dawka promieniowania
Dawka promieniowania to ilość energii promieniowania jonizującego pochłoniętej przez materię, w tym tkanki organizmu. W medycynie jest mierzona w grejach (Gy) lub siwertach (Sv), przy czym siwert uwzględnia biologiczny wpływ różnych typów promieniowania na organizm.
Skutki zdrowotne promieniowania zależą od wielkości dawki, rodzaju promieniowania oraz narażonej tkanki. Niskie dawki (poniżej 100 mSv) mogą zwiększać ryzyko nowotworów w dłuższej perspektywie, podczas gdy wysokie dawki (powyżej 1 Sv) mogą powodować ostrą chorobę popromienną, uszkodzenie szpiku kostnego, układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego.
W diagnostyce medycznej dawki są starannie kontrolowane – typowe badanie RTG klatki piersiowej dostarcza około 0,1 mSv, tomografia komputerowa jamy brzusznej około 10 mSv, a procedury radiologii interwencyjnej mogą dostarczać kilkadziesiąt mSv. W radioterapii stosuje się znacznie wyższe dawki (kilkadziesiąt Gy), precyzyjnie kierowane na tkanki nowotworowe.
Personel medyczny pracujący z promieniowaniem podlega ścisłej kontroli dozymetrycznej, a maksymalne dopuszczalne dawki roczne są regulowane przepisami ochrony radiologicznej – dla pracowników to zwykle 20 mSv/rok, a dla ogółu społeczeństwa 1 mSv/rok (poza narażeniem medycznym).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – PoltechMIBI 1 mg MIBI
Podawanie preparatu radiofarmaceutycznego PoltechMIBI (1 mg, zawierającego [tetra(2-metoksy-2-metylopropylo-1-izonitrylo)]-tetrafluoroboran miedzi (I)) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest bezwzględne potwierdzenie braku ciąży przed podaniem preparatu; w przypadku braku miesiączki lub nieregularnych cykli należy rozważyć alternatywne metody diagnostyczne nie wykorzystujące promieniowania jonizującego. U kobiet ciężarnych stosowanie PoltechMIBI nie jest zalecane ze względu na dawkę promieniowania dla macicy wynoszącą 5,8 mGy przy podaniu 740 MBq, co przekracza próg potencjalnego zagrożenia dla płodu wynoszący 0,5 mGy. Badanie można rozważyć jedynie, gdy korzyści diagnostyczne przewyższają ryzyko, stosując zasadę ALARA.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – PoltechDMSA 1 mg DMSA
Podawanie radiofarmaceutyku PoltechDMSA kobietom w wieku rozrodczym wymaga wykluczenia ciąży poprzez szczegółowy wywiad dotyczący cyklu miesiączkowego oraz, w razie wątpliwości, wykonanie testu ciążowego. U pacjentek z nieregularnymi miesiączkami lub zaburzeniami cyklu należy rozważyć alternatywne metody diagnostyczne niegenerujące ekspozycji na promieniowanie jonizujące. W przypadku kobiet ciężarnych stosowanie PoltechDMSA jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, gdy korzyści diagnostyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Dawka promieniowania pochłaniana przez macicę przy standardowej aktywności 150 MBq wynosi 0,675 mGy, co przekracza próg 0,5 mGy uznawany za potencjalnie szkodliwy dla rozwijającego się płodu, co wymaga szczegółowej oceny bilansu korzyści i ryzyka.
alternatywne metody diagnostyczne, badanie radioizotopowe, cykl miesiączkowy, dawka promieniowania, ekspozycja płodu, karmienie piersią, nieregularne miesiączki, ochrona radiologiczna, PoltechDMSA, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, świadoma zgoda, test ciążowy, wiek rozrodczy, zaburzenia cyklu menstruacyjnego, zasada ALARA - Leksykon leków
Działania niepożądane – PoltechDMSA 1 mg DMSA
Preparat PoltechDMSA (kwas mezo-2,3-dimerkaptobursztynowy) stosowany w dawce 1 mg jako radiofarmaceutyk może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, głównie na podstawie zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu. Do najczęściej raportowanych należą reakcje anafilaktoidalne o łagodnym do umiarkowanego przebiegu, reakcje wazowagalne związane z pobudzeniem nerwu błędnego (objawy takie jak omdlenia, spadek ciśnienia tętniczego, ból i zawroty głowy, bladość, osłabienie) oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (wysypka, obrzęk, stan zapalny), często wynikające z wynaczynienia preparatu. Ze względu na ryzyko anafilaksji konieczne jest zapewnienie natychmiastowego dostępu do sprzętu ratunkowego, w tym rurki dotchawiczej i respiratora. Częstość występowania tych działań nie jest dokładnie określona, a reakcje mogą mieć różne nasilenie.
anafilaksja, bezdech, ból brzucha, ból głowy, choroba nowotworowa, dawka promieniowania, interwencja chirurgiczna, kwas dimerkaptobursztynowy, medycyna nuklearna, niskie ciśnienie krwi, nudności, obrzęk, obrzęk języka, obrzęk krtani, omdlenie, pokrzywka, preparat radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, reakcja anafilaktoidalna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, reakcja wazowagalna, respirator, rumień, rurka dotchawicza, spadek ciśnienia tętniczego, stan zapalny, wada wrodzona, wymioty, wynaczynienie, wysypka, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uvadex 20 mikrogramów/ml roztwór do frakcjonowania krwi 20 mcg/ml
Metoksalen (Uvadex) wykazuje ograniczoną toksyczność w badaniach przedklinicznych, przy czym działania toksyczne pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane klinicznie. W czterotygodniowym badaniu na psach poddanych pozaustrojowej fotoferezie, przy dawkach promieniowania 1-2 J/cm² i stężeniach metoksalenu 100-500 ng/ml, nie zaobserwowano objawów toksyczności. Badania reprodukcyjne na szczurach wykazały, że dawki toksyczne dla matki wpływają negatywnie na wzrost, żywotność oraz rozwój morfologiczny płodu. Potencjał fototoksyczny metoksalenu manifestuje się w zależności od drogi podania: po doustnym – w skórze i oczach, po dootrzewnowym – w wątrobie. W badaniach klinicznych stężenia metoksalenu w osoczu po reinfuzji leukocytów pozostają poniżej 10 ng/ml, co jest znacznie niższe od progu fototoksyczności wynoszącego 30 ng/ml, wskazując na niskie ryzyko fototoksyczności w warunkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badanie karcinogenności, dawka promieniowania, ekspozycja terapeutyczna, fototoksyczność, frakcja leukocytarna, guz nerki, guz płuca, metoksalen, mutacja genowa, mutagenność, pozaustrojowa fotofereza, promieniowanie ultrafioletowe, reakcja fototoksyczna, toksyczność matczyna, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Renoscint MAG3
Renoscint MAG3 (1 mg) jest preparatem radiofarmaceutycznym stosowanym w diagnostyce nerkowej, którego podanie wymaga szczególnych środków ostrożności. Istnieje ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaktycznych, co wymaga zapewnienia natychmiastowego dostępu do leków i sprzętu ratunkowego (rurka intubacyjna, respirator). Dawka radioaktywności powinna być indywidualnie dostosowana, aby minimalizować ekspozycję na promieniowanie jonizujące przy zachowaniu jakości obrazowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów pediatrycznych, u których dawka skuteczna promieniowania na MBq jest wyższa, co wymaga starannej oceny wskazań. Przed badaniem pacjent powinien być odpowiednio nawodniony, a po badaniu zachęcany do częstego oddawania moczu w celu szybszego wydalania radiofarmaceutyku i zmniejszenia dawki pochłoniętej.
choroby układu sercowo-naczyniowego, dawka promieniowania, dawka skuteczna promieniowania, dieta niskosodowa, leczenie dożylne, niewydolność nerek, podanie podskórne, preparat radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, reakcja anafilaktyczna, Renoscint MAG3, rurka intubacyjna, scyntygrafia nerkowa, technet-99m, tiatyd technetu, zapalenie okołonaczyniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – PoltechDTPA 13,25 mg DTPA (sodu dietylenotriamiopentaoctan jednowodny)
PoltechDTPA, zawierający dietylenotriaminopentaoctan jednowodny (DTPA), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Przed podaniem preparatu należy wykluczyć ciążę, zwłaszcza w przypadku braku miesiączki lub nieregularnych cykli, a w razie wątpliwości zaleca się stosowanie alternatywnych metod diagnostycznych niezwiązanych z promieniowaniem jonizującym. Optymalny czas badania to pierwsze dni po menstruacji (około 10 dni po miesiączce), co minimalizuje ryzyko ekspozycji na promieniowanie w przypadku wczesnej, nierozpoznanej ciąży.
aktywność diagnostyczna, cykl miesiączkowy, dawka promieniowania, dietylenotriaminopentaoctan jednowodny, ekspozycja płodu na promieniowanie, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, metoda diagnostyczna, PoltechDTPA, preparat radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, świadoma zgoda pacjenta, wywiad ginekologiczny - Leksykon substancji czynnych
Cyrkon – Działania niepożądane
Cyrkon (90Zr) jest stabilnym produktem rozpadu radioizotopu itru (90Y), który charakteryzuje się okresem półtrwania 2,67 dnia (64,1 godzin). Ocena działań niepożądanych związanych z cyrkonem musi uwzględniać cały łańcuch przemian od prekursora radiofarmaceutyku ItraPol, poprzez emitujący promieniowanie beta itr (90Y), aż do stabilnego cyrkonu (90Zr). Działania niepożądane wynikają głównie z ekspozycji na promieniowanie jonizujące emitowane przez 90Y, którego aktywność w preparacie ItraPol wynosi od 0,925 do 37 GBq w objętości 0,010–2 ml. Promieniowanie beta o maksymalnej energii 2,28 MeV stanowi podstawowe zagrożenie, a profil bezpieczeństwa zależy od konkretnego produktu leczniczego znakowanego itrem (90Y). Każdorazowa terapia wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, z minimalizacją dawki promieniowania przy zachowaniu efektu terapeutycznego.
aktywność radiofarmaceutyku, choroba nowotworowa, cyrkon-90, dawka pochłonięta, dawka promieniowania, działanie niepożądane produktu leczniczego, ekspozycja terapeutyczna, mutacja genetyczna, okres półtrwania, podanie dożylne, prekursor radiofarmaceutyku, produkt znakowany itrem, promieniowanie beta, promieniowanie jonizujące, rozpad promieniotwórczy, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność narządowa, wada dziedziczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Jodek sodu NaI POLATOM, zawierający radioizotop jodu [I] o aktywności od 37 MBq do 5500 MBq, emituje promieniowanie gamma (365 keV) i beta (maks. 606 keV), co wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią. Przed terapią należy wykluczyć ciążę poprzez szczegółowy wywiad menstruacyjny i diagnostykę, zwłaszcza przy nieregularnych cyklach. Podanie leku w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na dawkę promieniowania pochłoniętą przez macicę (11-511 mGy) oraz ryzyko uszkodzenia tarczycy płodu, szczególnie w II i III trymestrze. W przypadku raka tarczycy u ciężarnej leczenie jodem-131 należy odroczyć do porodu, stosując alternatywne metody terapeutyczne. U pacjentek karmiących decyzja o terapii powinna uwzględniać możliwość odroczenia leczenia lub konieczność zaprzestania karmienia piersią przed podaniem leku, co musi być odpowiednio udokumentowane i omówione z pacjentką.
brak miesiączki, cykl menstruacyjny, dawka pochłonięta, dawka promieniowania, diagnostyka ciąży, działanie mutagenne, izotop jodu, jod promieniotwórczy, jod-131, jodek sodu, komórka rozrodcza, leczenie izotopowe, mrożenie komórek jajowych, mrożenie nasienia, oś podwzgórze-przysadka-gonady, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, przeciwwskazanie bezwzględne, tarczyca płodu, terapia radioizotopowa, upośledzenie płodności, wada genetyczna, wykluczenie ciąży, zachowanie płodności, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon chorób i schorzeń
Enteritis promieniowa – Diagnostyka i diagnoza
Enteritis promieniowa to zapalenie jelit wywołane uszkodzeniem przez promieniowanie, najczęściej w trakcie radioterapii nowotworów jamy brzusznej, miednicy lub odbytnicy. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie dotyczącym ekspozycji na promieniowanie (m.in. dawka całkowita i frakcyjna), badaniu fizykalnym oraz badaniach laboratoryjnych, endoskopowych i obrazowych. W badaniach laboratoryjnych mogą wystąpić niedokrwistość, leukocytoza, zaburzenia elektrolitowe i nieprawidłowości w testach wątrobowych. Endoskopia (gastroskopia, kolonoskopia, kapsułka endoskopowa, enteroskopia) pozwala na ocenę zmian błony śluzowej, które w ostrej fazie obejmują obrzęk i owrzodzenia, a w przewlekłej teleangiektazje i kruchość śluzówki. Badania obrazowe, takie jak TK jamy brzusznej i miednicy, wykazują pogrubienie ściany jelita i obrzęk podśluzówkowy, a także pozwalają na wykrycie niedrożności i powikłań. Testy oddechowe na SIBO są istotne u pacjentów z biegunką po radioterapii.
badanie endoskopowe, biopsja, chemioterapia, dawka promieniowania, enteritis promieniowa, enteroskopia, gastroskopia, kapsułka endoskopowa, kolonoskopia, markery nowotworowe, mikrobiom jelitowy, morfologia krwi, niedokrwistość, niedrożność jelita cienkiego, nieswoista choroba zapalna jelit, ostra enteritis promieniowa, przeszczep mikrobioty kałowej, radioterapia nowotworów, rezonans magnetyczny, teleangiektazja, tomografia komputerowa, wodorowy test oddechowy, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie naczyń, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania - Leksykon substancji czynnych
Joflupan – Interakcje
Joflupan (123I), stosowany w diagnostyce obrazowej jako ligand wiążący się z presynaptycznym transporterem dopaminy, może wchodzić w interakcje z lekami o podobnym mechanizmie działania, co może zaburzać wyniki badania. Leki takie jak amfetamina, benzatropina, bupropion, kokaina, mazyndol, metylofenidat, fentermina oraz sertralina wykazują wysokie powinowactwo do transportera dopaminy i powinny być odstawione przed badaniem, aby uniknąć interferencji. Z kolei leki niekonkurujące o to miejsce wiązania, w tym amantadyna, triheksyfenidyl, budypina, lewodopa, metoprolol, prymidon, propranolol, selegilina oraz agoniści i antagoniści receptorów dopaminowych postsynaptycznych, nie wpływają na obrazowanie i mogą być kontynuowane. Produkt zawiera 31,6 g etanolu na litr roztworu, co wymaga ostrożności u pacjentów wrażliwych na alkohol lub przyjmujących leki wchodzące w interakcje z etanolem.
agonista dopaminy, beta-adrenolityk, choroba Parkinsona, dawka promieniowania, disulfiram, dysfagia, inhibitor MAO-B, interakcja farmakodynamiczna, lek cholinolityczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, medycyna nuklearna, metronidazol, prekursor dopaminy, receptor dopaminergiczny, SSRI, substancja psychoaktywna, substancja radioaktywna, transporter dopaminy, wychwyt zwrotny dopaminy - Leksykon leków
Działania niepożądane – ItraPol 0,925 – 37 GBq/fiolkę
ItraPol jest prekursorem radiofarmaceutycznym zawierającym itru-90 (90Y) w stężeniu 0,925–37 GBq/fiolkę, który emituje promieniowanie beta o maksymalnej energii 2,28 MeV podczas rozpadu do stabilnego cyrkonu-90 (90Zr). Ekspozycja pacjenta na promieniowanie jonizujące wiąże się z ryzykiem indukcji chorób nowotworowych oraz mutacji genetycznych prowadzących do wad dziedzicznych, przy czym ryzyko to jest zależne od dawki promieniowania pochłoniętej przez tkanki, zwłaszcza gonady. Działania niepożądane związane z podaniem dożylnym znakowanego itrem (90Y) produktu leczniczego są specyficzne dla danego produktu i należy je konsultować w Charakterystyce Produktu Leczniczego lub ulotce dołączonej do opakowania.
W celu minimalizacji ryzyka niepożądanych efektów należy indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka dla każdego pacjenta oraz dobrać radioaktywność tak, aby dawka promieniowania była możliwie najmniejsza, ale skuteczna terapeutycznie. Konieczne jest ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa produktu poprzez zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru, takich jak Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych. Personel medyczny powinien być świadomy specyfiki działań niepożądanych ItraPol, które wynikają z jego roli jako prekursora radiofarmaceutycznego, a także specyfiki znakowanego produktu i zastosowanej dawki promieniowania.
- Leksykon substancji czynnych
Joflupan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Joflupan (123I), stosowany w produkcie Ioflupane (123I) ROTOP, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią ze względu na ryzyko ekspozycji na promieniowanie jonizujące. Przed podaniem radiofarmaceutyku u kobiet zdolnych do zajścia w ciążę konieczne jest wykluczenie ciąży, zwłaszcza gdy brak jest ostatniego krwawienia miesiączkowego. W przypadku wątpliwości należy ograniczyć dawkę promieniowania do minimum lub rozważyć alternatywne metody diagnostyczne nieoparte na promieniowaniu jonizującym. Podanie 185 MBq joflupanu skutkuje dawką 2,6 mGy pochłoniętą przez macicę, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania u kobiet ciężarnych. Brak jest danych dotyczących wpływu joflupanu na płodność oraz przenikania substancji do mleka kobiecego, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści przez lekarza.
- Leksykon chorób i schorzeń
Rdzeniak zarodkowy – Zapobieganie i profilaktyka
Rdzeniak zarodkowy (medulloblastoma) jest najczęstszym złośliwym nowotworem mózgu u dzieci, charakteryzującym się możliwością szerzenia się do mózgu i rdzenia kręgowego. Etiologia rdzeniaka pozostaje nie do końca poznana, co utrudnia opracowanie specyficznych metod zapobiegania. Czynniki genetyczne, takie jak zespół Gorlina (ryzyko około 5%), nerwiakowłókniakowatość, zespół Turcota oraz zespół nabłoniaków podstawnokomórkowych, zwiększają predyspozycję do rozwoju tego nowotworu. Profilaktyka opiera się głównie na ogólnych działaniach prozdrowotnych, w tym zbilansowanej diecie, unikaniu toksyn, badaniach genetycznych u osób z obciążeniem rodzinnym oraz regularnej kontroli lekarskiej. Wczesna diagnostyka i monitorowanie rodzin z predyspozycjami genetycznymi są kluczowe dla skutecznego leczenia i ograniczenia progresji choroby.
badanie genetyczne, badanie przesiewowe, biomarker, dawka promieniowania, dysfagia, komórka macierzysta, komórka progenitorowa, leczenie, marker molekularny, móżdżek, nanocząsteczki, nerwiakowłókniakowatość, nowotwór mózgu, poradnictwo genetyczne, profilaktyka farmakologiczna, radioterapia, rdzeń kręgowy, rdzeniak zarodkowy, rozwój płodowy, substancje chemiczne, test genetyczny, wirus onkolityczny, zespół Gorlina, zespół nabłoniaków znamionowych, zespół Turcota - Leksykon chorób i schorzeń
Malformacje naczyniowe ośrodkowego układu nerwowego – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Malformacje naczyniowe ośrodkowego układu nerwowego (OUN) stanowią heterogenną grupę patologii, których roczne ryzyko krwawienia wynosi około 2-4%, a w przypadku malformacji tętniczo-żylnych mózgu (bAVM) około 12%. Najsilniejszym predyktorem krwawienia jest wcześniejszy epizod krwotoku, z ryzykiem ponownego krwawienia sięgającym 6-25% rocznie w ciągu pierwszych pięciu lat, szczególnie wysokim w pierwszym roku. Skala Spetzlera-Martina (SM) pozostaje standardem w klasyfikacji bAVM i przewidywaniu wyników leczenia, gdzie chirurgia jest preferowana dla zmian stopnia I i II, a radiochirurgia dla małych zmian, natomiast zmiany stopnia IV i V zwykle leczone są zachowawczo. W embolizacji wewnątrznaczyniowej skuteczność prognostyczną wykazują skale Toronto (AUROC 0,905) i AVMEPRS (AUROC 0,751). Czynniki prognostyczne dla obliteracji po radiochirurgii stereotaktycznej obejmują wiek pacjenta, rozmiar gniazda (1,4-1,8 cm związany z 76,5% prawdopodobieństwem obliteracji), objętość, dawkę promieniowania oraz stopień w skali SM.
akcelerator liniowy, dawka promieniowania, deficyt neurologiczny, drenaż żylny, embolizacja wewnątrznaczyniowa, krwotok śródczaszkowy, krwotok śródmózgowy, malformacja jamista mózgu, malformacja jamista pnia mózgu, malformacja naczyniowa OUN, malformacja naczyniowa pnia mózgu, malformacja tętniczo-żylna, malformacja tętniczo-żylna mózgu, model prognostyczny, napad padaczkowy, okluzja, ośrodkowy układ nerwowy, patofizjologia, plastyczność mózgu, ponowne krwawienie, powikłanie neurologiczne, radiochirurgia, radiochirurgia stereotaktyczna, ryzyko krwawienia, skala Spetzlera-Martina, stratyfikacja ryzyka, uczenie maszynowe, wyleczenie radiologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – PoltechRBC 13,4 mg
Produkt leczniczy PoltechRBC zawiera jako substancję czynną sodu pirofosforan dziesięciowodny w dawce 13,40 mg i jest stosowany w diagnostyce medycyny nuklearnej. Po dożylnym podaniu, zarówno znakowanych radioizotopem 99mTc, jak i nieznakowanych kompleksów, odnotowano rzadkie działania niepożądane (1-5 przypadków na 100000 podań), których częstość występowania określono jako „nieznaną”. Do działań niepożądanych należą zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia, arytmie), spadek ciśnienia tętniczego, napadowe zaczerwienienie skóry, bóle i zawroty głowy, reakcje wazowagalne, nudności, wymioty, wysypki skórne, obrzęk twarzy oraz odczyny miejscowe w miejscu wstrzyknięcia. Ponadto, mogą wystąpić reakcje alergiczne o różnym nasileniu, włącznie z anafilaksją.
arytmia, bradykardia, choroba nowotworowa, dawka promieniowania, dawka skuteczna, farmakovigilance, hipotensja, indukcja nowotworu, liofilizat, napadowe zaczerwienienie skóry, obrzęk twarzy, odczyn miejscowy, promieniowanie jonizujące, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, sodu pirofosforan dziesięciowodny, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, technet-99m, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Molibdenian sodu – Przedawkowanie
Molibdenian sodu (Na₂⁹⁹MoO₄) jest radionuklidem macierzystym w generatorze POLGENTEC, stosowanym do produkcji technetu-99m (Na⁹⁹ᵐTcO₄) o aktywnościach od 2,3 GBq do 137 GBq (na dzień kalibracji). Rozpad molibdenu-99 (T₁/₂=66 h, E=740 keV) prowadzi do powstania technetu-99m, który następnie ulega rozpadowi do quasi stabilnego technetu-99 (T₁/₂=2,13×10⁵ lat). Przedawkowanie molibdenianu sodu skutkuje zwiększoną ekspozycją pacjenta na promieniowanie jonizujące, głównie z powodu nadmiernej aktywności technetu-99m, co może zwiększać ryzyko efektów stochastycznych (nowotwory, uszkodzenia genetyczne) oraz deterministycznych. Przekroczenie aktywności powyżej 120 GBq dla technetu-99m lub 137 GBq dla molibdenu-99 jest związane z podwyższonym ryzykiem toksyczności radiacyjnej.