podrażnienie żołądka
Podrażnienie żołądka to stan charakteryzujący się stanem zapalnym lub dyskomfortem błony śluzowej żołądka. Może objawiać się bólem lub pieczeniem w nadbrzuszu, nudnościami, wymiotami, uczuciem pełności oraz niestrawnością. Do najczęstszych przyczyn należą nieprawidłowa dieta (ostre, tłuste potrawy), nadużywanie alkoholu, zażywanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, stres oraz infekcje bakteryjne (np. Helicobacter pylori).
Diagnostyka podrażnienia żołądka obejmuje wywiad lekarski, badanie fizykalne oraz często wykonanie gastroskopii, która umożliwia bezpośrednią ocenę stanu błony śluzowej. W niektórych przypadkach przeprowadza się również testy na obecność H. pylori oraz badania laboratoryjne krwi i kału.
Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować eliminację czynników drażniących, stosowanie leków zobojętniających kwas żołądkowy, inhibitorów pompy protonowej, antagonistów receptora H2 oraz leków osłaniających błonę śluzową. W przypadku infekcji H. pylori stosuje się terapię eradykacyjną. Nieleczone podrażnienie żołądka może prowadzić do rozwoju przewlekłego zapalenia błony śluzowej, choroby wrzodowej lub innych powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Phlebodia 600 mg
Phlebodia, zawierająca 600 mg diosminy w formie tabletek powlekanych, jest wskazana do leczenia objawów niewydolności krążenia żylnego kończyn dolnych oraz terapii żylaków odbytu u pacjentów dorosłych (≥18 lat). W przypadku niewydolności żylnej zalecana dawka to 1 tabletka na dobę (600 mg diosminy), natomiast w leczeniu żylaków odbytu dawka wynosi 2-3 tabletki na dobę (1200-1800 mg diosminy), przyjmowane doustnie podczas posiłku, co poprawia wchłanianie i zmniejsza ryzyko podrażnienia żołądka. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Resonium A 1,42 g Na+/15 g
Resonium A, zawierający natrii polistyreni sulfonas, jest żywicą jonowymienną stosowaną doustnie lub doodbytniczo, która może powodować istotne zaburzenia elektrolitowe, w tym hipernatremię (1,4-1,7 g sodu na 15 g dawki), hipokaliemię, hipokalcemię oraz rzadziej hipomagnezemię. Zaburzenia te wynikają z mechanizmu wymiany jonowej i mogą manifestować się klinicznie. Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie żołądka, brak łaknienia, nudności, wymioty, zaparcia i rzadziej biegunkę. Szczególnie niebezpieczne są powikłania takie jak zatrzymanie stolca (zwłaszcza u dzieci po podaniu doodbytniczym), tworzenie bezoarów, zwężenie przewodu pokarmowego, niedokrwienie jelit, owrzodzenia i martwica, które mogą prowadzić do perforacji i zgonu.
bezoary, biegunka, brak łaknienia, dieta niskosodowa, droga podania leku, hipernatremia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, niedokrwienie przewodu pokarmowego, niedokrwienne zapalenie jelita, niedrożność jelit, nudności i wymioty, odoskrzelowe zapalenie płuc, ostre zapalenie oskrzeli, owrzodzenie żołądka, perforacja jelita, podrażnienie żołądka, stężenie sodu, zaburzenia elektrolitowe, zaparcia, zatrzymanie stolca, zawiesina doodbytnicza, zwężenie przewodu pokarmowego, żywica polistyrenowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amol –
Amol jest złożonym produktem leczniczym zawierającym mentol (17,23 mg/g) oraz mieszaninę olejków eterycznych (cytronelowy, goździkowy, cynamonowy, cytrynowy, mięty pieprzowej i lawendowy) rozpuszczonych w 638 mg/g etanolu 96%. Preparat stosowany jest doustnie i zewnętrznie, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które występują bardzo rzadko (<1/10 000) lub o nieznanej częstości. Do najczęstszych działań niepożądanych należą podrażnienia żołądka (przy podaniu doustnym), podrażnienia skóry i błon śluzowych, wyprysk kontaktowy, reakcje nadwrażliwości, suchy kaszel oraz skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Wystąpienie oparzeń w miejscu stosowania, choć o nieznanej częstości, wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
astma, choroba układu oddechowego, etanol, mentol, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek eteryczny, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty pieprzowej, POChP, podrażnienie żołądka, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, wrażliwy przewód pokarmowy, wyprysk kontaktowy, zaburzenie skóry, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symtiver
Symtiver, zawierający cynaryzynę 20 mg oraz dimenhydraminę 40 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym, gdyż może potencjalnie obniżać ciśnienie tętnicze, co wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych. Lek należy przyjmować po posiłku, aby zminimalizować ryzyko podrażnień żołądka i dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Ze względu na działanie przeciwcholinergiczne dimenhydraminy, Symtiver może nasilać objawy chorób takich jak jaskra z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, niedrożność odźwiernika dwunastnicy, rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy oraz ciężka choroba wieńcowa, co wymaga ścisłego monitorowania odpowiednich parametrów klinicznych i funkcji narządów.
antagonista receptora H1, choroba Parkinsona, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cynaryzyna, dimenhydramina, działanie antycholinergiczne, jaskra, lek przeciwcholinergiczny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność odźwiernika, niewydolność serca, objawy z dolnych dróg moczowych, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, parkinsonizm, podrażnienie żołądka, rozrost gruczołu krokowego, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amoclan 875 mg + 125 mg
Przedkliniczne badania amoksycyliny z kwasem klawulanowym obejmowały ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności, a badania reprodukcyjne nie ujawniły negatywnego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, co jest istotne przy rozważaniu terapii u pacjentów w wieku rozrodczym i kobiet w ciąży. Należy jednak podkreślić, że dla preparatu AMOclan (amoksycylina 875 mg + kwas klawulanowy 125 mg) nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, ani dla samego preparatu, ani dla jego składników rozpatrywanych osobno.
- Leksykon substancji czynnych
Glukozamina – Dawkowanie i sposób podawania
Glukozamina jest stosowana w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów, jednak nie jest wskazana do terapii ostrych objawów bólowych, a efekt terapeutyczny, zwłaszcza zmniejszenie bólu, pojawia się po kilku tygodniach lub dłuższym czasie. Preparaty doustne, takie jak Arthryl (1500 mg glukozaminy siarczanu, 1 saszetka/dobę), Dolenio (1178 mg glukozaminy, 1 tabletka/dobę) oraz Flexove (1250 mg glukozaminy, 2 tabletki/dobę), stosuje się zazwyczaj przez 2-3 miesiące z koniecznością ponownej oceny skuteczności w przypadku braku poprawy. Chronada, zawierająca 1500 mg chlorowodorku glukozaminy i 1200 mg siarczanu chondroityny na dobę, zalecana jest przez co najmniej 6 miesięcy. Preparat Arthryl wykazuje działanie resztkowe do 2 miesięcy po zakończeniu terapii, a bezpieczeństwo stosowania doustnego potwierdzono do 3 lat, jednak nie zaleca się dłuższego ciągłego podawania.
Arthryl, chlorowodorek glukozaminy, choroba zwyrodnieniowa stawów, działanie resztkowe, efekt terapeutyczny, glukozamina, kapsułki twarde, kontrola lekarska, łagodzenie objawów, lidokaina, ostry ból, podanie domięśniowe, podrażnienie żołądka, postać pozajelitowa, proszek do sporządzania roztworu doustnego, roztwór do wstrzykiwań, siarczan chondroityny, siarczan glukozaminy, tabletki powlekane, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nicorette Classic Gum 4 mg
Lek Nicorette Classic Gum dostępny jest w dawkach 2 mg i 4 mg nikotyny na gumę, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stopnia uzależnienia pacjenta. Standardowo stosuje się 8-12 gum na dobę, maksymalnie do 24 gum, przy czym dawka 4 mg jest rekomendowana dla osób z wysokim stopniem uzależnienia (FTND ≥ 6), palących powyżej 20 papierosów dziennie lub po nieudanej próbie rzucenia palenia gumą 2 mg. Terapia powinna trwać minimum 3 miesiące, po czym zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki do 1-2 gum dziennie. W przypadku braku gotowości do natychmiastowego rzucenia palenia, preparat może być stosowany do ograniczania liczby wypalanych papierosów, z koniecznością konsultacji lekarskiej po 6 tygodniach braku poprawy oraz rozważeniem całkowitego zaprzestania palenia do 6 miesięcy od rozpoczęcia terapii.
abstynencja, czkawka, farmakoterapia, głód nikotynowy, monoterapia, nawrót choroby, nikotyna, nikotynowa terapia zastępcza, ograniczenie palenia, plaster nikotynowy, podrażnienie jamy ustnej, podrażnienie żołądka, przedawkowanie nikotyny, terapia kombinowana, terapia substytucyjna, test Fagerströma, uzależnienie od nikotyny, uzależnienie pacjenta, wsparcie psychologiczne, zaprzestanie palenia, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – ACC classic 20 mg/ml
ACC classic to roztwór doustny zawierający 20 mg acetylocysteiny w 1 ml, o smaku wiśniowym, stosowany jako mukolityk. Dawkowanie jest zależne od wieku pacjenta: dorośli i młodzież powyżej 14 lat przyjmują 400-600 mg na dobę w 2-3 dawkach (10 ml na dawkę, 2-3 razy dziennie), dzieci 7-14 lat 400 mg w 2 dawkach (10 ml, 2 razy dziennie), dzieci 3-6 lat 200-300 mg w 2-3 dawkach (5 ml, 2-3 razy dziennie), natomiast u dzieci poniżej 3 lat lek nie jest zalecany. Preparat należy podawać po posiłku, ostatnią dawkę najpóźniej 4 godziny przed snem, a terapia nie powinna trwać dłużej niż 4-5 dni bez konsultacji lekarskiej. Zaleca się zwiększenie podaży płynów w trakcie leczenia, co wspomaga działanie mukolityczne.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nicorette Freshmint Gum 2 mg
Dawkowanie nikotynowej gumy do żucia Nicorette FreshMint Gum 2 mg powinno być indywidualnie dostosowane do stopnia uzależnienia pacjenta, ocenianego m.in. za pomocą Testu Fagerströma (FTND). Standardowo zaleca się stosowanie 8–12 gum na dobę, z maksymalną dawką dobową 24 gum. U pacjentów o niskim stopniu uzależnienia (FTND < 6 lub ≤ 20 papierosów/dobę) dawka początkowa wynosi 2 mg nikotyny, natomiast u osób z wysokim stopniem uzależnienia dawka początkowa to 4 mg. Terapia powinna trwać minimum 3 miesiące, po czym zaleca się stopniowe odstawianie gumy do dawki 1–2 gum na dobę. W przypadku braku redukcji liczby wypalanych papierosów w ciągu 6 tygodni konieczna jest konsultacja lekarska, a całkowite zaprzestanie palenia powinno nastąpić nie później niż 6 miesięcy od rozpoczęcia terapii.
abstynencja, czkawka, działanie niepożądane, głód nikotynowy, leczenie, monoterapia, nikotynowa guma do żucia, niski stopień uzależnienia, ograniczenie palenia, plaster nikotynowy, podrażnienie jamy ustnej, podrażnienie żołądka, przedawkowanie nikotyny, schemat dawkowania, terapia kombinowana, terapia nikotynowa, test Fagerströma, uzależnienie nikotynowe, uzależnienie od nikotyny, wysoki stopień uzależnienia, zaprzestanie palenia, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – APAP migrena 250 mg + 250 mg + 65 mg
APAP migrena to preparat złożony zawierający paracetamol (250 mg), kwas acetylosalicylowy (250 mg) oraz kofeinę (65 mg) w jednej tabletce, klasyfikowany w grupie ATC N02BE51. Paracetamol działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo głównie poprzez wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, bez hamowania agregacji płytek krwi. Kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne przez nieodwracalną inhibicję enzymów COX, co może prowadzić do podrażnienia żołądka. W niskich dawkach hamuje agregację płytek przez blokadę COX-1, a w dawkach powyżej 150-300 mg/dobę wpływa na syntezę prostacykliny. Kofeina wzmacnia i przyspiesza efekt przeciwbólowy obu składników. Skuteczność leku w leczeniu ostrych napadów migreny potwierdzono w badaniach klinicznych, gdzie dawka 2 tabletek (500 mg paracetamolu, 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 130 mg kofeiny) wykazała istotną przewagę nad placebo oraz lepszą skuteczność i szybsze działanie niż ibuprofen 400 mg i sumatryptan 50 mg.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cartexan 400 mg
Cartexan w dawce 400 mg zawiera chondroityny sodu siarczan i jest stosowany w terapii chorób zwyrodnieniowych stawów. Standardowa dawka dla dorosłych, w tym osób starszych, wynosi 800 mg (2 kapsułki) raz na dobę przez minimum 3 miesiące. W przypadkach nasilonych objawów zaleca się dawkę początkową 1200 mg (3 kapsułki) na dobę przez 4-6 tygodni, następnie redukcję do dawki podtrzymującej 800 mg raz dziennie do końca trzymiesięcznego cyklu. Dawka 1200 mg może być podawana jednorazowo lub podzielona na trzy dawki po 400 mg. Terapia ma charakter cykliczny, z trzymiesięcznymi okresami leczenia przeplatanymi dwumiesięcznymi przerwami, co jest uzasadnione farmakokinetyką i farmakodynamiką siarczanu chondroityny.
Cartexan, dawka podtrzymująca, dolegliwości przewodu pokarmowego, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka i farmakodynamika, higroskopijność, kapsułka twarda, objawy kliniczne, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, podrażnienie żołądka, populacja pediatryczna, siarczan chondroityny, substancja czynna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olfen UNO 150 mg
Olfen UNO, zawierający 150 mg diklofenaku sodowego w formie tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest przeznaczony do stosowania u dorosłych w dawce 1 tabletki na dobę (150 mg). Lek należy przyjmować doustnie, w całości, podczas posiłku, popijając dużą ilością płynu, co jest szczególnie istotne u pacjentów z podrażnieniem żołądka w celu zmniejszenia ryzyka działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas, a decyzję o długości terapii podejmuje lekarz, uwzględniając rodzaj i przebieg choroby oraz odpowiedź pacjenta na leczenie. W przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów możliwe jest długotrwałe stosowanie preparatu.
- Leksykon substancji czynnych
Czosnek – Wskazania do stosowania
Czosnek (Allium sativum L., bulbus) wykazuje udokumentowane działanie wspomagające w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienia, katar oraz stany zapalne gardła. Produkty lecznicze zawierające czosnek, np. Alchinal (0,248 g suchego wyciągu z czosnku w 10 ml zawiesiny), Alliofil (200 mg cebuli czosnku + 53,5 mg liścia pokrzywy w tabletce dojelitowej) oraz Alliomint (300 mg cebuli czosnku w tabletce, zawierającej nie mniej niż 0,6 mg allicyny), są wskazane do stosowania zarówno profilaktycznego, jak i wspomagającego w łagodnych infekcjach górnych dróg oddechowych. Formy farmaceutyczne obejmują zawiesinę doustną, tabletki dojelitowe oraz klasyczne tabletki, co pozwala na indywidualizację terapii w zależności od potrzeb pacjenta, w tym u dzieci i osób z wrażliwym przewodem pokarmowym.
allicyna, czosnek, dysfagia, immunomodulacja, infekcja dróg oddechowych, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja układu oddechowego, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, katar, podrażnienie żołądka, profilaktyka miażdżycy, przewód pokarmowy, przeziębienie, stan przeziębieniowy, tabletka dojelitowa, wyciąg z czosnku, wyciąg z jeżówki purpurowej, zapalenie błony śluzowej gardła, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zawiesina doustna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pectosol –
Lek Pectosol, zawierający wyciągi z ziela tymianku, porostu islandzkiego, ziela hyzopu oraz korzenia mydlnicy, wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym ciężkich i potencjalnie zagrażających życiu zdarzeń, takich jak wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk Quinckego. Częstość tych działań niepożądanych jest określona jako nieznana, jednak ich wystąpienie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, zgłaszano zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności oraz podrażnienie żołądka, które występują rzadko (≤1/1000) i mogą wpływać na komfort pacjenta oraz przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. Zaleca się przyjmowanie leku po posiłku w celu zmniejszenia ryzyka podrażnienia żołądka.
ból brzucha, duszność, farmakovigilance, korzeń mydlnicy, niedrożność dróg oddechowych, nudności, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, podrażnienie żołądka, pokrzywka, porost islandzki, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z tymianku, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, ziele hyzopu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Eupirin Cardio 75 mg
Eupirin Cardio, zawierający 75 mg kwasu acetylosalicylowego w formie tabletek dojelitowych, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany, skazą krwotoczną, czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, ciężką niewydolnością nerek, wątroby i serca oraz u osób z napadami astmy aspirynowej. Ponadto, stosowanie Eupirin Cardio jest niewskazane u dzieci do 12 roku życia podczas infekcji wirusowych ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. Lek zawiera laktozę jednowodną (0,42 mg/tabletkę), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy. W ostatnim trymestrze ciąży preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego płodu i zwiększone ryzyko krwawień.
astma aspirynowa, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, działanie przeciwpłytkowe, encefalopatia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, metotreksat, nadwrażliwość na składniki leku, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, podrażnienie żołądka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, retencja płynów, salicylan, skaza krwotoczna, stłuszczenie wątroby, tabletka dojelitowa, trzeci trymestr ciąży, zahamowanie czynności skurczowej macicy, zahamowanie funkcji płytek krwi, zespół Reye’a - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 2000 mg + 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi (2000 mg + 200 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na psach zaobserwowano działania niepożądane obejmujące podrażnienie żołądka, wymioty oraz przebarwienia języka, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego u pacjentów leczonych tym antybiotykiem.
amoksycylina sodowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, choroba przewodu pokarmowego, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, działanie rakotwórcze, podrażnienie żołądka, potas klawulanianu, roztwór do infuzji, terapia krótkoterminowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Olejek lawendowy – Działania niepożądane
Olejek lawendowy (Lavandulae aetheroleum), obecny w preparatach takich jak Amol, Aromatol czy Lawenol (zawierający 0,6% olejku), wykazuje potencjał wywoływania działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Do bardzo rzadkich (częstość <1/10 000) reakcji należą podrażnienia skóry i błon śluzowych, wyprysk kontaktowy, reakcje nadwrażliwości, a także objawy ze strony układu oddechowego, takie jak suchy kaszel i skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą. Dodatkowo, preparaty zawierające alkohol, jak Lawenol, mogą nasilać podrażnienia i suchość skóry. Miejscowe stosowanie może prowadzić do oparzeń (częstość nieznana), co wymaga natychmiastowego zaprzestania terapii i wdrożenia leczenia. Olejek lawendowy może również działać jako alergen i czynnik fotosensybilizujący, co jest istotne u pacjentów z predyspozycjami do odczynów uczuleniowych.
astma oskrzelowa, duszność, farmakowigilancja, fotosensybilizacja, odczyn uczuleniowy skóry, olejek lawendowy, oparzenie skóry, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie żołądka, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, suchość skóry, wyprysk kontaktowy, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Escyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Escyna, główny składnik aktywny wyciągu z nasion kasztanowca zwyczajnego, wykazuje stosunkowo niską toksyczność w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Wartości LD50 po podaniu doustnym wynoszą: myszy 990 mg/kg, szczury 2150 mg/kg, króliki 1530 mg/kg oraz psy 130 mg/kg masy ciała, przy czym psy są najbardziej wrażliwe. Maksymalna dawka bezpieczna u psów została określona na poziomie 30 mg/kg. Toksyczność przewlekła wykazała brak efektów toksycznych przy dawkach do 400 mg/kg u szczurów oraz podrażnienie żołądka u psów przy dawce 80 mg/kg po 34 tygodniach. Badania teratogenności wskazały na szkodliwy wpływ na płód jedynie przy dawce 300 mg/kg, czyli 30-krotnie wyższej niż dawka terapeutyczna u ludzi. Testy mutagenności i genotoksyczności nie wykazały działania szkodliwego escyny.
Aesculus hippocastanum, aminopeptydaza leucynowa, dawka no effect, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, efekt embriotoksyczny, escyna, karbamylotransferaza ornitynowa, kardiomegalia, LD50, mutagenność i genotoksyczność, płodność, podrażnienie żołądka, powiększenie wątroby, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg z nasion kasztanowca, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca