choroba ośrodkowego układu nerwowego
Choroby ośrodkowego układu nerwowego (OUN) obejmują szeroką grupę schorzeń dotyczących mózgu i rdzenia kręgowego. Mogą one mieć różnorodną etiologię, w tym podłoże neurodegeneracyjne, naczyniowe, zapalne, autoimmunologiczne, metaboliczne, nowotworowe czy infekcyjne.
Do najczęstszych chorób OUN należą: choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane, udar mózgu, padaczka, migrena, guzy mózgu oraz choroby prionowe. W zależności od lokalizacji i rozległości zmian chorobowych, objawy mogą obejmować zaburzenia funkcji poznawczych, motorycznych, sensorycznych, autonomicznych oraz zmiany zachowania i osobowości.
Diagnostyka chorób OUN opiera się na badaniu neurologicznym, badaniach obrazowych (MRI, CT), badaniach elektrofizjologicznych (EEG, EMG), analizie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz testach genetycznych. Leczenie jest zróżnicowane i zależne od konkretnej jednostki chorobowej – może obejmować farmakoterapię, interwencje neurochirurgiczne, rehabilitację neuropsychologiczną i fizjoterapię.
Postęp w dziedzinie neurobiologii molekularnej i genetyki umożliwia lepsze zrozumienie patogenezy wielu chorób OUN, co przyczynia się do rozwoju nowych strategii terapeutycznych, w tym terapii celowanych molekularnie, immunoterapii i medycyny regeneracyjnej z wykorzystaniem komórek macierzystych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Korzeń pierwiosnka lekarskiego – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń pierwiosnka lekarskiego (Primula veris L., radix) jest składnikiem preparatu Herbapect, w którym występuje w postaci nalewki 1:5 ekstrahowanej 70% etanolem (V/V). W 5 ml syropu znajduje się 349 mg nalewki z korzenia pierwiosnka. Stosowanie tej substancji jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na korzeń pierwiosnka lub inne składniki preparatu, u chorych z astmą oskrzelową niezależnie od postaci i stadium choroby oraz u dzieci z przebytym ostrym krupem (ostrym zapaleniem krtani). Ponadto, preparat zawiera 6,4-9,0% (V/V) etanolu, co odpowiada 356,85 mg etanolu w 5 ml syropu, oraz 5291,25 mg sorbitolu ciekłego (3504,924 mg czystego sorbitolu), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, chorobami OUN, kobiet w ciąży i karmiących oraz u osób z nietolerancją fruktozy.
alkoholizm, astma oskrzelowa, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba układu oddechowego, choroba wątroby, choroby dróg oddechowych, działanie przeciwkaszlowe, działanie wykrztuśne, korzeń pierwiosnka lekarskiego, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, padaczka, reakcja nadwrażliwości, sorbitol ciekły, sulfogwajakol, układ oddechowy, wyciąg z tymianku, zapalenie krtani - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Melis-Tonic –
Melis-Tonic jest preparatem roślinnym w formie płynu doustnego, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, w tym rumianek (2/20 części wyciągu), kminek (1/20 części wyciągu), miód (0,146 ml/205 mg na ml produktu) oraz inne rośliny z rodzin astrowatych (Asteraceae) i baldachowatych (Apiaceae). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów uczulonych na bylicę, brzozę oraz inne rośliny z wymienionych rodzin botanicznych. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na pozostałe składniki preparatu.
alergia na miód, alkoholizm, bylica, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, etanol, kminek, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, padaczka, produkty pszczele, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rośliny astrowate, rośliny baldachowate, rumianek, uszkodzenie mózgu, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Korzeń lubczyku – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń lubczyku (Levisticum officinale Koch, radix) jest składnikiem preparatów stosowanych w schorzeniach układu moczowego, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Podstawowym jest nadwrażliwość na korzeń lubczyku oraz rośliny z rodziny baldaszkowatych (Apiaceae), w tym alergie krzyżowe na anyż, koper włoski i anetol. Preparaty takie jak Canephron N i Fitolizyna mają dodatkowe przeciwwskazania: Canephron N jest niewskazany u pacjentów z wrzodami żołądka ze względu na drażniące działanie na błonę śluzową, a oba preparaty są przeciwwskazane u pacjentów wymagających ograniczenia podaży płynów, np. z obrzękami sercowymi lub nerkowymi. Zawartość etanolu w Canephron N wynosi 16,0-19,5% (V/V), a w Fitolizynie do 4% (V/V), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, neurologicznymi, kobiet w ciąży, karmiących oraz dzieci. Fitolizyna zawiera także skrobię pszenną i parahydroksybenzoesan etylu (E 214), co jest istotne u pacjentów z celiakią lub alergią na pszenicę.
alergen pyłku brzozy, alergia krzyżowa, alergia na pszenicę, anetol, błona śluzowa żołądka, Canephron N, celiakia, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, działanie diuretyczne, Fitolizyna, gospodarka wodno-elektrolitowa, korzeń lubczyku, lek moczopędny, mentol, nadwrażliwość na substancje, niewydolność narządów, olejek eteryczny, olejek miętowy, padaczka, parahydroksybenzoesan etylu, reakcja alergiczna, rodzina astrowatych, rodzina baldaszkowatych, rodzina selerowatych, schorzenie układu moczowego, wrzód żołądka - Leksykon substancji czynnych
Jemioła – Dawkowanie i sposób podawania
Preparaty lecznicze zawierające jemiołę, takie jak Intractum Visci PhytoPharm oraz Cravisol, stosowane są doustnie w terapii różnych dolegliwości, z zalecanym czasem kuracji około 4 tygodni. Intractum Visci PhytoPharm zawiera 100 ml etanolowego wyciągu ze świeżego ziela jemioły (1:1) w 100 ml płynu i jest dawkowany u dorosłych w ilości 2,5 ml trzy razy dziennie, rozcieńczony w niewielkiej ilości wody. Cravisol, będący preparatem złożonym zawierającym 13,88 g wyciągu z jemioły (1:1) w 100 ml płynu wraz z wyciągami z głogu i melisy, jest podawany w dawce 5 ml cztery razy na dobę, również rozcieńczony. W przypadku braku poprawy po 4 tygodniach stosowania Cravisolu wskazana jest konsultacja lekarska. Stosowanie obu preparatów jest przeciwwskazane u osób poniżej 18 roku życia.
choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, Cravisol, efekt terapeutyczny, interakcja lekowa, Intractum Visci Phytopharm, jemioła, padaczka, podanie doustne, preparat złożony, uzależnienie od alkoholu, Viscum album, wyciąg etanolowy, wyciąg z głogu, wyciąg z jemioły, wyciąg z melisy, wywiad medyczny, ziele jemioły - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Optiray 300 636 mg/ml (300 mg I/ml)
Optiray 300 to jodowy środek kontrastowy zawierający 636 mg/ml jowersolu, co odpowiada 300 mg/ml jodu elementarnego, o osmolalności 645 mOsm/kg i lepkości 8,2 mPa·s w 25°C oraz 5,5 mPa·s w 37°C. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na jodowe środki kontrastowe lub składniki pomocnicze oraz u osób z ujawnioną nadczynnością tarczycy, ze względu na ryzyko poważnych reakcji alergicznych i zaostrzenia choroby tarczycy, w tym przełomu tarczycowego. Podanie preparatu wymaga oceny ryzyka i korzyści, szczególnie u pacjentów z historią ciężkich reakcji alergicznych, zaburzeniami funkcji nerek, wątroby, niewydolnością serca, zaburzeniami krążenia oraz chorobami ośrodkowego układu nerwowego.
choroba ośrodkowego układu nerwowego, drgawka, jod elementarny, jodowy środek kontrastowy, jowersol, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na środki kontrastowe, niejonowy środek kontrastowy, niewydolność serca, osmolalność, przełom tarczycowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie krążenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gastrobonisol –
Produkt leczniczy Gastrobonisol w postaci płynu doustnego nie był poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo stosowania, w tym toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał mutagenny, karcynogenny oraz wpływ na rozrodczość. Preparat zawiera ekstrakty roślinne: intrakt z ziela bożego drzewka (30 g/100 g), sok z korzenia mniszka (20 g/100 g), nalewkę z owoców ostropestu (15 g/100 g), sok z ziela krwawnika (15 g/100 g), nalewkę z ziela dziurawca (10 g/100 g) oraz nalewkę z liścia mięty (10 g/100 g). Istotnym aspektem jest wysoka zawartość etanolu w preparacie, wynosząca 50-60% (V/V), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką, schorzeniami OUN oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, Gastrobonisol, interakcja składników ziołowych, korzeń mniszka, liść mięty, medycyna tradycyjna, owoc ostropestu, padaczka, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uzależnienie od alkoholu, wpływ na rozrodczość, ziele bożego drzewka, ziele dziurawca, ziele krwawnika - Leksykon substancji czynnych
Widłak goździsty – Przeciwwskazania stosowania
Widłak goździsty (Lycopodium clavatum) w preparacie Limfodrenaż-Pascoe Basic występuje w formie potencjonowanej D2 w ilości 0,10 g na 10 g produktu, który jest dostępny jako roztwór doustny. Preparat zawiera 39% (V/V) etanolu, co odpowiada 79 mg alkoholu na 10 kropli, co należy uwzględnić przy zalecaniu pacjentom z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, chorobami OUN, kobietom w ciąży i karmiącym oraz osobom prowadzącym pojazdy lub obsługującym maszyny. Przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na widłaka goździstego oraz na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), takie jak mniszek lekarski, nagietek czy jeżówka, które również występują w preparacie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami dróg żółciowych ze względu na obecność mniszka lekarskiego, który może nasilać objawy chorobowe.
Acidum arsenicosum, alkoholizm, Chelidonium majus, choroba dróg żółciowych, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, etanol, Hydrastis canadensis, jeżówka, krople doustne, Limfodrenaż-Pascoe, Lycopodium clavatum, mniszek lekarski, nadwrażliwość na substancję czynną, nagietek lekarski, padaczka, phytolacca americana, pranalewka z mniszka, reakcja alergiczna, rośliny astrowate, Sanguinaria canadensis, układ żółciowy, widłak goździsty - Leksykon substancji czynnych
Ephedra vulgaris – Działania niepożądane
Ephedra vulgaris, obecna w preparacie Santaherba w rozcieńczeniu homeopatycznym D4, nie wykazuje udokumentowanych działań niepożądanych zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL). Preparat ten jest formulacją złożoną, zawierającą łącznie jedenaście substancji aktywnych, w tym m.in. Adrenalinum D6 oraz Belladonna D4, które w wyższych stężeniach mogą potencjalnie wywoływać działania niepożądane. Warto podkreślić, że rozcieńczenie D4 oznacza znaczne rozcieńczenie substancji czynnej, co prawdopodobnie wpływa na brak obserwowanych niekorzystnych efektów. Santaherba jest dostępna w formie kropli doustnych, zawierających 39,5% (v/v) etanolu, co stanowi istotny czynnik do rozważenia u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką, schorzeniami OUN, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
Adrenalinum, Belladonna, charakterystyka produktu leczniczego, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, crataegus oxyacantha, etanol, galeopsis ochroleuca, Ipeca, krople doustne, Lobelia inflata, padaczka, preparat Santaherba, przęśl, rozcieńczenie homeopatyczne, Sambucus nigra, Solidago virga aurea, Stramonium, uzależnienie od alkoholu, Yerba santa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nimotop S 0,2 mg/ml
Przed zastosowaniem roztworu do infuzji Nimotop S (0,2 mg/ml) konieczna jest szczegółowa ocena pacjenta pod kątem przeciwwskazań, z których najważniejszym jest nadwrażliwość na nimodypinę – substancję czynną leku. Nimodypina, będąca pochodną dihydropirydyny i blokerem kanału wapniowego, nie powinna być podawana pacjentom z udokumentowanymi reakcjami alergicznymi na ten związek lub inne składniki preparatu. Warto zwrócić uwagę na obecność etanolu 96% (10,0 g w 50 ml butelce) oraz sodu (23 mg w 50 ml), które mogą mieć kliniczne znaczenie u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, chorobami OUN, a także u osób z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca czy schorzeniami nerek wymagającymi kontroli podaży sodu.
alkoholizm, bloker kanału wapniowego, charakterystyka produktu leczniczego, choroba nerek, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, etanol, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, nimodypina, Nimotop S, padaczka, pochodna dihydropirydyny, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Schistosomatoza (bilharcjoza) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Schistosomiasis, przewlekła choroba pasożytnicza wywołana przez przywry Schistosoma, dotyka ponad 240 milionów osób globalnie. Rokowanie zależy od stadium choroby, lokalizacji zmian, ciężkości infekcji oraz dostępu do leczenia przeciwpasożytniczego. Wczesne postacie dobrze reagują na terapię, a nawet zaawansowane zmiany w wątrobie, układzie moczowym, nerkach, jelitach i mózgu mogą ulec poprawie po leczeniu. Ostre schistosomiasis cechuje się wysoką śmiertelnością do 25%. Zaawansowana choroba prowadzi do poważnych powikłań, takich jak nadciśnienie wrotne, serce płucne, nefropatia obstrukcyjna, bakteriemia i nowotwory (drogi moczowe, wątroba, pęcherzyk żółciowy), które wiążą się z wysoką śmiertelnością. Nomogram prognostyczny dla schistosomiasis japonica wykazał wysoką wartość diagnostyczną (indeks C 0,97–0,98, czułość 78–86%, swoistość 97%, PPV 78–79%, NPV 97–98%), co umożliwia identyfikację pacjentów z wysokim ryzykiem zgonu i optymalizację alokacji zasobów. W diagnostyce raka pęcherza moczowego związanego z bilharziozą (BBC) obiecujące są biomarkery sha-miR-71a i MAPK-3, wykazujące czułość 88% i 87% oraz swoistość 100% w moczu przy wartościach odcięcia 10,5 i 6,2, co może wspierać nieinwazyjną diagnostykę i prognozowanie.
bakteriemia, bilharzioza, biomarker prognostyczny, chemioterapia zapobiegawcza, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba sercowo-płucna, cor pulmonale, dzieci w wieku szkolnym, krwawienie z żylaków, leczenie przeciwpasożytnicze, masowe podawanie leków, nadciśnienie płucne, nadciśnienie wrotne, nefropatia obstrukcyjna, nowotwór złośliwy, praziquantel, przywra Schistosoma, rak dróg moczowych, rak pęcherza moczowego, rak wątrobowokomórkowy, schistosomiasis, schistosomiasis układu moczowo-płciowego, wirusowe zapalenie wątroby, zwłóknienie, żylaki - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z dziurawca – Przeciwwskazania stosowania
Nalewka z dziurawca (Hyperici tinctura) w Kroplach żołądkowych z papaweryną występuje w stężeniu 24,9 g/100 g produktu, ekstrahowana etanolem 70%. Preparat zawiera 67-74% obj. etanolu, co przekłada się na 1460 mg etanolu w dawce 2,5 ml. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki (w tym mentol), choroby układu pokarmowego takie jak nadkwaśność, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, a także stany kliniczne związane z wysokim ryzykiem etanolowym: uzależnienie od alkoholu, choroby wątroby, padaczka oraz choroby OUN. Ze względu na indukcję enzymów cytochromu P450 przez dziurawiec, preparat może obniżać skuteczność leków immunosupresyjnych, doustnych antykoagulantów, antykoncepcyjnych oraz przeciwwirusowych, co wymaga szczególnej ostrożności w terapii skojarzonej.
Ze względu na ryzyko fotosensybilizacji, stosowanie nalewki jest niewskazane u pacjentów planujących długotrwałą ekspozycję na promieniowanie UV, korzystających z solariów, poddawanych fototerapii lub z chorobami skóry zwiększającymi wrażliwość na UV. Dodatkowo, preparat zawiera nalewki kozłkową, miętową (z mentolem) i gorzką oraz chlorowodorek papaweryny, co rozszerza spektrum przeciwwskazań, zwłaszcza u osób z nadwrażliwością na mentol. Stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących, dzieci i młodzieży oraz osób w podeszłym wieku z zaburzeniami funkcji wątroby jest odradzane. Wskazana jest indywidualna ocena kliniczna i uwzględnienie potencjalnych interakcji lekowych dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii.
Amara tinctura, chlorowodorek papaweryny, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, doustny antykoagulant, doustny środek antykoncepcyjny, Fortestomachicae, fototerapia, Hyperici tinctura, indukcja enzymu cytochromu P450, krople żołądkowe z papaweryną, lek immunosupresyjny, lek przeciwwirusowy, Menthae pip. tinctura, nadkwaśność, nadwrażliwość, nadwrażliwość na mentol, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, padaczka, Papaverini hydrochloridum, reakcja alergiczna, reakcja fotosensybilizacyjna, uzależnienie od alkoholu, Valerianae tinctura - Leksykon substancji czynnych
Erybulina – Przeciwwskazania stosowania
Erybulina, substancja czynna w preparacie Eribulin EVER Pharma (0,44 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na erybulinę lub składniki pomocnicze, w tym etanol (39,5 mg/ml, 79 mg w fiolce 2 ml, 118,5 mg w fiolce 3 ml), oraz karmienie piersią ze względu na ryzyko przenikania leku do mleka matki i potencjalne poważne działania niepożądane u niemowląt. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadwrażliwością na etanol, chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, chorobami OUN, a także u kobiet w ciąży i dzieci, gdzie zawartość alkoholu może stanowić przeciwwskazanie do terapii.
Wskazane jest również rozważenie ryzyka i korzyści u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, a także u osób przyjmujących leki mogące wchodzić w interakcje z erybuliną. U pacjentów z historią ciężkiej toksyczności hematologicznej konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów morfologicznych krwi. Terapia wymaga systematycznego nadzoru klinicznego i biochemicznego, zwłaszcza u osób z chorobami współistniejącymi układu sercowo-naczyniowego, oddechowego czy nerwowego, gdzie stan kliniczny może stanowić przesłankę do odradzenia stosowania erybuliny lub modyfikacji dawkowania.
choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba układu nerwowego, choroba układu oddechowego, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba współistniejąca, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, Eribulin EVER Pharma, erybulina, etanol jako substancja pomocnicza, karmienie piersią, lek cytotoksyczny, morfologia krwi, nadwrażliwość, padaczka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, terapia przeciwnowotworowa, toksyczność hematologiczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Syrop z cebuli Ziołowa Tradycja 949 mg/5 ml
Syrop z cebuli Ziołowa Tradycja (949 mg/5 ml), zawierający wyciąg płynny z Allium cepa L., bulbus, nie wykazuje dotychczas zgłoszonych działań niepożądanych. Niemniej jednak, literatura medyczna wskazuje na możliwość wystąpienia indywidualnych reakcji nadwrażliwości na składniki cebuli, manifestujących się objawami skórnymi (wysypka, świąd), żołądkowo-jelitowymi (nudności, bóle brzucha) lub oddechowymi (duszność, kaszel). Częstość tych reakcji pozostaje nieznana, a zgłoszenia dotyczą jedynie pojedynczych przypadków. Kluczowe jest stałe monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii oraz zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzorczych, takich jak Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL.
alkoholizm, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból brzucha, cebula zwyczajna, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, cukrzyca, duszność, działanie niepożądane produktu leczniczego, etanol, nadwrażliwość na składniki, nadwrażliwość osobnicza, objaw oddechowy, objaw skórny, objawy żołądkowo-jelitowe, padaczka, reakcja alergiczna, sacharoza, świąd skóry, syrop z cebuli - Leksykon substancji czynnych
Eupatorium perfoliatum – Interakcje
Eupatorium perfoliatum, stosowane w postaci homeopatycznych rozcieńczeń D3 (np. Gripp-Heel) oraz D4 (np. L52), nie wykazuje udokumentowanych interakcji farmakologicznych z innymi lekami. Ze względu na bardzo niskie stężenia substancji aktywnych w tych potencjach, ryzyko interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych jest minimalne. Niemniej jednak, preparat L52 zawiera 67,5% (v/v) etanolu, co może prowadzić do umiarkowanego ryzyka sumowania efektów depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką lub innymi schorzeniami neurologicznymi. W związku z tym zaleca się ostrożność i monitorowanie podczas jednoczesnego stosowania z lekami działającymi depresyjnie na OUN, przeciwpadaczkowymi, przeciwcukrzycowymi, przeciwzakrzepowymi oraz metabolizowanymi przez układ cytochromu P450. Pomimo braku szeroko zakrojonych badań potwierdzających interakcje, kliniczne dane nie wskazują na istotne ryzyko interakcji Eupatorium perfoliatum z innymi substancjami leczniczymi czy suplementami diety. Zalecane jest jednak indywidualne podejście do pacjenta, zwłaszcza w przypadku politerapii. Mechanizm działania homeopatycznych preparatów różni się od konwencjonalnych leków, co dodatkowo ogranicza potencjał interakcji. Standardowa ostrożność kliniczna powinna być zachowana, szczególnie w kontekście preparatów zawierających alkohol, aby uniknąć potencjalnego nasilenia działania leków metabolizowanych przez enzymy wątrobowe lub wpływających na OUN.
alkoholizm, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, Eupatorium perfoliatum, indukcja enzymu wątrobowego, inhibicja enzymu wątrobowego, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, potencja homeopatyczna, rozcieńczenie homeopatyczne - Leksykon substancji czynnych
Nasiona kozieradki – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nasiona kozieradki (Trigonella foenum-graecum L., semen) stanowią 15,0 części wagowych w preparacie Fitolizyna i wykazują istotne właściwości hipoglikemizujące. Z tego względu u pacjentów z cukrzycą konieczne jest systematyczne monitorowanie poziomu glukozy we krwi, aby uniknąć ryzyka hipoglikemii wynikającej z sumowania się efektów działania leków przeciwcukrzycowych i składników roślinnych. Preparatu nie należy stosować u pacjentów z obrzękami spowodowanymi niewydolnością serca lub nerek ze względu na ryzyko nasilenia objawów niewydolności. Ponadto, brak danych klinicznych wyklucza stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia bez specjalistycznej konsultacji. W trakcie terapii należy zwracać uwagę na objawy sugerujące poważne schorzenia układu moczowego, takie jak gorączka, ból podczas mikcji, trudności w oddawaniu moczu czy krwiomocz, które wymagają przerwania leczenia i pilnej diagnostyki.
alergia na pszenicę, celiakia, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, cukrzyca, działanie hipoglikemizujące, efekt hipoglikemizujący, gluten, gorączka, interakcja lekowa, krwiomocz, lek przeciwcukrzycowy, nasiona kozieradki, niewydolność nerek, niewydolność serca, padaczka, parahydroksybenzoesan etylu, poziom glukozy, reakcja alergiczna, trudności w oddawaniu moczu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imipenem + Cilastatin AptaPharma 500 mg + 500 mg
Dawkowanie leku Imipenem + Cilastatin AptaPharma wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od rodzaju zakażenia, wrażliwości patogenu oraz czynności nerek pacjenta. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek (klirens kreatyniny ≥90 mL/min) zalecane dawki to 500 mg + 500 mg co 6 godzin lub 1000 mg + 1000 mg co 6-8 godzin, przy czym w ciężkich infekcjach lub zakażeniach mniej wrażliwymi patogenami (np. Pseudomonas aeruginosa) preferuje się 1000 mg + 1000 mg co 6 godzin, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 4000 mg + 4000 mg. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek dawki należy odpowiednio zmodyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny, np. przy klirensie 30-60 mL/min dawka wynosi 300-500 mg co 6-8 godzin, a przy klirensie 15-30 mL/min 200-500 mg co 6-12 godzin. Pacjentom z klirensem ≤15 mL/min lek podaje się wyłącznie w przypadku planowanej hemodializy, stosując dawki jak u pacjentów z klirensem 15-29 mL/min, podając lek po zakończeniu dializy i następnie co 12 godzin.
choroba ośrodkowego układu nerwowego, ciężka niewydolność nerek, czynność nerek, dializa otrzewnowa, drgawki, gorączka neutropeniczna, hemodializa, imipenem-cylastatyna, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, Pseudomonas aeruginosa, stężenie kreatyniny, wrażliwość patogenów, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imipenem/Cilastatin Kabi 500 mg + 500 mg
Dawkowanie Imipenem/Cilastatin Kabi powinno być dostosowane do ilości imipenemu i cilastatyny, uwzględniając rodzaj zakażenia, wrażliwość patogenów oraz czynność nerek pacjenta. U osób z prawidłowym klirensem kreatyniny (>90 ml/min) zalecane dawki to 500 mg + 500 mg co 6 godzin, 1000 mg + 1000 mg co 8 godzin lub 1000 mg + 1000 mg co 6 godzin, z maksymalną dawką dobową 4000 mg + 4000 mg. W ciężkich zakażeniach lub przy mniej wrażliwych patogenach (np. Pseudomonas aeruginosa) preferuje się dawkę 1000 mg + 1000 mg co 6 godzin. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≤90 ml/min konieczna jest modyfikacja dawkowania zgodnie z tabelą, np. przy klirensie 60-90 ml/min dawka zmniejsza się do 400 mg co 6 godzin (dla dawki całkowitej 2000 mg/dobę). Pacjentom z klirensem <15 ml/min lek podaje się tylko jeśli planowana jest hemodializa w ciągu 48 godzin, a u dializowanych dawkę dostosowuje się do klirensu 15-29 ml/min, podając lek po dializie co 12 godzin. Nie zaleca się modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby ani u osób starszych z prawidłową funkcją nerek.
choroba ośrodkowego układu nerwowego, dializa otrzewnowa, drgawki, gorączka neutropeniczna, hemodializa, imipenem z cylastatyną, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, nudności, podeszły wiek, prawidłowa czynność nerek, Pseudomonas aeruginosa, rozpuszczanie leku, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie bakteryjne - Leksykon substancji czynnych
Imipenem – Dawkowanie i sposób podawania
Zalecane dawkowanie imipenemu z cylastatyną powinno być dostosowane do rodzaju zakażenia, wrażliwości patogenu oraz funkcji nerek pacjenta. U dorosłych z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥90 ml/min) stosuje się dawki 500 mg + 500 mg co 6 godzin lub 1000 mg + 1000 mg co 8 lub co 6 godzin, przy czym dawka 1000 mg + 1000 mg co 6 godzin jest wskazana w ciężkich zakażeniach lub przy mniej wrażliwych bakteriach, np. Pseudomonas aeruginosa. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 4000 mg + 4000 mg. U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek dawki należy odpowiednio zmniejszyć zgodnie z klirensem kreatyniny, np. przy klirensie 60-90 ml/min dawka dla całkowitej dobowej 2000 mg wynosi 400 mg co 6 godzin, a przy klirensie 15-30 ml/min – 200 mg co 6 godzin. Pacjentom z klirensem ≤15 ml/min lek podaje się tylko jeśli planowana jest hemodializa w ciągu 48 godzin, a dawkowanie po hemodializie powinno być co 12 godzin. U dzieci powyżej 1 roku życia dawka wynosi 15 mg + 15 mg/kg mc. co 6 godzin, a w ciężkich zakażeniach 25 mg + 25 mg/kg mc. co 6 godzin. Dane dotyczące dawkowania u dzieci poniżej 1 roku życia oraz u pacjentów dializowanych otrzewnowo są niewystarczające.
choroba ośrodkowego układu nerwowego, dializa otrzewnowa, drgawki, gorączka neutropeniczna, hemodializa, imipenem i cylastatyna, imipenem z cylastatyną, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, pacjent dializowany, pacjent hemodializowany, Pseudomonas aeruginosa, stężenie kreatyniny, upośledzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tinctura Ginkgo Bilobae Herbapol w Krakowie SA –
Produkt leczniczy Tinctura Ginkgo Bilobae Herbapol w Krakowie SA zawiera nalewkę z liści Ginkgo biloba w stężeniu 935 mg/ml, podawaną w formie płynu doustnego. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane sklasyfikowane według systemu MedDRA i częstości ich występowania, jednak w przypadku tego preparatu częstość występowania działań niepożądanych jest określona jako nieznana. Zgłaszane objawy obejmują dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunki, dyskomfort, niestrawność), alergiczne reakcje skórne (wysypka, świąd, zaczerwienienie, pokrzywka, obrzęk) oraz bóle głowy o różnym nasileniu. Preparat zawiera 55-60% (V/V) etanolu, co stanowi istotny czynnik ryzyka u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, schorzeniami OUN oraz u kobiet w ciąży.
alkoholizm, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, ból głowy, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, ciężka reakcja alergiczna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, miłorząb japoński, nadwrażliwość na składniki leku, nalewka z miłorzębu japońskiego, niepożądane działanie produktu leczniczego, niestrawność, nudność, obrzęk, padaczka, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna skórna, słownik MedDRA, świąd, wymioty, wysypka, zaczerwienienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Paklitaksel – Przeciwwskazania stosowania
Paklitaksel, dostępny w postaci koncentratu do infuzji o stężeniu 6 mg/ml (produkty: Paclitaxel Kabi, Paclitaxel-Ebewe, Paclitaxelum Accord), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, zwłaszcza na makrogologlicerolu rycynooleinian (polioksyetylowany olej rycynowy, w preparacie Paclitaxelum Accord jako polioksylenowany olej rycynowy 35). Kluczowym przeciwwskazaniem jest również wyjściowa liczba neutrofili poniżej 1500/mm³ (lub <1000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposi'ego), ze względu na ryzyko nasilenia neutropenii. Paklitaksel jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie karmienia piersią, a w przypadku Paclitaxel-Ebewe i Paclitaxelum Accord także w ciąży. U chorych z mięsakiem Kaposi'ego nie należy stosować paklitakselu przy obecności ciężkich, opornych na leczenie zakażeń, ze względu na immunosupresyjne działanie leku.
badanie hematologiczne, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, epilepsja, etanol bezwodny, granulocyt obojętnochłonny, karmienie piersią, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, leczenie onkologiczne, liczba neutrofili, makrogologlicerolu rycynooleinian, mięsak Kaposiego, monitorowanie parametrów hematologicznych, nadwrażliwość, neutropenia, paklitaksel, polioksyetylowany olej rycynowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, uzależnienie od alkoholu - Leksykon substancji czynnych
Ziele werbeny – Przeciwwskazania stosowania
Ziele werbeny (Verbena officinalis L., herba) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Sinupret i Sinupret extract, stosowanych głównie w schorzeniach górnych dróg oddechowych. Podstawowym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest nadwrażliwość na ziele werbeny lub inne składniki preparatu. W przypadku Sinupret extract dodatkowo przeciwwskazana jest aktywna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy. Preparaty zawierają także substancje pomocnicze, które mogą wywoływać reakcje niepożądane u pacjentów z nietolerancją laktozy (24,245 mg w tabletkach drażowanych), glukozy (1,356 mg w tabletkach, 3,141 mg w Sinupret extract), sacharozy (61,908 mg w tabletkach, 133,736 mg w Sinupret extract) oraz sorbitolu (0,222 mg w tabletkach).
choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na składniki roślinne, nadwrażliwość na substancje, nietolerancja cukrów, nietolerancja laktozy, padaczka, preparat leczniczy, schorzenia górnych dróg oddechowych, uzależnienie od alkoholu, wywiad alergiczny, wywiad kliniczny, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vardenafil Aristo 5 mg
Wardenafil, substancja czynna leku Vardenafil Aristo, jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia poprzez hamowanie PDE5, co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich i zwiększonego napływu krwi podczas naturalnego pobudzenia seksualnego. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższając hamowanie innych izoenzymów PDE nawet ponad 1000-krotnie. W badaniach pletyzmograficznych dawka 20 mg wywoływała erekcję umożliwiającą penetrację już po 15 minutach, a całkowita odpowiedź terapeutyczna była statystycznie istotna po 25 minutach. Lek powoduje łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego (maksymalne spadki ciśnienia skurczowego wynosiły -6,9 mmHg dla dawki 20 mg i -4,3 mmHg dla 40 mg) oraz nie wywołuje klinicznie istotnych zmian elektrokardiograficznych, choć przy dawce 80 mg obserwowano wzrost odstępu QTcF o około 10 ms.
choroba niedokrwienna serca, choroba ośrodkowego układu nerwowego, ciśnienie skurczowe, cyklaza guanylowa, cykliczny monofosforan guanozyny, fosfodiesteraza typu 5, funkcja erekcyjna IIEF, gatyfloksacyna, grupa farmakoterapeutyczna, hiperlipidemia, lek przeciwnadciśnieniowy, moksyfloksacyna, odstęp QT, odstęp QTc, odstęp QTcF, pletyzmografia prącia, prostatektomia oszczędzająca unerwienie, przewlekła choroba płuc, psychogenne zaburzenie erekcji, radioterapia, radykalna prostatektomia, syldenafil, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji o podłożu organicznym, zniekształcenie prącia - Leksykon substancji czynnych
Eucalyptus globulus – Przeciwwskazania stosowania
Preparaty zawierające Eucalyptus globulus, takie jak krople doustne L52 (zawierające 6,00 ml rozcieńczenia D1 na 30 ml preparatu), wykazują istotne przeciwwskazania kliniczne. Podstawowym jest nadwrażliwość na olejek eukaliptusowy lub inne składniki preparatu, co może prowadzić do reakcji alergicznych, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym. Preparatu L52 nie należy stosować u dzieci poniżej 2 lat ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony układu oddechowego. Ponadto, ze względu na wysoką zawartość etanolu (67,5% v/v), preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką, uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
astma, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, cytochrom P450, enzym wątrobowy, nadwrażliwość, olejek eukaliptusowy, padaczka, POChP, przewlekła choroba układu oddechowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, uzależnienie od alkoholu, właściwość antyseptyczna, właściwość przeciwzapalna, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z liści bluszczu – Interakcje
Ekstrakt z liści bluszczu (Hederae helicis folii extractum siccum) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście interakcji lekowych, co potwierdzają dostępne dane kliniczne. Nie stwierdzono istotnych interakcji z antybiotykami, lekami przeciwkaszlowymi, mukolitycznymi, przeciwhistaminowymi ani przeciwzapalnymi, co umożliwia bezpieczne stosowanie preparatów zawierających ekstrakt w terapii skojarzonej chorób dróg oddechowych. Preparaty takie jak Prospan zawierają jednak etanol w stężeniu 34,92-42,68% (m/v), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, schorzeniami OUN oraz u osób z historią uzależnienia od alkoholu. W przypadku leków przeciwpadaczkowych i hepatotoksycznych zaleca się monitorowanie parametrów klinicznych ze względu na potencjalne ryzyko związane z obecnością etanolu w preparacie.
choroba dróg oddechowych, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, ekstrakt z liści bluszczu, Hederae helicis folii extractum, infekcja dróg oddechowych, lek hepatotoksyczny, lek mukolityczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzapalny, padaczka, parametr wątrobowy, Prospan, schorzenie układu oddechowego, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon substancji czynnych
Crataegus oxyacantha – Wskazania do stosowania
Preparat Santaherba zawiera Crataegus oxyacantha w postaci nalewki macierzystej (TM) w stężeniu 3,33 ml na 100 ml kropli doustnych, będąc jednym z jedenastu składników aktywnych. Preparat jest wskazany jako leczenie wspomagające alergicznego nieżytu nosa (kataru siennego), charakteryzującego się sezonowymi objawami takimi jak wodnisty wyciek z nosa, kichanie, świąd i przekrwienie błony śluzowej. Kompleksowa formuła łącząca różne substancje czynne, w tym Yerba santa D3, Ipeca D4, Lobelia inflata D3, Adrenalinum D6, Belladonna D4, Stramonium D4, Solidago virga aurea D3, Ephedra vulgaris D4, Galeopsis ochroleuca TM oraz Sambucus nigra TM, może zwiększać skuteczność terapii poprzez synergistyczne działanie na objawy alergiczne.
alergiczny nieżyt nosa, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, choroba współistniejąca, dolegliwość alergiczna, głóg dwuszyjkowy, górne drogi oddechowe, interakcja lekowa, katar sienny, medycyna komplementarna, nalewka macierzysta, nasilenie objawów, padaczka, podejście holistyczne, przekrwienie błony śluzowej, stany alergiczne, terapia kompleksowa, terapia wspomagająca, wyciek z nosa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vardenafil Holsten 20 mg
Wardenafil Holsten, będący inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), jest stosowany doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania polega na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i poprawy napływu krwi podczas naturalnego pobudzenia seksualnego. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą działanie na inne izoenzymy fosfodiesteraz nawet ponad 1000-krotnie, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. Badania pletyzmograficzne wykazały, że dawka 20 mg powoduje erekcję wystarczającą do penetracji (60% sztywności) już po 15 minutach, a efekt jest statystycznie istotny po 25 minutach. Lek powoduje łagodne obniżenie ciśnienia tętniczego (maksymalnie 6,9 mmHg przy 20 mg) i nie wywołuje klinicznie istotnych zmian w zapisie EKG, choć przy dawce 80 mg może nieznacznie wydłużać odstęp QTc (do 10 ms). Wardenafil nie jest wskazany u osób poniżej 18 lat.
choroba niedokrwienna serca, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba współistniejąca, ciało jamiste, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny monofosforan guanozyny, depresja, elektrokardiogram, fosfodiesteraza, fosfodiesteraza typu 5, gatyfloksacyna, hiperlipidemia, moksyfloksacyna, nadciśnienie tętnicze, odstęp QT, odstęp QTc, pletyzmografia prącia, prostatektomia, prostatektomia oszczędzająca unerwienie, psychogenne zaburzenie erekcji, syldenafil, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wardenafil, zaburzenie erekcji, zniekształcenie prącia - Leksykon substancji czynnych
Niepokalanek pospolity – Przeciwwskazania stosowania
Vitex agnus-castus (niepokalanek pospolity) jest stosowany w terapii zaburzeń hormonalnych u kobiet, jednak jego użycie wymaga uwzględnienia przeciwwskazań, głównie nadwrażliwości na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Preparaty dostępne są w formie tabletek (Mastodynon) oraz kropli doustnych (Mastodynon N, Pascofemin), które zawierają odpowiednio 53% i 34% etanolu (v/v). Tabletki zawierają laktozę jednowodną, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z niedoborem laktazy, galaktozemią lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W preparatach złożonych obecne są także inne roślinne składniki, takie jak Caulophyllum thalictroides, Cyclamen purpurascens, Strychnos ignatii, które mogą wywołać reakcje alergiczne.
Aletris farinosa, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, Cimicifuga racemosa, Cyclamen purpurascens, etanol, Fraxinus americana, galaktozemia, Iris versicolor, krople doustne, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, Lilium lancifolium, nadwrażliwość na substancje, niedobór laktazy, niepokalanek pospolity, nietolerancja laktozy, padaczka, postać farmaceutyczna, preparat złożony, Pulsatilla pratensis, reakcja alergiczna, Senecio aureus, Strychnos ignatii, substancja pomocnicza, uszkodzenie mózgu, uzależnienie od alkoholu, Vitex agnus-castus, zaburzenie hormonalne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Szałwia lekarska – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szałwia lekarska (Salvia officinalis) w postaci nalewki, np. Tinctura Salviae Phytopharm, zawiera biologicznie czynne związki, w tym olejek lotny z tujonem o działaniu neurotoksycznym. Preparat zawiera 60-70% (v/v) etanolu, co wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, schorzeniami OUN oraz uzależnieniem od alkoholu. Stosowanie nalewki doustnie jest kategorycznie przeciwwskazane, a preparat nie powinien być podawany dzieciom i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na ryzyko toksyczności i wysoką zawartość alkoholu.
choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba wątroby, działanie neurotoksyczne, działanie niepożądane, etanol, koncentrat do sporządzania roztworu, nalewka z liści szałwii, olejek lotny, padaczka, płukanie gardła, populacja pediatryczna, produkt leczniczy, przeciwwskazanie, stosowanie wewnętrzne, stosowanie zewnętrzne, substancja lecznicza, szałwia lekarska, tujon, uzależnienie od alkoholu, związek biologicznie czynny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sallevia 110 mg/ml
Preparat Sallevia w formie syropu o stężeniu 110 mg/ml zawiera płynny wyciąg z ziela tymianku (Thymi extractum fluidum) i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na tymianek (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.) oraz na inne rośliny z rodziny jasnowatych (Lamiaceae), takie jak lawenda, mięta, szałwia, rozmaryn, melisa czy bazylia, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Syrop zawiera 3,1% (V/V) etanolu, co wymaga ostrożności lub unikania stosowania u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, kobiet w ciąży i karmiących oraz u osób przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem. Obecność sorbitolu (E 420) stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy oraz może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe i wpływać na kontrolę glikemii u diabetyków.
alkoholizm, astma oskrzelowa alergiczna, atopowe zapalenie skóry, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba refluksowa przełyku, choroba wątroby, dziedziczne zaburzenie, interakcja lekowa z alkoholem, kontrola glikemii, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja fruktozy, padaczka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, wodorotlenek amonowy, wyciąg z ziela tymianku, zaburzenie żołądkowo-jelitowe