zaburzenie neurologiczne
Zaburzenia neurologiczne stanowią szeroką grupę schorzeń, które dotyczą układu nerwowego, obejmującego mózg, rdzeń kręgowy oraz nerwy obwodowe. Mogą one powstawać na skutek uszkodzeń strukturalnych, biochemicznych lub elektrycznych w układzie nerwowym, prowadząc do różnorodnych objawów klinicznych.
Spektrum zaburzeń neurologicznych jest bardzo zróżnicowane i obejmuje choroby neurodegeneracyjne (choroba Alzheimera, choroba Parkinsona), choroby naczyniowe mózgu (udary), choroby zapalne (stwardnienie rozsiane), padaczkę, migreny, choroby nerwowo-mięśniowe, nowotwory układu nerwowego oraz wady wrodzone. Diagnostyka tych zaburzeń opiera się na badaniu neurologicznym, badaniach obrazowych (MRI, CT), badaniach elektrofizjologicznych (EEG, EMG) oraz badaniach laboratoryjnych.
Leczenie zaburzeń neurologicznych jest uzależnione od konkretnej jednostki chorobowej i może obejmować farmakoterapię, rehabilitację neurologiczną, interwencje neurochirurgiczne, neuromodulację oraz terapie eksperymentalne. Postęp w dziedzinie neurologii, w tym rozwój technik obrazowania, badania genetyczne oraz nowe metody leczenia, przyczynia się do lepszego zrozumienia patofizjologii i skuteczniejszego postępowania w zaburzeniach neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sodu benzoesan – Przedawkowanie
Sodu benzoesan, obecny w preparacie leczniczym Gargarin w dawce 750 mg na 5 g proszku do sporządzania roztworu do płukania gardła, może wywołać poważne objawy toksyczne w przypadku przedawkowania. Klinicznie manifestuje się to zaburzeniami skórnymi, takimi jak zaczerwienienie i intensywne złuszczanie skóry, zwłaszcza na dłoniach, stopach i pośladkach, a także zmianami w obrębie gardła i błony bębenkowej. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, w tym drgawki, które wymagają pilnej interwencji. Objawy żołądkowo-jelitowe obejmują nudności, wymioty, biegunkę i ból brzucha, a także utratę apetytu i osłabienie ogólne. Występują również zapalenia skóry z towarzyszącym świądem i wysypką.
anoreksja, biegunka, błona bębenkowa, ból głowy, drgawki, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, nudności, objaw toksyczny, objawy kliniczne przedawkowania, płukanie gardła, proszek do sporządzania roztworu, rumień, skurcze mięśniowe, sodu benzoesan, terapia dermatologiczna, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie neurologiczne, zapalenie skóry, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Glibenese GITS 10 mg
Przedawkowanie glipizydu, substancji czynnej w tabletkach Glibenese GITS (5 mg i 10 mg o przedłużonym uwalnianiu), prowadzi do hipoglikemii o różnym nasileniu, stanowiącej poważne zagrożenie dla życia. Mechanizm działania sulfonylomocznika powoduje nadmierne wydzielanie insuliny, co skutkuje hipoglikemią, która może przebiegać od łagodnej do ciężkiej, z objawami takimi jak śpiączka, utrata przytomności i zaburzenia neurologiczne. U pacjentów z chorobami wątroby ryzyko przedłużonej hipoglikemii jest zwiększone ze względu na wydłużony klirens glipizydu. W przypadku ciężkiej hipoglikemii konieczna jest natychmiastowa hospitalizacja i dożylne podanie 50% roztworu glukozy, a następnie wlew 10% roztworu glukozy w celu utrzymania stężenia glukozy powyżej 100 mg/dl.
choroba wątroby, dializa, Glibenese GITS, hipoglikemia, hipoglikemia ciężka, hipoglikemia łagodna, hospitalizacja, klirens glipizydu, nawrót hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, przedawkowanie glipizydu, roztwór glukozy, śpiączka, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dasatinib Zentiva 50 mg
Produkty lecznicze zawierające dazatynib, takie jak Dasatinib Zentiva, wykazują niewielki, ale istotny klinicznie wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu. Najważniejsze działania niepożądane, które mogą zaburzać bezpieczeństwo w ruchu drogowym, to zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, wpływające na percepcję przestrzenną i szybkość reakcji. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia tych objawów, konieczności zachowania ostrożności oraz o potrzebie powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku ich wystąpienia. Edukacja pacjenta powinna obejmować także zalecenia dotyczące monitorowania indywidualnej reakcji na lek, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz unikania jednoczesnego stosowania substancji nasilających działania niepożądane, takich jak leki przeciwbólowe, przeciwhistaminowe czy anksjolityczne.
choroba układu krążenia, dasatinib, dazatynib, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, interakcja lekowa, lek anksjolityczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, objawy neurologiczne, objawy okulistyczne, proces terapeutyczny, sprawność psychomotoryczna, terapia dazatynibem, zaburzenia widzenia, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gabapentin Aurovitas 300 mg
Przedawkowanie gabapentyny, nawet w dawkach sięgających 49 g, nie wykazuje ostrych, zagrażających życiu działań toksycznych, co jest istotne dla postępowania klinicznego. Mechanizm zmniejszonego wchłaniania leku z przewodu pokarmowego przy bardzo dużych dawkach ogranicza toksyczność. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego i obejmują zaburzenia neurologiczne o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, takie jak zawroty głowy, diplopia, dyzartria, ospałość, letarg, a w ciężkich przypadkach utratę przytomności. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko śpiączki, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdepresyjnych, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
ataksja, biegunka, dawka letalna, diplopia, dyzartria, działanie toksyczne, hemodializa, leczenie wspomagające, lek przeciwdepresyjny, letarg, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie gabapentyny, przewód pokarmowy, ptoza, senność, śpiączka, toksykologia kliniczna, utrata przytomności, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddychania, zawrót głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ciprinol 250 mg
Cyprofloksacyna, substancja czynna leku Ciprinol dostępnego w dawkach 250 mg i 500 mg, może wywoływać działania niepożądane o charakterze neurologicznym, które wpływają na ośrodkowy układ nerwowy i wydłużają czas reakcji pacjenta. W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz informował pacjentów o ryzyku związanym z zaburzeniem zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn podczas terapii tym antybiotykiem. Wydłużony czas reakcji stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta i innych uczestników ruchu drogowego, dlatego konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności oraz obserwacja własnej reakcji na lek przed podjęciem takich czynności.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, cyprofloksacyna, dokumentacja medyczna, działanie neurologiczne, działanie niepożądane, fluorochinolon, funkcja psychomotoryczna, ośrodkowy układ nerwowy, substancja czynna, tabletka powlekana, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie zdolności prowadzenia pojazdów - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sodium oxybate Accord 500 mg/ml
Hydroksymaślan sodu (Sodium oxybate Accord, 500 mg/ml roztwór doustny) nie wykazuje działania teratogennego w badaniach przedklinicznych, jednak obserwowano śmiertelność zarodków u zwierząt laboratoryjnych. Dane kliniczne są ograniczone, ale wskazują na możliwe zwiększenie ryzyka poronień samoistnych w pierwszym trymestrze ciąży. W drugim i trzecim trymestrze nie stwierdzono wpływu na wady rozwojowe ani toksyczność płodu, choć brak wystarczających danych wykluczających ryzyko. Z tego względu stosowanie leku w ciąży nie jest zalecane, a w przypadku konieczności leczenia narkolepsji należy rozważyć alternatywne metody terapeutyczne. Lek zawiera 500 mg/ml hydroksymaślanu sodu oraz około 91 mg sodu na ml, co może mieć znaczenie u pacjentek na diecie niskosodowej.
- Leksykon substancji czynnych
Ziele krwawnika – Działania niepożądane
Ziele krwawnika (Achillea millefolium L., herba) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie o charakterze reakcji nadwrażliwości. Najczęściej obserwowane są reakcje alergiczne skórne, takie jak wysypka rumieniowa, kontaktowe zapalenie skóry oraz świąd, a także ciężkie reakcje alergiczne, w tym duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa i wstrząs anafilaktyczny, zgłaszane m.in. w preparatach Hemorol i Salviasept. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej występują w preparatach Gastrovit TraviComplex i Salviasept. Ponadto, raportowano objawy neurologiczne (uczucie pieczenia, bóle głowy, drżenie mięśni, ataksja) oraz zaburzenia układu krążenia (bradykardia) i hematologiczne (methemoglobinemia), jednak częstość ich występowania pozostaje nieznana.
achillea millefolium, ataksja, ból głowy, bradykardia, ciężka reakcja alergiczna, dolegliwość żołądkowa, drżenie mięśni, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie błony śluzowej, kontaktowe zapalenie skóry, methemoglobinemia, nawracające owrzodzenie jamy ustnej, obrzęk Quinckego, podrażnienie błony śluzowej, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rośliny astrowate, świąd, uczucie pieczenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie układu krążenia, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pediaven G20 –
Przedawkowanie Pediaven G20, zawierającego 20 g aminokwasów, 200 g glukozy oraz elektrolity (Na 30 mmol, K 25 mmol, Ca 6 mmol, Mg 4 mmol, Cl 39 mmol, fosforany 8 mmol/1000 ml) i pierwiastki śladowe, może prowadzić do wielonarządowych powikłań. Kluczowe objawy to przeciążenie płynami (obrzęki, niewydolność serca), zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej (arytmie, skurcze mięśni), hiperosmolarność (około 1400 mOsm/l), hiperglikemia (glukoza 200 g/1000 ml) oraz hiperazotemia (aminokwasy 20 g/1000 ml). Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji, w tym monitorowania parametrów hemodynamicznych, biochemicznych i neurologicznych oraz dostosowania terapii do indywidualnego stanu pacjenta.
arytmia, dializa, diureza osmotyczna, glikozuria, hiperazotemia, hiperglikemia, hiperosmolarność, infuzja, kumulacja pierwiastków śladowych, kwasica ketonowa, leczenie diuretyczne, odwodnienie wewnątrzkomórkowe, parametr biochemiczny krwi, parametr życiowy, przeciążenie płynami, śpiączka hiperosmolarna, technika nerkozastępcza, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie stężenia elektrolitów, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rivaroxaban Polpharma 15 mg/20 mg
Rywaroksaban (Rivaroxaban Polpharma) w dawkach 15 mg i 20 mg wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednak istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, które mogą znacząco zaburzać te funkcje. Zawroty głowy występują często (1-10% pacjentów), a omdlenia niezbyt często (0,1-1% pacjentów), co wymaga od lekarza wyraźnego poinformowania pacjenta o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku pojawienia się tych objawów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami neurologicznymi, wykonujących zawody wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej oraz stosujących leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy.
bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, efekt uboczny terapii, farmakoterapia, inhibitor czynnika Xa, mechanizm działania leku, obsługa maszyn, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, rywaroksaban, tabletka powlekana, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy, zdolność prowadzenia pojazdów, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levothyroxine Accord 175 mcg
Levothyroxine Accord, zawierający lewotyroksynę sodową, może wywoływać działania niepożądane o częstości rzadkiej (≥1/10 000 do <1/1 000) lub o częstości nieznanej. Przedawkowanie lub zbyt szybkie zwiększanie dawki na początku terapii może prowadzić do objawów nadczynności tarczycy, takich jak zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), tachykardia, kołatanie serca, dusznica bolesna, ból głowy, drżenie, niepokój, bezsenność, nadmierne pocenie się, utrata masy ciała, biegunka oraz gorączka. U pacjentów z nadwrażliwością mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wysypka, pokrzywka oraz obrzęk naczynioruchowy, który jest szczególnie niebezpieczny, gdy dotyczy dróg oddechowych. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe u dzieci, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
dławica piersiowa, dusznica bolesna, dysfagia, guz rzekomy mózgu, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadczynność tarczycy, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie kardiologiczne, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, tachykardia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Suvardio Plus 5 mg + 10 mg
Przedawkowanie Suvardio Plus, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wymaga szczegółowego monitorowania klinicznego, ze względu na potencjalne ryzyko uszkodzenia mięśni, wątroby oraz nerek. Ezetymib wykazuje wysoki margines bezpieczeństwa, co potwierdzają badania kliniczne z dawkami do 50 mg/dobę oraz badania przedkliniczne na zwierzętach z dawkami do 5000 mg/kg. W przypadku rozuwastatyny, brak jest specyficznego antidotum, a leczenie polega na terapii objawowej i podtrzymującej. Kluczowe jest monitorowanie enzymów wątrobowych oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) w celu wczesnego wykrycia hepatotoksyczności i miopatii, w tym ryzyka rabdomiolizy. Hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji tych substancji z organizmu.
badanie przedkliniczne, czynność wątroby, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, hemodializa, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe i podtrzymujące, miopatia, monitorowanie pacjenta, objaw nerkowy, objaw żołądkowo-jelitowy, parametr biochemiczny, pierwotna hipercholesterolemia, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, toksyczność, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni, uszkodzenie nerek, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Liście brzozy – Działania niepożądane
Liście brzozy (Betula pendula Roth, Betula pubescens Ehrh., folium) stanowią składnik preparatu Fitolizyna, w którym występują w ilości 10,0 części w wyciągu złożonym. Pomimo naturalnego pochodzenia, preparaty zawierające liście brzozy mogą wywoływać działania niepożądane o różnej etiologii, klasyfikowane według MedDRA. Do najczęstszych należą reakcje alergiczne (świąd, wysypka, pokrzywka, alergiczny nieżyt nosa), zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia) oraz nadwrażliwość na promieniowanie ultrafioletowe (fotosensybilizacja). Częstość występowania tych działań jest określona jako nieznana, co podkreśla potrzebę ostrożności i monitorowania pacjentów podczas terapii.
alergiczny nieżyt nosa, Betula pendula, Betula pubescens, biegunka, dolegliwość przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, fotosensybilizacja, infekcja wtórna, leczenie objawowe, liść brzozy, nadwrażliwość na promieniowanie UV, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, postępowanie przeciwalergiczne, preparat ziołowy, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, terminologia MedDRA, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zachłystowe zapalenie płuc, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kłącza pięciornika – Działania niepożądane
Nalewka z kłącza pięciornika (Tormentillae tinctura) jest składnikiem maści Neo-Tormentil w stężeniu 8 g/100 g, jednak ocena działań niepożądanych powinna uwzględniać cały skład produktu, który zawiera także tlenek cynku, ichtamol i boraks. Największe ryzyko działań niepożądanych wiąże się z obecnością boraksu, zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci oraz przy długotrwałym stosowaniu na rozległe, uszkodzone powierzchnie skóry, co może prowadzić do jego wchłaniania i uogólnionych efektów toksycznych. Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka oraz monitorowanie potencjalnych działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia neurologiczne (stany splątania, drgawki), hematologiczne (niedokrwistość) i metaboliczne (brak łaknienia).
Działania niepożądane związane z preparatem zawierającym nalewkę z kłącza pięciornika zostały sklasyfikowane według układów narządowych, jednak częstość ich występowania pozostaje nieznana. Obserwowane reakcje obejmują m.in. brak łaknienia, niedokrwistość, stany splątania, drgawki, wymioty, biegunki, zaburzenia menstruacji oraz ogólne osłabienie. W praktyce klinicznej istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co pozwala na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania Neo-Tormentil. Szczególną uwagę należy zwrócić na stosowanie u niemowląt, małych dzieci oraz przy długotrwałej aplikacji na uszkodzoną skórę.
biegunka, boraks, brak łaknienia, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, drgawki, erytrocyt, ichtamol, krwawienie miesiączkowe, nalewka z kłącza pięciornika, Neo-Tormentil, niedokrwistość, nieprawidłowa aktywność elektryczna mózgu, przerwanie ciągłości naskórka, rozległa powierzchnia skóry, stan splątania, stężenie hemoglobiny, system farmakovigilance, tlenek cynku, Tormentillae tinctura, treść żołądkowa, uszkodzona skóra, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie menstruacji, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Ziele dziurawca – Przedawkowanie
Ziele dziurawca (Hypericum perforatum L.) zawiera biologicznie czynne związki, takie jak hiperycyny, flawonoidy i hyperforyna, które w nadmiernych dawkach mogą wywołać poważne objawy niepożądane, w tym zaburzenia neurologiczne (drgawki, splątanie, dezorientacja) po spożyciu do 4,5 g suchego wyciągu na dobę przez 2 tygodnie oraz jednorazowo 15 g przed hospitalizacją. Charakterystyczne są także reakcje fotouczulające, manifestujące się wysypką, świądem i rumieniem, wymagające unikania ekspozycji na promieniowanie UV przez 1-2 tygodnie. Preparaty płynne zawierające etanol (np. Gastrobonisol z 1,23 g alkoholu w dawce 2,5 ml) mogą dodatkowo powodować objawy związane z alkoholem, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką czy zaburzeniami psychicznymi.
alkoholizm, choroba psychiczna, dezorientacja, drgawki, etanol, flawonoid, hiperycyna, hyperforyna, Hypericum perforatum, kapsułka twarda, leczenie podtrzymujące, objaw gastroenterologiczny, objaw niepożądany, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, podrażnienie przewodu pokarmowego, reakcja fototoksyczna, reakcja fotouczulająca, rumień, tabletka powlekana, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie wątroby, wyciąg z dziurawca, zaburzenie neurologiczne, ziele dziurawca - Leksykon chorób i schorzeń
Obniżone libido – Objawy
Obniżone libido, definiowane jako zmniejszone zainteresowanie aktywnością seksualną, dotyka około 20% mężczyzn i jeszcze większy odsetek kobiet. Objawy obejmują zmniejszoną chęć do seksu, brak fantazji seksualnych, trudności z podnieceniem oraz unikanie sytuacji intymnych. W przypadku kobiet z hipoaktywnym zaburzeniem pożądania seksualnego (HSDD) objawy utrzymują się co najmniej 6 miesięcy i powodują znaczny dyskomfort psychiczny. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmując choroby somatyczne (np. nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, niedoczynność tarczycy, hiperprolaktynemię), zaburzenia hormonalne (spadek estrogenu w menopauzie, niski testosteron u mężczyzn), wpływ leków (SSRI, leki przeciwpsychotyczne, przeciwnadciśnieniowe, chemioterapia) oraz czynniki psychologiczne i relacyjne, takie jak depresja, stres, niska samoocena czy problemy w związku.
badanie hormonalne, chemioterapia, choroba nowotworowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, dysmorfofobia, dystres emocjonalny, hiperprolaktynemia, hipoaktywne zaburzenie pożądania seksualnego, lek hipotensyjny, lek przeciwpsychotyczny, menopauza, nadciśnienie tętnicze, niedobór estrogenu, niedobór testosteronu, niedoczynność tarczycy, niska samoocena, obniżone libido, okres okołomenopauzalny, otyłość, przewlekła choroba nerek, przewlekły ból, reumatoidalne zapalenie stawów, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, suchość pochwy, zaburzenia lękowe, zaburzenie hormonalne, zaburzenie neurologiczne, zespół przewlekłego zmęczenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Podtlenek Azotu Medyczny SPAWMET 98%
Podtlenek azotu medyczny SPAWMET to skroplony gaz zawierający minimum 98,0% v/v N₂O, stosowany w medycynie ze względu na swoje właściwości farmakologiczne. Jego podawanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów wymagających wentylacji czystym tlenem, z zatrzymaniem powietrza w organizmie (np. odma opłucnowa, rozedma pęcherzowa), po niedawnych operacjach okulistycznych z użyciem gazów SF₆, C₃F₈ lub C₂F₆, z zaburzeniami przytomności, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, ostrą niedrożnością jelit oraz przy obrażeniach twarzy uniemożliwiających szczelne dopasowanie maski do podawania gazu. Stosowanie podtlenku azotu powinno być ograniczone do maksymalnie 24 godzin, aby uniknąć działań niepożądanych, w tym zaburzeń hematologicznych i neurologicznych.
badanie przedmiotowe, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie niepożądane, gazy medyczne, mieszanina tlenowa, niedrożność jelit, odma opłucnowa, operacja okulistyczna, podtlenek azotu medyczny, rozedma pęcherzowa, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie przytomności, zatrzymanie powietrza w organizmie