antagonista receptorów muskarynowych
Antagonista receptorów muskarynowych (cholinolityk) to substancja, która blokuje receptory muskarynowe, uniemożliwiając wiązanie acetylocholiny – neurotransmitera układu przywspółczulnego. Efektem działania jest hamowanie odpowiedzi cholinergicznej w różnych układach i narządach.
Antagoniści receptorów muskarynowych dzielą się na selektywne (działające wybiórczo na określone podtypy receptorów M1-M5) oraz nieselektywne. Do tej grupy leków zaliczamy m.in. atropinę, skopolaminę, ipratropium, tiotropium, glikopironium czy umeklidynium. Stosowane są w leczeniu różnych schorzeń, w tym astmy, POChP, choroby wrzodowej, choroby Parkinsona czy nadreaktywnego pęcherza moczowego.
Działanie antagonistów receptorów muskarynowych obejmuje: rozszerzenie oskrzeli, zmniejszenie sekrecji gruczołów, przyspieszenie akcji serca, zwiotczenie mięśniówki gładkiej przewodu pokarmowego i dróg moczowych. Charakterystyczne działania niepożądane to suchość w ustach, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zaparcia, tachykardia oraz wzrost ciśnienia śródgałkowego.
W praktyce klinicznej antagoniści receptorów muskarynowych są szczególnie istotni w terapii POChP jako leki rozszerzające oskrzela, zwłaszcza w postaci wziewnej (LAMA – Long-Acting Muscarinic Antagonists). Ich znaczenie rośnie także w leczeniu astmy, szczególnie u pacjentów nieodpowiadających odpowiednio na standardową terapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Berodual (0,5 mg + 0,25 mg)/ml
Berodual w postaci roztworu do nebulizacji zawiera fenoterolu bromowodorek (0,5 mg/ml) oraz ipratropiowy bromek (0,25 mg/ml) i jest stosowany w terapii obturacyjnych schorzeń dróg oddechowych z odwracalnym skurczem oskrzeli, takich jak astma oskrzelowa oraz przewlekłe zapalenie oskrzeli z lub bez rozedmy. Lek działa rozszerzająco na mięśnie gładkie oskrzeli dzięki synergistycznemu mechanizmowi: fenoterol jako selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych powoduje rozkurcz mięśni gładkich, natomiast ipratropiowy bromek, antagonista receptorów muskarynowych, blokuje działanie acetylocholiny, co zmniejsza napięcie mięśni oskrzeli. Preparat zawiera również chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów wrażliwych na tę substancję pomocniczą.
acetylocholina, antagonista receptorów muskarynowych, astma oskrzelowa, chlorek benzalkoniowy, choroba obturacyjna dróg oddechowych, fenoterolu bromowodorek, ipratropiowy bromek, leczenie przeciwzapalne, nebulizator, obturacja dróg oddechowych, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, receptor β2-adrenergiczny, rozedma płuc, rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, roztwór do nebulizacji, schorzenie dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, wymiana gazowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darifenacin Aristo 7,5 mg
Daryfenacyna, substancja czynna preparatu Darifenacin Aristo w dawkach 7,5 mg i 15 mg tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest selektywnym antagonistą receptorów muskarynowych M3, co skutkuje zmniejszeniem napięcia mięśni gładkich pęcherza moczowego i obniżeniem perystaltyki przewodu pokarmowego. Ze względu na mechanizm działania, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na daryfenacynę, zatrzymaniem moczu, zaleganiem treści żołądkowej, niewyrównaną jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh), ciężkim wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy oraz toksycznym rozdęciem okrężnicy. Ponadto, jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (np. klarytromycyna, ketokonazol, rytonawir, nefazodon, sok grejpfrutowy) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasy A i B), wyrównaną jaskrą, zaburzeniami perystaltyki lub opróżniania pęcherza oraz u osób w podeszłym wieku konieczne jest ostrożne monitorowanie i ewentualna modyfikacja terapii.
antagonista receptorów muskarynowych, antybiotyk makrolidowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cytochrom P450 CYP3A4, działanie antycholinergiczne, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, jaskra z wąskim kątem przesączania, lek przeciwgrzybiczny azolowy, megacolon toxicum, miastenia, mięsień gładki pęcherza moczowego, nadwrażliwość, pęcherz nadreaktywny, przełom miasteniczny, receptor muskarynowy, retencja moczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie opróżniania pęcherza moczowego, zaleganie treści żołądkowej, złącze nerwowo-mięśniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Novistig (0,5 mg + 2,5 mg)/ml
Novistig to preparat do odwracania niedepolaryzującego bloku nerwowo-mięśniowego, zawierający 0,5 mg/ml bromku glikopironiowego oraz 2,5 mg/ml metylosiarczanu neostygminy. Roztwór o pH 3,4-3,8 i osmolalności 240-340 mOSm/kg jest stosowany w anestezjologii do przywracania funkcji mięśniowych po zastosowaniu niedepolaryzujących środków zwiotczających. Metylosiarczan neostygminy działa jako inhibitor acetylocholinoesterazy, zwiększając stężenie acetylocholiny i konkurując z lekami zwiotczającymi o receptory nikotynowe, natomiast bromek glikopironiowy antagonizuje receptory muskarynowe, minimalizując działania niepożądane neostygminy, takie jak bradykardia czy zwiększone wydzielanie śliny. Preparat zawiera 3 mg sodu na 1 ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczoną podażą sodu.
acetylocholina w szczelinie synaptycznej, antagonista receptorów muskarynowych, blok nerwowo-mięśniowy niedepolaryzujący, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, bromek glikopironiowy, działanie muskarynowe, funkcja oddechowa, inhibitor acetylocholinoesterazy, intubacja, metylosiarczan neostygminy, monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, perystaltyka jelit, powikłanie oddechowe, receptor nikotynowy, skurcz oskrzeli, środki zwiotczające niedepolaryzujące, stymulator nerwów obwodowych, suksametonium, wentylacja mechaniczna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Berodual (0,5 mg + 0,25 mg)/ml
Berodual, zawierający bromowodorek fenoterolu (selektywny beta-2 agonista) oraz bromek ipratropiowy (antagonista receptorów muskarynowych), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub atropinopodobne, a także u osób z zaporową kardiomiopatią przerostową i tachyarytmią. Roztwór zawiera chlorek benzalkoniowy w stężeniu 0,1 mg/ml, który może wywołać reakcje nadwrażliwości, co wymaga rezygnacji z terapii w przypadku potwierdzonej alergii. Przed zastosowaniem leku konieczne jest wykluczenie tych przeciwwskazań, aby uniknąć zaostrzenia chorób sercowo-naczyniowych i reakcji alergicznych.
antagonista receptorów muskarynowych, beta-2-agonista, beta-adrenolityk, beta-mimetyk, bromek ipratropiowy, bromowodorek fenoterolu, bronchodylatacja, chlorek benzalkoniowy, cukrzyca niekontrolowana, działanie cholinolityczne, efekt bronchodylatacyjny, jaskra z wąskim kątem przesączania, kardiomiopatia przerostowa zaporowa, lek cholinolityczny, nadczynność tarczycy, nebulizacja, niewydolność serca, przerost gruczołu krokowego, substancja atropinopodobna, tachyarytmia, tyreotoksykoza - Leksykon substancji czynnych
Kaptopryl – Przedawkowanie
Przedawkowanie kaptoprylu, inhibitora ACE, prowadzi do nasilenia jego działania farmakologicznego, manifestującego się ciężkim niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe <90 mmHg), które może przejść w wstrząs hipowolemiczny. Towarzyszą temu objawy neurologiczne (osłupienie, dezorientacja), bradykardia (<60 uderzeń/min) oraz istotne zaburzenia elektrolitowe, głównie hiperkaliemia i hiponatremia, wynikające z zaburzeń gospodarki aldosteronowej. W ciężkich przypadkach obserwuje się ostrą niewydolność nerek z podwyższeniem stężenia kreatyniny i mocznika, spowodowaną spadkiem perfuzji nerkowej i hemodynamicznym wpływem leku. Diagnostyka i monitorowanie obejmują ciągłe pomiary ciśnienia tętniczego, czynności serca, ocenę stanu świadomości, kontrolę funkcji nerek oraz elektrolitów i równowagi kwasowo-zasadowej.
angiotensyna II, antagonista receptorów muskarynowych, atropina, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, farmakokinetyka kaptoprylu, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja narządowa, infuzja krystaloidów, inhibitor ACE, kaptopryl, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, osłupienie, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie kaptoprylu, równowaga kwasowo-zasadowa, rozrusznik serca, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodylatacja, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolzurin 4 mg
Tolzurin (tolterodyny winian) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków o działaniu przeciwmuskarynowym, z dominującymi działaniami niepożądanymi o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej obserwowaną reakcją jest suchość w jamie ustnej, występująca u 23,4% pacjentów w porównaniu do 7,7% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania obejmują niestrawność, zaparcia, ból brzucha, wzdęcia, biegunkę oraz zaburzenia układu nerwowego takie jak zawroty głowy, senność i ból głowy. Palpitacje serca są również często obserwowane, natomiast poważniejsze zaburzenia kardiologiczne (niewydolność serca, arytmia, tachykardia) występują z nieznaną częstością, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu krążenia. Ponadto, Tolzurin może powodować suchość oczu i zaburzenia widzenia, a także paradoksalnie bezmocz i zatrzymanie moczu, które stanowią wskazania do natychmiastowej interwencji medycznej.
aktywność przeciwmuskarynowa, antagonista receptorów muskarynowych, arytmia, bezmocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, demencja, dezorientacja, inhibitor cholinoesterazy, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omamy, palpitacje, parestezja, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktoidalna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość oczu, tachykardia, tolterodyny winian, wymioty, wzdęcie, zaburzenia akomodacji, zaburzenia pamięci, zakażenie układu moczowego, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Beplasot 6 mg + 0,4 mg
Beplasot to złożony lek w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawierający 6 mg solifenacyny bursztynianu (4,5 mg solifenacyny) oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,37 mg tamsulosyny). Solifenacyna działa jako selektywny antagonista receptorów muskarynowych M3, redukując objawy fazy napełniania pęcherza poprzez blokadę pozaneuronalnej acetylocholiny, co zmniejsza parcia naglące i częstotliwość mikcji. Tamsulosyna jest antagonistą receptorów alfa-1A i alfa-1D, poprawiającą fazę opróżniania pęcherza przez rozluźnienie mięśni gładkich gruczołu krokowego, szyi pęcherza i cewki moczowej, co zwiększa maksymalny przepływ cewkowy. Kombinacja tych dwóch mechanizmów zapewnia kompleksowe leczenie objawów LUTS związanych z BPH, oddziałując zarówno na fazę napełniania, jak i opróżniania pęcherza.
acetylocholina pozaneuronalna, antagonista receptora adrenergicznego, antagonista receptora muskarynowego, antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, antagonista receptorów muskarynowych, BPH, częstotliwość mikcji, faza napełnienia pęcherza, faza opróżniania pęcherza, gwałtowne parcie na mocz, HRQoL, IPSS, kwestionariusz IPSS, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LUTS, mięśnie gładkie gruczołu krokowego, nykturia, objawy dolnych dróg moczowych, objętość mikcji, OCAS, parcie na pęcherz, pęcherz moczowy, przepływ cewkowy, receptor adrenergiczny alfa 1, receptor muskarynowy M3, solifenacyna bursztynian, system kontrolowanego wchłaniania, tamsulosyna chlorowodorek, TUFS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gliatilin 1000 250 mg/ml
Przedawkowanie leku Gliatilin 1000, zawierającego cholinę alfosceranu w stężeniu 250 mg/ml (1000 mg w 4 ml ampułce), może prowadzić do nasilenia objawów niepożądanych typowych dla leków cholinergicznych. Objawy te obejmują nadmierną stymulację układu przywspółczulnego manifestującą się muskarynowymi symptomami, zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zwiększone wydzielanie śliny), sercowo-naczyniowego (bradykardia, hipotensja, arytmie), oddechowego (skurcz oskrzeli, zwiększone wydzielanie oskrzelowe), ośrodkowego układu nerwowego (bóle głowy, pobudzenie, bezsenność) oraz układu moczowego (zwiększona częstotliwość mikcji). Nie określono precyzyjnej dawki granicznej wywołującej te objawy, co podkreśla konieczność ostrożności w dawkowaniu.
antagonista receptorów muskarynowych, atropina, biegunka, bradykardia, cholina alfosceranu, hipotensja, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek cholinergiczny, mechanizm działania leku, objawy muskarynowe, prekursor acetylocholiny, przedawkowanie leku, skurcz oskrzeli, stężenie leku, stymulacja cholinergiczna, substancja czynna, układ cholinergiczny, układ przywspółczulny, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu moczowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Belaristo 5 mg
Przedkliniczne badania bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Belaristo, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego. Testy obejmowały ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając istotnych zagrożeń. Badania genotoksyczności i karcynogenności dały wyniki negatywne, co potwierdza brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej nie stwierdzono bezpośredniego ryzyka dla ludzi, jednak zaobserwowano efekty zależne od dawki podczas podawania solifenacyny samicom w okresie laktacji, takie jak zmniejszenie liczby żywych urodzeń, obniżenie masy urodzeniowej potomstwa oraz spowolnienie rozwoju fizycznego noworodków.
aberracja chromosomowa, antagonista receptorów muskarynowych, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie pourodzeniowe, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bursztynian solifenacyny, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja osoczowa, mutacja genowa, okres laktacji, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, solifenacyna w ciąży, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tiotropium Elpen 10 mcg/dawkę inh.
Bromek tiotropium (10 μg/dawkę inhalacyjną) jest długo działającym, wybiórczym antagonistą receptorów muskarynowych M3, stosowanym wziewnie w leczeniu POChP. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu cholinergicznego skurczu oskrzeli poprzez powolną dysocjację z receptorów M3, co zapewnia efekt bronchodilatacyjny utrzymujący się ponad 24 godziny. Tiotropium wykazuje szybkie działanie już po 30 minutach od podania, z osiągnięciem stanu stacjonarnego w ciągu tygodnia i brakiem tachyfilaksji podczas długotrwałej terapii. W badaniach klinicznych potwierdzono poprawę parametrów czynności płuc (FEV1, FVC, PEFR), redukcję duszności (Transition Dyspnoea Index) oraz poprawę jakości życia ocenianą kwestionariuszem SGRQ (średnia różnica 4,19 jednostki, p=0,001). Tiotropium istotnie zmniejsza częstość zaostrzeń POChP o 19% oraz ryzyko hospitalizacji z powodu zaostrzeń o 30%, a także wydłuża czas do pierwszego zaostrzenia (187 vs 145 dni) i pierwszego ciężkiego zaostrzenia (współczynnik ryzyka 0,72; p<0,001) w porównaniu do salmeterolu 50 μg.
antagonista receptorów muskarynowych, bromek tiotropium, choroba obturacyjna dróg oddechowych, duszność, działanie bronchodylatacyjne, ergometria rowerowa, FEV1, FVC, kwestionariusz SGRQ, lek przeciwcholinergiczny, mięśniówka gładka oskrzeli, mukowiscydoza, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężona pojemność życiowa, nerw przywspółczulny, odstęp QT, PEFR, POChP, podwójna ślepa próba, receptor muskarynowy, rozszerzenie oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, tachyfilaksja, Transition Dyspnoea Index, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Scopolan 10 mg
Preparat Scopolan w dawce 10 mg hioscyny butylobromku jest półsyntetycznym alkaloidem pokrzyku o działaniu spazmolitycznym na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu zwojów nerwowych autonomicznego układu nerwowego oraz antagonizmie receptorów muskarynowych, co prowadzi do zahamowania przewodnictwa cholinergicznego i rozkurczu mięśniówki gładkiej. Lek wykazuje obwodowe działanie antycholinergiczne, co ogranicza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ośrodkowych.
alkaloidy pokrzyku, antagonista receptorów muskarynowych, autonomiczny układ nerwowy, czwartorzędowe związki amoniowe, drogi żółciowe, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwmuskarynowe, działanie spazmolityczne, hioscyna butylobromek, lek spazmolityczny, mięsień gładki, pęcherzyk żółciowy, przewód pokarmowy, receptor cholinergiczny, receptor muskarynowy, układ moczowo-płciowy, układ przywspółczulny, zwoje nerwowe - Leksykon substancji czynnych
Ipratropium – Działania niepożądane
Bromek ipratropium, antagonista receptorów muskarynowych, wykazuje liczne działania niepożądane wynikające z efektów przeciwcholinergicznych. Najczęściej obserwuje się ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty, zaparcia i biegunkę. W preparatach złożonych, takich jak Berodual (ipratropium z fenoterolem), dodatkowo mogą wystąpić drżenia mięśni, tachykardia, kołatanie serca, dysfonia, nerwowość oraz wzrost ciśnienia skurczowego krwi. Ze strony układu nerwowego dominują bóle i zawroty głowy, a także rzadziej pobudzenie i zaburzenia psychiczne. W zakresie narządu wzroku mogą pojawić się niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz jaskra, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z predyspozycjami do jaskry z zamkniętym kątem przesączania.
antagonista receptorów muskarynowych, aureola wzrokowa, beta2-mimetyk, bromek ipratropium, ciśnienie skurczowe krwi, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfonia, jaskra, jaskra z zamkniętym kątem, kołatanie serca, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, przekrwienie spojówki, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej, tachykardia, właściwości przeciwcholinergiczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia akomodacji, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zatrzymanie moczu