Levosimendan Zentiva
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Preparat zawiera lewozymendan i etanol bezwodny jako substancję pomocniczą. Ma postać koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o żółtym lub pomarańczowym zabarwieniu. Stosuje się go krótkotrwale w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca, gdy konwencjonalna terapia jest niewystarczająca. Lek jest przeznaczony do stosowania u dorosłych pacjentów wymagających wsparcia inotropowego dodatniego.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Levosimendan Zentiva (2,5 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) jest wskazany do stosowania wyłącznie w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem monitoringu hemodynamicznego i doświadczonego personelu. Standardowy schemat dawkowania obejmuje dawkę nasycającą 6-12 µg/kg mc. podawaną dożylnie przez 10 minut oraz infuzję ciągłą w dawce 0,1 µg/kg mc./min, z możliwością modyfikacji w zakresie 0,05-0,2 µg/kg mc./min w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta. U pacjentów stosujących jednocześnie leki rozszerzające naczynia lub inotropowe dożylne zaleca się niższą dawkę nasycającą (6 µg/kg mc.). Infuzja powinna trwać około 24 godzin u chorych z ostrym zaostrzeniem przewlekłej niewydolności serca, a efekty hemodynamiczne utrzymują się do 9 dni po zakończeniu terapii. Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego, częstości tętna oraz diurezy jest obligatoryjne przez co najmniej 3 dni po infuzji, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby – do 5 dni.
Levosimendan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi dysfunkcjami tych narządów należy zachować ostrożność, choć nie jest konieczne dostosowanie dawki. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Preparat wymaga rozcieńczenia przed podaniem i może być podawany zarówno przez dostęp obwodowy, jak i centralny. Szczegółowe tabele dawkowania uwzględniają szybkość infuzji dla różnych mas ciała i stężeń roztworu (0,025 mg/ml i 0,05 mg/ml), co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
dawka nasycająca, digoksyna, diureza, dostęp centralny, dostęp obwodowy, efekt hemodynamiczny, infuzja ciągła, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, lek inotropowy, lek rozszerzający naczynia, lewozymendan, monitorowanie parametrów, nasilenie objawów, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, odpowiedź hemodynamiczna, tachykardia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Lewozymendan, stosowany w leczeniu ostrej zdekompensowanej niewydolności serca, wykazuje istotny profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniach klinicznych takich jak REVIVE, SURVIVE, LIDO czy RUSSLAN. W programie REVIVE działania niepożądane wystąpiły u 53% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak tachykardia komorowa, niedociśnienie tętnicze oraz ból głowy. W badaniu SURVIVE, porównującym lewozymendan z dobutaminą, działania niepożądane zgłoszono u 18% pacjentów, z tachykardią komorową, migotaniem przedsionków, niedociśnieniem tętniczym i dodatkowymi skurczami komorowymi jako najczęstszymi zdarzeniami. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, z bardzo częstymi (≥1/10) obejmującymi ból głowy, tachykardię komorową i niedociśnienie, oraz częstymi (≥1/100 do <1/10) takimi jak hipokaliemia, bezsenność, zawroty głowy, migotanie przedsionków, tachykardia, dodatkowe skurcze komorowe, niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, nudności, zaparcia, biegunka, wymioty oraz zmniejszone stężenie hemoglobiny.
Najpoważniejsze działania niepożądane lewozymendanu dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym ryzyka wystąpienia tachykardii komorowej, migotania przedsionków, dodatkowych skurczów komorowych oraz niedociśnienia tętniczego, które może prowadzić do hipoperfuzji narządów. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również przypadki migotania komór – zagrażającego życiu powikłania wymagającego natychmiastowej interwencji. Hipokaliemia, występująca często, może nasilać arytmie i wpływać na skuteczność terapii. Zaleca się stałe monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych oraz zgłaszanie ich do odpowiednich organów nadzorujących bezpieczeństwo farmakoterapii, w tym do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL oraz podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzenie leku do obrotu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, dodatkowy skurcz, dodatkowy skurcz komorowy, glikozyd nasercowy, hemoglobina, hipokaliemia, hipoperfuzja narządowa, lewozymendan, mechanizm działania leku, migotanie komór, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, nudności, ostra zdekompensowana niewydolność serca, potas we krwi, tachykardia, tachykardia komorowa, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zawroty głowy -
Profil bezpieczeństwa leku
Levosimendan Zentiva jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na przenikanie aktywnych metabolitów do mleka matki, co może wywołać działania niepożądane u niemowląt. Produkt zawiera bardzo wysoką zawartość etanolu (98% objętości), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobą alkoholową oraz może wpływać na działanie innych leków. Z tego powodu zaleca się szczególną uwagę u osób z grup wysokiego ryzyka oraz podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, gdyż alkohol może obniżać zdolność oceny sytuacji i szybkość reakcji.
W populacji seniorów nie ma konieczności modyfikacji dawki, jednak zaleca się standardowe monitorowanie parametrów życiowych. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby należy zachować ostrożność, natomiast lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) oraz ciężką niewydolnością wątroby. Wskazane jest indywidualne podejście i monitorowanie funkcji narządów podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Levosimendan Zentiva (2,5 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewozymendan lub substancje pomocnicze, w tym etanol bezwodny (769,5 mg/ml, ~98% objętości). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze, tachykardię, znaczącą niedrożność mechaniczną wpływającą na napełnianie i opróżnianie komór serca (ciężka stenoza aortalna i mitralna, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu, tamponada serca), ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz ciężką niewydolność wątroby. Lek może nasilać zaburzenia hemodynamiczne i prowadzić do kumulacji u pacjentów z dysfunkcją nerek i wątroby, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych.
Pacjenci z historią arytmii torsades de pointes nie powinni otrzymywać lewozymendanu ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń rytmu serca. Zawartość etanolu w preparacie wymaga ostrożności u osób z chorobą alkoholową, schorzeniami wątroby czy padaczką, mimo że nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania. Levosimendan Zentiva, jako koncentrat do infuzji, wymaga prawidłowego rozcieńczenia przed podaniem, co pozwala zmniejszyć stężenie etanolu w roztworze do infuzji i minimalizować potencjalne ryzyko toksyczności alkoholowej. Znajomość tych przeciwwskazań i właściwe przygotowanie leku są kluczowe dla bezpiecznego stosowania w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
choroba alkoholowa, częstoskurcz komorowy, działanie inotropowe, etanol bezwodny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, koncentrat do infuzji, lewozymendan, niedociśnienie tętnicze, niedrożność mechaniczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, padaczka, stenoza aortalna, stenoza mitralna, tachykardia, tamponada serca, torsades de pointes, zatrzymanie krążenia -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewozymendanu wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej. Niemniej jednak, zaobserwowano uogólnione zmniejszenie stopnia kostnienia u płodów obu gatunków, ze szczególnym uwzględnieniem nieprawidłowego rozwoju kości nadpotylicznej u królików. Ponadto, lek wywołał istotne zaburzenia płodności u samic szczurów, manifestujące się zmniejszoną liczbą ciałek żółtych oraz zagnieżdżonych zarodków, co wskazuje na upośledzenie owulacji i implantacji. W zakresie toksyczności rozwojowej odnotowano zmniejszenie liczby młodych w miocie, zwiększoną liczbę wczesnych resorpcji zarodka oraz poronień poimplantacyjnych, wszystkie obserwacje dotyczące poziomów ekspozycji klinicznej.
Istotnym aspektem jest również przenikanie lewozymendanu do mleka matki u zwierząt doświadczalnych, co implikuje potencjalne ryzyko ekspozycji niemowląt karmionych piersią na lek. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu lewozymendanu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią, zwłaszcza w kontekście terapii ostrej niewydolności serca. Podsumowując, pomimo braku teratogenności, lewozymendan wykazuje istotne działanie na rozwój kostny i reprodukcję, co wymaga uwzględnienia w ocenie ryzyka i korzyści klinicznych stosowania tego leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
badanie toksykologiczne, ciałko żółte, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, kość nadpotyliczna, krótkotrwałe stosowanie, mineralizacja kości, niewydolność serca, obniżona płodność, ostra niewydolność serca, poronienie poimplantacyjne, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka, resorpcja zarodka, toksyczność rozwojowa, wrodzona wada rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka -
Skład i postać leku
Levosimendan Zentiva to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml, zawierający 12,5 mg lewozymendanu w fiolce 5 ml. Substancje pomocnicze to powidon K-12, kwas cytrynowy oraz etanol bezwodny (769,5 mg/ml, około 98% objętościowych), co jest istotne klinicznie przy kwalifikacji pacjentów i dawkowaniu. Preparat ma postać klarownego roztworu o barwie żółtej lub pomarańczowej i wymaga rozcieńczenia przed podaniem dożylnym, z maksymalnym stężeniem po rozcieńczeniu 0,05 mg/ml, aby uniknąć opalescencji i wytrącania. Standardowe protokoły rozcieńczania to 0,025 mg/ml (5 ml koncentratu + 500 ml 5% glukozy) oraz 0,05 mg/ml (10 ml koncentratu + 500 ml 5% glukozy).
Levosimendan Zentiva jest kompatybilny z furosemidem (10 mg/ml), digoksyną (0,25 mg/ml) oraz glicerolu triazotanem (0,1 mg/ml) podawanymi przez ten sam dostęp dożylny, jednak nie należy mieszać go z innymi lekami lub rozpuszczalnikami. Nieotwarte fiolki przechowuje się w lodówce w temperaturze 2–8°C, z okresem ważności 2 lata. Po rozcieńczeniu roztwór jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 48 godzin w 25°C, ale ze względów mikrobiologicznych powinien być zużyty natychmiast, jeśli nie zapewniono aseptycznych warunków. Preparat jest jednorazowego użytku, a niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z przepisami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
5% roztwór glukozy, choroba wieńcowa, digoksyna, diuretyk pętlowy, dostęp dożylny, etanol bezwodny, furosemid, glicerolu triazotan, glikozyd nasercowy, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, lewozymendan, niewydolność serca, opalescencja, podanie dożylne, trwałość leku, zaburzenie rytmu serca -
Specjalne ostrzeżenia
Lewozymendan wykazuje istotne działanie hemodynamiczne, w tym obniżenie skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niskim ciśnieniem wyjściowym oraz innymi czynnikami predysponującymi do niedociśnienia. Przed rozpoczęciem infuzji należy skorygować ciężką hipowolemię, a podczas terapii monitorować parametry życiowe przez co najmniej 4-5 dni po zakończeniu podawania, ze względu na obecność aktywnych metabolitów osiągających maksymalne stężenia około 48 godzin po infuzji. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest wydłużenie okresu monitorowania, gdyż dysfunkcje tych narządów mogą nasilać i przedłużać działanie leku. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, a w przypadku nadmiernych zmian ciśnienia lub rytmu serca infuzję należy zmniejszyć lub przerwać.
Lewozymendan może powodować hipokaliemię, dlatego konieczne jest wyrównanie i regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy. Lek wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, w tym tachykardią, migotaniem przedsionków z szybką akcją komór oraz arytmiami zagrażającymi życiu, a także u osób z chorobą niedokrwienną serca i wydłużonym odstępem QTc, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QTc. Produkt zawiera znaczną ilość etanolu (98% objętościowych, do 3848 mg na fiolkę 5 ml, co odpowiada 98 ml piwa lub 41 ml wina), co może mieć znaczenie u pacjentów z chorobą alkoholową, kobiet w ciąży, dzieci oraz osób z chorobami wątroby i padaczką. Nie zaleca się stosowania lewozymendanu u dzieci poniżej 18 roku życia oraz w określonych stanach klinicznych, takich jak wstrząs kardiogenny czy kardiomiopatie restrykcyjne i przerostowe, ze względu na brak wystarczających danych klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Levosimendan Zentiva
choroba niedokrwienna serca, hipokaliemia, hipowolemie, infuzja dożylna, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia restrykcyjna, lewozymendan, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niedokrwistość, niedomykalność zastawki mitralnej, niewydolność serca, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, tamponada serca, wstrząs kardiogenny, wydłużony odstęp QTc, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawał prawej komory -
Właściwości farmakodynamiczne
Lewozymendan, należący do grupy leków pobudzających układ sercowo-naczyniowy (kod ATC: C01CX08), wykazuje unikalne mechanizmy działania w ostrej niewydolności serca (ADHF). Jego główne efekty farmakodynamiczne to zwiększenie wrażliwości troponiny C na jony wapnia, co poprawia kurczliwość mięśnia sercowego bez zaburzenia relaksacji rozkurczowej, oraz działanie wazodylatacyjne poprzez otwieranie ATP-zależnych kanałów potasowych w mięśniach gładkich naczyń. Lewozymendan zwiększa pojemność minutową serca, objętość wyrzutową i frakcję wyrzutową, jednocześnie obniżając ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, ciśnienie zaklinowania płucnych naczyń włosowatych oraz obwodowy opór naczyniowy. Dawkowanie dożylne obejmuje dawkę nasycającą 3-24 μg/kg mc. oraz infuzję ciągłą 0,05-0,2 μg/kg mc./min. Lek poprawia perfuzję mięśnia sercowego bez istotnego wzrostu zużycia tlenu i obniża stężenie endoteliny-1, nie zwiększając poziomu amin katecholowych w osoczu.
W licznych badaniach klinicznych (ponad 2800 pacjentów) lewozymendan wykazał skuteczność i bezpieczeństwo w leczeniu ADHF oraz w kardiochirurgii. W badaniu REVIVE II (600 pacjentów) zastosowanie dawki nasycającej 6-12 μg/kg mc. i infuzji 0,05-0,2 μg/kg mc./min przez 24 h poprawiło stan kliniczny i obniżyło poziom BNP (p=0,001), choć odsetek zgonów do 90 dni był nieistotnie wyższy (15% vs 12%). W badaniu SURVIVE (1327 pacjentów) nie stwierdzono różnic w śmiertelności do 180 dni w porównaniu z dobutaminą, ale lewozymendan wykazał przewagę w krótkoterminowej śmiertelności. Badanie LIDO (203 pacjentów) potwierdziło wyższą skuteczność lewozymendanu w poprawie pojemności minutowej serca i niższą śmiertelność 31-dniową (7,8% vs 17%). W kardiochirurgii badania LEVO-CTS (882 pacjentów) i LICORN (336 pacjentów) nie wykazały istotnych różnic w głównych punktach końcowych, choć obserwowano tendencję do niższej śmiertelności 90-dniowej oraz mniejszej potrzeby stosowania amin katecholowych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były niedociśnienie (33-57%) i migotanie przedsionków (33-50%).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
aminy katecholowe, ATP-zależne kanały potasowe, całkowity opór obwodowy, ciśnienie zaklinowania płucnych naczyń włosowatych, działanie inotropowe, endotelina-1, frakcja wyrzutowa, idiopatyczna kardiomiopatia rozstrzeniowa, inhibitor fosfodiesterazy, leczenie nerkozastępcze, leczenie trombolityczne, lewozymendan, mechaniczna wentylacja, mechaniczne urządzenie wspomagające pracę serca, migotanie przedsionków, natriuretyczny peptyd typu B, niewyrównana niewydolność serca, objętość wyrzutowa, ostra niewydolność serca, perfuzja mięśnia sercowego, pojemność minutowa serca, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przepływ wieńcowy, przezskórna śródnaczyniowa angioplastyka wieńcowa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rzut skurczowy serca, średnie ciśnienie tętnicze, troponina C serca, zawał mięśnia sercowego -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Levosimendan Zentiva (2,5 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) zawiera wysoką zawartość etanolu bezwodnego – 769,5 mg/ml, co stanowi około 98% objętościowych alkoholu. Ta istotna ilość etanolu może znacząco wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta, w tym ocenę sytuacji, szybkość reakcji, koordynację wzrokowo-ruchową oraz koncentrację. W praktyce klinicznej oznacza to zwiększone ryzyko podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zarówno w trakcie terapii, jak i w okresie po zakończeniu infuzji, ze względu na utrzymujące się działanie farmakologiczne lewozymendanu i etanolu.
W związku z powyższym, lekarz przepisujący Levosimendan Zentiva powinien wyraźnie poinformować pacjenta o potencjalnych zagrożeniach związanych z upośledzeniem zdolności psychomotorycznych oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas leczenia i przez odpowiedni czas po zakończeniu terapii. Konieczne jest także dokładne udokumentowanie tych zaleceń w dokumentacji medycznej, co ma znaczenie zarówno dla bezpieczeństwa pacjenta, jak i aspektów prawnych. Ze względu na formę podania (koncentrat do infuzji) i zwykle szpitalny charakter terapii, ograniczenie aktywności związanej z prowadzeniem pojazdów jest zazwyczaj możliwe, jednak należy uwzględnić okres rekonwalescencji po hospitalizacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
działanie etanolu, etanol bezwodny, farmakokinetyka lewozymendanu, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, koncentrat do sporządzania roztworu, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lewozymendan, roztwór do infuzji, substancja czynna, terapia lewozymendanem, zaburzenia koncentracji, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Levosimendan Zentiva to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml, zawierający 12,5 mg lewozymendanu w 5 ml fiolce, stosowany w krótkotrwałym leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF). Lek wykazuje działanie inotropowe dodatnie, zwiększając kurczliwość mięśnia sercowego i poprawiając hemodynamikę u pacjentów dorosłych, u których konwencjonalna terapia jest niewystarczająca. Preparat ma postać klarownego roztworu o zabarwieniu żółtym lub pomarańczowym i wymaga rozcieńczenia przed podaniem. W 1 ml koncentratu znajduje się 769,5 mg etanolu bezwodnego (około 98% objętości), co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uzależnieniem od alkoholu oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią.
Levosimendan Zentiva jest wskazany wyłącznie dla pacjentów dorosłych i powinien być stosowany pod nadzorem specjalisty kardiologa lub lekarza doświadczonego w leczeniu ciężkich stanów niewydolności serca. Lek jest zarezerwowany do sytuacji, gdy standardowe metody terapeutyczne, takie jak diuretyki, inhibitory ACE, beta-blokery czy antagoniści aldosteronu, nie przynoszą oczekiwanej poprawy klinicznej. Jego głównym celem jest krótkotrwała poprawa kurczliwości mięśnia sercowego, zwiększenie rzutu serca oraz stabilizacja hemodynamiczna w ostrym niewyrównaniu niewydolności serca. Nie jest zalecany do długotrwałej terapii, a decyzja o jego zastosowaniu powinna uwzględniać ryzyko związane z zawartością alkoholu w preparacie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
ADHF, antagonista aldosteronu, beta-bloker, choroba wątroby, ciężka niewydolność serca, diuretyk, działanie inotropowe dodatnie, inhibitor ACE, kurczliwość mięśnia sercowego, lewozymendan, ostra niewyrównana niewydolność serca, padaczka, roztwór do infuzji, rzut serca, stabilizacja hemodynamiczna, uzależnienie od alkoholu