przerost hepatocytów
Przerost hepatocytów (hipertrofia hepatocytów) to zjawisko charakteryzujące się zwiększeniem objętości komórek wątrobowych bez wzrostu ich liczby. Proces ten stanowi jeden z mechanizmów adaptacyjnych wątroby w odpowiedzi na zwiększone obciążenie metaboliczne lub uszkodzenie narządu.
Hipertrofia hepatocytów może występować w różnych stanach patologicznych, takich jak przewlekłe choroby wątroby, ekspozycja na hepatotoksyny, zaburzenia metaboliczne czy po częściowej resekcji wątroby. W obrazie mikroskopowym obserwuje się powiększone komórki wątrobowe z zachowaną architekturą zrazikową, często z towarzyszącą cytoplazmatyczną wakuolizacją i zwiększoną liczbą organelli komórkowych, szczególnie mitochondriów i siateczki śródplazmatycznej.
Klinicznie przerost hepatocytów może manifestować się jako hepatomegalia, choć często pozostaje bezobjawowy i jest wykrywany przypadkowo podczas badań obrazowych lub histopatologicznych. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić stłuszczenie wątroby, nowotwory pierwotne i przerzutowe oraz inne przyczyny powiększenia wątroby. Leczenie powinno być ukierunkowane na chorobę podstawową, która wywołała przerost hepatocytów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bromox 6 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne bromazepamu wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego, potwierdzając bezpieczeństwo genotoksyczne substancji zarówno in vitro, jak i in vivo. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze u szczurów nie wykazała negatywnego oddziaływania na płodność ani jakość gamet. W badaniach teratogennych na szczurach i królikach zaobserwowano toksyczność matczyną i wpływ na rozwój płodowy, jednak bez specyficznego działania teratogennego przy dawkach do 125 mg/kg/dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg/dobę u królików. Zgłoszono zwiększoną śmiertelność płodów, martwe urodzenia i resorpcje zarodków, co wskazuje na konieczność ostrożności w okresie ciąży.
AlAT, analiza histopatologiczna, ataksja, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, benzodiazepina, bromazepam, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, genotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, mutacja genetyczna, napad drgawkowy, przerost hepatocytów, resorpcja zarodka, sedacja, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bosutinib Zentiva 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bosutynibu obejmowały szeroki zakres ocen farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, wpływu na rozród oraz potencjalnej fototoksyczności. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie rozmiaru źrenic oraz zaburzenia chodu, przy czym NOEL dla zaburzeń chodu wynosił około 11-krotności ekspozycji klinicznej po dawce 400 mg i 8-krotności po dawce 500 mg (na podstawie Cmax niezwiązanej postaci leku). W badaniach kardiologicznych na psach nie stwierdzono istotnych zmian w ciśnieniu tętniczym, rytmie serca ani parametrach EKG przy ekspozycjach do 3-krotnych (400 mg) i 2-krotnych (500 mg) klinicznych, choć odnotowano opóźnione zwiększenie częstości rytmu serca. Długoterminowa toksyczność dotyczyła głównie układu pokarmowego, z objawami takimi jak zmiany w kale, spadek masy ciała i zmniejszone spożycie pokarmu, a także histopatologicznymi zmianami w przewodzie pokarmowym i układzie limfatycznym. Zmiany w wątrobie u szczurów obejmowały przerost hepatocytów bez podwyższenia enzymów wątrobowych. Poziomy ekspozycji niepowodujące działań niepożądanych były zbliżone do ekspozycji klinicznej po dawkach 400-500 mg.
błona naczyniowa oka, bosutynib, cytotoksyczność hepatocytarna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, enzymy wątrobowe, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hiperplazja komórek kubkowych, kanał hERG, laktacja, łożysko, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dożylne, przerost hepatocytów, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, szczury Sprague-Dawley, toksyczność wielokrotna, układ limfatyczny, układ pokarmowy, wątroba, węzły chłonne krezkowe