Levosimendan Mercapharm
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Jest to koncentrat zawierający lewozymendan, substancję aktywną o działaniu inotropowym dodatnim, rozcieńczany przed podaniem w postaci infuzji. Produkt zawiera również etanol jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w krótkotrwałym leczeniu ostrych epizodów ciężkiej przewlekłej niewydolności serca, gdy inne metody terapii są niewystarczające. Lek przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów wymagających wsparcia kurczliwości mięśnia sercowego.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Levosimendan Mercapharm, dostępny jako koncentrat o stężeniu 2,5 mg/ml do sporządzania roztworu do infuzji, jest wskazany do stosowania wyłącznie w warunkach szpitalnych, z koniecznością monitorowania EKG, ciśnienia tętniczego, tętna oraz diurezy. Standardowy schemat leczenia obejmuje dawkę nasycającą 6-12 µg/kg mc. podawaną przez 10 minut, a następnie infuzję ciągłą w dawce 0,1 µg/kg mc./min, z możliwością modyfikacji w zakresie 0,05-0,2 µg/kg mc./min w zależności od odpowiedzi hemodynamicznej i tolerancji pacjenta. Dawka nasycająca 6 µg/kg mc. jest preferowana u pacjentów stosujących jednocześnie inne leki rozszerzające naczynia lub inotropowe, natomiast dawka 12 µg/kg mc. zapewnia silniejszą odpowiedź, ale wiąże się z większym ryzykiem działań niepożądanych. Maksymalna dobowa dawka lewozymendanu wynosi 20,86 mg dla pacjenta o masie 70 kg oraz 35,8 mg dla masy 120 kg. Infuzja trwa zwykle 24 godziny, a efekt hemodynamiczny utrzymuje się do 9 dni po zakończeniu podawania.
Stosowanie lewozymendanu wymaga ostrożności u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, przy czym lek jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min oraz w ciężkich niewydolnościach wątroby. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Monitorowanie parametrów życiowych powinno trwać co najmniej 3 dni po infuzji, a u pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby – do 5 dni. Lek podaje się dożylnie, rozcieńczony, z możliwością podawania do naczyń obwodowych lub centralnych. Szczegółowe tabele dawkowania uwzględniają szybkość infuzji dla różnych mas ciała pacjentów, zarówno dla dawek nasycających (6 i 12 µg/kg mc.), jak i podtrzymujących (0,05; 0,1; 0,2 µg/kg mc./min), co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
ciśnienie tętnicze, dawka nasycająca, diureza, efekt hemodynamiczny, elektrokardiogram, infuzja ciągła, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, lek inotropowy, lek naczynioaktywny, lek naczyniorozszerzający, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, parametry życiowe, tachykardia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół z odstawienia -
Interakcje leku
Lewozymendan, wykazujący działanie inotropowe dodatnie oraz naczyniorozszerzające, może wchodzić w istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie ryzykowne jest jednoczesne podawanie lewozymendanu z dożylnymi lekami naczyniorozszerzającymi oraz monoazotanem izosorbidu, które mogą nasilać efekt hipotensyjny, zwiększając ryzyko niedociśnienia tętniczego i hipotonii ortostatycznej. Warto podkreślić, że lewozymendan nie wykazuje interakcji farmakokinetycznych z digoksyną ani nie traci skuteczności w połączeniu z beta-adrenolitykami, co jest istotne w terapii pacjentów z niewydolnością serca. Ponadto, lewozymendan działa jako inhibitor enzymu CYP2C8, co może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez ten enzym, takie jak loperamid, pioglitazon, repaglinid i enzalutamid, wymagając unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłego monitorowania i dostosowania dawek.
Interakcje lewozymendanu z alkoholem etylowym są szczególnie istotne ze względu na obecność 785 mg/ml etanolu w preparacie (około 3,925 g etanolu w fiolce 5 ml) oraz potencjalne nasilenie działania naczyniorozszerzającego i ryzyko zaburzeń rytmu serca. Pacjenci powinni całkowicie unikać spożycia alkoholu podczas terapii, zwłaszcza w kontekście niewydolności serca i możliwych obciążeń wątroby. W praktyce klinicznej należy również zwrócić uwagę na ryzyko sumowania efektów hipotensyjnych przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, diuretyków (zwłaszcza przy odwodnieniu) oraz innych leków inotropowych. Zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, w tym ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii lewozymendanem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
antagonista receptora angiotensyny II, cytochrom P450, digoksyna, diuretyk, dysfagia, działanie inotropowe dodatnie, działanie naczyniorozszerzające, efekt hipotensyjny, enzalutamid, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C8, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, loperamid, monoazotan izosorbidu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, parametr hemodynamiczny, pioglitazon, repaglinid, tiazolidynedion, zaburzenie rytmu serca -
Profil bezpieczeństwa leku
Stosowanie leku jest zabronione u kobiet karmiących ze względu na przenikanie metabolitów lewozymendanu do mleka i potencjalne negatywne efekty na układ krążenia niemowlęcia. Lek zawiera wysoką zawartość etanolu, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobą alkoholową oraz innych grup ryzyka, gdyż alkohol może modyfikować działanie innych leków. Brak danych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednakże terapia odbywa się wyłącznie w warunkach szpitalnych, co ogranicza możliwość prowadzenia pojazdów przez pacjentów w trakcie leczenia.
U osób starszych nie ma konieczności modyfikacji dawki, a stosowanie leku jest bezpieczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby, natomiast lek jest przeciwwskazany w ciężkich zaburzeniach nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) oraz wątroby. Monitorowanie funkcji narządów jest wskazane w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Levosimendan Mercapharm (2,5 mg/ml) jest lekiem inotropowym stosowanym w terapii niewydolności serca, jednak jego podanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym etanol (785 mg/ml). Nie należy go stosować u chorych z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, tachykardią, mechaniczną niedrożnością wpływającą na napełnianie lub opróżnianie komór serca (np. zwężenie zastawki aortalnej, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu, tamponada serca, zaciskające zapalenie osierdzia), ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz ciężką niewydolnością wątroby. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z historią arytmii torsades de pointes ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
W sytuacjach klinicznych takich jak umiarkowana niewydolność nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min), umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hipokaliemia), tendencja do hipotensji oraz choroby układu sercowo-naczyniowego predysponujące do szybkiej akcji serca (np. niestabilna dławica piersiowa), stosowanie lewozymendanu wymaga szczególnej ostrożności i dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Preparat w formie koncentratu wymaga rozcieńczenia przed infuzją, a jego podanie powinno być prowadzone pod ścisłym monitoringiem EKG, ciśnienia tętniczego, stanu nawodnienia, funkcji nerek oraz parametrów biochemicznych, w tym elektrolitów. Brak możliwości zapewnienia odpowiedniego nadzoru stanowi przeciwwskazanie do rozpoczęcia terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na wysoką zawartość etanolu w preparacie, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, urazami mózgu oraz u kobiet w ciąży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
arytmia komorowa, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, działanie inotropowe, EKG, hipokaliemia, hipotensja, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lewozymendan, nadwrażliwość na substancję czynną, nagłe zatrzymanie krążenia, niedociśnienie tętnicze, niedrożność mechaniczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, tamponada serca, torsades de pointes, zapalenie osierdzia, zwężenie zastawki aortalnej -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewozymendan, substancja czynna preparatu Levosimendan Mercapharm (2,5 mg/ml), wykazuje w badaniach przedklinicznych brak mutagenności oraz akceptowalny profil toksyczności ogólnoustrojowej przy krótkotrwałym stosowaniu. Jednakże, badania na modelach zwierzęcych ujawniły istotne zaburzenia funkcji rozrodczych i rozwoju płodowego, w tym zmniejszenie płodności (mniejsza liczba ciałek żółtych i zarodków), zwiększoną liczbę wczesnych resorpcji oraz poronień, a także zmniejszone kostnienie u płodów szczurów i królików. Szczególnie niepokojący jest wpływ na rozwój kości nadpotylicznej u królików, co wskazuje na specyficzne oddziaływanie lewozymendanu na rozwój szkieletu w okresie prenatalnym.
Efekty te obserwowano przy ekspozycji na poziomie porównywalnym do stosowanego klinicznie u ludzi, co podkreśla potencjalne ryzyko stosowania lewozymendanu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Ponadto, lek przenika do mleka matki, co może prowadzić do ekspozycji niemowląt na substancję czynną. Brak działania teratogennego nie wyklucza złożonego mechanizmu wpływu na procesy reprodukcyjne i rozwój embrionalny, dlatego zaleca się szczególną ostrożność i rozważenie ryzyka w praktyce klinicznej przy podawaniu lewozymendanu pacjentkom z grupy wysokiego ryzyka reprodukcyjnego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
ciałko żółte, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, implantacja zarodka, kość nadpotyliczna, lewozymendan, poronienie, procesy reprodukcyjne, przenikanie do mleka, resorpcja zarodka, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność ogólna, toksyczność rozwojowa, zaburzenia kostnienia, zaburzenia płodności -
Skład i postać leku
Levosimendan Mercapharm to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml, gdzie każda fiolka 5 ml zawiera 12,5 mg lewozymendanu. Substancje pomocnicze obejmują powidon, kwas cytrynowy oraz etanol bezwodny (785 mg/ml), co jest istotne klinicznie przy doborze terapii. Preparat jest klarownym roztworem o żółtym lub pomarańczowym zabarwieniu, wymagającym rozcieńczenia przed podaniem dożylnego. Maksymalne stężenie roztworu do infuzji nie powinno przekraczać 0,05 mg/ml, aby uniknąć opalescencji i wytrącania osadu. Rozcieńczenie wykonuje się w 5% roztworze glukozy, z zachowaniem dwóch standardowych stężeń końcowych: 0,025 mg/ml (5 ml koncentratu + 500 ml glukozy) lub 0,05 mg/ml (10 ml koncentratu + 500 ml glukozy).
Rozcieńczony roztwór jest kompatybilny z pojemnikami z PVC, PE, PP oraz ich kopolimerami, a także z zestawami dożylnego podawania zarówno z PVC, jak i bez PVC, bez konieczności ochrony przed światłem. Levosimendan Mercapharm może być podawany jednocześnie z furosemidem (10 mg/ml), digoksyną (0,25 mg/ml) oraz glicerolu triazotanem (0,1 mg/ml) przez to samo wkłucie dożylne, jednak należy unikać mieszania z innymi lekami lub rozpuszczalnikami. Po rozcieńczeniu preparat zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C lub 25°C, przy czym z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe użycie lub przechowywanie w warunkach aseptycznych. Produkt przechowuje się w lodówce (2-8°C), nie zamraża i ma okres ważności 2 lata.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
digoksyna, etanol bezwodny, furosemid, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, korek bromobutylowy, korek chlorobutylowy, kwas cytrynowy, lewozymendan, podanie dożylne, polichlorek winylu, polietylen, polipropylen, powidon, roztwór glukozy 5%, roztwór klarowny, stabilność chemiczna i fizyczna, triazotan glicerolu, warunki aseptyczne -
Właściwości farmakodynamiczne
Lewozymendan, klasyfikowany pod kodem ATC C01CX08, jest lekiem o unikatowym mechanizmie działania stosowanym w terapii niewydolności serca. Jego działanie inotropowe polega na zwiększaniu wrażliwości białek kurczliwych mięśnia sercowego na wapń poprzez zależne od wapnia wiązanie z troponiną C, co poprawia siłę skurczu bez zaburzenia relaksacji komór. Dodatkowo, lewozymendan otwiera ATP-zależne kanały potasowe w mięśniach gładkich naczyń, prowadząc do rozszerzenia tętniczych naczyń oporowych i żylnych naczyń objętościowych, co zmniejsza preload i afterload. W badaniach in vitro wykazano także selektywną inhibicję fosfodiesterazy III, choć kliniczne znaczenie tego efektu przy stężeniach terapeutycznych pozostaje niejasne. Dawki stosowane w infuzji dożylnej wahają się od 3 do 24 µg/kg masy ciała jako dawka nasycająca oraz 0,05 do 0,2 µg/kg/min jako infuzja ciągła. Lewozymendan poprawia pojemność minutową serca, objętość wyrzutową i frakcję wyrzutową, jednocześnie obniżając skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi, ciśnienie zaklinowania płucnych naczyń włosowatych, ciśnienie w prawym przedsionku oraz obwodowy opór naczyniowy, bez istotnego wzrostu zużycia tlenu przez mięsień sercowy.
Badania kliniczne, w tym program REVIVE obejmujący ponad 700 pacjentów z ostrą niewydolnością serca (ADHF), potwierdziły skuteczność i bezpieczeństwo lewozymendanu. W badaniu REVIVE II zastosowano dawkę nasycającą 6-12 µg/kg przez 10 minut, a następnie infuzję ciągłą 0,05-0,2 µg/kg/min przez 24 godziny, co skutkowało istotną poprawą kliniczną u pacjentów z dusznością oporną na leczenie diuretykami. Lewozymendan zmniejsza stężenie endoteliny-1 oraz nie powoduje wzrostu amin katecholowych w osoczu, co ogranicza ryzyko arytmii. Jego podwójne działanie inotropowe i wazodylatacyjne poprawia perfuzję mięśnia sercowego, zwłaszcza po PTCA lub leczeniu trombolitycznym, co czyni go wartościowym lekiem w terapii niewydolności serca, zwłaszcza w stanach dekompensacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
aminy katecholowe, ATP-zależne kanały potasowe, ciśnienie zaklinowania płucnych naczyń włosowatych, dawka nasycająca, duszność, endotelina-1, fosfodiesteraza III, frakcja wyrzutowa, infuzja ciągła, kurczliwość mięśnia sercowego, leczenie trombolityczne, lewozymendan, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, objętość wyrzutowa, obwodowy opór naczyniowy, ogłuszony mięsień sercowy, ostra niewydolność serca, perfuzja mięśnia sercowego, pojemność minutowa serca, przepływ wieńcowy, przezskórna śródnaczyniowa angioplastyka wieńcowa, troponina C, zastoinowa niewydolność serca -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Levosimendan Mercapharm, dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml (5 ml fiolka zawiera 12,5 mg substancji czynnej), jest lekiem o działaniu inotropowym dodatnim stosowanym wyłącznie w warunkach szpitalnych w leczeniu ostrej niewydolności serca. Produkt ma postać klarownego, żółtego lub pomarańczowego roztworu, który wymaga rozcieńczenia przed podaniem dożylnym. Ze względu na specyfikę podawania (infuzja dożylna w warunkach szpitalnych) oraz stan kliniczny pacjentów (ostra niewydolność serca), kwestia wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn jest klinicznie nieistotna i oznaczona jako „nie dotyczy”. Ponadto, pacjenci pozostają pod stałym nadzorem medycznym, a hospitalizacja wyklucza możliwość prowadzenia pojazdów w trakcie terapii.
Pomimo obecności etanolu jako substancji pomocniczej w stężeniu 785 mg/ml, nie ma to znaczenia klinicznego w kontekście zdolności psychomotorycznych pacjentów leczonych lewozymendanem. Po zakończeniu hospitalizacji i terapii, efekt działania leku nie utrzymuje się na poziomie wpływającym na zdolności prowadzenia pojazdów. Lekarz powinien jednak poinformować pacjenta i jego rodzinę o charakterze leczenia oraz udzielić standardowych zaleceń dotyczących powrotu do aktywności fizycznej i prowadzenia pojazdów, uwzględniając ogólny stan kliniczny pacjenta po przebytej niewydolności serca, a nie sam wpływ leku. Oznaczenie „nie dotyczy” w charakterystyce produktu jest zatem uzasadnione kontekstem klinicznym stosowania lewozymendanu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
-
Wskazania do stosowania
Levosimendan Mercapharm to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml, stosowany w krótkotrwałym leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF) u dorosłych pacjentów. Lek jest wskazany, gdy standardowe metody terapeutyczne są nieskuteczne, a zastosowanie inotropów dodatnich jest uzasadnione. Każda fiolka zawiera 12,5 mg lewozymendanu, a preparat zawiera także 785 mg/ml etanolu, co wymaga uwzględnienia w kwalifikacji pacjenta, zwłaszcza przy współistniejących przeciwwskazaniach do stosowania alkoholu. Levosimendan działa poprzez uwrażliwienie miokardium na jony wapnia, zwiększając siłę skurczu mięśnia sercowego bez istotnego wzrostu zapotrzebowania na tlen, co jest korzystne u pacjentów z niedokrwieniem mięśnia sercowego w przebiegu ADHF.
Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem specjalistów kardiologii lub intensywnej terapii, którzy mogą monitorować stan pacjenta i reagować na działania niepożądane. Levosimendan Mercapharm wymaga odpowiedniego rozcieńczenia przed podaniem i jest stosowany jedynie jako interwencja w ostrych epizodach dekompensacji, a nie w terapii przewlekłej niewydolności serca. Decyzja o jego zastosowaniu powinna być poprzedzona wnikliwą oceną kliniczną oraz wyczerpaniem standardowych opcji terapeutycznych, z uwzględnieniem ryzyka związanego z zawartością etanolu w preparacie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
acutely decompensated severe chronic heart failure, ADHF, działanie inotropowe dodatnie, etanol, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, krótkotrwała terapia, lek inotropowy dodatni, lewozymendan, niedokrwienie mięśnia sercowego, ostra dekompensacja niewydolności serca, ostre niewyrównanie niewydolności serca, ostry stan niewyrównania niewydolności serca, przewlekła niewydolność serca, zaawansowana niewydolność serca