ostry stan niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca
Wskazanie

Ostry stan niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (acute decompensated heart failure, ADHF) jest poważnym stanem klinicznym, który charakteryzuje się nagłym nasileniem objawów niewydolności serca, wymagającym pilnej interwencji medycznej. Typowo objawia się dusznością spoczynkową, ortopnoe, nasileniem obrzęków obwodowych, zastojami w krążeniu płucnym i ogólnoustrojowym oraz spadkiem perfuzji narządowej.

Stan ten może być wywołany przez różne czynniki, takie jak nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania leków, nadmierne spożycie soli i płynów, zaburzenia rytmu serca (szczególnie migotanie przedsionków), infekcje, niedokrwienie mięśnia sercowego czy progresja choroby podstawowej. Zaostrzenie może również wystąpić bez uchwytnej przyczyny jako naturalny przebieg choroby.

W leczeniu farmakologicznym ostrego stanu niewyrównania stosuje się diuretyki pętlowe podawane dożylnie, takie jak Furosemid WZF, Furosemidum Polpharma czy Furosemidum Polfarmex. W ciężkich przypadkach konieczne może być zastosowanie leków inotropowych: dobutaminy (Dobutamine-Fresenius) lub lewosimendanu (Simdax). Wazodylatatory jak nitrogliceryna (Nitrocard, Nitromint) są stosowane u pacjentów z wysokim ciśnieniem tętniczym. W przypadku zaostrzenia spowodowanego arytmią niezbędne są leki antyarytmiczne, takie jak amiodaron (Amiokordin, Opacorden).

Największe trudności w leczeniu ostrego stanu niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca obejmują oporność na diuretyki, która może wymagać kombinacji różnych grup leków moczopędnych lub technik nerkozastępczych. Problematyczne jest również utrzymanie odpowiedniego ciśnienia tętniczego – zbyt niskie wartości ograniczają możliwość stosowania leków o działaniu wazodylatacyjnym, a zbyt wysokie pogarszają funkcję serca. Leczenie jest szczególnie trudne u pacjentów z towarzyszącą niewydolnością nerek, gdzie konieczne jest precyzyjne balansowanie między odwodnieniem a przeciążeniem objętościowym.

W najcięższych przypadkach, gdy farmakoterapia jest niewystarczająca, może być konieczne zastosowanie mechanicznego wspomagania krążenia (ECMO, balon do kontrapulsacji wewnątrzaortalnej) lub kwalifikacja pacjenta do przeszczepu serca. Kluczowe znaczenie ma również edukacja pacjenta i wdrożenie odpowiedniego postępowania po ustabilizowaniu stanu w celu zapobiegania kolejnym zaostrzeniom.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl