objawów toksycznych, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Do najczęstszych symptomów należą biegunka i wymioty, które stanowią mechanizmy obronne organizmu mające na celu eliminację nadmiaru jonów magnezu i potasu. W przypadku ciężkiego zatrucia konieczne jest szybkie wdrożenie terapii, obejmującej dożylne podanie soli wapnia, które antagonizuje działanie jonów magnezu, oraz dializę w celu usunięcia nadmiaru elektrolitów z organizmu.
- Leksykon substancji czynnych
Zolmitryptan – Przedawkowanie
Przedawkowanie zolmitryptanu, szczególnie w dawce 50 mg doustnie (10-20-krotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną), manifestuje się głównie sedacją, obejmującą nadmierne uspokojenie, senność oraz obniżenie poziomu świadomości. Okres półtrwania leku wynosi 2,5-3 godziny, co wymaga co najmniej 15-godzinnej obserwacji pacjenta lub do ustąpienia objawów. W przypadku ciężkiego zatrucia konieczne jest leczenie na oddziale intensywnej terapii z zapewnieniem drożności dróg oddechowych, odpowiednim natlenowaniem, wentylacją oraz monitorowaniem i wspomaganiem układu krążenia. Brak jest specyficznej odtrutki oraz danych potwierdzających skuteczność hemodializy lub dializy otrzewnowej w eliminacji zolmitryptanu.
agonista receptorów serotoninowych, ciężkie zatrucie, dializa otrzewnowa, drożność dróg oddechowych, farmakokinetyka, hemodializa, oddział intensywnej terapii, odtrutka, okres półtrwania, sedacja, stymulacja serotoninergiczna, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, tabletki zolmitryptanu, terapia objawowa, układ serotoninergiczny, wentylacja, wspomaganie układu krążenia, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia oddychania, zolmitryptan - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bimaroz Duo (0,3 mg + 5 mg)/ml
Przedawkowanie leku Bimaroz Duo, zawierającego bimatoprost (0,3 mg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml w postaci 6,8 mg tymololu maleinianu), wymaga szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego. Miejscowe przedawkowanie jest mało prawdopodobne, a doustne podanie bimatoprostu w dawkach do 100 mg/kg mc./dobę nie wykazuje toksyczności, co jest dawką co najmniej 70-krotnie wyższą niż potencjalna dawka przypadkowo przyjęta przez dziecko o masie 10 kg. Natomiast ogólnoustrojowe przedawkowanie tymololu może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ból i zawroty głowy, duszność, a nawet zatrzymanie akcji serca. Tymolol charakteryzuje się niską dializowalnością, co ogranicza możliwości eliminacji w przypadku ciężkiego zatrucia.
aminofilina, atropina, bimatoprost, bradykardia, ciężkie zatrucie, działanie toksyczne, izoprenalina, leczenie objawowe, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, perfuzja narządowa, POChP, przedawkowanie ogólnoustrojowe, przypadkowe spożycie, reanimacja, receptory β-adrenergiczne, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, tymolol, zaburzenia hemodynamiczne, zatrzymanie akcji serca, β2-mimetyk - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lorazepam TZF 2,5 mg
Przedawkowanie lorazepamu, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, prowadząc do depresji ośrodkowego układu nerwowego o różnym nasileniu. Objawy łagodnego zatrucia obejmują ospałość, splątanie, senność, letarg, ataksję, dyzartrię, hipotonię mięśniową oraz spadek ciśnienia tętniczego, natomiast ciężkie zatrucie może skutkować depresją ośrodka oddechowego, niewydolnością oddechową, zaburzeniami hemodynamicznymi, utratą przytomności, śpiączką, a nawet zgonem. W fazie ustępowania zatrucia możliwe jest wystąpienie silnego pobudzenia, co wymaga odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
antagonista benzodiazepin, ataksja, ciężkie zatrucie, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja ośrodkowego układu oddechowego, depresja układu sercowo-naczyniowego, dializa, drgawki, dyzartria, flumazenil, hipotonia mięśni, letarg, lorazepam, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ospałość, płukanie żołądka, pobudzenie, procedura nerkozastępcza, przedawkowanie benzodiazepin, przedawkowanie lorazepamu, reakcja paradoksalna, senność, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, splątanie, utrata przytomności, węgiel aktywowany, zatrucie lorazepamem, zatrucie wieloma substancjami - Leksykon leków
Przedawkowanie – MEL MAX 15 mg
Przedawkowanie meloksykamu, NLPZ, manifestuje się spektrum objawów od letargu, senności, nudności, wymiotów i bólu w nadbrzuszu, po poważne powikłania zagrażające życiu. Kluczowe zagrożenia obejmują krwawienia z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostrą niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, depresję oddechową, śpiączkę, drgawki, zapaść sercowo-naczyniową oraz zatrzymanie czynności serca. Warto podkreślić, że reakcje anafilaktoidalne mogą wystąpić nawet przy dawkach terapeutycznych, manifestując się obrzękiem, pokrzywką, skurczem oskrzeli i nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego. Stopień zagrożenia poszczególnych objawów waha się od umiarkowanego (letarg, nudności) do krytycznego (zatrzymanie akcji serca, reakcje anafilaktoidalne).
ból nadbrzusza, cholestyramina, ciężkie zatrucie, depresja oddechowa, drgawki, hipoksja, krwawienie z przewodu pokarmowego, letarg, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, perfuzja narządów, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, skurcz oskrzeli, śpiączka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie czynności serca - Leksykon substancji czynnych
Węgiel aktywny – Dawkowanie i sposób podawania
Węgiel aktywny stosowany jest w leczeniu niestrawności, wzdęć, biegunek oraz zatruć lekami i substancjami chemicznymi, z dawkowaniem dostosowanym do wieku, masy ciała i nasilenia objawów. W niestrawności i wzdęciach u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat zaleca się 4-6 kapsułek lub 3-4 tabletki preparatu Carbo Medicinalis VP kilka razy na dobę. W biegunce dawka waha się od 3-4 kapsułek jednorazowo do 15-30 kapsułek (3-6 g) podawanych co godzinę w postaci zawiesiny. W zatruciach lekami u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat stosuje się jednorazowo 10 kapsułek, powtarzając dawkę kilkakrotnie, a w cięższych przypadkach do 4-10 g (20-50 kapsułek) w postaci zawiesiny. Preparat Carbo Medicinalis MF podaje się w dawce 49-50 tabletek jednorazowo, a w ciężkich zatruć do 100 g. U dzieci poniżej 1. roku życia dawka wynosi 1 g/kg masy ciała, powtarzana co 4-6 godzin, podawana w formie zawiesiny.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Classic Gum 4 mg
Przedawkowanie nikotyny, zwłaszcza w kontekście stosowania Nicorette Classic Gum, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególnie narażone są dzieci, u których dawki rzędu 40-60 mg nikotyny doustnie mogą prowadzić do ciężkiego zatrucia, a nawet śmierci, podczas gdy u dorosłych dawka śmiertelna wynosi około 0,8-1,0 mg/kg masy ciała. Ryzyko przedawkowania jest zwiększone u pacjentów o niskim stopniu uzależnienia od nikotyny oraz u tych, którzy stosują jednocześnie inne źródła nikotyny (np. palenie papierosów). Toksyczność nikotyny zależy od drogi podania i stopnia tolerancji, która jest wyższa u palaczy, co wpływa na kliniczny obraz zatrucia.
ciężkie zatrucie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, niemiarowe tętno, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, ostre zatrucie nikotyną, przedawkowanie nikotyny, przewód pokarmowy, śmiertelna dawka nikotyny, toksyczność nikotyny, tolerancja na nikotynę, trudność w oddychaniu, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uogólnione drgawki, wchłanianie nikotyny, węgiel aktywowany, zaburzenie słuchu, zapaść krążeniowa, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorama Mint 2 mg
Przedawkowanie nikotyny z leku Nicorama Mint, dostępnego w dawkach 2 mg i 4 mg nikotyny, stanowi poważny stan kliniczny, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy zatrucia obejmują nudności, wymioty, nadmierne ślinienie, ból brzucha, biegunkę, bóle i zawroty głowy, zaburzenia słuchu, nadmierne pocenie się, niedociśnienie, niemiarowe tętno, zapaść krążeniową, trudności w oddychaniu oraz uogólnione drgawki. Dawka śmiertelna nikotyny u człowieka wynosi 40-60 mg, co oznacza, że przyjęcie kilkunastu dawek preparatu może być zagrożeniem życia, zwłaszcza u dzieci, dla których dawki tolerowane przez dorosłych mogą być śmiertelne. Ryzyko przedawkowania wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu innych źródeł nikotyny oraz u pacjentów o niskiej tolerancji na nikotynę.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie zatrucie, dawka śmiertelna, duszność, guma lecznicza, nadmierne pocenie, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, niemiarowe tętno, nikotyna, nudności i wymioty, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, objawy żołądkowo-jelitowe, ostre zatrucie nikotyną, parametry życiowe, substancje psychoaktywne, toksyczne działanie nikotyny, układ współczulny, uogólnione drgawki, wchłanianie żołądkowo-jelitowe, węgiel aktywny, wrażliwość na nikotynę, zaburzenia słuchu, zapaść krążeniowa, zawroty głowy