Levosimendan Reig Jofre
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera lewozymendan w stężeniu 2,5 mg/ml oraz etanol jako substancję pomocniczą. Jest to koncentrat przeznaczony do rozcieńczenia i podawania w postaci infuzji. Stosowany jest w krótkotrwałym leczeniu ostrych stanów ciężkiej przewlekłej niewydolności serca, gdy standardowa terapia okazuje się niewystarczająca. Preparat przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów wymagających działania inotropowego dodatniego.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Levosimendan Reig Jofre (2,5 mg/mL) jest lekiem inotropowym stosowanym wyłącznie w warunkach szpitalnych, wymagającym ścisłego monitorowania hemodynamicznego. Standardowa terapia obejmuje dawkę nasycającą 6-12 µg/kg mc. podawaną przez 10 minut, a następnie infuzję ciągłą w dawce 0,1 µg/kg mc./min. U pacjentów przyjmujących inne leki rozszerzające naczynia lub inotropowe zaleca się rozpoczęcie od niższej dawki nasycającej (6 µg/kg mc.) w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze czy tachykardia. W przypadku nadmiernej odpowiedzi możliwe jest zmniejszenie infuzji do 0,05 µg/kg mc./min lub jej przerwanie, natomiast w celu wzmocnienia efektu hemodynamicznego dawkę można zwiększyć do 0,2 µg/kg mc./min. Infuzja powinna trwać około 24 godzin, a działanie leku utrzymuje się do 9 dni po zakończeniu podawania, bez rozwoju tolerancji.
Monitorowanie pacjenta obejmuje EKG, ciśnienie tętnicze, tętno oraz diurezę, które należy kontynuować co najmniej 3 dni po infuzji (lub 5 dni u pacjentów z łagodnymi/umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) i wątroby oraz u osób poniżej 18 roku życia. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do masy ciała pacjenta, zgodnie z tabelami szybkości infuzji dla roztworów o stężeniach 0,025 mg/mL i 0,05 mg/mL. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki. Ze względu na ograniczone dane kliniczne, ostrożność zaleca się przy jednoczesnym stosowaniu innych leków inotropowych (z wyjątkiem digoksyny) oraz przy wielokrotnych dawkach lewozymendanu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
bradykardia, ciśnienie tętnicze, diureza, działanie hemodynamiczne, działanie inotropowe, hipotensja, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, koncentrat do sporządzania roztworu, lek inotropowy, lek wazoaktywny, monitorowanie pacjenta, niedociśnienie tętnicze, odpowiedź hemodynamiczna, przewlekła niewydolność serca, tachykardia, tolerancja na lek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Interakcje leku
Lewozymendan (Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml) wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy. Jednoczesne stosowanie z dożylnymi lekami naczyniorozkurczowymi może nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych. Beta-adrenolityki i digoksyna nie wykazują istotnych interakcji farmakokinetycznych z lewozymendanem, co pozwala na ich bezpieczne łączne stosowanie bez konieczności modyfikacji dawkowania. Jednakże, połączenie lewozymendanu z azotanami, zwłaszcza monoazotanem izosorbidu, może prowadzić do znacznej hipotonii ortostatycznej, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty terapii. Lewozymendan jest inhibitorem enzymu CYP2C8, co może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak loperamid, pioglitazon, repaglinid (z ryzykiem hipoglikemii), oraz enzalutamid, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie pacjenta.
Istotnym aspektem jest również interakcja lewozymendanu z alkoholem, zwłaszcza że preparat zawiera 785 mg/ml etanolu jako substancję pomocniczą. Spożycie alkoholu podczas terapii może nasilać działanie hipotensyjne, zwiększać ryzyko arytmii oraz zaburzać metabolizm leku, a także potęgować efekt sedatywny. Z tego powodu pacjentom należy bezwzględnie odradzić spożywanie alkoholu w trakcie leczenia oraz przez okres aktywności metabolitów lewozymendanu. W przypadku innych produktów leczniczych zawierających etanol, należy uwzględnić sumaryczną zawartość alkoholu w organizmie. W praktyce klinicznej kluczowe jest ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego, glikemii oraz rytmu serca, a także rozważenie modyfikacji terapii w celu minimalizacji ryzyka powikłań wynikających z interakcji farmakologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
arytmia, beta-adrenolityk, ciśnienie tętnicze, CYP2C8, cytochrom P450, digoksyna, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, efekt wazodylatacyjny, enzalutamid, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, hipotensja, hipotonia ortostatyczna, lek hipoglikemizujący, lek przeciwnowotworowy, lewozymendan, loperamid, monoazotan izosorbidu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, pioglitazon, rak prostaty, repaglinid, substrat CYP2C8, tiazolidynedion, wazodylatacja -
Profil bezpieczeństwa leku
Lek jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie czynnych metabolitów lewozymendanu do mleka, co może negatywnie wpływać na niemowlę. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność przy stosowaniu leku, zwłaszcza u osób z łagodnymi i umiarkowanymi dysfunkcjami, natomiast jest on przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności tych narządów. U seniorów nie ma konieczności modyfikacji dawki, a brak jest szczególnych przeciwwskazań do stosowania.
Ze względu na wysoką zawartość etanolu w preparacie, należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą alkoholową oraz innych grup ryzyka, gdyż alkohol może wpływać na działanie innych leków. Brak jest danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednakże lek jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych, co ogranicza ryzyko związane z tym aspektem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Levosimendan Reig Jofre w postaci koncentratu do infuzji (2,5 mg/ml) posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy ściśle przestrzegać w celu zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym etanol (785 mg/ml), co jest istotne u pacjentów z chorobą alkoholową, chorobami wątroby, padaczką lub zaburzeniami OUN. Nie należy stosować lewozymendanu w stanach hemodynamicznych takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze (ryzyko nasilenia hipotensji i niedokrwienia narządów), tachykardia (zwiększone zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen) oraz w obecności istotnych mechanicznych przeszkód w napełnianiu lub opróżnianiu komór serca, np. ciężka stenoza aortalna lub mitralna, kardiomiopatia przerostowa z obturacją drogi odpływu, tamponada serca czy restrykcja napełniania komór.
Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność nerek z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min, co może prowadzić do kumulacji leku i metabolitów, oraz ciężką niewydolność wątroby, gdzie zaburzony metabolizm lewozymendanu skutkuje nieprzewidywalną farmakokinetyką i zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych. U pacjentów z historią arytmii typu torsades de pointes stosowanie lewozymendanu jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko indukcji zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Zawartość etanolu w preparacie (3,925 g w fiolce 5 ml) wymaga szczególnej ostrożności, gdyż może modyfikować działanie innych leków i nasilać działania niepożądane u wrażliwych pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
choroba alkoholowa, częstoskurcz komorowy polimorficzny, działanie inotropowe, etanol, farmakokinetyka, gradient ciśnień, hepatocyty, hipotensja, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, levosimendan, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niedrożność mechaniczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, padaczka, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stenoza aortalna, stenoza mitralna, tachykardia, tamponada serca, torsades de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewozymendan, substancja czynna leku Levosimendan Reig Jofre, wykazuje brak istotnej ogólnej toksyczności i genotoksyczności w badaniach przedklinicznych, co potwierdza bezpieczeństwo krótkotrwałego stosowania u ludzi. Niemniej jednak, badania na modelach zwierzęcych ujawniły istotne działania niepożądane dotyczące układu rozrodczego i rozwojowego. Zaobserwowano zmniejszenie płodności u samic szczurów, manifestujące się redukcją liczby ciałek żółtych i zagnieżdżonych zarodków, a także toksyczny wpływ na rozwój embrionalno-płodowy, w tym zmniejszoną liczbę młodych w miocie, zwiększoną liczbę wczesnych resorpcji zarodka oraz podwyższoną częstość poronień poimplantacyjnych. Te efekty występowały przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym stosowanym u ludzi.
Ponadto, lewozymendan wpływa na procesy osteogenezy u płodów szczurów i królików, powodując uogólnione zmniejszenie stopnia kostnienia oraz nieprawidłowy rozwój kości nadpotylicznej u królików. Istotne jest również przenikanie leku do mleka matki u zwierząt, co rodzi potencjalne ryzyko dla niemowląt karmionych piersią. W świetle tych danych klinicznych zaleca się szczególną ostrożność przy stosowaniu lewozymendanu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią, pomimo braku zagrożeń przy krótkotrwałym stosowaniu w ostrych stanach klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
bezpieczeństwo farmakologiczne, ciałko żółte, dawka kliniczna, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, kość nadpotyliczna, lewozymendan, osteogeneza, płodność, poronienie poimplantacyjne, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, przenikanie do mleka matki, resorpcja zarodka, rozwój układu kostnego, toksyczność embrionalno-płodowa, zagnieżdżenie zarodka -
Skład i postać leku
Levosimendan Reig Jofre jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml, gdzie każda fiolka 5 ml zawiera 12,5 mg lewozymendanu. Substancje pomocnicze obejmują powidon, kwas cytrynowy oraz etanol bezwodny, którego zawartość wynosi 785 mg/ml i może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów. Koncentrat ma klarowną, żółtą lub pomarańczową barwę, wymaga rozcieńczenia przed podaniem i przechowywania w lodówce w temperaturze 2-8°C, z okresem ważności 2 lata. Produkt nie powinien być zamrażany, a zmiana barwy na bardziej pomarańczową podczas przechowywania nie wpływa na skuteczność terapeutyczną.
Przygotowanie roztworu do infuzji wymaga rozcieńczenia koncentratu w 5% roztworze glukozy do stężeń 0,025 mg/ml (5 ml koncentratu w 500 ml glukozy) lub 0,05 mg/ml (10 ml koncentratu w 500 ml glukozy). Roztwór po rozcieńczeniu jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 24 godziny w 25°C, jednak zaleca się natychmiastowe użycie z uwagi na ryzyko mikrobiologiczne. Nie należy przekraczać stężenia 0,05 mg/ml, aby uniknąć opalescencji i wytrącania osadu. Levosimendan może być podawany jednocześnie przez ten sam dostęp dożylny z furosemidem (10 mg/ml), digoksyną (0,25 mg/ml) oraz glicerolu triazotanem (0,1 mg/ml), ale nie należy mieszać go z innymi lekami lub rozpuszczalnikami poza 5% glukozą. Niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z przepisami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
digoksyna, dostęp dożylny, etanol, etanol bezwodny, furosemid, guma chlorobutylowa, koncentrat do sporządzania roztworu, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas cytrynowy, lewozymendan, opalescencja roztworu, podanie pozajelitowe, powidon, roztwór glukozy, stabilność chemiczna i fizyczna, triazotan glicerolu, warunki aseptyczne -
Właściwości farmakodynamiczne
Lewozymendan, lek z grupy zwiększających wrażliwość na wapń (kod ATC: C01CX08), wykazuje unikalny mechanizm działania polegający na zwiększaniu siły skurczu mięśnia sercowego poprzez wiązanie z troponiną C, bez zaburzania rozkurczu. Dodatkowo otwiera ATP-zależne kanały potasowe w mięśniach gładkich naczyń, co prowadzi do rozszerzenia naczyń tętniczych i żylnych, zmniejszając obciążenie wstępne i następcze serca. W badaniach hemodynamicznych u pacjentów z niewydolnością serca dawki nasycające 3-24 μg/kg mc. oraz infuzje ciągłe 0,05-0,2 μg/kg mc./min poprawiały pojemność minutową serca, frakcję wyrzutową i obniżały ciśnienie zaklinowania w kapilarach płucnych oraz opór naczyniowy, bez zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Lewozymendan wykazuje także zdolność do pobudzania „ogłuszonego mięśnia sercowego” po PTCA lub leczeniu trombolitycznym oraz obniża stężenie endoteliny-1 u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca.
W licznych badaniach klinicznych (REVIVE, SURVIVE, LIDO, RUSSLAN) lewozymendan wykazał poprawę parametrów hemodynamicznych i klinicznych u pacjentów z ostrą dekompensacją niewydolności serca (ADHF) oraz przewagę nad dobutaminą w zakresie krótkoterminowej śmiertelności (np. w badaniu LIDO odsetek zgonów do 31. dnia wyniósł 7,8% vs. 17%). W badaniach kardiochirurgicznych (LEVO-CTS, LICORN) lek nie osiągnął istotnych różnic w głównych punktach końcowych, jednak wykazano tendencję do zmniejszenia śmiertelności po 90 i 180 dniach. Najczęstsze działania niepożądane to niedociśnienie (33-57%) i migotanie przedsionków (33-50%), z większą częstością w grupach leczonych lewozymendanem. Wskazane jest ostrożne stosowanie u pacjentów z niskim ciśnieniem skurczowym (<100 mmHg) lub rozkurczowym (<60 mmHg), ze względu na zwiększone ryzyko zgonu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
amina katecholowa, ATP-zależny kanał potasowy, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, ciśnienie w prawym przedsionku, ciśnienie zaklinowania w kapilarach płucnych, częstość rytmu serca, diuretyk, dobutamina, endotelina-1, fosfodiesteraza III, frakcja wyrzutowa, kardiomiopatia rozstrzeniowa, leczenie nerkozastępcze, lewozymendan, mechaniczna wentylacja, mechaniczne urządzenie wspomagające pracę serca, migotanie przedsionków, natriuretyczny peptyd typu B, niedociśnienie, niewydolność serca, objętość wyrzutowa, obwodowy opór naczyniowy, ostra zdekompensowana niewydolność serca, pojemność minutowa serca, pomostowanie aortalno-wieńcowe, troponina C, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Levosimendan Reig Jofre, dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml (12,5 mg substancji czynnej w fiolce 5 ml), jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych, głównie w ostrych stanach niewydolności serca oraz w sytuacjach okołooperacyjnych. Ze względu na formę podania (infuzja dożylna) oraz konieczność ścisłej kontroli medycznej podczas terapii, kwestia wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn jest formalnie oznaczona jako „nie dotyczy”. Pomimo obecności etanolu w ilości 785 mg/ml jako substancji pomocniczej, jego wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjenta jest klinicznie nieistotny w kontekście hospitalizacji i monitorowania.
Po zakończeniu terapii i wypisie ze szpitala, lekarz powinien uwzględnić, że ewentualne ograniczenia w prowadzeniu pojazdów wynikają przede wszystkim z choroby podstawowej, np. niewydolności serca, a nie z działania leku. W związku z tym, edukacja pacjenta powinna obejmować kompleksowe informacje dotyczące stanu klinicznego oraz możliwych interakcji z innymi lekami. Formalne oznaczenie „nie dotyczy” w charakterystyce produktu leczniczego nie zwalnia lekarza z obowiązku indywidualnej oceny zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn po zakończeniu terapii lewozymendanem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
-
Wskazania do stosowania
Levosimendan Reig Jofre, dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml (5 ml fiolka zawiera 12,5 mg lewozymendanu), jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych epizodów dekompensacji ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF) u dorosłych pacjentów, u których standardowa terapia (diuretyki, inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści aldosteronu) nie przynosi oczekiwanej poprawy. Lek wykazuje działanie inotropowe dodatnie, zwiększając siłę skurczu mięśnia sercowego, co jest kluczowe w stabilizacji hemodynamicznej w ostrej fazie choroby. Preparat zawiera znaczną ilość etanolu (785 mg/ml), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką lub schorzeniami neurologicznymi.
Podawanie lewozymendanu wymaga rozcieńczenia koncentratu i odbywa się w warunkach intensywnej opieki kardiologicznej lub intensywnej terapii, gdzie możliwe jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, takich jak ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, saturacja oraz diureza. Terapia powinna być prowadzona przez personel medyczny z doświadczeniem w leczeniu ciężkiej niewydolności serca i stosowaniu leków inotropowych, z możliwością natychmiastowej interwencji w przypadku działań niepożądanych. Levosimendan Reig Jofre nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
ADHF, akcja serca, antagonista aldosteronu, beta-bloker, choroba neurologiczna, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, dekompensacja niewydolności serca, diuretyk, diureza, działanie inotropowe, etanol, inhibitor konwertazy angiotensyny, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, lek inotropowy dodatni, lewozymendan, niewydolność serca, oddział intensywnej opieki kardiologicznej, oddział intensywnej terapii, padaczka, parametry hemodynamiczne, saturacja