martwicze zapalenie trzustki
Martwicze zapalenie trzustki to ciężka postać ostrego zapalenia trzustki (OZT), charakteryzująca się obecnością martwicy miąższu trzustki i/lub tkanek okołotrzustkowych. Jest to stan zagrażający życiu, który cechuje się wysoką śmiertelnością sięgającą 15-30%.
W patofizjologii martwiczego zapalenia trzustki kluczową rolę odgrywa przedwczesna aktywacja enzymów trzustkowych wewnątrz gruczołu, która prowadzi do autotrawienia tkanki, uszkodzenia naczyń krwionośnych, martwicy i lokalnego stanu zapalnego. Proces ten często rozprzestrzenia się na tkanki okołotrzustkowe i może prowadzić do wtórnego zakażenia martwicy, co znacząco pogarsza rokowanie.
Diagnostyka martwiczego zapalenia trzustki opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim tomografii komputerowej z kontrastem (CT), która pozwala ocenić zasięg i stopień martwicy. Uzupełnieniem jest rezonans magnetyczny (MRI) oraz badania laboratoryjne oceniające nasilenie stanu zapalnego i niewydolność narządową.
Leczenie martwiczego zapalenia trzustki ma charakter wielokierunkowy i obejmuje intensywną terapię, płynoterapię, leczenie przeciwbólowe oraz odpowiednie żywienie (najczęściej dojelitowe). W przypadku zakażonej martwicy konieczna jest interwencja zabiegowa – preferowane są techniki małoinwazyjne (drenaż przezskórny, endoskopowy, małoinwazyjna nekrozektomia), a klasyczna operacja otwarta zarezerwowana jest dla przypadków opornych na leczenie mniej inwazyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sigletic
Produkt leczniczy Sigletic, zawierający sytagliptynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek oraz wykluczyć inne potencjalne przyczyny, a po potwierdzeniu diagnozy nie rozpoczynać ponownie terapii sytagliptyną. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki ze względu na zwiększone ryzyko nawrotu. Ryzyko hipoglikemii jest zależne od schematu terapeutycznego: w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metformina, agoniści PPARγ) częstość hipoglikemii jest porównywalna z placebo, natomiast w terapii łączonej z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika ryzyko hipoglikemii wzrasta, co wymaga rozważenia redukcji dawek tych leków.
agonista PPARγ, anafilaksja, ból brzucha, choroba pęcherzowa skóry, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, funkcja nerek, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Polpharma
Sitagliptin Polpharma jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie tego inhibitora DPP-4 wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia należy natychmiast odstawić lek. U pacjentów z GFR < 45 ml/min lub schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) konieczne jest zmniejszenie dawki, aby uniknąć kumulacji leku. Hipoglikemia jest rzadko obserwowana w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą), natomiast występuje częściej przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, autoimmunologiczna choroba skóry, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, GFR, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Sandoz
Produkt leczniczy Sitagliptin Sandoz, inhibitor DPP-4, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek, wykluczyć inne potencjalne przyczyny oraz nie włączać ponownie sytagliptyny po potwierdzeniu rozpoznania. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ponadto, ryzyko hipoglikemii jest zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu sytagliptyny z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek. W monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą, agonistami PPAR) częstość hipoglikemii jest porównywalna do placebo.
agonista receptora PPAR, anafilaksja, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, dializa otrzewnowa, inhibitor DPP-4, insulina, martwicze zapalenie trzustki, metformina, monoterapia, obniżony GFR, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, silny ból brzucha, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy (50 mg + 1000 mg) wykazuje profil bezpieczeństwa wynikający z farmakologii obu składników. Nie przeprowadzono badań klinicznych dla tej kombinacji w formie tabletek, jednak potwierdzono biorównoważność z jednoczesnym podawaniem sytagliptyny i metforminy osobno. Najistotniejsze działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, a także zwiększone ryzyko hipoglikemii, szczególnie przy współstosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika (13,8%) lub insuliną (10,9%). Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania, m.in. trombocytopenia (rzadko), hipoglikemia i niedobór witaminy B12 (często), nudności, wymioty i biegunka (często lub niezbyt często), a także poważne reakcje skórne o nieznanej częstości. W badaniu TECOS u 7332 pacjentów stosujących sytagliptynę (100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy eGFR 30-50 ml/min/1,73 m²) częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna z placebo, z hipoglikemią ciężką odpowiednio 2,7% vs. 2,5% u pacjentów stosujących insulinę/sulfonylomocznik oraz 1,0% vs. 0,7% u pozostałych. Zapalenie trzustki występowało u 0,3% leczonych sytagliptyną i 0,2% placebo.
artropatia, badanie TECOS, cukrzyca typu 2, działanie niepożądane, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Reddy 25 mg
Profil bezpieczeństwa sytagliptyny (Sitagliptin Reddy) opiera się na danych z badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Najważniejsze działania niepożądane obejmują ostre i martwicze zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), oraz hipoglikemię, szczególnie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7–13,8%) i insuliną (9,6%). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma zdarzeniami o częstości nieznanej. Inne często obserwowane zaburzenia to zakażenia górnych dróg oddechowych oraz zapalenie błony śluzowej nosogardła (≥5%). W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną (100 mg/d lub 50 mg/d przy eGFR 30–50 ml/min/1,73 m²), częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna do placebo, z hipoglikemią ciężką u 2,7% pacjentów stosujących insulinę/sulfonylomoczniki i 1,0% u pozostałych.
artropatia, badanie TECOS, choroba złuszczająca skóry, EGFR, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ansifora Duo
Ansifora Duo, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę 1000 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia należy natychmiast odstawić lek. Metformina może powodować rzadką, ale ciężką kwasicę mleczanową, szczególnie przy GFR < 30 ml/min, ostrym pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia, oddechowego, posocznicy, odwodnieniu czy współistniejących czynnikach ryzyka (np. nadmierne spożycie alkoholu, niewydolność wątroby). Charakterystyczne objawy kwasicy mleczanowej to duszność kwasicza, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia, hipotermia i potencjalna śpiączka, a w badaniach laboratoryjnych obserwuje się pH krwi < 7,35, stężenie mleczanów > 5 mmol/l, zwiększoną lukę anionową oraz stosunek mleczanów do pirogronianów.
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, sytagliptyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny, inhibitora DPP-4, wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które może mieć przebieg martwiczy lub krwotoczny i prowadzić do zgonu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek oraz inne potencjalnie podejrzane produkty i nie wznawiać terapii po potwierdzeniu rozpoznania. Metformina niesie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie przy GFR < 30 mL/min, ostrym pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia i oddechowego, posocznicy oraz odwodnieniu. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, osłabienie i hipotermię, a w badaniach laboratoryjnych obserwuje się pH < 7,35 oraz stężenie mleczanów > 5 mmol/l. Przed i w trakcie leczenia konieczne jest monitorowanie GFR, a lek należy odstawić w stanach mogących pogorszyć czynność nerek.
anafilaksja, astenia, ból brzucha, cukrzyca typu 1, duszność kwasicza, elektrolity w surowicy, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, ketony w surowicy, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pH krwi, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, stężenie glukozy, stężenie mleczanów, sytagliptyna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Sandoz 100 mg
Profil bezpieczeństwa sytagliptyny, oceniany zarówno w badaniach klinicznych, jak i po wprowadzeniu do obrotu, wskazuje na istotne ryzyko działań niepożądanych, w tym ciężkich, takich jak zapalenie trzustki (częstość nieznana, w badaniu TECOS 0,3%) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Hipoglikemia występuje często, szczególnie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliną (9,6%), a w badaniu TECOS ciężka hipoglikemia pojawiła się u 2,7% pacjentów leczonych sytagliptyną. Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy (często), zawroty głowy (niezbyt często), małopłytkowość (rzadko), śródmiąższową chorobę płuc, zaburzenia czynności nerek oraz reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i pemfigoid pęcherzowy (częstość nieznana). W badaniach pediatrycznych profil działań niepożądanych był zbliżony do obserwowanego u dorosłych.
artropatia, badanie TECOS, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulina, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, morfologia krwi, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – PHINGROUM
Podczas stosowania leku PHINGROUM, zawierającego sytagliptynę – inhibitor DPP-4, kluczowe jest unikanie terapii u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w przebiegu kwasicy ketonowej. Istotnym zagrożeniem jest ryzyko ostrego zapalenia trzustki, które może manifestować się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić PHINGROUM oraz inne potencjalnie ryzykowne leki, a następnie przeprowadzić diagnostykę potwierdzającą lub wykluczającą zapalenie. W razie potwierdzenia diagnozy terapia PHINGROUM nie powinna być kontynuowana ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki, które mogą prowadzić do zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki, wymagających intensywnego monitorowania klinicznego i biochemicznego.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 1, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, insulinoterapia, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, ostre zapalenie trzustki, parametry biochemiczne, pochodna sulfonylomocznika, silny ból brzucha, sytagliptyna, terapia skojarzona, zapalenie trzustki w wywiadzie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sigletic
Produkt leczniczy Sigletic, zawierający sytagliptynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie tego inhibitora DPP-4 wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które może manifestować się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić Sigletic oraz inne potencjalnie podejrzane leki i przeprowadzić odpowiednią diagnostykę. Po potwierdzeniu rozpoznania nie należy ponownie rozpoczynać terapii sytagliptyną. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ponadto, ryzyko hipoglikemii jest zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga indywidualnej modyfikacji dawek tych leków. Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z GFR <45 ml/min oraz u osób z końcową niewydolnością nerek (ESRD) konieczna jest modyfikacja dawkowania w celu uniknięcia kumulacji leku.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, GFR, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, krwotoczne zapalenie trzustki, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jansitin
Produkt leczniczy Jansitin (sytagliptyna) nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w terapii kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek i przeprowadzić diagnostykę potwierdzającą rozpoznanie; ponowne włączenie sytagliptyny jest przeciwwskazane. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki, monitorując parametry biochemiczne. Ryzyko hipoglikemii podczas monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą czy agonistą receptora PPARγ jest porównywalne z placebo, natomiast zwiększa się przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga odpowiedniej korekty dawek i monitorowania glikemii.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ból brzucha, brak laktazy, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, martwicze zapalenie trzustki, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adimuplan
Adimuplan (sytagliptyna) jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które może manifestować się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek oraz inne potencjalnie podejrzane produkty lecznicze i przeprowadzić odpowiednią diagnostykę. Potwierdzone ostre zapalenie trzustki stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do ponownego stosowania sytagliptyny. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ponadto, sytagliptyna zwiększa ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w terapii skojarzonej z insuliną lub sulfonylomocznikami, co wymaga indywidualnej modyfikacji dawkowania tych leków.
Adimuplan, agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sulfonylomocznik, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maysiglu
Maysiglu, zawierający sytagliptynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia należy natychmiast odstawić Maysiglu oraz inne potencjalnie podejrzane leki. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Hipoglikemia występuje częściej przy jednoczesnym stosowaniu sytagliptyny z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki tych leków. U pacjentów z GFR <45 ml/min oraz u osób z ESRD na dializie konieczna jest modyfikacja dawkowania, aby uniknąć nadmiernego stężenia leku w osoczu.
anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Grindeks 50 mg
Sytagliptyna, inhibitor DPP-4 stosowany w terapii cukrzycy typu 2, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno często występujące objawy, jak i rzadkie, ale poważne powikłania. Do najważniejszych należą zapalenie trzustki (w tym postaci martwicze i krwotoczne), reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz hipoglikemia, szczególnie nasilona przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliny (9,6%). Inne często obserwowane działania to bóle głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, zaparcia, świąd skóry oraz obrzęk naczynioruchowy. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną (dawka 100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy eGFR 30-50 ml/min/1,73 m²), częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna do placebo, z niewielkim wzrostem ryzyka ciężkiej hipoglikemii (2,7% vs. 2,5%) u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomoczniki.
artropatia, badanie TECOS, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, farmakoterapia diabetologiczna, hipoglikemia, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, insulina, lek hipoglikemizujący, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin +pharma
Produkt leczniczy Sitagliptin +pharma jest wskazany wyłącznie do leczenia cukrzycy typu 2 i nie powinien być stosowany u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w przypadku kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki lek należy natychmiast odstawić. U pacjentów z GFR <45 ml/min oraz u osób ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) wymagających dializ konieczne jest zmniejszenie dawki, aby uniknąć kumulacji leku. Ryzyko hipoglikemii jest niskie podczas monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą/agonistą PPAR γ, natomiast wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga dostosowania dawek tych leków.
agonista receptora PPAR-γ, anafilaksja, autoimmunologiczna choroba skóry, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, GFR, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metformax SR Combi
Metformax SR Combi, zawierający sytagliptynę i metforminę chlorowodorek w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i diagnostyki. Metformina niesie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie przy GFR < 30 ml/min, ostrym pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia i oddechowego, odwodnieniu, nadmiernym spożyciu alkoholu czy niewydolności wątroby. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia, hipotermię i śpiączkę; w badaniach laboratoryjnych obserwuje się pH krwi < 7,35 oraz stężenie mleczanów > 5 mmol/l. Regularne monitorowanie GFR jest kluczowe, a lek należy odstawić w stanach pogarszających czynność nerek.
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, duszność kwasicza, GFR, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, martwicze zapalenie trzustki, Metformax SR Combi, metformina, nefropatia kontrastowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Polpharma
Sitagliptin Polpharma, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest inhibitorem DPP-4 stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, z wyraźnym przeciwwskazaniem do stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz kwasicą ketonową. Istotnym ryzykiem związanym z terapią jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, w tym rzadkich, ale ciężkich postaci martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki, które mogą prowadzić do zgonu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek i nie wznawiać terapii po potwierdzeniu rozpoznania. U pacjentów z historią zapalenia trzustki zaleca się szczególną ostrożność. Ryzyko hipoglikemii jest niskie przy monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metformina, agoniści PPARγ), natomiast wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji dawek tych leków.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Reddy
Sytagliptyna, inhibitor DPP-4, jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i diagnostyki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Hipoglikemia jest rzadko obserwowana w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii, natomiast ryzyko to wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek. U pacjentów z GFR < 45 ml/min oraz u osób z ESRD na dializie konieczna jest modyfikacja dawkowania sytagliptyny, aby uniknąć kumulacji leku.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ból brzucha, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, farmakoterapia cukrzycy, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Ostre zapalenie trzustki – Etiologia i przyczyny
Ostre zapalenie trzustki (OZT) jest nagle rozwijającą się chorobą zapalną trzustki, stanowiącą główną przyczynę hospitalizacji z powodu schorzeń układu pokarmowego. Najczęstszymi etiologiami są kamica żółciowa (40-70% przypadków), nadużywanie alkoholu (25-35%) oraz hipertriglicerydemia, która klinicznie manifestuje się zwykle przy poziomie triglicerydów >1000 mg/dL. Kamica żółciowa wywołuje OZT poprzez niedrożność przewodu żółciowo-trzustkowego, prowadzącą do refluksu żółci i aktywacji enzymów trzustkowych, natomiast alkohol indukuje wewnątrzkomórkową akumulację i przedwczesną aktywację enzymów trawiennych. Hipertriglicerydemia jest istotnym czynnikiem ryzyka, szczególnie przy stężeniach triglicerydów >500 mg/dL. Inne rzadsze przyczyny obejmują polekowe zapalenie trzustki, powikłania po ERCP, urazy jamy brzusznej, infekcje wirusowe i bakteryjne, hiperkalcemię, czynniki genetyczne (mutacje PRSS1, CFTR, SPINK-1) oraz autoimmunologiczne zapalenie trzustki. Etiologia wpływa na przebieg choroby – hipertriglicerydemia wiąże się z wyższą śmiertelnością i cięższym przebiegiem, alkohol z częstszym występowaniem martwiczego zapalenia, a kamica z łagodniejszymi formami OZT.
autoimmunologiczne zapalenie trzustki, brodawka Vatera, cholecystektomia, choroba dróg żółciowych, dziedziczne zapalenie trzustki, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, hipertriglicerydemia, idiopatyczne zapalenie trzustki, kamica żółciowa, martwicze zapalenie trzustki, mutacje genetyczne, nadużywanie alkoholu, ostre zapalenie trzustki, polekowe zapalenie trzustki, przewlekłe zapalenie trzustki, refluks żółci, torbiel rzekoma trzustki, trzustka dwudzielna, trzustka pierścieniowata, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fordiab
Produkt leczniczy Fordiab, zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę chlorowodorek, jest wskazany wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2 i przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić Fordiab i inne potencjalnie podejrzane leki. Metformina niesie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie przy GFR < 30 ml/min, ostrym pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia, oddechowego, posocznicy, odwodnieniu czy stosowaniu leków nefrotoksycznych (NLPZ, leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe). Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, a w badaniach laboratoryjnych obserwuje się pH < 7,35 i stężenie mleczanów > 5 mmol/l. Fordiab należy przerwać przed zabiegami chirurgicznymi i badaniami z użyciem jodowych środków kontrastowych, a leczenie można wznowić po 48 godzinach i potwierdzeniu stabilnej czynności nerek.
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, dysfagia, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedobór witaminy B12, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, reakcja nadwrażliwości, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Polpharma 25 mg
Sitagliptin Polpharma, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, jest lekiem przeciwcukrzycowym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. W trakcie badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu zidentyfikowano szereg działań niepożądanych, w tym ciężkie, takie jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) oraz insuliną (9,6%). Inne działania niepożądane obejmują m.in. trombocytopenię (rzadko), ból głowy (często), śródmiąższową chorobę płuc (częstość nieznana), zaparcia (niezbyt często), wysypkę i obrzęk naczynioruchowy (częstość nieznana). W terapii skojarzonej obserwuje się zwiększoną częstość występowania hipoglikemii, grypy, nudności, wzdęć, zaparć, obrzęków obwodowych oraz innych objawów, zależnie od stosowanych leków towarzyszących (metformina, pioglitazon, insulina). U dzieci i młodzieży (10-17 lat) profil działań niepożądanych jest porównywalny do dorosłych, bez specyficznych zagrożeń.
artropatia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, biegunka, ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, cukrzyca typu 2, działanie niepożądane, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, monoterapia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adimuplan
Lek Adimuplan zawierający sytagliptynę jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek i przeprowadzić diagnostykę różnicową. Nie należy ponownie rozpoczynać terapii u pacjentów z potwierdzonym ostrym zapaleniem trzustki. Hipoglikemia jest rzadko obserwowana podczas monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą, agonistą receptora PPARγ), natomiast wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub sulfonylomocznika. Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z GFR < 45 ml/min konieczne jest zmniejszenie dawki, a u pacjentów z ESRD wymagających dializ również zaleca się redukcję dawki.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, choroba złuszczająca skóry, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, martwicze zapalenie trzustki, monoterapia sytagliptyną, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, sulfonylomocznik, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks zawiera sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę chlorowodorek (850 mg lub 1000 mg). Pomimo braku specyficznych badań klinicznych dla tej kombinacji w formie tabletek powlekanych, wykazano biorównoważność obu substancji czynnych. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych poszczególnych składników oraz ich kombinacji. Najpoważniejsze działania niepożądane to zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Hipoglikemia występuje częściej przy terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (13,8%) oraz insuliną (10,9%). Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA i częstości występowania, obejmując m.in. trombocytopenię (rzadko), reakcje anafilaktyczne (częstość nieznana), senność (niezbyt często), ból głowy i zawroty głowy (często), nudności, wzdęcia i utratę apetytu (często), a także ostre i martwicze zapalenie trzustki (częstość nieznana). Długotrwałe stosowanie metforminy może prowadzić do niedoboru witaminy B12 i niedokrwistości megaloblastycznej (bardzo rzadko).
badanie TECOS, biegunka, ból brzucha, ból kończyny, ciężka hipoglikemia, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina chlorowodorek, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symgliptin 25 mg
Sitagliptyna (Symgliptin) dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najważniejsze z nich to hipoglikemia, szczególnie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7–13,8%) oraz insuliną (9,6%), oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i zapalenie trzustki (częstość nieznana, ale potencjalnie zagrażająca życiu). Inne zgłaszane działania obejmują bóle głowy (często), zawroty głowy (niezbyt często), zaparcia (niezbyt często), świąd skóry, obrzęk naczynioruchowy, wysypkę, pokrzywkę, a także poważne zmiany skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sitagliptyną, częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna z placebo, a zapalenie trzustki występowało u 0,3% pacjentów (vs. 0,2% placebo).
artropatia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulina, leczenie skojarzone, martwicze zapalenie trzustki, metformina, monoterapia, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, sitagliptyna, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adimuplan 25 mg
Lek Adimuplan (sytagliptyna) stosowany w terapii cukrzycy typu 2 wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi obejmującymi m.in. hipoglikemię (częstość 4,7–13,8% przy jednoczesnym stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika oraz 9,6% z insuliną), zapalenie trzustki (częstość nieznana) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z częstością występowania od rzadkich (np. małopłytkowość) do często występujących (np. ból głowy, hipoglikemia). Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i pemfigoid pęcherzowy, oraz na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną (dawka 100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy eGFR 30–50 ml/min/1,73 m²), częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna z placebo, a ryzyko zapalenia trzustki wynosiło 0,3% vs. 0,2% w grupie kontrolnej.
artropatia, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulina, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, świąd, sytagliptyna, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sademlip
Produkt leczniczy Sademlip, zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek. Metformina niesie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie przy GFR <30 ml/min, ostrym pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia, oddechowego, posocznicy, odwodnieniu czy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych (NLPZ, leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe). Objawy kwasicy mleczanowej to m.in. duszność kwasicza, ból brzucha, skurcze mięśni, a w badaniach laboratoryjnych obserwuje się pH <7,35 oraz stężenie mleczanów >5 mmol/l. Monitorowanie GFR przed i w trakcie terapii jest obligatoryjne.
alkoholizm, anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, insulina, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zespół Stevensa-Johnsona, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Reddy 50 mg
Lek Sitagliptin Reddy, zawierający sytagliptynę, stosowany w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, wśród których najpoważniejsze to zapalenie trzustki (w tym postaci martwicze i krwotoczne), reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja) oraz hipoglikemia. Częstość występowania hipoglikemii wynosi 4,7-13,8% przy jednoczesnym stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika oraz 9,6% przy terapii insuliną. W badaniu TECOS częstość zapalenia trzustki u pacjentów leczonych sytagliptyną wyniosła 0,3%, a w grupie placebo 0,2%. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, obejmując kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznaną. Do najczęstszych działań należą hipoglikemia, ból głowy, zaparcia, a także różnorodne reakcje skórne, takie jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy.
artropatia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulina, leczenie skojarzone, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sytena
Sytena, zawierająca sytagliptynę, jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem związanym z jej stosowaniem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, które może przebiegać z ciężkimi powikłaniami, w tym martwiczym lub krwotocznym zapaleniem trzustki, potencjalnie prowadzącym do zgonu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast przerwać terapię. Ponadto, u pacjentów z historią zapalenia trzustki zaleca się szczególną ostrożność. W terapii skojarzonej z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika obserwuje się zwiększone ryzyko hipoglikemii, co wymaga rozważenia redukcji dawek tych leków. Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, dlatego dawkowanie musi być dostosowane u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób dializowanych, aby utrzymać odpowiednie stężenia leku w osoczu.
anafilaksja, ból brzucha, choroba autoimmunologiczna skóry, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zaburzenia czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Medical Valley
Produkt leczniczy Sitagliptin Medical Valley, inhibitor DPP-4, nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotne jest wykluczenie tych stanów przed rozpoczęciem terapii. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które może przebiegać z uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki, a w przypadku potwierdzenia ostrego zapalenia trzustki leczenie nie powinno być ponownie podejmowane. W monoterapii i w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą, agonistami PPARγ) częstość hipoglikemii jest zbliżona do placebo, jednak w terapii łączonej z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika należy rozważyć zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, brak laktazy, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, dysfagia, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin STADA 100 mg
Podczas stosowania sytagliptyny (Sitagliptin STADA) obserwowano różnorodne działania niepożądane, w tym ciężkie powikłania, takie jak ostre i martwicze zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości. Szczególnie istotne jest ryzyko hipoglikemii, które wynosi od 4,7% do 13,8% przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika oraz 9,6% przy terapii insuliną. Działania niepożądane klasyfikowano według układów i narządów, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych należą hipoglikemia (często), ból głowy (często), zaparcia (niezbyt często) oraz zakażenia górnych dróg oddechowych (≥5%). W badaniu TECOS częstość ciężkiej hipoglikemii u pacjentów stosujących sytagliptynę z insuliną i/lub sulfonylomocznikiem wyniosła 2,7%, a zapalenia trzustki 0,3%.
artropatia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Sandoz 25 mg
Sitagliptin Sandoz, zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym ostrego zapalenia trzustki (w tym martwiczego i krwotocznego), które mogą prowadzić do zgonu, choć częstość ich występowania jest nieznana. W badaniu TECOS odnotowano zapalenie trzustki u 0,3% pacjentów leczonych sytagliptyną versus 0,2% w grupie placebo. Hipoglikemia występowała często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) oraz insuliną (9,6%). Inne działania niepożądane to m.in. małopłytkowość (rzadko), reakcje nadwrażliwości (częstość nieznana), bóle głowy (często), śródmiąższowa choroba płuc (częstość nieznana), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zmiany skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i pemfigoid pęcherzowy (częstość nieznana).
artropatia, badanie TECOS, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, chlorowodorek jednowodny, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, terapia skojarzona, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – SITAGLIPTIN BIOTON 50 mg
Profil bezpieczeństwa sytagliptyny (SITAGLIPTIN BIOTON 50 mg) obejmuje zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zapalenia trzustki, w tym ostrego oraz martwiczego lub krwotocznego, które może być śmiertelne. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz hipoglikemia, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%), stanowią istotne zagrożenia kliniczne. Inne działania niepożądane obejmują trombocytopenię (rzadko), bóle głowy (często), zawroty głowy (niezbyt często), śródmiąższową chorobę płuc (częstość nieznana), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona i pemfigoid pęcherzowy), bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek (częstość nieznana). Ponadto, zakażenia górnych dróg oddechowych i zapalenie błony śluzowej nosogardła występowały u ≥5% pacjentów.
artropatia, badanie TECOS, ciężka hipoglikemia, hipoglikemia, insulina, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy
Produkt leczniczy Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy jest wskazany wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2 i przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz kwasicą ketonową. Stosowanie sytagliptyny, inhibitora DPP-4, wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki lek należy natychmiast odstawić. Metformina niesie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie przy GFR < 30 ml/min, odwodnieniu, niewydolności nerek, chorobach układu krążenia i oddechowego, a także przy nadmiernym spożyciu alkoholu czy niewydolności wątroby. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia i hipotermię, a w diagnostyce laboratoryjnej obserwuje się pH krwi < 7,35 oraz stężenie mleczanów > 5 mmol/l. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest oznaczenie GFR i jego regularne monitorowanie.
anafilaksja, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, GFR, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia, neuropatia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, sytagliptyna, witamina B12, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adimuplan 50 mg
Adimuplan (sytagliptyna) stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa, z istotnym ryzykiem hipoglikemii, szczególnie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) oraz insuliną (9,6%). Do poważnych działań niepożądanych należą ostre i martwicze zapalenie trzustki, które może prowadzić do zgonu, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród innych zgłaszanych działań są m.in. małopłytkowość (rzadko), bóle głowy (często), śródmiąższowa choroba płuc (częstość nieznana), zaparcia (niezbyt często), wysypka i pokrzywka (częstość nieznana), a także ciężkie choroby skóry, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (częstość nieznana).
amylaza i lipaza, artropatia, badanie TECOS, cukrzyca typu 2, enzym trzustkowy, hipoglikemia, insulina, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sytena 100 mg
Sytagliptyna (Sytena) jest stosowana w terapii cukrzycy, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym poważnych, takich jak ostre zapalenie trzustki (częstość nieznana, 0,3% w badaniu TECOS) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliną (9,6%), co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy (często), zawroty głowy (niezbyt często), zaparcia (niezbyt często), a także ciężkie skórne reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (częstość nieznana). W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną, częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna do placebo, z hipoglikemią ciężką występującą u 2,7% pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik oraz 1,0% u pacjentów bez tych leków.
artropatia, ból głowy, ból mięśnia, ból pleców, ból stawu, ciężka hipoglikemia, cukrzyca, dysfagia, hipoglikemia, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skórne działanie niepożądane, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, sytagliptyna, terapia skojarzona, terapia sytagliptyną, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Suprovia
Suprovia, zawierająca sytagliptynę, jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej, ze względu na mechanizm działania inhibitorów DPP-4, skutecznych jedynie w cukrzycy typu 2. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha; w takim przypadku należy natychmiast odstawić lek oraz przeprowadzić diagnostykę. Po odstawieniu sytagliptyny zapalenie trzustki zwykle ustępuje, jednak odnotowano rzadkie przypadki martwiczego lub krwotocznego zapalenia, które mogą być śmiertelne. Nie należy ponownie rozpoczynać terapii Suprovią po potwierdzeniu zapalenia trzustki, szczególnie u pacjentów z historią tego schorzenia. Ryzyko hipoglikemii jest zależne od schematu leczenia: w monoterapii lub w połączeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metformina, agoniści PPAR) częstość hipoglikemii jest porównywalna z placebo, natomiast wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek.
agonista receptora PPAR, anafilaksja, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma zawiera sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki leczenie należy natychmiast przerwać. Metformina może powodować rzadkie, ale ciężkie powikłanie metaboliczne – kwasicę mleczanową, szczególnie przy pogorszeniu czynności nerek, odwodnieniu, niewydolności wątroby, źle kontrolowanej cukrzycy czy nadmiernym spożyciu alkoholu. Charakterystyczne objawy kwasicy mleczanowej to duszność kwasicza, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia, hipotermia i ryzyko śpiączki. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się pH krwi <7,35, stężenie mleczanów >5 mmol/L, zwiększoną lukę anionową oraz podwyższony stosunek mleczanów do pirogronianów (norma 10:1).
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, luka anionowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka, sytagliptyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Jamesi 56,688 mg + 850 mg
Jamesi, zawierający sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg), wykazuje złożony profil bezpieczeństwa wynikający z działania obu składników. Produkt jest biorównoważny z jednoczesnym podawaniem tych substancji oddzielnie. W trakcie terapii obserwowano poważne działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, a także zwiększone ryzyko hipoglikemii przy jednoczesnym stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika (13,8%) lub insuliną (10,9%). Częstość występowania działań niepożądanych wzrasta przy terapii skojarzonej, m.in. zaparcia z sulfonylomocznikami, obrzęki obwodowe z pioglitazonem oraz bóle głowy i suchość w ustach z insuliną. Metformina powoduje głównie objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i ból brzucha, które najczęściej ustępują samoistnie. Długotrwałe stosowanie metforminy może prowadzić do niedoboru witaminy B12.
artropatia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, ból głowy, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, niedobór witaminy B12, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maysiglu
Produkt leczniczy Maysiglu (sytagliptyna) w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha, które ustępuje po odstawieniu leku. W rzadkich przypadkach obserwowano martwicze lub krwotoczne zapalenie trzustki, prowadzące do zgonu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast przerwać terapię Maysiglu i nie wznawiać jej po potwierdzeniu rozpoznania. Ryzyko hipoglikemii jest zależne od schematu leczenia – w monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą/agonistami PPARγ częstość hipoglikemii jest porównywalna z placebo, natomiast w terapii łączonej z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika zaleca się rozważenie redukcji dawek tych leków. U pacjentów z GFR <45 mL/min oraz u osób z ESRD wymagających dializ konieczna jest modyfikacja dawkowania, aby utrzymać stężenia sytagliptyny zbliżone do tych u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, monoterapia, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, wskaźnik GFR, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – PHINGROUM 100 mg
Lek PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa, z istotnym ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, takich jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Szczególną uwagę należy zwrócić na hipoglikemię, która występuje bardzo często (4,7-13,8%) przy jednoczesnym stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika oraz insuliną (9,6%). W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną (100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy eGFR 30-50 ml/min/1,73 m²), częstość ciężkiej hipoglikemii wyniosła 2,7% w grupie stosującej insulinę i/lub sulfonylomoczniki, w porównaniu do 2,5% w grupie placebo, natomiast zapalenie trzustki wystąpiło u 0,3% pacjentów na sytagliptynie versus 0,2% w grupie kontrolnej. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych.
artropatia, biegunka, ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból stawu, ciężka hipoglikemia, działanie niepożądane, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie trzustki – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie trzustki, zarówno ostre (OZT), jak i przewlekłe (PZT), wymaga kompleksowej diagnostyki obejmującej wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne i obrazowe. Rozpoznanie OZT opiera się na spełnieniu co najmniej dwóch z trzech kryteriów: charakterystycznym bólu brzucha, podwyższonym poziomie lipazy i/lub amylazy (≥3-krotnie powyżej normy) oraz zmianach w badaniach obrazowych (USG, TK, MR). Lipaza surowicza jest preferowanym markerem diagnostycznym ze względu na wyższą czułość (~85%) i swoistość (~82%) oraz dłuższy czas utrzymywania się podwyższonego poziomu (do 2 tygodni), w porównaniu do amylazy, która pozostaje podwyższona do 5-7 dni i ma niższą wartość diagnostyczną, zwłaszcza w alkoholowym zapaleniu trzustki. Dodatkowo, badania takie jak morfologia, próby wątrobowe, stężenie trójglicerydów, wapnia, CRP (>150 mg/dL w 48h) oraz prokalcytonina wspomagają ocenę etiologii, ciężkości i powikłań. Obrazowanie TK z kontrastem, wykonywane optymalnie po 72-96 godzinach od początku objawów, stanowi złoty standard w ocenie stopnia zapalenia, martwicy i powikłań, a USG jest podstawowym badaniem wstępnym, szczególnie w wykrywaniu kamicy żółciowej.
amylaza surowicza, APACHE II, autoimmunologiczne zapalenie trzustki, badanie fizykalne, białko C-reaktywne, ból brzucha, CRP, ECPW, elastaza-1 w kale, endoskopowa ultrasonografia, enzymy trzustkowe, gazometria krwi tętniczej, hipertrójglicerydemia, kamica żółciowa, klasyfikacja z Atlanty, lipaza i amylaza, lipaza surowicza, martwicze zapalenie trzustki, MRCP, niewydolność narządowa, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, nudności i wymioty, ogniskowe zapalenie trzustki, ostre zapalenie trzustki, pancreas divisum, próby wątrobowe, przewlekłe zapalenie trzustki, pseudotorbiel trzustki, rezonans magnetyczny, skala Ransona, tomografia komputerowa, wywiad kliniczny, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jansitin
Jansitin, zawierający sytagliptynę, jest wskazany wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2 i przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w cukrzycowej kwasicy ketonowej. Stosowanie inhibitorów DPP-4, w tym sytagliptyny, wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia diagnostyki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki. W badaniach klinicznych częstość hipoglikemii była porównywalna z placebo przy monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii, jednak ryzyko hipoglikemii wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co może wymagać zmniejszenia ich dawek. Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z GFR < 45 mL/min, w schyłkowej niewydolności nerek (ESRD) oraz u pacjentów dializowanych zaleca się zmniejszenie dawki, aby utrzymać stężenia leku zbliżone do tych u osób z prawidłową funkcją nerek.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ból brzucha, choroba autoimmunologiczna, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, martwicze zapalenie trzustki, metformina, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Maysiglu 50 mg
Maysiglu, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje ryzyko hipoglikemii, szczególnie nasilonej przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika (4,7-13,8%) oraz insuliny (9,6%). Najpoważniejszymi działaniami niepożądanymi są ostre i martwicze/krwotoczne zapalenie trzustki, które może być śmiertelne, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy. Częstość zapalenia trzustki w badaniu TECOS wyniosła 0,3% w grupie leczonej sytagliptyną i 0,2% w grupie placebo. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej, a ciężka hipoglikemia w badaniu TECOS pojawiła się u 2,7% pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik oraz 1,0% pacjentów bez tych leków.
artropatia, badanie TECOS, cukrzyca typu 2, filtracja kłębuszkowa, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, monoterapia, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin STADA 50 mg
Sytagliptyna, stosowana w terapii cukrzycy typu 2 w dawkach 50 mg i 100 mg, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najpoważniejsze z nich to zapalenie trzustki (w tym ostre, martwicze lub krwotoczne) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%). Inne działania niepożądane obejmują trombocytopenię (rzadko), bóle głowy (często), zawroty głowy (niezbyt często), świąd, wysypki i obrzęk naczynioruchowy (częstość nieznana). W leczeniu skojarzonym obserwuje się zwiększoną częstość występowania hipoglikemii, grypy, nudności, wzdęć, zaparć, obrzęków obwodowych oraz innych objawów, co wskazuje na istotne interakcje farmakologiczne z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak metformina, pioglitazon czy insulina.
artropatia, badanie TECOS, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jansitin
Produkt leczniczy Jansitin (sytagliptyna) jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej, ze względu na mechanizm działania jako inhibitor DPP-4, skuteczny głównie w cukrzycy typu 2. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz innych potencjalnie podejrzanych preparatów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ryzyko hipoglikemii podczas monoterapii sytagliptyną jest porównywalne z placebo, jednak w skojarzeniu z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika może wystąpić niedocukrzenie, co wymaga dostosowania dawek tych leków. Sytagliptyna jest eliminowana głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z GFR < 45 mL/min oraz u chorych ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) konieczne jest zmniejszenie dawki, aby utrzymać stężenia terapeutyczne zbliżone do tych u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.
anafilaksja, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, martwicze zapalenie trzustki, nerka, niedobór laktazy, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fordiab 50 mg + 1000 mg
Lek Fordiab, zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg) w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla obu składników, z koniecznością monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą typu 2. Pomimo braku bezpośrednich badań klinicznych dla tego skojarzenia, potwierdzono biorównoważność z jednoczesnym podawaniem substancji czynnych. Najpoważniejsze działania niepożądane to zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, a także zwiększone ryzyko hipoglikemii przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika (13,8%) lub insuliny (10,9%). Działania niepożądane klasyfikowane według MedDRA obejmują m.in. trombocytopenię (rzadko), hipoglikemię i niedobór witaminy B12 (często), nudności, wymioty i wzdęcia (często), a także rzadkie przypadki ostrego i martwiczego zapalenia trzustki oraz różnorodne reakcje skórne o nieznanej częstości.
artropatia, badanie TECOS, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulinoterapia, klasyfikacja MedDRA, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, niedobór witaminy B12, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jansitin Duo
Produkt leczniczy Jansitin Duo, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę 850 mg, jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2, jednak wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Lek nie jest przeznaczony do terapii cukrzycy typu 1 ani kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się silnym, uporczywym bólem brzucha i wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Metformina natomiast może powodować rzadką, ale ciężką kwasicę mleczanową, szczególnie u pacjentów z pogorszoną czynnością nerek (GFR < 30 mL/min), niewydolnością wątroby, odwodnieniem, nadmiernym spożyciem alkoholu czy stanami niedotlenienia. W trakcie terapii konieczna jest regularna ocena przesączania kłębuszkowego oraz monitorowanie objawów klinicznych i parametrów laboratoryjnych, takich jak pH krwi (< 7,35), stężenie mleczanów (> 5 mmol/l) i luka anionowa.
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, luka anionowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śpiączka, środek kontrastowy zawierający jod, sytagliptyna, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe