Pazopanib Pharmascience
Tabletki powlekane, 400 mg
Produkt leczniczy zawiera w składzie pazopanib w postaci pazopanibu chlorowodorku, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg. Stosowany jest w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego jako terapia pierwszego rzutu oraz po wcześniejszym leczeniu cytokinami. Ponadto lek znajduje zastosowanie w terapii zaawansowanych mięsaków tkanek miękkich u pacjentów po wcześniejszej chemioterapii. Działa poprzez hamowanie procesów nowotworowych, co pomaga kontrolować rozwój choroby.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie pazopanibem, stosowanym w dawkach 200 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych, powinno być inicjowane wyłącznie przez lekarzy doświadczonych w terapii przeciwnowotworowej. Zalecana dawka w terapii raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaka tkanek miękkich (STS) wynosi 800 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji dawki o 200 mg w zależności od tolerancji pacjenta, nie przekraczając maksymalnej dawki 800 mg. Przed i w trakcie leczenia konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a dawkowanie powinno być dostosowane do stopnia zaburzeń czynności wątroby: 800 mg/dobę przy łagodnych zaburzeniach, 200 mg/dobę przy umiarkowanych, natomiast stosowanie jest przeciwwskazane przy ciężkich zaburzeniach (bilirubina > 3 x GGN). U pacjentów z klirensem kreatyniny > 30 ml/min nie jest wymagane dostosowanie dawki, jednak brak danych klinicznych u osób z klirensem < 30 ml/min wymaga ostrożności.
Pazopanib nie jest zalecany u dzieci poniżej 2 lat ze względu na ryzyko zaburzeń wzrostu i dojrzewania narządów, a bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci i młodzieży w wieku 2-18 lat nie zostały ustalone. Dane dotyczące pacjentów powyżej 65 roku życia są ograniczone, jednak nie wykazano istotnych różnic w bezpieczeństwie i skuteczności leczenia, choć wymagana jest szczególna uwaga kliniczna ze względu na potencjalną zwiększoną wrażliwość. Lek należy podawać doustnie na czczo (co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku), tabletki należy połykać w całości, nie łamać ani nie kruszyć, aby zapewnić odpowiednią biodostępność i skuteczność terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Pazopanib Pharmascience 400 mg
aminotransferaza alaninowa, bilirubina, bilirubina bezpośrednia, biodostępność, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynność wątroby, działanie niepożądane, farmakokinetyka, górna granica normy, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, lek przeciwnowotworowy, mięsak tkanek miękkich, pazopanib, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa pazopanibu opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz 382 z mięsakami tkanek miękkich (STS). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to biegunka, zmiana koloru włosów, hipopigmentacja skóry, złuszczająca wysypka, nadciśnienie tętnicze, nudności, ból głowy, uczucie zmęczenia, jadłowstręt, wymioty, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmniejszenie masy ciała oraz podwyższone aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST). Rzadziej (<1%) występują poważne działania niepożądane zagrażające życiu, takie jak powikłania naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał, zaburzenia rytmu w tym torsade de pointes), perforacje przewodu pokarmowego oraz krwotoki z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu. U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory serca oraz odma opłucnową.
Monitorowanie pacjentów leczonych pazopanibem powinno obejmować regularną ocenę funkcji wątroby (enzymy ALT, AST), ciśnienia tętniczego, funkcji serca (EKG, echokardiografia), morfologii krwi (małopłytkowość, neutropenia) oraz poziomu TSH w celu wykrycia niedoczynności tarczycy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak perforacja przewodu pokarmowego, ciężkie krwotoki czy istotne zaburzenia czynności wątroby, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie śmiertelne powikłania, w tym krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z płuc, zaburzenia czynności wątroby oraz udar niedokrwienny mózgu. Pacjenci powinni być edukowani w zakresie natychmiastowego zgłaszania objawów takich jak silny ból brzucha, krwiste wymioty, czarny stolec, duszność czy ból w klatce piersiowej, co umożliwi szybkie podjęcie interwencji medycznej i minimalizację ryzyka powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Pazopanib Pharmascience 400 mg
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból głowy, dysgeuzja, dyspepsja, hipofosfatemia, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności lewej komory serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawał mózgu, zawał serca, zawroty głowy, zespół ręka-stopa, złuszczająca wysypka -
Interakcje leku
Pazopanib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, z udziałem CYP1A2 i CYP2C8, oraz jest substratem transporterów P-gp i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna) zwiększają stężenia pazopanibu w osoczu o 66% (AUC) i 45% (Cₘₐₓ), co wymaga redukcji dawki do 400 mg/dobę. Podobny efekt wykazuje lapatynib (50-60% wzrost AUC i Cₘₐₓ). Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, obniżają stężenia leku, dlatego ich stosowanie należy unikać. Ponadto, inhibitory pompy protonowej (esomeprazol) zmniejszają biodostępność pazopanibu o około 40%, co wymaga odpowiedniego odstępu czasowego między podaniem leków. Pazopanib hamuje również enzymy CYP (m.in. CYP3A4, CYP2D6) i transportery (OATP1B1), co wpływa na farmakokinetykę innych leków, np. zwiększając AUC midazolamu o 30% oraz AUC i Cₘₐₓ paklitakselu o 26% i 31%. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z symwastatyną, która zwiększa ryzyko hepatotoksyczności (AlAT >3× GGN u 27% pacjentów vs 14% bez statyn).
Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania pazopanibu z silnymi inhibitorami CYP3A4, P-gp i BCRP oraz lekami podnoszącymi pH soku żołądkowego, a w przypadku konieczności stosowania inhibitorów pompy protonowej – podawanie pazopanibu na czczo, wieczorem. Pokarmy bogate w tłuszcze podwajają ekspozycję na lek (2× wzrost AUC i Cₘₐₓ), dlatego pazopanib należy podawać co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku. W przypadku jednoczesnego stosowania z innymi substratami CYP i transporterów, konieczne jest monitorowanie działań niepożądanych i rozważenie modyfikacji dawek. Ze względu na potencjalne ryzyko hepatotoksyczności i nasilenie działań niepożądanych, zaleca się ostrożność przy spożywaniu alkoholu podczas terapii pazopanibem, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub podwyższonymi transaminazami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Pazopanib Pharmascience 400 mg
aktywność AlAT, antagonista receptora H2, atazanawir, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cetuksymab, dekstrometorfan, esomeprazol, fluwastatyna, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, irynotekan, itrakonazol, izoenzym CYP1A2, izoenzym CYP2C8, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lapatynib, midazolam, P-glikoproteina, paklitaksel, polimorfizm UGT1A1, polipeptyd transportujący aniony organiczne, prawastatyna, rozuwastatyna, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, symwastatyna, transferaza urydyno-difosforano-glukuronozylowa, warfaryna -
Profil bezpieczeństwa leku
Pazopanib jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz potencjalne ryzyko dla dziecka, co wymaga przerwania karmienia podczas terapii. W przypadku prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn zaleca się ostrożność, zwłaszcza przy wystąpieniu objawów takich jak zawroty głowy, zmęczenie czy osłabienie. Brak jest danych dotyczących interakcji pazopanibu z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka. U pacjentów starszych nie zaobserwowano istotnych różnic w bezpieczeństwie i skuteczności, jednak ze względu na możliwą zwiększoną wrażliwość zaleca się zachowanie ostrożności.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, nie jest wymagane dostosowanie dawki przy klirensie kreatyniny >30 ml/min, natomiast przy niższych wartościach brak jest doświadczenia klinicznego, co wymaga ostrożności. U chorych z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest monitorowanie parametrów oraz dostosowanie dawki, natomiast stosowanie pazopanibu w ciężkich zaburzeniach wątroby jest niezalecane. Podsumowując, terapia pazopanibem wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści, szczególnie w grupach pacjentów z zaburzeniami czynności narządów oraz u kobiet karmiących.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Pazopanib Pharmascience 400 mg
-
Przeciwwskazania
Stosowanie pazopanibu w dawkach 200 mg lub 400 mg jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną (chlorowodorek pazopanibu) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na inhibitory kinazy tyrozynowej lub substancje o podobnej strukturze chemicznej. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, pokrzywka, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu, zawroty głowy czy spadek ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia tych objawów należy przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne.
Produkt leczniczy Pazopanib Pharmascience występuje w dwóch postaciach: tabletki powlekane 200 mg (różowe, 14,3 mm x 5,7 mm) oraz 400 mg (białe, 18,0 mm x 7,1 mm), co wymaga dokładnego poinformowania pacjenta w celu uniknięcia pomyłek dawkowania. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka u pacjentów z wywiadem alergicznym, zwłaszcza po niepożądanych reakcjach na inne inhibitory kinaz tyrozynowych. W przypadku wątpliwości co do ryzyka nadwrażliwości zaleca się rozważenie alternatywnych metod leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Pazopanib Pharmascience 400 mg
chlorowodorek pazopanibu, duszność, dyspnea, hipotensja, inhibitor kinazy tyrozynowej, nadwrażliwość, obrzęk gardła, obrzęk twarzy, omdlenie, pazopanib, Pazopanib Pharmascience, pokrzywka, przedawkowanie, reakcja nadwrażliwości, świąd, tabletka powlekana, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zawroty głowy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie pazopanibu, szczególnie przy dawkach sięgających 1000 mg/dobę i 2000 mg/dobę, wiąże się z występowaniem poważnych objawów toksyczności, takich jak nadciśnienie tętnicze 3. stopnia (występujące u 1 na 3 pacjentów przy dawce 1000 mg/dobę) oraz zmęczenie 3. stopnia ograniczające dawkę (obserwowane u 1 na 3 pacjentów przy dawce 2000 mg/dobę). Wrażliwość na lek jest indywidualna i zależy od stanu klinicznego oraz współistniejących schorzeń, co wymaga uważnej oceny każdego przypadku. Brak specyficznej odtrutki dla pazopanibu podkreśla konieczność stosowania leczenia objawowego i monitorowania parametrów życiowych pacjenta.
Postępowanie w przypadku przedawkowania powinno obejmować intensywną obserwację przez co najmniej 24 godziny, monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz funkcji wątroby i nerek. Leczenie objawowe polega na stosowaniu leków hipotensyjnych w przypadku nadciśnienia oraz zapewnieniu odpowiedniego nawodnienia i odpoczynku przy zmęczeniu. Choć rozważana jest hemodializa, brak jest danych potwierdzających jej skuteczność w eliminacji pazopanibu. Wczesne rozpoznanie objawów toksyczności i szybka interwencja medyczna są kluczowe dla poprawy rokowania pacjenta po przedawkowaniu tego leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Pazopanib Pharmascience 400 mg
dawka terapeutyczna, funkcja wątroby i nerek, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie objawowe, lek hipotensyjny, monitorowanie funkcji życiowych, nadciśnienie 3 stopnia, nadciśnienie tętnicze, odtrutka, parametry laboratoryjne, profil toksyczności, przedawkowanie pazopanibu, toksyczność, toksyczność ograniczająca dawkę, zmęczenie 3 stopnia -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne pazopanibu przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt wykazały, że lek wpływa na wiele tkanek, w tym kości, zęby, narządy rozrodcze, nerki i trzustkę, głównie poprzez hamowanie VEGFR i zakłócanie szlaków sygnalizacji VEGF. Zmiany te pojawiały się przy stężeniach w osoczu niższych niż te osiągane klinicznie. U młodych osobników zaobserwowano szczególną wrażliwość na działanie leku, z efektami takimi jak zahamowanie wzrostu, łamliwość kości i nieprawidłowy rozwój narządów przy ekspozycji stanowiącej 0,1-0,2 klinicznej ekspozycji dorosłych. Działania embriotoksyczne i teratogenne występowały przy dawkach powodujących ekspozycję ponad 300 razy mniejszą niż u ludzi, obejmując zmniejszenie płodności, zwiększone straty przed- i poimplantacyjne oraz wady rozwojowe układu krążenia.
Badania genotoksyczności pazopanibu nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, choć syntetyczny produkt pośredni stosowany w syntezie wykazał genotoksyczność w testach na komórkach chłoniaka myszy i mikrojądrowych in vivo. Dwuletnie badania rakotwórczości u gryzoni ujawniły zwiększenie liczby gruczolaków wątroby u myszy oraz gruczolakoraków dwunastnicy u szczurów, jednak mechanizm tych zmian sugeruje brak istotnego ryzyka nowotworowego u pacjentów. Warto podkreślić, że zmiany proliferacyjne w wątrobie myszy pojawiły się przy dawkach skutkujących 2,5-krotnie większą ekspozycją (AUC) niż u ludzi, a toksyczność u młodych zwierząt występowała przy ekspozycji stanowiącej zaledwie 0,1 klinicznej ekspozycji dorosłych pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pazopanib Pharmascience 400 mg
aberracja chromosomalna, ciałka żółte, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja leku, genotoksyczność, gruczolak, gruczolak wątroby, gruczolakorak dwunastnicy, łamliwość kości, ogniska eozynofilii, patogeneza, pazopanib, proliferacja wątroby, rakotwórczość, receptor VEGFR, resorpcja zarodków, ruchliwość plemników, straty przedimplantacyjne, szlak sygnalizacji VEGF, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, wady układu krążenia, wartość AUC, zahamowanie wzrostu, zanik jajników -
Skład i postać leku
Pazopanib Pharmascience jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg i 400 mg substancji czynnej w formie chlorowodorku pazopanibu. Tabletki różnią się nie tylko dawką, ale także wyglądem i składem otoczki, co wpływa na ich rozpoznawalność i właściwości farmakokinetyczne. Tabletka 200 mg ma różowy kolor dzięki obecności tlenku żelaza (E 172) i wymiary 14,3 mm × 5,7 mm, natomiast tabletka 400 mg jest biała, większa (18,0 mm × 7,1 mm) i nie zawiera tego barwnika. Obie formy zawierają podobne substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, powidon, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 400 oraz polisorbat 80.
Produkt charakteryzuje się stabilnością i okresem ważności wynoszącym 3 lata od daty produkcji, bez konieczności stosowania specjalnych warunków przechowywania – może być przechowywany w temperaturze pokojowej. Pazopanib Pharmascience jest dostępny w różnych formach opakowań, w tym butelkach HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi oraz blistrach perforowanych i standardowych, co umożliwia dostosowanie do potrzeb klinicznych i preferencji pacjentów. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących usuwania niewykorzystanego leku, co ułatwia jego stosowanie i gospodarkę odpadami w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Pazopanib Pharmascience 400 mg
blister foliowy, blister perforowany jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, pazopanib, pazopanib chlorowodorek, polisorbat, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, warunki przechowywania leku, właściwości farmakokinetyczne -
Specjalne ostrzeżenia
Pazopanib, inhibitor kinazy tyrozynowej, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka to 800 mg/dobę, natomiast u umiarkowanych zaburzeń – 200 mg/dobę; stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (bilirubina > 3 x GGN) jest przeciwwskazane. Monitorowanie czynności wątroby powinno odbywać się przed leczeniem, w 3., 5., 7., 9. tygodniu, a następnie okresowo. W przypadku wzrostu aminotransferaz 3-8 x GGN kontynuować terapię z cotygodniowym nadzorem, przy wzroście > 8 x GGN przerwać leczenie do normalizacji, a następnie ewentualnie wznowić w dawce 400 mg/dobę. Wzrost aminotransferaz > 3 x GGN z bilirubiną > 2 x GGN wymaga trwałego odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 60. roku życia oraz nosicieli allelu HLA-B*57:01. Ponadto, pazopanib może indukować nadciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe ≥ 150 mm Hg lub rozkurczowe ≥ 100 mm Hg), które pojawia się najczęściej w pierwszych 18 tygodniach terapii i wymaga szybkiego leczenia hipotensyjnego oraz monitorowania ciśnienia co najmniej raz w tygodniu po rozpoczęciu leczenia. W przypadku przełomu nadciśnieniowego lub opornego nadciśnienia konieczne jest przerwanie terapii.
Inne istotne działania niepożądane obejmują zespół PRES/RPLS, śródmiąższową chorobę płuc, zaburzenia czynności serca (w tym zmniejszenie LVEF, zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, wydłużenie QT), incydenty zakrzepowo-zatorowe oraz krwotoki, które mogą być śmiertelne. U pacjentów z ryzykiem sercowo-naczyniowym, w tym z nadciśnieniem, wcześniejszymi incydentami zakrzepowymi lub chorobami serca, należy rozważyć korzyści i ryzyko terapii. Zaleca się monitorowanie EKG i elektrolitów (Ca, Mg, K). Pazopanib może powodować także niedoczynność tarczycy, białkomocz, zespół rozpadu guza oraz odmy opłucnowe. Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi należy przerwać leczenie co najmniej 7 dni wcześniej ze względu na ryzyko zaburzeń gojenia ran. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2 lat oraz wymaga stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów lub induktorów CYP3A4, P-gp i BCRP oraz soku grejpfrutowego ze względu na ryzyko zmiany ekspozycji na lek. Współistniejące stosowanie ketokonazolu może prowadzić do hiperglikemii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Pazopanib Pharmascience
AlAT, allel HLA-B*5701, aminotransferazy, białkomocz, bilirubina, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hiperurykemia, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor UGT1A1, krwioplucie, krwotok do mózgu, mięsak tkanek miękkich, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, rozwarstwienie tętnicy, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół Gilberta, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza -
Właściwości farmakokinetyczne
Pazopanib, podawany doustnie w dawce 800 mg u pacjentów z guzami litymi, osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmₐₓ) około 19 ± 13 μg/ml po medianie 3,5 godziny, z AUC₀₋∞ wynoszącym około 650 ± 500 μg·h/ml. Codzienne podawanie powoduje wzrost ekspozycji (AUC₀₋T) od 1,23 do 4-krotności. Biodostępność leku istotnie wzrasta przy podaniu z pokarmem, zwłaszcza tłustym, co podwaja AUC i Cmₐₓ; dlatego zaleca się podawanie pazopanibu co najmniej godzinę przed lub dwie godziny po posiłku. Rozkruszenie tabletki 400 mg zwiększa AUC₍₀₋₇₂₎ o 46% i Cmₐₓ dwukrotnie, skracając czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmₐₓ) o około 2 godziny. Lek wiąże się z białkami osocza w ponad 99%, jest substratem P-gp i BCRP, a metabolizowany głównie przez CYP3A4, z metabolitami odpowiadającymi za 6% ekspozycji, z których jeden wykazuje aktywność porównywalną do leku. Eliminacja jest powolna, z okresem półtrwania około 30,9 godziny, głównie przez kał, z mniej niż 4% wydalanym z moczem.
Farmakokinetyka pazopanibu ulega znacznym zmianom w zależności od funkcji wątroby: u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami parametry są zbliżone do osób z prawidłową czynnością wątroby przy dawce 800 mg/dobę. W umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby zalecana dawka to 200 mg/dobę, przy czym Cmₐₓ i AUC₍₀₋₂₄₎ stanowią odpowiednio około 44% i 39% wartości u pacjentów z prawidłową funkcją wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ekspozycja jest znacznie obniżona (Cmₐₓ 18%, AUC 15% wartości referencyjnych), co wyklucza stosowanie leku w tej grupie. Zaburzenia czynności nerek (CLCR > 30 ml/min) nie wymagają modyfikacji dawkowania. W populacji pediatrycznej, po podaniu 225 mg/m², farmakokinetyka jest porównywalna do dorosłych przy dawce 800 mg, bez istotnych różnic w klirensie po uwzględnieniu powierzchni ciała.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Pazopanib Pharmascience 400 mg
aminotransferaza alaninowa, białko oporności raka piersi, bilirubina, bilirubina całkowita, biodostępność leku, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, guz lity, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, lek przeciwnowotworowy, maksymalna tolerowana dawka, okres półtrwania leku, P-glikoproteina, parametr farmakokinetyczny, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Pazopanib (Pazopanib Pharmascience) w dawkach 200 mg i 400 mg, zgodnie z dostępnymi danymi klinicznymi oraz charakterystyką produktu leczniczego, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Farmakodynamiczny profil leku nie wskazuje na działanie ośrodkowe, które mogłoby zaburzać funkcje poznawcze i motoryczne niezbędne do bezpiecznego kierowania pojazdami. Mimo to, lekarz powinien uwzględnić indywidualny stan kliniczny pacjenta oraz potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, zmęczenie i osłabienie, które mogą negatywnie wpływać na sprawność psychomotoryczną i bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz poinformował pacjenta o minimalnym wpływie pazopanibu na zdolności psychomotoryczne, jednocześnie zwracając uwagę na możliwość wystąpienia objawów niepożądanych wpływających na bezpieczeństwo jazdy. Zaleca się monitorowanie reakcji pacjenta na lek, szczególnie na początku terapii, oraz instruowanie o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia zawrotów głowy, zmęczenia lub osłabienia. Decyzje dotyczące zdolności do prowadzenia pojazdów powinny być zindywidualizowane, uwzględniając ogólny stan zdrowia, dawkę leku, interakcje farmakologiczne oraz specyfikę potrzeb pacjenta, co pozwala na optymalizację bezpieczeństwa i jakości życia chorego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pazopanib Pharmascience 400 mg
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, działania niepożądane, działanie ośrodkowe, funkcje poznawcze i motoryczne, interakcje lekowe, osłabienie, pazopanib, profil farmakodynamiczny, schorzenia współistniejące, sprawność psychomotoryczna, stan kliniczny, tabletki powlekane, właściwości farmakologiczne, zawroty głowy, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Pazopanib Pharmascience to lek przeciwnowotworowy dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 200 mg (różowe, kapsułkowate) oraz 400 mg (białe, kapsułkowate), stosowany u dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz wybranymi podtypami zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich (STS). W RCC lek jest wskazany zarówno w terapii pierwszego rzutu u pacjentów bez wcześniejszego leczenia systemowego, jak i w leczeniu drugiej linii u pacjentów po terapii cytokinami (np. interferon alfa, interleukina-2) z progresją choroby. W przypadku STS, pazopanib jest stosowany u pacjentów z progresją choroby po wcześniejszej chemioterapii w chorobie rozsianej lub po progresji w ciągu 12 miesięcy od zakończenia leczenia neoadjuwantowego bądź adjuwantowego.
Skuteczność i bezpieczeństwo pazopanibu w leczeniu mięsaków tkanek miękkich zostały potwierdzone jedynie w określonych podtypach histologicznych, co wymaga potwierdzenia diagnozy przed rozpoczęciem terapii. Decyzja o zastosowaniu pazopanibu powinna być poprzedzona szczegółową oceną stanu klinicznego pacjenta, historii leczenia oraz kwalifikacją do odpowiedniego wskazania terapeutycznego. Leczenie powinno być prowadzone przez specjalistów onkologów z doświadczeniem w terapii zaawansowanego RCC i mięsaków tkanek miękkich, aby zapewnić optymalne efekty terapeutyczne i monitorowanie bezpieczeństwa stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Pazopanib Pharmascience 400 mg
chemioterapia, choroba rozsiana, cytokiny, działanie przeciwnowotworowe, interferon alfa, interleukina-2, leczenie adjuwantowe, leczenie drugiej linii, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, mięsak tkanek miękkich, pazopanib, podtyp histologiczny STS, progresja choroby, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, terapia przeciwnowotworowa