Działania niepożądane
Adimuplan 50 mg

Adimuplan (sytagliptyna) stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa, z istotnym ryzykiem hipoglikemii, szczególnie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) oraz insuliną (9,6%). Do poważnych działań niepożądanych należą ostre i martwicze zapalenie trzustki, które może prowadzić do zgonu, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród innych zgłaszanych działań są m.in. małopłytkowość (rzadko), bóle głowy (często), śródmiąższowa choroba płuc (częstość nieznana), zaparcia (niezbyt często), wysypka i pokrzywka (częstość nieznana), a także ciężkie choroby skóry, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (częstość nieznana).

Działania niepożądane leku Adimuplan

Lek Adimuplan (sytagliptyna) stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, który wymaga szczegółowej analizy klinicznej. W poniższym artykule przedstawiono kompleksowy przegląd działań niepożądanych towarzyszących terapii tym produktem leczniczym, ze szczególnym uwzględnieniem ich częstości występowania oraz nasilenia.1

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

W trakcie terapii sytagliptyną obserwowano szereg działań niepożądanych o różnym stopniu nasilenia. Do najpoważniejszych należą zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na hipoglikemię, której ryzyko wzrasta znacząco podczas stosowania leku Adimuplan w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika (odsetek pacjentów doświadczających hipoglikemii wynosi 4,7-13,8%) oraz z insuliną (9,6%).2

Klasyfikacja działań niepożądanych

Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z terminologią medyczną według układów i narządów oraz częstości występowania. Zastosowano następującą klasyfikację częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).3

Szczegółowe zestawienie działań niepożądanych

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Małopłytkowość Rzadko
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości, w tym odpowiedzi anafilaktyczne Częstość nieznana
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipoglikemia Często
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Często
Zawroty głowy Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Śródmiąższowa choroba płuc Częstość nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia Niezbyt często
Wymioty Częstość nieznana
Ostre zapalenie trzustki Częstość nieznana
Martwicze lub krwotoczne zapalenie trzustki ze skutkiem śmiertelnym lub bez Częstość nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Niezbyt często
Obrzęk naczynioruchowy Częstość nieznana
Wysypka Częstość nieznana
Pokrzywka Częstość nieznana
Zapalenie naczyń skóry Częstość nieznana
Złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona Częstość nieznana
Pemfigoid pęcherzowy Częstość nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Częstość nieznana
Bóle mięśni Częstość nieznana
Ból pleców Częstość nieznana
Artropatia Częstość nieznana
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia czynności nerek Częstość nieznana
Ostra niewydolność nerek Częstość nieznana

Charakterystyka kliniczna wybranych działań niepożądanych

Hipoglikemia

Hipoglikemia jest częstym działaniem niepożądanym leku Adimuplan, szczególnie przy stosowaniu w terapii skojarzonej. Ryzyko jej wystąpienia jest zdecydowanie wyższe podczas jednoczesnego podawania z pochodnymi sulfonylomocznika i metforminą (określane jako „bardzo częste”), a także z insuliną. Klinicznie objawia się spadkiem stężenia glukozy we krwi poniżej wartości referencyjnych, co może prowadzić do zaburzeń świadomości, a w skrajnych przypadkach do utraty przytomności.4

Zapalenie trzustki

Zapalenie trzustki stanowi poważne działanie niepożądane związane ze stosowaniem sytagliptyny. Obserwowano zarówno ostre przypadki, jak i postaci krwotoczne czy martwicze, które mogą prowadzić do zgonu. Symptomatologia obejmuje silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców, nudności, wymioty oraz podwyższoną aktywność enzymów trzustkowych (amylazy i lipazy) w surowicy. Zapalenie trzustki wymaga natychmiastowego przerwania leczenia sytagliptyną oraz wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego.5

Reakcje nadwrażliwości

Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne, należą do nieprzewidywalnych, ale potencjalnie zagrażających życiu działań niepożądanych. Mogą objawiać się wysypką, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, świądem, dusznością, spadkiem ciśnienia tętniczego, a w najcięższych przypadkach wstrząsem anafilaktycznym. W razie wystąpienia objawów reakcji nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku i wdrożenie odpowiedniego leczenia.6

Zaburzenia skórny

Wśród działań niepożądanych dotyczących skóry i tkanki podskórnej obserwuje się szereg manifestacji klinicznych, od łagodnych (świąd) po ciężkie i zagrażające życiu (zespół Stevensa-Johnsona). Złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona, charakteryzują się rozległymi zmianami pęcherzowymi i martwicą naskórka, zajmującymi powierzchnię skóry i błon śluzowych. Pemfigoid pęcherzowy objawia się tworzeniem pęcherzy na skórze i błonach śluzowych, zazwyczaj u osób starszych. Wystąpienie tych ciężkich dermatologicznych działań niepożądanych wymaga natychmiastowego przerwania leczenia sytagliptyną.7

Działania niepożądane w zależności od stosowanej terapii skojarzonej

Profil bezpieczeństwa sytagliptyny różni się w zależności od stosowanej terapii skojarzonej. Niektóre działania niepożądane występują częściej przy określonych kombinacjach leków. Poniżej przedstawiono najważniejsze obserwacje kliniczne:8

  • Sytagliptyna + pochodne sulfonylomocznika + metformina: znacząco zwiększone ryzyko hipoglikemii (klasyfikowane jako „bardzo częste”) oraz zaparć (częste).9
  • Sytagliptyna + insulina (z metforminą lub bez): zwiększone ryzyko wystąpienia hipoglikemii, grypy (często) oraz suchości w jamie ustnej (niezbyt często).10
  • Sytagliptyna + metformina: zwiększona częstość występowania nudności, wymiotów (często), wzdęć (często), senności i biegunki (niezbyt często).11
  • Sytagliptyna + pioglitazon (z metforminą lub bez): zwiększone ryzyko wzdęć (często) oraz obrzęków obwodowych (często).12

Działania niepożądane u dzieci i młodzieży

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania sytagliptyny w populacji pediatrycznej ograniczają się do pacjentów w wieku od 10 do 17 lat z cukrzycą typu 2. Obserwacje kliniczne wskazują, że profil działań niepożądanych w tej grupie wiekowej jest porównywalny do profilu obserwowanego u dorosłych, bez znaczących różnic w zakresie częstości występowania czy ciężkości tych działań.13

Dane z badania bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego TECOS

Badanie TECOS (Trial Evaluating Cardiovascular Outcomes with Sitagliptin) dostarczyło cennych informacji dotyczących bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego sytagliptyny. W badaniu tym uczestniczyło 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę (lub 50 mg na dobę przy eGFR ≥ 30 i < 50 ml/min/1,73 m²) oraz 7339 pacjentów otrzymujących placebo.14

Kluczowe ustalenia z badania TECOS dotyczące bezpieczeństwa:15

  • Ogólny profil bezpieczeństwa: całkowita częstość występowania ciężkich działań niepożądanych u pacjentów otrzymujących sytagliptynę była podobna do obserwowanej w grupie placebo.
  • Ciężka hipoglikemia: u pacjentów stosujących jednocześnie insulinę i/lub sulfonylomocznik, częstość występowania ciężkiej hipoglikemii wynosiła 2,7% w grupie sytagliptyny i 2,5% w grupie placebo. U pacjentów niestosujących tych leków, częstość wynosiła odpowiednio 1,0% i 0,7%.16
  • Zapalenie trzustki: częstość potwierdzonych przypadków zapalenia trzustki wynosiła 0,3% w grupie sytagliptyny i 0,2% w grupie placebo.17

Monitorowanie działań niepożądanych

Odpowiednie monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii sytagliptyną. Po dopuszczeniu produktu leczniczego Adimuplan do obrotu istotne jest zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku.18

Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, lub poprzez stronę internetową: https://smz.ezdrowie.gov.pl.19

Działania niepożądane można zgłaszać również bezpośrednio podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie leku do obrotu.20

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl