Bixebra – Tabletki powlekane

Bixebra
Tabletki powlekane, 5 mg

Lek zawiera iwabradynę w dawkach 5 mg lub 7,5 mg oraz substancję pomocniczą laktozę. Stosowany jest w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych z chorobą niedokrwienną serca oraz prawidłowym rytmem zatokowym. Może być stosowany samodzielnie u osób z nietolerancją beta-adrenolityków lub w skojarzeniu z nimi. Ponadto wskazany jest w leczeniu przewlekłej niewydolności serca u pacjentów z zaburzeniami czynności skurczowej i rytmem zatokowym.

Pobierz ChPL PDF Bixebra – Tabletki powlekane – 5 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Bixebra, zawierająca iwabradynę w dawkach 5 mg i 7,5 mg, jest stosowana w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 5 mg dwa razy na dobę u pacjentów poniżej 75 lat, z możliwością modyfikacji po 3-4 tygodniach w zależności od odpowiedzi klinicznej i częstości akcji serca (HR). U pacjentów ≥75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę. W przypadku przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg lub zmniejszenia do 2,5 mg w zależności od HR (>60 lub <50 uderzeń/min) po 2 tygodniach. Monitorowanie HR jest kluczowe, a dawka powinna być dostosowywana tak, aby uniknąć bradykardii (<50 uderzeń/min) i objawów z nią związanych. W przypadku utrzymującej się bradykardii mimo redukcji dawki, leczenie należy przerwać.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >15 ml/min) oraz lekkimi zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest wymagana, natomiast w umiarkowanych zaburzeniach wątroby lek należy stosować z ostrożnością, a w ciężkiej niewydolności wątroby iwabradyna jest przeciwwskazana. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Tabletki 5 mg można dzielić, co umożliwia precyzyjne dawkowanie 2,5 mg. Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza doświadczonego w terapii niewydolności serca, a skuteczność leczenia dławicy piersiowej należy ocenić po 3 miesiącach terapii. Regularne monitorowanie częstości akcji serca jest niezbędne dla optymalizacji terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Bixebra 5 mg

24-godzinne monitorowanie, Bixebra, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dławica piersiowa, EKG, iwabradyna, klirens kreatyniny, modyfikacja dawki, niedociśnienie, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, stabilna niewydolność serca, tabletka powlekana, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy, zmęczenie
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa iwabradyny (Bixebra) obejmuje przede wszystkim zaburzenia widzenia, występujące u 14,5% pacjentów, manifestujące się fotyzmem, czyli przemijającymi wrażeniami silnego światła w ograniczonym polu widzenia, oraz bradykardię obserwowaną u 3,3% chorych, z ciężką bradykardią (≤40 uderzeń/min) u 0,5%. Zaburzenia widzenia mają zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i ustępują u 77,5% pacjentów podczas kontynuacji terapii. Migotanie przedsionków występuje częściej w grupie leczonej iwabradyną (4,86%) niż w grupie kontrolnej (4,08%), co potwierdza współczynnik ryzyka 1,26 (95% CI 1,15-1,39). Ponadto, w badaniu SHIFT odnotowano częstsze epizody przemijającego wzrostu ciśnienia tętniczego (7,1% vs. 6,1% placebo), które nie wpływały na skuteczność leczenia.

Działania niepożądane klasyfikowane według układów obejmują m.in. eozynofilię i podwyższone stężenie kwasu moczowego (niezbyt często), bóle głowy i zawroty głowy (często), a także omdlenia prawdopodobnie związane z bradykardią. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, dodatkowe skurcze komorowe i nadkomorowe, a rzadko bloki II i III stopnia oraz zespół chorego węzła zatokowego. Zaburzenia naczyniowe obejmują wahania ciśnienia tętniczego, a w układzie oddechowym – duszność. Wśród działań niepożądanych występują także nudności, zaparcia, biegunka, wysypki skórne, kurcze mięśni, podwyższone stężenie kreatyniny oraz objawy ogólne jak astenia i zmęczenie. Wydłużenie odstępu QT w EKG jest obserwowane niezbyt często. Zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa terapii iwabradyną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Bixebra 5 mg

astenia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, ciężka bradykardia, duszność, eozynofilia, fotopsja, fotyzm, hiperkreatynemia, hiperurykemia, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, rumień, skurcze komorowe, świąd, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego
Interakcje leku
Iwabradyna (Bixebra) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie iwabradyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, sotalol, amiodaron, pimozyd, erytromycyna i.v.), co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu (tiazydowe, diuretyki pętlowe) mogą wywołać hipokaliemię, nasilając ryzyko arytmii w połączeniu z bradykardią indukowaną przez iwabradynę. Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego silne inhibitory tego enzymu (ketokonazol, klarytromycyna, erytromycyna doustna, nelfinawir) zwiększają jej stężenie w osoczu 7-8-krotnie, co prowadzi do nasilonej bradykardii i jest przeciwwskazane. Podobnie przeciwwskazane jest stosowanie iwabradyny z diltiazem i werapamilem, które zwiększają AUC iwabradyny 2-3-krotnie i dodatkowo obniżają częstość akcji serca o około 5 uderzeń/min.

Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak flukonazol, wymagają ostrożności, zalecając rozpoczęcie terapii iwabradyną od dawki 2,5 mg 2×/dobę oraz monitorowanie częstości pracy serca. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, barbiturany, fenytoina, preparaty dziurawca) obniżają stężenie iwabradyny, co może wymagać korekty dawki. Spożycie soku grejpfrutowego podwaja ekspozycję na iwabradynę i jest niezalecane. W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych interakcji z inhibitorami pompy protonowej, statynami, antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyn, digoksyną, warfaryną czy kwasem acetylosalicylowym. Ze względu na potencjalne nasilenie działania hipotensyjnego i wpływ na odstęp QT, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii iwabradyną, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Bixebra 5 mg

antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, arytmia, azolowe pochodne przeciwgrzybicze, beta-adrenolityk, bradykardia, cytochrom P450 3A4, dziurawiec zwyczajny, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, iwabradyna, izoenzym CYP3A4, lek indukujący CYP3A4, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, odstęp QT, sok grejpfrutowy, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół długiego QT, zmniejszenie częstości pracy serca
Profil bezpieczeństwa leku
Iwabradyna jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku do mleka, co wymaga zaprzestania karmienia piersią i zastosowania alternatywnych metod żywienia dziecka. U pacjentów w wieku ≥75 lat zaleca się ostrożność oraz rozważenie początkowej dawki 2,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością jej zwiększenia w razie potrzeby. W przypadku niewydolności nerek z klirensem kreatyniny >15 ml/min nie jest konieczna zmiana dawki, natomiast u pacjentów z klirensem <15 ml/min lek należy stosować ze szczególną ostrożnością. U pacjentów z lekkimi zaburzeniami czynności wątroby nie wymaga się modyfikacji dawkowania, jednak iwabradyna jest przeciwwskazana przy ciężkiej niewydolności wątroby, a u umiarkowanych zaburzeń należy zachować ostrożność.

Podczas prowadzenia pojazdów pacjenci powinni zachować ostrożność, gdyż iwabradyna może powodować zaburzenia widzenia, takie jak wrażenie silnego światła, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza przy nagłych zmianach natężenia światła (np. jazda nocą). Brak jest danych dotyczących interakcji iwabradyny z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka. Ogólnie, stosowanie iwabradyny u wyżej wymienionych grup pacjentów wymaga uwzględnienia specyficznych przeciwwskazań i zachowania ostrożności w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Bixebra 5 mg
Przeciwwskazania
Iwabradyna (Bixebra) jest przeciwwskazana u pacjentów z bradykardią (HR <70/min), wstrząsem kardiogennym, świeżym zawale mięśnia sercowego, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, blokiem przedsionkowo-komorowym III stopnia, niestabilną lub ostrą niewydolnością serca oraz niestabilną dławicą piersiową. Nie należy jej stosować u osób z ciężkim niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie <90/50 mm Hg), ciężką niewydolnością wątroby oraz u pacjentów zależnych od stymulatora serca, gdzie częstość akcji serca jest narzucona przez urządzenie. Ponadto, preparat zawiera laktozę (45,36 mg w tabletce 5 mg i 68,04 mg w tabletce 7,5 mg), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Monitorowanie częstości pracy serca jest kluczowe, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami przewodzenia, aby uniknąć nadmiernej bradykardii i powikłań kardiologicznych.

Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów tego enzymu (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna doustna, nelfinawir, rytonawir, nefazodon) oraz umiarkowanych inhibitorów (werapamil, diltiazem) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia leku i poważnych działań niepożądanych, w tym bradykardii. Lek jest również przeciwwskazany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez stosowania skutecznej antykoncepcji. W przypadku wystąpienia objawów nadmiernej bradykardii lub zaburzeń przewodzenia należy rozważyć odstawienie iwabradyny lub zmianę terapii na alternatywną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Bixebra 5 mg

antagonista wapnia, antybiotyki makrolidowe, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, cytochrom P450, diltiazem, dławica piersiowa, inhibitory enzymatyczne, inhibitory proteazy, iwabradyna, leki przeciwgrzybicze, nadwrażliwość na lek, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostry zespół wieńcowy, perfuzja tkankowa, stymulator serca, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego
Przedawkowanie
Przedawkowanie iwabradyny (Bixebra) w dawkach przekraczających zalecane 5 mg lub 7,5 mg (odpowiednio 5,390 mg i 8,085 mg iwabradyny chlorowodorku) prowadzi do ciężkiej, przedłużającej się bradykardii, stanowiącej poważne zagrożenie hemodynamiczne. Objawy obejmują znaczne zwolnienie rytmu serca, które może skutkować niestabilnością układu krążenia oraz ciężkimi zaburzeniami hemodynamicznymi. W przypadku bradykardii z objawami słabej tolerancji hemodynamicznej wskazane jest dożylne podanie agonistów receptorów beta-adrenergicznych, takich jak izoprenalina, natomiast w sytuacjach opornych na leczenie farmakologiczne rozważa się czasową elektrostymulację serca. Leczenie powinno być prowadzone w warunkach specjalistycznego oddziału medycznego z monitorowaniem parametrów życiowych pacjenta.

Kluczowe w postępowaniu jest ciągłe monitorowanie EKG w celu oceny częstości akcji serca, regularne pomiary ciśnienia tętniczego, obserwacja stanu świadomości pod kątem hipoperfuzji mózgowej oraz kontrola gospodarki wodno-elektrolitowej, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia potasu. Monitorowanie powinno trwać do całkowitego ustąpienia objawów przedawkowania i stabilizacji stanu pacjenta. Zapobieganie przedawkowaniu opiera się na ścisłym przestrzeganiu zaleceń dawkowania leku Bixebra, co jest kluczowe dla uniknięcia powikłań kardiologicznych związanych z nadmiernym zahamowaniem rytmu serca.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Bixebra 5 mg

bradykardia, bradykardia ze słabą tolerancją hemodynamiczną, chlorowodorek iwabradyny, EKG, elektrostymulacja serca, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoperfuzja mózgowa, iwabradyna, izoprenalina, niestabilność układu krążenia, podanie dożylne leków, powikłania kardiologiczne, receptory beta, receptory beta-adrenergiczne, równowaga elektrolitowa, stężenie potasu, tabletki powlekane, zaburzenia hemodynamiczne
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Iwabradyna, substancja czynna leku Bixebra, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych po wielokrotnym podaniu, nawet w dawkach do 24 mg/kg mc./dobę u psów przez okres roku. Obserwowane przemijające zmiany w siatkówce związane są z farmakodynamicznym działaniem na prądy Ih, bez trwałych uszkodzeń strukturalnych. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania iwabradyny. Ponadto, nie zaobserwowano wpływu na płodność u szczurów obu płci.

W okresie organogenezy u ciężarnych zwierząt poddanych ekspozycji na iwabradynę w dawkach zbliżonych do terapeutycznych u ludzi, odnotowano zwiększoną częstość wad serca u płodów szczurów oraz sporadyczne wady kończyn u królików, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne. Ocena ryzyka środowiskowego wykazała brak zagrożenia dla ekosystemu, co potwierdza bezpieczeństwo leku także w aspekcie ochrony środowiska. Dane te są kluczowe dla oceny ryzyka i korzyści stosowania iwabradyny w praktyce klinicznej, zwłaszcza u kobiet w ciąży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bixebra 5 mg

badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, iwabradyna, narażenie terapeutyczne, organogeneza, potencjał mutagenny, prąd aktywowany hiperpolaryzacją, ryzyko środowiskowe, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wada serca płodu, wrodzony brak palców
Skład i postać leku
Bixebra to lek zawierający iwabradynę w dawkach 5 mg (5,390 mg chlorowodorku iwabradyny) oraz 7,5 mg (8,085 mg chlorowodorku iwabradyny) w formie tabletek powlekanych. Tabletki 5 mg są prostokątne (8 mm x 4,5 mm), jasnoróżowo-pomarańczowe, z linią podziału umożliwiającą dzielenie dawki, natomiast tabletki 7,5 mg są okrągłe o średnicy 7 mm, również jasnoróżowo-pomarańczowe. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości odpowiednio 45,36 mg i 68,04 mg na tabletkę oraz inne substancje pomocnicze, takie jak maltodekstryna, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, glikol propylenowy oraz barwniki żelaza tlenki żółty i czerwony. Lek jest przeznaczony do podawania doustnego i nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, z okresem ważności wynoszącym 3 lata od daty produkcji.

Produkt dostępny jest w różnych opakowaniach blisterowych (OPA/Aluminium/PVC/Aluminium) zawierających od 14 do 180 tabletek, w tym także w formie blisterów jednodawkowych. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dla Bixebry, a niewykorzystane resztki leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji produktów leczniczych. Charakterystyka fizyczna tabletek oraz precyzyjne dawkowanie umożliwiają łatwe stosowanie preparatu w terapii, a obecność laktozy powinna być uwzględniona u pacjentów z nietolerancją tego składnika.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Bixebra 5 mg

blister, blister jednodawkowy, chlorowodorek iwabradyny, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, iwabradyna, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, maltodekstryna, niezgodność farmaceutyczna, pigment farmaceutyczny, plastyfikator, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza
Specjalne ostrzeżenia
Iwabradyna (Bixebra) jest wskazana wyłącznie do leczenia objawowego przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej i nie wykazuje wpływu na sercowo-naczyniowe punkty końcowe, takie jak zawał mięśnia sercowego czy zgon sercowo-naczyniowy. Przed rozpoczęciem terapii oraz podczas modyfikacji dawkowania konieczne jest monitorowanie spoczynkowej częstości akcji serca (HR), zwłaszcza u pacjentów z HR poniżej 70 uderzeń/min przed leczeniem oraz przy spadku HR poniżej 50 uderzeń/min w trakcie terapii. Iwabradyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem (<90/50 mmHg) oraz przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia zmniejszających HR (werapamil, diltiazem). Lek może zwiększać ryzyko migotania przedsionków, szczególnie u pacjentów stosujących amiodaron lub silne leki przeciwarytmiczne klasy I, co wymaga regularnego monitorowania EKG i oceny klinicznej. W przypadku wystąpienia migotania przedsionków należy rozważyć korzyści i ryzyko kontynuacji terapii. U pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza w IV klasie NYHA, oraz zaburzeniami przewodzenia śródkomorowego wskazana jest szczególna ostrożność i stabilizacja niewydolności przed rozpoczęciem leczenia.

Iwabradyna nie jest skuteczna w leczeniu zaburzeń rytmu serca i nie powinna być stosowana u pacjentów z migotaniem przedsionków lub innymi arytmiami zakłócającymi czynność węzła zatokowego. Lek może nasilać wydłużenie odstępu QT, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami wydłużającymi QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Zaleca się unikanie stosowania iwabradyny u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego QT oraz ostrożność u osób z niedociśnieniem lekkim do umiarkowanego. W przypadku bradykardii (HR <50 uderzeń/min) lub objawów bradykardii (zawroty głowy, zmęczenie, niedociśnienie) należy stopniowo zmniejszać dawkę lub przerwać leczenie. Produkt zawiera laktozę (5 mg tabletka – 45,36 mg laktozy, 7,5 mg tabletka – 68,04 mg laktozy), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy. Planowa kardiowersja elektryczna powinna być wykonywana nie wcześniej niż 24 godziny po ostatniej dawce iwabradyny. W przypadku nieoczekiwanego pogorszenia wzroku podczas terapii należy rozważyć odstawienie leku, zwłaszcza u pacjentów z barwnikowym zwyrodnieniem siatkówki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Bixebra

amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia pochodna dihydropirydyny, azotan, badanie EKG, barwnikowe zwyrodnienie siatkówki, blok lewej odnogi pęczka Hisa, blok prawej odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia, bradykardia, częstość akcji serca, częstoskurcz komorowy, diltiazem, kardiowersja elektryczna, kardiowersja farmakologiczna, lek przeciwarytmiczny klasy I, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, tachyarytmia, torsade de pointes, udar mózgu, werapamil, węzeł zatokowy, wrodzony zespół długiego odstępu QT, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Właściwości farmakodynamiczne
Iwabradyna, substancja czynna leku Bixebra, jest selektywnym inhibitorem prądu If w węźle zatokowym, co prowadzi do zależnego od dawki zmniejszenia częstości pracy serca o około 10 uderzeń na minutę w spoczynku i podczas wysiłku, bez wpływu na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego czy repolaryzację komór. Mechanizm działania iwabradyny pozwala na redukcję obciążenia serca i zużycia tlenu przez mięsień sercowy, co potwierdzono w badaniach klinicznych u pacjentów z przewlekłą stabilną dławicą piersiową. Dawki 5-7,5 mg dwa razy na dobę skutecznie wydłużają czas trwania testu wysiłkowego oraz zmniejszają częstość napadów dławicy o około 70%, a efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 24 godziny. W badaniach klinicznych iwabradyna wykazała korzystny profil bezpieczeństwa, bez rozwoju tolerancji farmakologicznej i efektu „z odbicia” po przerwaniu terapii, a także brak retinotoksyczności w badaniach oftalmologicznych.

W badaniu SHIFT u 6 505 pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (LVEF ≤35%, częstość akcji serca ≥70/min) iwabradyna (głównie 7,5 mg dwa razy na dobę) zmniejszyła częstość akcji serca średnio o 15 uderzeń na minutę i istotnie obniżyła ryzyko względne pierwotnego złożonego punktu końcowego (zgon sercowo-naczyniowy lub hospitalizacja z powodu nasilenia niewydolności serca) o 18% (HR 0,82; 95% CI 0,75-0,90; p<0,0001). Efekt ten był szczególnie wyraźny u pacjentów z częstością akcji serca ≥75/min (HR 0,76; p<0,0001). W badaniach SIGNIFY i BEAUTIFUL nie wykazano istotnej korzyści w populacji z LVEF >40% lub z cięższą dławicą piersiową. U dzieci iwabradyna stosowana w dawkach dostosowanych do masy ciała i wieku wykazała poprawę frakcji wyrzutowej i klasy NYHA, jednak bez istotności statystycznej, a długoterminowe dane dotyczące wzrostu i rozwoju są nadal niewystarczające.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Bixebra 5 mg

beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, częstość pracy serca, działanie przeciwdławicowe, elektroretinogram, frakcja wyrzutowa lewej komory, iloczyn częstości pracy serca, kardiomiopatia rozstrzeniowa, klasyfikacja NYHA, mięsień sercowy, niewydolność serca, odcinek ST, prąd If, prąd Ih, przewlekła stabilna dławica piersiowa, repolaryzacja komory, roztwór doustny, test wysiłkowy, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowy, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego
Właściwości farmakokinetyczne
Iwabradyna, będąca enancjomerem S, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym około 1 godziny po podaniu na czczo. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 40%, co jest wynikiem efektu pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie. Pokarm opóźnia wchłanianie o około 1 godzinę i zwiększa ekspozycję osoczową o 20-30%, dlatego zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłków. Iwabradyna wiąże się z białkami osocza w około 70%, a jej objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi około 100 litrów. Po długotrwałym stosowaniu dawki 5 mg dwa razy na dobę, Cmax wynosi 22 ng/ml (CV=29%), a średnie stężenie w stanie równowagi to 10 ng/ml (CV=38%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a głównym aktywnym metabolitem jest pochodna N-demetylowa (S 18982), stanowiąca około 40% ekspozycji na substancję macierzystą. Iwabradyna wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 0,5-24 mg, a jej główny okres półtrwania wynosi 2 godziny, z efektywnym okresem półtrwania około 11 godzin, co umożliwia dawkowanie dwa razy na dobę.

Farmakokinetyka iwabradyny nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) ani u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-60 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh do 7 punktów) obserwuje się około 20% wzrost AUC, jednak dane są niewystarczające do jednoznacznych zaleceń, a stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby jest przeciwwskazane. Eliminacja leku odbywa się równomiernie przez drogi nerkowe i jelitowe, z około 4% dawki wydalanej w moczu w postaci niezmienionej. Zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna wskazuje na niemal liniowe zmniejszenie częstości rytmu serca wraz ze wzrostem stężenia iwabradyny i metabolitu do dawek 15-20 mg 2×/dobę, z efektem plateau przy wyższych stężeniach. Silne inhibitory CYP3A4 mogą znacząco zwiększać stężenia iwabradyny, co niesie ryzyko nadmiernego bradykardii, dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu takich leków. Profil farmakokinetyczny i farmakodynamiczny u dzieci (6 miesięcy do <18 lat) z przewlekłą niewydolnością serca jest podobny do dorosłych, a dawkowanie powinno uwzględniać wiek i masę ciała.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Bixebra 5 mg

cytochrom P450 3A4, dostępność biologiczna, efekt pierwszego przejścia, eliminacja z osocza, enancjomer S, farmakokinetyka iwabradyny, inhibitor CYP3A4, klirens nerkowy, metabolizm iwabradyny, objętość dystrybucji, okres półtrwania efektywny, pochodna N-demetylowa, przewlekła niewydolność serca, skala Child-Pugh, stan równowagi stacjonarnej, stężenie maksymalne w osoczu, właściwość farmakodynamiczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Podczas konsultacji dotyczącej stosowania iwabradyny (Bixebra) u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią, lekarz powinien szczegółowo omówić kwestie bezpieczeństwa terapii. Konieczne jest podkreślenie bezwzględnego przeciwwskazania do stosowania iwabradyny w okresie ciąży oraz laktacji, ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz wyniki badań na zwierzętach wskazujące na działanie embriotoksyczne i teratogenne. W trakcie terapii u kobiet w wieku rozrodczym należy zapewnić stosowanie skutecznych metod antykoncepcji, aby zapobiec zajściu w ciążę. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas leczenia, terapia powinna zostać natychmiast przerwana.
W odniesieniu do laktacji, iwabradyna przenika do mleka matki, co stanowi ryzyko dla dziecka, dlatego stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią, a w razie konieczności leczenia należy zaprzestać karmienia piersią i zastosować alternatywne metody żywienia dziecka. Badania na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu iwabradyny na płodność, jednak ostrożność jest wskazana przy przenoszeniu tych wyników na ludzi. W przypadku kobiet planujących ciążę lub karmiących piersią, lekarz powinien rozważyć i omówić z pacjentką bezpieczne alternatywy terapeutyczne, uwzględniając zarówno skuteczność leczenia, jak i bezpieczeństwo matki oraz dziecka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bixebra 5 mg

alternatywna terapia, badanie przedkliniczne, dysfagia, działanie teratogenne, iwabradyna, laktacja, metody antykoncepcji, model zwierzęcy, okres laktacji, produkt leczniczy, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka, rozwój płodu, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, zagrożenie dla płodu
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Iwabradyna, stosowana w preparacie Bixebra, wykazuje zasadniczo niewielki lub żaden wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co potwierdzają badania przeprowadzone na zdrowych ochotnikach. Niemniej jednak, dane po wprowadzeniu leku do obrotu wskazują na występowanie przemijających zaburzeń widzenia, głównie w postaci wrażenia silnego światła, które mogą zaburzać zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego kierowania pojazdami. Szczególne ryzyko dotyczy sytuacji nagłych zmian natężenia światła oraz prowadzenia pojazdów w warunkach nocnych, co wymaga od lekarza szczegółowego poinformowania pacjenta o możliwych zagrożeniach i konieczności zachowania ostrożności.

W praktyce klinicznej lekarz powinien uwzględnić indywidualne ryzyko u pacjenta, biorąc pod uwagę jego stan kliniczny, wiek, wykonywany zawód oraz stosowane jednocześnie leki, które mogą nasilać działania niepożądane iwabradyny. Zaleca się, aby pacjenci unikali prowadzenia pojazdów po pierwszej dawce do czasu oceny reakcji organizmu, a w przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia natychmiast przerwali jazdę i zgłosili objawy lekarzowi. Dokumentacja medyczna powinna zawierać informację o poinformowaniu pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne zarówno dla bezpieczeństwa pacjenta, jak i ochrony prawnej lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bixebra 5 mg

bezpieczna farmakoterapia, Bixebra, działanie niepożądane, farmakoterapia, fotopsja, interakcja lekowa, iwabradyna, przemijające zaburzenie widzenia, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzrokowe, zdolność psychomotoryczna, zmiana natężenia światła
Wskazania do stosowania
Lek Bixebra, zawierający iwabradynę, jest wskazany w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca oraz w terapii przewlekłej niewydolności serca. W przypadku dławicy piersiowej, kwalifikacja do leczenia wymaga prawidłowego rytmu zatokowego oraz częstości akcji serca ≥70/min. Iwabradyna może być stosowana jako monoterapia u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków lub jako dodatek do optymalnej terapii beta-adrenolitykami. W leczeniu niewydolności serca, lek jest zalecany u pacjentów z klasą II-IV wg NYHA, zaburzeniami czynności skurczowej mięśnia sercowego, rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥75/min, stosowany zarówno w skojarzeniu z beta-adrenolitykami, jak i jako ich alternatywa.

Bixebra dostępna jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg (zawierających 5,390 mg iwabradyny chlorowodorku) oraz 7,5 mg (8,085 mg iwabradyny chlorowodorku). Tabletki 5 mg mają wymiary 8 mm x 4,5 mm i są podzielne, natomiast tabletki 7,5 mg mają średnicę 7 mm i nie są podzielne. Obie formy zawierają laktozę (odpowiednio 45,36 mg i 68,04 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena częstości i rytmu serca oraz tolerancji beta-adrenolityków, a podczas leczenia zalecane jest regularne monitorowanie tych parametrów w celu zapewnienia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Bixebra 5 mg

Bixebra, chlorowodorek iwabradyny, choroba niedokrwienna serca, częstość akcji serca, czynność skurczowa, dławica piersiowa, dysfagia, iwabradyna, klasyfikacja NYHA, monoterapia, niedobór laktazy, nietolerancja beta-adrenolityków, nietolerancja galaktozy, przewlekła niewydolność serca, rytm zatokowy, tabletka powlekana, terapia wielolekowa, zaburzenia czynności skurczowej lewej komory, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Bixebra Tabletki powlekane, 5 mg

Bixebra
Tabletki powlekane, 5 mg