Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania sytagliptyny

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu leczniczego Adimuplan obejmują szereg ważnych kwestii, które należy wziąć pod uwagę przy zalecaniu tego leku pacjentom z cukrzycą. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania sytagliptyny oraz zalecanych środków ostrożności w poszczególnych sytuacjach klinicznych.¹

Ogólne ograniczenia stosowania

Sytagliptyna nie powinna być stosowana u pacjentów z cukrzycą typu 1. Lek ten nie jest również wskazany w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej. Są to fundamentalne ograniczenia, które należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów do terapii.²

Ryzyko wystąpienia ostrego zapalenia trzustki

Stosowanie inhibitorów DPP-4, do których należy sytagliptyna, wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia ostrego zapalenia trzustki. Pacjenci przyjmujący Adimuplan powinni zostać poinformowani o charakterystycznym objawie ostrego zapalenia trzustki, jakim jest uporczywy, silny ból brzucha. Obserwacje kliniczne wskazują, że po odstawieniu sytagliptyny (z leczeniem wspomagającym lub bez) w większości przypadków następuje ustąpienie zapalenia trzustki.³

Należy podkreślić, że odnotowano również bardzo rzadkie przypadki martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki, które w niektórych przypadkach prowadziły do zgonu pacjenta. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy:⁴

• Natychmiast odstawić produkt leczniczy Adimuplan – przerwanie podawania leku jest pierwszym krokiem postępowania przy podejrzeniu zapalenia trzustki⁵
• Odstawić inne produkty lecznicze, które potencjalnie mogą budzić wątpliwości w kontekście zapalenia trzustki⁶
• Przeprowadzić diagnostykę w kierunku potwierdzenia lub wykluczenia ostrego zapalenia trzustki⁷

W przypadku potwierdzenia diagnozy ostrego zapalenia trzustki, bezwzględnie nie należy ponownie rozpoczynać leczenia produktem Adimuplan. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zapaleniem trzustki w wywiadzie, gdyż mogą oni być bardziej narażeni na wystąpienie tego powikłania.⁸

Ryzyko hipoglikemii przy stosowaniu skojarzonej terapii

Profil bezpieczeństwa sytagliptyny w kontekście ryzyka hipoglikemii zależy od sposobu stosowania leku. W badaniach klinicznych wykazano, że częstość występowania hipoglikemii podczas stosowania sytagliptyny w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami, które nie są znane z wywoływania hipoglikemii (np. metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ), była zbliżona do częstości obserwowanej przy podawaniu placebo.⁹

Natomiast istotnie zwiększone ryzyko hipoglikemii obserwowano w przypadku stosowania sytagliptyny w skojarzeniu z:¹⁰

• Insuliną – jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko spadków glikemii¹¹
• Sulfonylomocznikiem – preparaty z tej grupy same w sobie zwiększają ryzyko hipoglikemii¹²

W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia hipoglikemii zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki sulfonylomocznika lub insuliny przy jednoczesnym stosowaniu tych leków z sytagliptyną. Modyfikacja dawkowania powinna być indywidualnie dopasowana do potrzeb pacjenta.¹³

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, co implikuje konieczność dostosowania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Szczególne zalecenia dotyczące dawkowania obejmują:¹⁴

• U pacjentów z GFR < 45 ml/min zaleca się zmniejszenie dawki sytagliptyny¹⁵
• U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) wymagających stosowania hemodializy lub dializy otrzewnowej również zaleca się redukcję dawki¹⁶

Celem modyfikacji dawkowania jest uzyskanie w osoczu stężenia sytagliptyny zbliżonego do tego, jakie obserwuje się u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Przed zaleceniem sytagliptyny w skojarzeniu z innym przeciwcukrzycowym produktem leczniczym należy sprawdzić, czy ten produkt może być stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹⁷

Reakcje nadwrażliwości

W okresie po wprowadzeniu sytagliptyny do obrotu zgłaszano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości. Reakcje te obejmowały:¹⁸

• Anafilaksję – ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna¹⁹
• Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk skóry, tkanki podskórnej lub błon śluzowych²⁰
• Złuszczające choroby skóry, w tym poważny i potencjalnie zagrażający życiu zespół Stevensa-Johnsona²¹

Charakterystyczny jest czas wystąpienia tych reakcji – zazwyczaj pojawiają się one w ciągu pierwszych 3 miesięcy po rozpoczęciu leczenia, a w niektórych przypadkach nawet po przyjęciu pierwszej dawki leku. W przypadku podejrzenia reakcji nadwrażliwości należy przerwać stosowanie sytagliptyny, przeprowadzić diagnostykę w celu ustalenia innych możliwych przyczyn zdarzenia oraz wdrożyć alternatywną metodę leczenia cukrzycy.²²

Ryzyko wystąpienia pemfigoidu pęcherzowego

W okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu obserwowano przypadki pemfigoidu pęcherzowego u pacjentów przyjmujących inhibitory DPP-4, w tym sytagliptynę. Jest to rzadkie, ale poważne autoimmunologiczne schorzenie skórne charakteryzujące się powstawaniem pęcherzy. W przypadku podejrzenia pemfigoidu pęcherzowego należy przerwać stosowanie sytagliptyny i skierować pacjenta do specjalisty dermatologa w celu diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego leczenia.²³

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Produkt leczniczy Adimuplan zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, co oznacza, że praktycznie nie zawiera sodu. Jest to istotna informacja dla pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu – produkt uznaje się za „wolny od sodu”.²⁴