gastroprotekcja
Gastroprotekcja to działania farmakologiczne i terapeutyczne mające na celu ochronę błony śluzowej żołądka przed uszkodzeniem. Jest stosowana głównie u pacjentów przyjmujących leki potencjalnie szkodliwe dla przewodu pokarmowego, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) czy glikokortykosteroidy.
Do podstawowych leków gastroprotekcyjnych należą inhibitory pompy protonowej (IPP), antagoniści receptora H2 oraz leki zawierające związki bizmutu. IPP, takie jak omeprazol czy pantoprazol, są obecnie uznawane za najskuteczniejsze preparaty gastroprotekcyjne poprzez hamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku.
Wskazaniami do wdrożenia gastroprotekcji są między innymi: długotrwała terapia NLPZ, szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka (osoby starsze, z wywiadem choroby wrzodowej, przyjmujące jednocześnie antykoagulanty lub glikokortykosteroidy), leczenie glikokortykosteroidami w wysokich dawkach oraz stan po krwawieniu z górnego odcinka przewodu pokarmowego.
Należy pamiętać, że przewlekłe stosowanie leków gastroprotekcyjnych, zwłaszcza IPP, może wiązać się z działaniami niepożądanymi, takimi jak zwiększone ryzyko infekcji przewodu pokarmowego, niedobór witaminy B12, magnezu oraz wapnia, a także zwiększone ryzyko złamań kości przy długotrwałym stosowaniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pantoprazole Bluefish 20 mg
Pantoprazole Bluefish w dawce 20 mg (zawierający 22,55 mg półtorawodnej soli sodowej pantoprazolu) jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego. Wskazania obejmują objawową postać choroby refluksowej przełyku, długotrwałe leczenie refluksowego zapalenia przełyku potwierdzonego endoskopowo oraz zapobieganie nawrotom tego zapalenia. U dorosłych pacjentów lek jest również wskazany do profilaktyki owrzodzeń żołądka i dwunastnicy indukowanych przez nieselektywne NLPZ, zwłaszcza u osób z grup ryzyka, takich jak wiek >65 lat, wywiad choroby wrzodowej, wcześniejsze powikłania wrzodowe, stosowanie antykoagulantów lub kortykosteroidów oraz współistniejące poważne choroby.
antykoagulant, ból zamostkowy, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, gastroprotekcja, inhibitor pompy protonowej, komórka okładzinowa żołądka, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, perforacja wrzodu, powikłanie wrzodowe, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej przełyku, zgaga - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibandronic Acid Aurovitas 150 mg
Kwas ibandronowy charakteryzuje się znacznym zmniejszeniem biodostępności po podaniu doustnym w obecności pokarmów, zwłaszcza tych zawierających wapń oraz wielowartościowe kationy (glin, magnez, żelazo). Zaleca się przyjmowanie leku na czczo, co najmniej 6 godzin po ostatnim posiłku i powstrzymanie się od jedzenia przez 1 godzinę po podaniu, aby uniknąć istotnego obniżenia wchłaniania. Metabolizm kwasu ibandronowego jest minimalny, substancja nie ulega biotransformacji i jest wydalana przez nerki, co ogranicza potencjał interakcji metabolicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie preparatów wapniowych, leków zobojętniających sok żołądkowy oraz innych produktów zawierających wielowartościowe kationy, które mogą znacząco obniżać biodostępność leku. W przypadku konieczności stosowania tych preparatów, należy zachować odstęp czasowy co najmniej 6 godzin przed i 1 godzinę po podaniu kwasu ibandronowego.
antagonista receptora H2, biodostępność, bisfosfonian, błona śluzowa przewodu pokarmowego, esomeprazol, famotydyna, gastroprotekcja, gęstość mineralna kości, inhibitor pompy protonowej, kwas acetylosalicylowy, kwas ibandronowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, mineralizacja kości, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, osteoporoza, pantoprazol, preparat wapniowy, preparat żelaza, ranitydyna, sok żołądkowy, węglan wapnia, wielowartościowy kation - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Panzol 20 mg
Pantoprazol w dawce 20 mg (Panzol) jest skutecznym inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu objawowej choroby refluksowej przełyku (GERD) u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Lek wskazany jest zarówno w terapii objawowej zgagi, refluksu i bólu zamostkowego, jak i w długotrwałym leczeniu oraz zapobieganiu nawrotom refluksowego zapalenia przełyku potwierdzonego endoskopowo. Ponadto, u pacjentów dorosłych z grupy podwyższonego ryzyka powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak osoby powyżej 65 lat, z wywiadem choroby wrzodowej, po krwawieniach z górnego odcinka przewodu pokarmowego czy stosujące leki przeciwzakrzepowe lub glikokortykosteroidy, pantoprazol 20 mg jest zalecany jako gastroprotekcja podczas długotrwałej terapii nieselektywnymi NLPZ. Tabletki dojelitowe chronią substancję czynną przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka, umożliwiając uwolnienie leku w jelicie cienkim i skuteczne hamowanie wydzielania kwasu solnego przez komórki okładzinowe.
badanie endoskopowe, błona śluzowa żołądka, ból zamostkowy, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, inhibitor pompy protonowej, komórka okładzinowa, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, lecytyna sojowa, lek przeciwzakrzepowy, maltitol, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawowa choroba refluksowa przełyku, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol sodowy półtorawodny, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Napritum 500 mg
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania naproksenu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Współpodawanie z metotreksatem wymaga monitorowania toksyczności, gdyż NLPZ zmniejszają jego wydalanie kanalikowe. Naproksen nasila ryzyko krwawień także przy jednoczesnym stosowaniu tyklopidyny, klopidogrelu, kortykosteroidów oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Ponadto, naproksen może osłabiać działanie moczopędne (np. furosemidu) i przeciwnadciśnieniowe leków, a także zwiększać ryzyko nefrotoksyczności w połączeniu z cyklosporyną, takrolimusem, inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny II. Warto podkreślić, że naproksen zmniejsza klirens nerkowy litu, co może podnieść jego stężenie w surowicy nawet o 40%, wymagając ścisłego monitorowania.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cholestyramina, cyklosporyna, dwunastnica, furosemid, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, heparyna, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, pochodna hydantoiny, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfonamid, sulfonylomocznik, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, wylew podskórny, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Catalent 400 mg
Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, oraz z kwasem acetylosalicylowym w dawkach powyżej 75 mg/dobę, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również hamować kardioprotekcyjne działanie małych dawek aspiryny. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, diuretyków, cyklosporyny, takrolimusu oraz kortykosteroidów, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia, czynności nerek i rozważenia gastroprotekcji. Ponadto, inhibitory CYP2C9 (np. worykonazol, flukonazol) mogą zwiększać ekspozycję na ibuprofen nawet o 80-100%, co wskazuje na konieczność dostosowania dawki leku.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, cholestyramina, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, digoksyna, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie sedacyjne, działanie toksyczne, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, gastroprotekcja, ginkgo biloba, glikozyd nasercowy, hemofilia, hipoglikemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja ibuprofenu, interakcja ibuprofenu z alkoholem, kortykosteroid, krwawienie dostawowe, krwiak, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przewód pokarmowy, rytonawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, terapia ibuprofenem, układ krwiotwórczy, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Emoxen 500 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Emoxen, zawierający 500 mg naproksenu oraz 20 mg ezomeprazolu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z lekami przeciwretrowirusowymi atazanawirem i nelfinawirem, gdzie obserwuje się znaczące zmniejszenie ich stężeń w osoczu (do 75% redukcji AUC, Cmax i Cmin). Ponadto, łączenie Emoxenu z innymi NLPZ zwiększa ryzyko powikłań gastrologicznych, takich jak wrzody i krwawienia, a stosowanie z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego (≤ 325 mg/dobę) może osłabiać jego działanie przeciwpłytkowe i zwiększać ryzyko krwawień. Współistniejące stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, dabigatran), glikokortykosteroidami, SSRI oraz lekami moczopędnymi wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania ze względu na zwiększone ryzyko krwawień oraz potencjalne pogorszenie funkcji nerek.
17-ketosteroid, antagonista receptora angiotensyny, antagonista receptora angiotensyny II, atazanawir, bilirubina, biodostępność, cytochrom CYP2C19, digoksyna, diuretyk pętlowy, dysfagia, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzapalne, działanie uspokajające, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, hydantoina, inhibitor ACE, inhibitor agregacji trombocytów, inhibitor pompy protonowej, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, klirens nerkowy, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwretrowirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lit farmakologia, metotreksat, nefrotoksyczność, nelfinawir, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, płytka krwi, płytki krwi, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyna nerkowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, test funkcji wątroby, warfaryna, wrzód przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Polopiryna Gardło 8,75 mg
Flurbiprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie flurbiprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na bardzo wysokie ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak owrzodzenia i krwawienia. Równoczesne podawanie flurbiprofenu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach do 75 mg/dobę jest dopuszczalne wyłącznie pod nadzorem lekarskim. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), leków przeciwpłytkowych, kortykosteroidów oraz selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia i rozważenia gastroprotekcji. Flurbiprofen może osłabiać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych (diuretyki, ACE-I, ARB) oraz zwiększać nefrotoksyczność, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
alkohol etylowy, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flurbiprofen, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie przewodu pokarmowego, płytki krwi, podrażnienie błony śluzowej żołądka, Polopiryna, probenecyd, środek zobojętniający sok żołądkowy, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność, tolbutamid, układ krwiotwórczy, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibenal Max 600 mg
Ibenal Max (ibuprofen 600 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii skojarzonej. Kompetycyjne hamowanie działania kwasu acetylosalicylowego (ASA) na agregację płytek krwi przez ibuprofen może ograniczać kardioprotekcję ASA, co jest szczególnie istotne przy długotrwałym stosowaniu. Jednoczesne podawanie innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen nasila ryzyko krwawień przy stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), inhibitorów agregacji płytek (tyklopidyna, klopidogrel) oraz SSRI. Ponadto NLPZ mogą zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych, w tym beta-adrenolityków, inhibitorów ACE i antagonistów angiotensyny II, przy czym szczególnie ważne jest monitorowanie czynności nerek ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi, odwodnionych lub w podeszłym wieku.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antybiotyk przeciwgrzybiczny, baklofen, beta-adrenolityk, bisfosfonian, chinolina, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, dysfagia, efekt urykozuryczny, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hipoglikemia, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory COX-2, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, sulfinpyrazon, takrolimus, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Aflofarm 400 mg
Ibuprofen, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które należy uwzględnić podczas terapii. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym może kompetycyjnie hamować działanie antyagregacyjne ASA, co może ograniczać jego efekt kardioprotekcyjny, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Ibuprofen zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu z kortykosteroidami, SSRI oraz lekami antyagregacyjnymi, co wymaga rozważenia gastroprotekcji. Ponadto, NLPZ mogą zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn naczyniowych i nerkowych, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek. Istotne jest także monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) oraz uważne stosowanie u osób leczonych digoksyną, metotreksatem, litem, fenytoiną i lekami immunosupresyjnymi (takrolimus, cyklosporyna) ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i zmiany stężeń tych leków w osoczu.
agregacja płytek krwi, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, drgawki, dysfagia, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, fenytoina, gastroprotekcja, hemofilia, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit w osoczu, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametr krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyna nerkowa, sekrecja kanalikowa, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpyrazon, synteza prostaglandyn, takrolimus, warfaryna, zaburzenie krzepnięcia, zydowudyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen Alkaloid-INT 40 mg/ml
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), działa poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co może wpływać na układ rozrodczy, przebieg ciąży oraz laktację. U kobiet w wieku rozrodczym i planujących ciążę lek może powodować odwracalne zaburzenia owulacji, dlatego zaleca się rozważenie odstawienia lub alternatywnego leczenia. W ciąży ryzyko stosowania ibuprofenu jest zależne od trymestru: w pierwszym i drugim trymestrze może zwiększać ryzyko poronienia oraz wad wrodzonych serca i wytrzewienia (wzrost ryzyka wad układu krążenia z <1% do około 1,5%), a od 20. tygodnia ciąży może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego u płodu. Stosowanie ibuprofenu w trzecim trymestrze jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i oddechowy płodu, zaburzenia czynności nerek oraz powikłania u matki, takie jak wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczów macicy.
działanie antyagregacyjne, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, lek hipotensyjny, lek przeciwzakrzepowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owulacja, parametry krzepnięcia, selektywny inhibitor COX-2, synteza prostaglandyn, wada wrodzona serca, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenia czynności nerek płodu, zaburzenia płodności, zahamowanie skurczów macicy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Interakcje leku – Scorbolamid EXTRA Hot 300 mg + 300 mg + 50 mg + 5 mg
Scorbolamid EXTRA Hot zawiera cztery składniki aktywne: salicylamid, kwas askorbowy, rutozyd oraz cynk, które wykazują liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Salicylamid zwiększa stężenie kwasu acetylosalicylowego i NLPZ (ibuprofen, diklofenak), co może nasilać działania niepożądane, a także potęguje toksyczność metotreksatu w dawkach ≥15 mg/tydzień, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ponadto, salicylamid nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (kumaryny, heparyna), sulfonylomoczników, digoksyny oraz zmniejsza skuteczność leków stosowanych w dnie moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon). Kwas askorbowy może obniżać skuteczność warfaryny i flufenazyny oraz fałszować wyniki badań laboratoryjnych (glukoza, kreatynina, krew utajona). Rutozyd nie powinien być stosowany z sulfonamidami ze względu na ryzyko interakcji. Cynk znacząco zmniejsza wchłanianie tetracyklin, chinolonów, preparatów żelaza i miedzi, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnej przerwy między podaniem tych leków a Scorbolamidem EXTRA Hot. Długotrwałe stosowanie z tiazydowymi lekami moczopędnymi wymaga monitorowania stężenia cynku z powodu ryzyka jego niedoboru.
chinolon, digoksyna, dna moczanowa, działanie hipoglikemizujące, flufenazyna, fluorochinolon, gastroprotekcja, INR, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas askorbowy, kwas walproinowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametr koagulologiczny, penicylamina, probenecyd, rutozyd, salicylamid, substancja chelatująca, sulfinpirazon, sulfonamid, sulfonylomocznik, szpik kostny, tetracyklina, tiazydowy lek moczopędny, warfaryna, witamina C - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen Forte 400 mg
Ibuprofen (Nurofen Forte 400 mg), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym, zwłaszcza w dawkach przekraczających 75 mg/dobę, ze względu na ryzyko osłabienia działania przeciwpłytkowego ASA oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Równoczesne podawanie innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka powikłań ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz diuretyków, co u pacjentów z ryzykiem zaburzeń czynności nerek może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. W takich przypadkach zaleca się monitorowanie funkcji nerek i odpowiednie nawodnienie pacjenta.
acenokumarol, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, diuretyk, działanie kardioprotekcyjne, działanie moczopędne, działanie przeciwpłytkowe, działanie sedatywne, filtracja kłębuszkowa, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, INR, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, Nurofen Forte, ostra niewydolność nerek, takrolimus, układ krwiotwórczy, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibutact 40 mg/ml
Ibuprofen, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza przy stosowaniu zawiesiny doustnej Ibutact 40 mg/ml. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego podawania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym ze względu na kompetycyjne hamowanie działania ASA na agregację płytek i potencjalne ograniczenie efektu kardioprotekcyjnego. Ibuprofen może również osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Współstosowanie z diuretykami, zwłaszcza oszczędzającymi potas, wymaga monitorowania elektrolitów i funkcji nerek. Istotne jest także unikanie łączenia ibuprofenu z innymi NLPZ i inhibitorami COX-2 ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, diuretyk oszczędzający potas, dysfunkcja wątroby, działanie hipotensyjne, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, flukonazol, gastroprotekcja, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, INR, kaptopryl, klirens, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie metotreksatu, sulfinpirazon, sulfonylomocznik, takrolimus, toksyczność baklofenu, warfaryna, worykonazol, wydzielanie kanalikowe, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Digavar 100 mg
Aceklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie aceklofenaku z innymi NLPZ, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz diuretykami, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności, ostrej niewydolności nerek oraz zmniejszenia skuteczności hipotensyjnej. W terapii skojarzonej z glikozydami nasercowymi (np. digoksyną) i litem konieczne jest monitorowanie stężeń tych leków ze względu na ryzyko ich toksyczności. Ponadto aceklofenak może zwiększać stężenie metotreksatu w osoczu, co wymaga zachowania co najmniej 24-godzinnego odstępu między podaniami oraz regularnej kontroli funkcji nerek i stężenia metotreksatu. Wysokie ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, występuje także przy jednoczesnym stosowaniu aceklofenaku z kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), lekami przeciwpłytkowymi oraz SSRI, co wymaga ścisłej kontroli pacjenta i rozważenia gastroprotekcji.
aceklofenak, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, Digavar, digoksyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, działanie hipoglikemiczne, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, parametr koagulologiczny, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, toksyczność hematologiczna, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Movalis 15 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu z lekami takimi jak sole potasu, diuretyki oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, heparyny, cyklosporyna, takrolimus oraz trimetoprym. Wysokie ryzyko działań niepożądanych przewodu pokarmowego występuje przy łączeniu meloksykamu z innymi NLPZ lub kwasem acetylosalicylowym w dawkach ≥ 500 mg jednorazowo lub ≥ 3 g/dobę, a także z kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi, trombolitycznymi, przeciwpłytkowymi i SSRI. Meloksykam może osłabiać działanie leków hipotensyjnych (beta-adrenolityków, diuretyków, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II) oraz nasilać nefrotoksyczność inhibitorów kalcyneuryny (cyklosporyna, takrolimus), co wymaga monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów z zaburzeniami nerkowymi.
antagonista receptora angiotensyny II, cholestyramina, cyklosporyna, cymetydyna, CYP 2C9, CYP 3A4, cytochrom P450, deferazyroks, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, doustny lek przeciwcukrzycowy, gastroprotekcja, heparyna drobnocząsteczkowa, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, kortykosteroid, krążenie wątrobowo-jelitowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lek zobojętniający, lit pierwiastek, metotreksat, mielosupresja, nateglinid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pemetreksed, perforacja, płytki krwi, pochodna sulfonylomocznika, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, trimetoprym, wskaźnik INR - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibutact 40 mg/ml
Lek Ibutact (40 mg/ml zawiesina doustna) zawiera ibuprofen, NLPZ, i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze (sorbitol ciekły 40 mg/ml, glikol propylenowy 10 mg/ml, benzoesan sodu 2 mg/ml). Nie należy go stosować u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, astma aspirynowa, zapalenie błony śluzowej nosa czy pokrzywka. Przeciwwskazania obejmują aktywną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka/dwunastnicy, ciężką niewydolność wątroby, nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) i serca (klasa IV NYHA), zaburzenia krzepnięcia, skazy krwotoczne, aktywne krwawienia naczyniowo-mózgowe oraz trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i zaburzeń nerkowych u płodu. Lek jest przeciwwskazany u dzieci <3 miesięcy i <5 kg masy ciała oraz u pacjentów z ciężkim odwodnieniem (np. wymioty, biegunka), co zwiększa ryzyko nefrotoksyczności ibuprofenu.
astma, astma aspirynowa, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dyspepsja, działanie przeciwpłytkowe, gastroprotekcja, ibuprofen, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, perforacja wrzodu, pokrzywka, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, przewód tętniczy Botalla, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, zaburzenia krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Interakcje leku – Laboratoria PolfaŁódź Zatoki 200 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Laboratoria PolfaŁódź ZATOKI zawiera ibuprofen 200 mg oraz pseudoefedrynę 30 mg, co determinuje złożony profil interakcji farmakologicznych. Ibuprofen wykazuje istotne interakcje z kwasem acetylosalicylowym, innymi NLPZ, lekami przeciwnadciśnieniowymi, moczopędnymi, przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol), litem oraz metotreksatem, zwiększając ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, ograniczenie kardioprotekcyjnego działania ASA, czy toksyczność leków. Pseudoefedryna natomiast wchodzi w interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego, stanowiącego bezpośrednie zagrożenie życia. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania IMAO oraz zachowanie 14-dniowego odstępu po ich odstawieniu.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, ciśnienie tętnicze, diuretyk, działanie sedatywne, funkcja płytek krwi, gastroprotekcja, ibuprofen, inhibitor monoaminooksydazy, INR, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, lit, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, parametr hematologiczny, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Hemkortin-HC 10 mg + 10 mg
Hemkortin-HC, zawierający 10 mg octanu hydrokortyzonu oraz 10 mg jednowodnego siarczanu cynku w formie czopków, może wchodzić w istotne klinicznie interakcje lekowe, mimo miejscowego podania. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) oraz kwasem acetylosalicylowym, które zwiększają ryzyko wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz krwawień z przewodu pokarmowego, zwłaszcza u pacjentów z hipoprotrombinemią. Indukcja enzymów mikrosomalnych przez fenytoinę może obniżać stężenie kortykosteroidów w osoczu, co wymaga rozważenia zwiększenia dawki Hemkortin-HC. Ponadto, inhibitory CYP3A, w tym kobicystat, mogą znacząco nasilać ogólnoustrojowe działania niepożądane glikokortykosteroidów, dlatego ich łączne stosowanie powinno być unikane lub wymagać ścisłego monitorowania pacjenta.
działanie niepożądane, enzym mikrosomalny wątroby, fenytoina, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, Hemkortin-HC, hipoprotrombinemia, immunosupresja, inhibitor CYP3A, kobicystat, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, octan hydrokortyzonu, owrzodzenie, powikłanie poszczepienne, siarczan cynku, szczepionka zawierająca żywe wirusy, wrzód żołądka i dwunastnicy, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Flegatussin Caps 8 mg
Bromoheksyna, substancja czynna w Flegatussin Caps, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Szczególną ostrożność zaleca się przy jednoczesnym stosowaniu z lekami cholinolitycznymi (np. atropiną), gdyż może dojść do nasilenia suchości błon śluzowych, co obniża mukolityczną skuteczność bromoheksyny. Przeciwwskazane jest łączenie bromoheksyny z lekami przeciwkaszlowymi zawierającymi kodeinę ze względu na ryzyko osłabienia odruchu kaszlowego i zalegania wydzieliny, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z obturacyjnymi chorobami płuc. Ponadto, stosowanie bromoheksyny z salicylanami i NLPZ może nasilać drażniące działanie tych leków na błonę śluzową przewodu pokarmowego, zwiększając ryzyko podrażnień i owrzodzeń.
amoksycylina, ampicylina, antybiotyk, antybiotykoterapia, atropina, błona śluzowa przewodu pokarmowego, bromoheksyna, cefuroksym, choroba obturacyjna płuc, choroba wątroby, doksycyklina, działanie drażniące, działanie sedatywne, erytromycyna, farmakokinetyka, gastroprotekcja, infekcja dolnych dróg oddechowych, kodeina, lek cholinolityczny, lek przeciwkaszlowy, miąższ płucny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odruch kaszlowy, oksytetracyklina, owrzodzenie, salicylan, suchość błony śluzowej, właściwość mukolityczna, wydzielina w drogach oddechowych, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Interakcje leku – Dololibre 50 mg/ml
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) dostępny w postaci zawiesiny doustnej Dololibre (50 mg/ml), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie naproksenu z innymi NLPZ, w tym salicylanami i inhibitorami COX-2, ze względu na wysokie ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Ponadto, naproksen może hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek, co utrzymuje się kilka dni po zakończeniu terapii. Wymaga to ostrożności i monitorowania, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy nasercowe, fenytoinę, zydowudynę czy selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), gdzie obserwuje się odpowiednio wzrost stężenia leków lub zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia czy toksyczność hematologiczna. Zalecane jest monitorowanie stężeń leków i dostosowanie dawek, a także rozważenie gastroprotekcji przy stosowaniu SSRI.
chinolon, cyklosporyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, drgawki, działanie hematotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, gastroprotekcja, glikemia, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek zobojętniający, metotreksat, morfologia krwi, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie, płytki krwi, probenecyd, salicylan, SSRI, sulfinpirazon, sulfonamid, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Polopiryna S 300 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ASA z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na ryzyko nasilenia toksycznego wpływu na szpik kostny, wynikające ze zmniejszenia klirensu nerkowego metotreksatu oraz wypierania go z połączeń z białkami osocza. W przypadku metotreksatu w dawkach <15 mg/tydzień interakcja ta wymaga ostrożności i monitorowania morfologii krwi. ASA nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (pochodne kumaryny, heparyna) i trombolitycznych, co zwiększa ryzyko krwawień. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ i salicylanami w dużych dawkach zwiększa ryzyko choroby wrzodowej, krwawień z przewodu pokarmowego oraz nefrotoksyczności. Ponadto, ASA w połączeniu z inhibitorami SSRI podnosi ryzyko krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego, co wymaga rozważenia gastroprotekcji.
acetazolamid, agregacja płytek krwi, choroba Addisona, choroba wrzodowa, digoksyna, działanie antyagregacyjne, działanie moczopędne, działanie przeciwdnawe, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie przeciwzakrzepowe, filtracja kłębuszkowa, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, indeks terapeutyczny, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzapalny, lek trombolityczny, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ototoksyczność furosemidu, owrzodzenie błony śluzowej, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, toksyczność metotreksatu, wiązanie z białkami osocza, właściwość antyagregacyjna, wydalanie kwasu moczowego, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Interakcje leku – Vocaflam 8,75 mg
Flurbiprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza u pacjentów polipragmatycznych. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie flurbiprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na wysokie ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak owrzodzenia i krwawienia. Równoczesne podawanie z kwasem acetylosalicylowym jest dopuszczalne jedynie przy małych dawkach ASA do 75 mg/dobę. Flurbiprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), zwiększając ryzyko krwawień, a także osłabiać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (leki moczopędne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II) i nasilać nefrotoksyczność, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Wskazane jest monitorowanie parametrów takich jak INR, ciśnienie tętnicze, funkcja nerek oraz stężenia leków o wąskim indeksie terapeutycznym (glikozydy nasercowe, lit, fenytoina, metotreksat).
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, cyklosporyna, diuretyk oszczędzający potas, doustny lek przeciwcukrzycowy, fenytoina, flukonazol, flurbiprofen, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hamowanie funkcji płytek krwi, hiperkaliemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lit, metotreksat, mifepriston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie, probenecyd, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, tolbutamid, warfaryna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibenal 200 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) może hamować kardioprotekcyjne działanie ASA i zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Ibuprofen nie powinien być łączony z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Istotne jest także zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu ibuprofenu z lekami przeciwpłytkowymi (np. klopidogrel, tyklopidyna), przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), kortykosteroidami, SSRI oraz bisfosfonianami. Ibuprofen może zmniejszać skuteczność leków hipotensyjnych, takich jak inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, beta-adrenolityki oraz leki moczopędne, a także zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i osób w podeszłym wieku. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego, funkcji nerek oraz parametrów krzepnięcia podczas terapii skojarzonej.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipotensyjne, działanie przeciwpłytkowe, filtracja kłębuszkowa, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hipoglikemia, inhibitor agregacji płytek, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, INR, kortykosteroid, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przewód pokarmowy, rytonawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, stężenie w osoczu, sulfinpyrazon, takrolimus, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibum Express Forte 400 mg
Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z kwasem acetylosalicylowym i innymi NLPZ, glikokortykosteroidami oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II), które mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz pogarszać funkcję nerek, zwłaszcza u osób starszych. Ibuprofen może osłabiać działanie hipotensyjne tych leków, a także zmniejszać skuteczność diuretyków, z ryzykiem hiperkaliemii przy lekach oszczędzających potas. Wysokie ryzyko krwawień występuje przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) oraz SSRI, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia i rozważenia gastroprotekcji. Ponadto, ibuprofen hamuje wydzielanie kanalikowe metotreksatu, co może prowadzić do zwiększenia jego stężenia w osoczu i toksyczności, zwłaszcza przy dużych dawkach; zaleca się zachowanie co najmniej 24-godzinnego odstępu między podaniami.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, błona śluzowa przewodu pokarmowego, cholestyramina, cyklosporyna, działanie hipotensyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, fenytoina, flukonazol, gastroprotekcja, glikemia, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, interakcja lekowa, kaptopryl, klirens, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, parametr krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprom Max Sprint 400 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o dawce 400 mg w preparacie Ibuprom Max Sprint, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może obniżać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, beta-blokery) oraz leków moczopędnych (hydrochlorotiazyd, furosemid), co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek. Istotne jest także monitorowanie stężenia digoksyny i litu w osoczu, gdyż ibuprofen może zwiększać ich toksyczność. W przypadku metotreksatu i zydowudyny konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hematologicznych i funkcji nerek oraz czasu krwawienia.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, beta-bloker, choroba afektywna dwubiegunowa, ciprofloksacyna, cyklosporyna, digoksyna, działanie przeciwpłytkowe, fluoksetyna, furosemid, gastroprotekcja, heparyna drobnocząsteczkowa, hepatotoksyczność, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek hamujący agregację płytek, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, lit, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paroksetyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, takrolimus, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Aleve 220 mg
Naproksen sodowy, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest monitorowanie funkcji nerek u pacjentów stosujących jednocześnie cyklosporynę, ze względu na ryzyko nefrotoksyczności wynikające ze zwiększenia stężeń cyklosporyny. W przypadku metotreksatu w dawce ≥15 mg/tydzień naproksen może podnosić jego stężenie, co zwiększa ryzyko toksyczności, dlatego zaleca się unikanie kojarzenia tych leków lub ścisłe monitorowanie. Jednoczesne stosowanie naproksenu z innymi NLPZ, w tym kwasem acetylosalicylowym, zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, a naproksen może osłabiać przeciwpłytkowe działanie małych dawek ASA, co jest istotne u pacjentów z ryzykiem sercowo-naczyniowym. Ponadto, naproksen nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), co wymaga dokładnego monitorowania parametrów krzepnięcia.
badanie laboratoryjne, biodostępność substancji czynnej, cyklosporyna, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcje psychomotoryczne, gastroprotekcja, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor ACE, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, naproksen sodowy, nefropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, owrzodzenie przewodu pokarmowego, płytki krwi, prostaglandyny nerkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stężenie litu w surowicy, warfaryna, wchłanianie leku - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprom Forte 400 mg
Ibuprofen (400 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym, zwłaszcza w dawkach ≤75 mg/dobę, może kompetycyjnie hamować jego działanie przeciwpłytkowe, co ogranicza efekt kardioprotekcyjny ASA. Równoczesne podawanie innych NLPZ, w tym inhibitorów COX-2, zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz diuretyków, zwiększając ryzyko nefrotoksyczności i ostrej niewydolności nerek, szczególnie u osób odwodnionych i w podeszłym wieku. Ponadto, współstosowanie z lekami przeciwpłytkowymi, SSRI, glikozydami nasercowymi, lekami przeciwzakrzepowymi, litem, metotreksatem, cyklosporyną, takrolimusem, zydowudyną, antybiotykami chinolonowymi i kortykosteroidami wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, nefrotoksyczności, toksyczności hematologicznej oraz innych powikłań.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, diuretyk, działanie hepatotoksyczne, działanie moczopędne, działanie nefrotoksyczne, działanie sedatywne, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, takrolimus, toksyczność hematologiczna, układ krwiotwórczy, warfaryna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie koordynacji, zaburzenie krzepnięcia, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Mizoprostol – Wskazania do stosowania
Mizoprostol, będący analogiem prostaglandyn, znajduje zastosowanie w indukcji porodu oraz profilaktyce owrzodzeń żołądka i dwunastnicy u pacjentów leczonych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). W położnictwie stosuje się preparat Angusta w dawce 25 µg w formie tabletek niepowlekanych, co umożliwia wywołanie czynności skurczowej macicy w sytuacjach klinicznych takich jak ciąża po terminie, przedwczesne odpłynięcie wód płodowych, nadciśnienie indukowane ciążą czy wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrastania płodu. Indukcja porodu z użyciem mizoprostolu wymaga hospitalizacji i monitorowania stanu matki oraz płodu przez doświadczony personel medyczny. W profilaktyce owrzodzeń stosuje się preparat Cytotec zawierający 200 µg mizoprostolu, dedykowany pacjentom z podwyższonym ryzykiem powikłań gastrologicznych podczas terapii NLPZ.
Arthrotec, choroba wrzodowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciąża po terminie, czynność serca płodu, czynność skurczowa macicy, diklofenak sodowy, działanie teratogenne, gastroprotekcja, Helicobacter pylori, indukcja porodu, kortykosteroid, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, monitorowanie płodu, nadciśnienie indukowane ciążą, niesteroidowe leki przeciwzapalne, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, powikłania żołądkowo-jelitowe, przedwczesne odpłynięcie wód płodowych, reumatoidalne zapalenie stawów, szyjka macicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celbic 200 mg
Celekoksyb, substancja czynna leku Celbic (200 mg, kapsułki twarde), wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych oparty na szerokich danych klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu, obejmujących ponad 70 milionów pacjentów. Stosowany w dawkach od 100 mg do 800 mg na dobę, w terapii choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz profilaktyce polipów gruczolakowatych (do 400 mg/dobę przez okres do 3 lat), celekoksyb charakteryzuje się ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (bóle brzucha, biegunka, nudności), układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze), układu nerwowego (zawroty głowy) oraz objawów ogólnych (obrzęki, objawy grypopodobne). Istotne są także rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, reakcje anafilaktyczne czy niewydolność wątroby i nerek.
bezsenność, białkomocz, choroba zwyrodnieniowa stawów, drgawka, działanie niepożądane, funkcja wątroby, gastroprotekcja, hiperkaliemia, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieselektywne NLPZ, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, polip gruczolakowaty, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, reumatoidalne zapalenie stawów, ryzyko sercowo-naczyniowe, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, udar, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie nastroju, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie przełyku, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprom 200 mg
Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawień. Ibuprofen może osłabiać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych, szczególnie diuretyków, poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn nerkowych, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawek. Istotne jest także unikanie łączenia ibuprofenu z lekami przeciwzakrzepowymi, gdyż nasila on ich działanie przeciwkrzepliwe, zwiększając ryzyko krwawień. Ponadto, ibuprofen może podnosić stężenia litu i metotreksatu w osoczu, co wiąże się z ryzykiem toksyczności i wymaga monitorowania poziomów tych leków oraz funkcji nerek.
agregacja płytek krwi, białko osocza, diuretyk, działanie sedatywne, funkcja nerek, gastroprotekcja, ibuprofen, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, lek antyretrowirusowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka, parametr krzepnięcia, płytka krwi, prostaglandyna nerkowa, uszkodzenie wątroby, zaburzenie hemostazy, zydowudyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nurofen Express Forte Mini 400 mg
Lek Nurofen Express Forte Mini 400 mg (ibuprofen) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, lecytynę sojową, orzeszki ziemne, kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, a także u osób z aktywnym lub nawracającym krwawieniem i perforacją przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością wątroby, nerek, serca (klasa IV wg NYHA), krwawieniami mózgowo-naczyniowymi oraz niewyjaśnionymi zaburzeniami hematologicznymi. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim odwodnieniem oraz w ostatnim trymestrze ciąży (po 28. tygodniu) ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i powikłań płodowych. Kapsułki zawierają 72,59 mg sorbitolu (E 420) i 0,60 mg czerwieni koszenilowej (E 124), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją fruktozy i alergiami.
Stosowanie leku u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa I-III wg NYHA), a także u osób z historią choroby wrzodowej, astmą z czynnikami ryzyka, pacjentów powyżej 65. roku życia oraz przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe, powinno odbywać się z zachowaniem szczególnej ostrożności. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz monitorowanie funkcji narządów. W ciąży w I i II trymestrze ibuprofen powinien być stosowany tylko w wyjątkowych sytuacjach, z uwzględnieniem minimalnej dawki i czasu terapii. Wskazane jest rozważenie alternatywnych metod leczenia u pacjentów z podwyższonym ryzykiem działań niepożądanych.
agregacja płytek krwi, astma, choroba wrzodowa, czerwień koszenilowa, gastroprotekcja, hemostaza, heparyna, ibuprofen, krwawienie mózgowo-naczyniowe, kwas acetylosalicylowy, lecytyna sojowa, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, powikłania żołądkowo-jelitowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewód tętniczy, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja czynna, trombocytopenia, trymestr ciąży, układ krwiotwórczy, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Forte DOZ 400 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym salicylanami i kwasem acetylosalicylowym, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych oraz kompetycyjne hamowanie działania przeciwpłytkowego ASA. Ibuprofen może podwyższać stężenia digoksyny, fenytoiny i litu w surowicy, co wymaga monitorowania przy dłuższym (>4 dni) stosowaniu. Istotne jest także zachowanie ostrożności przy łączeniu ibuprofenu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), lekami przeciwpłytkowymi oraz selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), ze względu na wysokie ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Ponadto, ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści angiotensyny II) oraz moczopędnych, co u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek może prowadzić do ostrej niewydolności nerek; w takich przypadkach zalecane jest monitorowanie funkcji nerek i odpowiednie nawodnienie pacjenta.
agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, chinolon, choroba wrzodowa, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, działanie drażniące, działanie kardioprotekcyjne, fenytoina, gastroprotekcja, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpłytkowy, lit farmakologia, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Scorbolamid EXTRA 300 mg + 200 mg + 50 mg + 5 mg
Scorbolamid EXTRA, zawierający 300 mg salicylamidu, 200 mg kwasu askorbowego, 50 mg rutozydu oraz 5 mg cynku (glukonianu cynku), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Salicylamid zwiększa stężenia kwasu acetylosalicylowego i NLPZ (ibuprofen, diklofenak), co podnosi ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów, gdzie zalecana jest gastroprotekcja. Ponadto, salicylamid nasila działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych z grupy sulfonylomocznika (tolbutamid, chlorpropamid), leków przeciwzakrzepowych (kumaryny, heparyna) oraz kwasu walproinowego i sulfonamidów, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na szpik kostny. Salicylamid może także nasilać działanie digoksyny i zmniejszać skuteczność leków stosowanych w dnie moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon).
biodostępność, chinolon, digoksyna, dna moczanowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie sedatywne, efekt przeciwzakrzepowy, flufenazyna, fluorochinolon, gastroprotekcja, glukonian cynku, hepatotoksyczność, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kumaryna, kwas askorbowy, kwas moczowy, kwas walproinowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obciążenie wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, penicylamina, pH moczu, probenecyd, rutozyd, salicylamid, sedacja, substancja chelatująca, sulfinpirazon, sulfonamid, sulfonylomocznik, szpik kostny, tetracyklina, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność metotreksatu, warfaryna, witamina C - Leksykon leków
Interakcje leku – Olfen 75 SR 75 mg
Diklofenak, w tym preparat Olfen 75 SR, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i funkcji nerek podczas jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi i przeciwnadciśnieniowymi (beta-blokery, inhibitory ACE), ze względu na ryzyko osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego oraz nefrotoksyczności. Diklofenak może zwiększać stężenia digoksyny i litu w osoczu, co wymaga monitorowania ich poziomów. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) i SSRI (fluoksetyna, sertralina) zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Ponadto, diklofenak może nasilać toksyczność metotreksatu (zalecany odstęp minimum 24 godziny) oraz nefrotoksyczność cyklosporyny, co wymaga odpowiedniej kontroli i ewentualnej redukcji dawki. Współstosowanie z innymi NLPZ lub kortykosteroidami zwiększa częstość działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, dlatego należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć gastroprotekcję.
acenokumarol, beta-bloker, chinolon, cholestyramina, choroba wrzodowa, ciprofloksacyna, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak, fenytoina, fluoksetyna, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, heparyna, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, klirens nerkowy, kolestypol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, lit farmakologia, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, paroksetyna, prostaglandyna nerkowa, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SSRI, stężenie glukozy we krwi, sulfinpirazon, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zelsiglat 100 mg
Celekoksyb, będący selektywnym inhibitorem cyklooksygenazy-2 (COX-2), stosowany jest w dawkach terapeutycznych 200-400 mg/dobę w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. W badaniach klinicznych wykazano jego skuteczność w łagodzeniu bólu i zmniejszaniu aktywności choroby, przy jednoczesnym mniejszym ryzyku powstawania owrzodzeń żołądka i dwunastnicy w porównaniu z tradycyjnymi NLPZ, takimi jak naproksen (1000 mg/dobę) i ibuprofen (2400 mg/dobę). Celekoksyb wykazuje selektywne hamowanie COX-2 bez istotnego wpływu na COX-1 w dawkach terapeutycznych, co przekłada się na mniejsze ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego oraz zmniejszone ryzyko klinicznie istotnego spadku hemoglobiny (> 2 g/dl). W badaniu CLASS oraz innych prospektywnych analizach potwierdzono bezpieczeństwo stosowania celekoksybu, zwłaszcza w monoterapii, choć jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko powikłań gastrologicznych.
agregacja płytek krwi, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, cyklooksygenaza, czas krwawienia, działanie niepożądane, endoskopia przewodu pokarmowego, gastroprotekcja, hematokryt, inhibitor COX-2, koksyb, krwawienie z przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka, perforacja, polip gruczolakowaty, powikłane owrzodzenie, prostacyklina, prostanoid, reumatoidalne zapalenie stawów, ryzyko sercowo-naczyniowe, stężenie hemoglobiny, sulfonamid, tromboksan, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zgon sercowo-naczyniowy, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Etuxor 60 mg
Etuxor, zawierający etorykoksyb w dawce 60 mg w formie tabletek powlekanych, jest selektywnym inhibitorem COX-2 stosowanym w leczeniu objawowym chorób reumatycznych, takich jak choroba zwyrodnieniowa stawów (ChZS), reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa oraz ostry napad dny moczanowej. Lek jest wskazany dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 16 roku życia i wykazuje potwierdzoną klinicznie skuteczność w łagodzeniu bólu i stanów zapalnych towarzyszących tym schorzeniom. Ponadto, Etuxor znajduje zastosowanie w krótkotrwałym leczeniu umiarkowanego bólu po zabiegach stomatologicznych, takich jak ekstrakcje zębów, zabiegi chirurgiczne w obrębie jamy ustnej czy implantologia. Terapia powinna być poprzedzona indywidualną oceną ryzyka, uwzględniającą przeciwwskazania oraz potencjalne działania niepożądane.
ból pooperacyjny, chirurgia jamy ustnej, chirurgia szczękowo-twarzowa, choroba autoimmunologiczna, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, choroba zwyrodnieniowa stawów, choroby układu mięśniowo-szkieletowego, dna moczanowa, ekstrakcja zęba, gastroprotekcja, incydent zakrzepowy, inhibitor COX-2, interakcja lekowa, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas moczowy, lek modyfikujący przebieg choroby, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk stawu, reumatoidalne zapalenie stawów, ryzyko sercowo-naczyniowe, stan zapalny, staw krzyżowo-biodrowy, sztywność poranna, ząb mądrości, ząb trzonowy, zabieg implantologiczny, zabieg periodontologiczny, zabieg stomatologiczny, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa