Specjalne ostrzeżenia
Levosimendan Mercapharm

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania lewozymendanu

Lewozymendan Mercapharm (2,5 mg/ml) wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania ze względu na jego działanie hemodynamiczne oraz potencjalne działania niepożądane. Należy przestrzegać określonych środków ostrożności, aby zapewnić pacjentom bezpieczne i skuteczne leczenie tym produktem leczniczym.¹

Wpływ na ciśnienie tętnicze i monitorowanie hemodynamiczne

Podczas stosowania lewozymendanu należy liczyć się z możliwością wystąpienia spadku zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi. Wymaga to szczególnej ostrożności u pacjentów z wyjściowo niskim ciśnieniem tętniczym lub zagrożonych epizodem niedociśnienia. W takich przypadkach zaleca się stosowanie bardziej zachowawczych schematów dawkowania, z indywidualnym dostosowaniem dawki i czasu trwania leczenia do stanu klinicznego i odpowiedzi pacjenta.²

Przed rozpoczęciem infuzji lewozymendanu należy bezwzględnie skorygować ciężką hipowolemię. W przypadku wystąpienia nadmiernych zmian ciśnienia krwi lub częstości akcji serca w trakcie leczenia konieczne jest natychmiastowe zmniejszenie szybkości infuzji lub jej całkowite przerwanie.³

Działania hemodynamiczne lewozymendanu utrzymują się zwykle przez 7-10 dni po zakończeniu infuzji. Wynika to częściowo z obecności czynnych metabolitów, które osiągają maksymalne stężenie w osoczu około 48 godzin po zakończeniu podawania leku. Zaleca się nieinwazyjne monitorowanie pacjenta przez co najmniej 4-5 dni po zakończeniu infuzji, aż do momentu, gdy nastąpi maksymalny spadek ciśnienia i ciśnienie krwi zacznie ponownie wzrastać.⁴

Okres monitorowania może wymagać wydłużenia powyżej 5 dni, jeśli występują oznaki dalszego spadku ciśnienia. Może być również skrócony poniżej 5 dni, jeżeli stan pacjenta jest stabilny klinicznie. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby monitorowanie powinno trwać dłużej ze względu na możliwość przedłużonego działania metabolitów leku.⁵

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania lewozymendanu u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Dostępne dane dotyczące eliminacji czynnych metabolitów w tej grupie pacjentów są ograniczone. Zaburzenia czynności nerek mogą prowadzić do zwiększenia stężenia aktywnych metabolitów, a w konsekwencji do nasilenia i wydłużenia działania hemodynamicznego leku.⁶

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Podobną ostrożność należy zachować przy stosowaniu lewozymendanu u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Dysfunkcja wątroby może skutkować wydłużoną ekspozycją na czynne metabolity leku, prowadząc do nasilenia i przedłużenia działania hemodynamicznego.⁷

Wpływ na gospodarkę elektrolitową

Infuzja dożylna lewozymendanu może powodować zmniejszenie stężenia potasu w surowicy krwi. Z tego powodu konieczne jest wyrównanie niskiego stężenia potasu przed rozpoczęciem podawania leku oraz systematyczne monitorowanie jego poziomu podczas całego okresu leczenia.⁸

Wpływ na parametry hematologiczne

Leczenie lewozymendanem, podobnie jak innymi lekami stosowanymi w niewydolności serca, może spowodować zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu. Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie leku u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca współistniejącą z niedokrwistością.⁹

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca

Infuzję dożylną lewozymendanu należy prowadzić z zachowaniem ostrożności u pacjentów z tachykardią, migotaniem przedsionków z szybką akcją komór lub arytmiami potencjalnie zagrażającymi życiu. Lewozymendan wymaga również szczególnej uwagi u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, wydłużonym odstępem QTc (niezależnie od etiologii) lub gdy jest podawany jednocześnie z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QTc. W tych przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie EKG.¹⁰

Ograniczone doświadczenie kliniczne

Doświadczenie kliniczne w stosowaniu wielokrotnych dawek lewozymendanu jest niewielkie. Podobnie ograniczone są dane dotyczące jednoczesnego stosowania z lekami działającymi na naczynia, w tym lekami o działaniu inotropowym (z wyjątkiem digoksyny). Korzyści i potencjalne zagrożenia wynikające z takiego połączenia należy oceniać indywidualnie dla każdego pacjenta.¹¹

Nie prowadzono badań dotyczących zastosowania lewozymendanu u pacjentów we wstrząsie kardiogennym. Brak również danych na temat stosowania tego leku w następujących jednostkach chorobowych:¹²

• Kardiomiopatia restrykcyjna – charakteryzująca się zaburzeniem relaksacji mięśnia sercowego
• Kardiomiopatia przerostowa – cechująca się nadmiernym przerostem mięśnia sercowego
• Ciężka niedomykalność zastawki mitralnej – poważne zaburzenie funkcji zastawki dwudzielnej
• Pęknięcie mięśnia sercowego – stan nagłego przerwania ciągłości tkanki mięśniowej serca
• Tamponada serca – stan zagrażający życiu spowodowany uciskiem serca przez płyn w worku osierdziowym
• Zawał prawej komory serca – niedokrwienie i martwica tkanki prawej części serca

Dostępne są również ograniczone dane dotyczące stosowania lewozymendanu u pacjentów z ciężką niewydolnością serca oczekujących na przeszczep serca.¹³

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie należy podawać lewozymendanu dzieciom i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na niewielkie doświadczenie kliniczne w tej grupie wiekowej.¹⁴

Ostrzeżenia dotyczące zawartości alkoholu

Produkt leczniczy Levosimendan Mercapharm zawiera znaczną ilość alkoholu etylowego – 3925 mg w każdej 5 ml fiolce, co odpowiada około 98% objętościowych. Ta ilość jest równoważna 99,2 ml piwa lub 41,3 ml wina. Zawartość alkoholu może stanowić szczególne zagrożenie dla następujących grup pacjentów:¹⁵

• Osoby z chorobą alkoholową – ze względu na potencjalne szkodliwe działanie
• Kobiety ciężarne lub karmiące piersią – z uwagi na ryzyko dla płodu lub niemowlęcia
• Dzieci – ze względu na zwiększoną wrażliwość na działanie alkoholu
• Pacjenci z grup wysokiego ryzyka:
  • osoby z chorobami wątroby – z powodu zaburzeń metabolizmu alkoholu
  • pacjenci z padaczką – ze względu na potencjalne obniżenie progu drgawkowego

Należy również mieć na uwadze, że alkohol zawarty w produkcie leczniczym może wchodzić w interakcje z innymi jednocześnie przyjmowanymi lekami, modyfikując ich działanie.¹⁶