kinaza fosfokreatynowa
Kinaza fosfokreatynowa (CK, CPK) to enzym występujący głównie w tkance mięśniowej, mięśniu sercowym i tkance nerwowej. Odgrywa kluczową rolę w metabolizmie energetycznym komórek, katalizując reakcję przeniesienia grupy fosforanowej z fosfokreatyny na ADP, co prowadzi do powstania ATP – podstawowego źródła energii komórkowej.
W diagnostyce laboratoryjnej oznaczanie aktywności kinazy fosfokreatynowej w surowicy jest istotnym markerem uszkodzenia tkanek bogatych w ten enzym. Podwyższone wartości CK obserwuje się w przypadku zawału mięśnia sercowego, dystrofii mięśniowych, rabdomiolizy, po urazach mięśni szkieletowych, intensywnym wysiłku fizycznym oraz w przebiegu niektórych chorób neurologicznych.
Kinaza fosfokreatynowa występuje w postaci izoenzymów: CK-MM (dominująca w mięśniach szkieletowych), CK-MB (charakterystyczna dla mięśnia sercowego) oraz CK-BB (obecna głównie w tkance nerwowej). Oznaczanie poszczególnych izoenzymów, szczególnie CK-MB, ma istotne znaczenie w diagnostyce różnicowej uszkodzenia mięśnia sercowego, choć obecnie w diagnostyce kardiologicznej częściej wykorzystuje się bardziej specyficzne markery, jak troponiny sercowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazanie do łącznego stosowania), inhibitorami proteazy (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotne zwiększenie AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg) oraz gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie AUC, maksymalna dawka 20 mg, przeciwwskazane dawki 30 i 40 mg). Inne leki, takie jak darolutamid, regorafenib czy sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir, również znacząco zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga odpowiedniej modyfikacji dawkowania lub unikania jednoczesnego stosowania. W przeciwieństwie do wielu statyn, rozuwastatyna nie wykazuje istotnych interakcji z enzymami cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji metabolicznych.
adherencja, antagonista witaminy K, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niedoczynność tarczycy, norgestrel, OATP1B1, pole pod krzywą AUC, rabdomioliza, tikagrelor, transaminaza, triglicerydy - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 40 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te białka, co może prowadzić do istotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane stosowanie), inhibitorami proteaz (np. atazanawir/rytonawir powodujący 3,1-krotne zwiększenie AUC i 7-krotne Cmax), gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane stosowanie dawki 40 mg), a także z innymi lekami jak regorafenib, welpataswir czy ombitaswir/parytaprewir/rytonawir/dazabuwir, które zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę od 2,6 do 3,8 razy. Zaleca się modyfikację dawki rozuwastatyny, rozpoczynając od 5 mg przy spodziewanym dwukrotnym lub większym wzroście ekspozycji, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg stosowanej bez leków wchodzących w interakcje.
antagonista witaminy K, antykoagulant kumarynowy, AUC, białko transportujące, cyklosporyna, enzym cytochromu P450, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor białka transportującego, inhibitor HMG-CoA, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, leczenie hipolipemizujące, lek zobojętniający sok żołądkowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, rabdomioliza, terapia hipolipemizująca, transporter BCRP, transporter OATP1B1 - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin Krka 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Najistotniejsze interakcje dotyczą jednoczesnego stosowania z cyklosporyną (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane), inhibitorami proteazy takimi jak atazanawir/rytonawir (3,1-krotny wzrost AUC, dawka rozuwastatyny ograniczona do 10 mg), oraz fibratami, zwłaszcza gemfibrozylem (1,9-krotny wzrost AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 20 mg, wyższe dawki przeciwwskazane). Inne leki, takie jak ezetymib, powodują umiarkowany wzrost ekspozycji (1,2-krotny wzrost AUC), natomiast leki zobojętniające kwas żołądkowy mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%. W przypadku tikagrelu obserwuje się ryzyko akumulacji leku i potencjalnego uszkodzenia nerek, co wymaga ostrożności przy dawkach rozuwastatyny powyżej 20 mg.
aktywność enzymów wątrobowych, antagonista witaminy K, AUC, białko transportujące, darolutamid, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym cytochromu P450, etynyloestradiol, fenofibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn, miopatia, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna w osoczu, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin Krka 40 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami tych transporterów, takimi jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC) czy inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotne zwiększenie AUC), znacząco podnosi stężenie rozuwastatyny w osoczu, zwiększając ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Wskazane jest unikanie kojarzenia rozuwastatyny z cyklosporyną oraz dostosowanie dawki rozuwastatyny do maksymalnej ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg/dobę. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu rozuwastatyny z gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie AUC) oraz innymi fibratami, gdzie dawka rozuwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, a u pacjentów przyjmujących fibraty leczenie rozuwastatyną należy rozpoczynać od 5 mg/dobę. Interakcje farmakodynamiczne mogą wystąpić także z ezetymibem, który zwiększa AUC rozuwastatyny o 1,2-krotne, oraz z antagonistami witaminy K, gdzie konieczne jest monitorowanie INR.
antagonista witaminy K, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, INR, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lopinawir, miopatia, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir, tikagrelor, warfaryna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sulpiryd Teva
Sulpiryd Teva 200 mg wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobą Parkinsona, padaczką, niewydolnością nerek oraz u osób w podeszłym wieku. Wysokie dawki mogą powodować pobudzenie ruchowe, a małe dawki w fazie agresji lub hipomanii mogą nasilać objawy. U pacjentów z chorobą Parkinsona istnieje ryzyko zaburzeń pozapiramidowych i akatyzji, co może wymagać zmniejszenia dawki lub włączenia leków przeciwparkinsonowskich. Należy monitorować ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego, objawiającego się m.in. wzrostem temperatury ciała, sztywnością mięśni i podwyższonym stężeniem kinazy fosfokreatynowej (CPK). U osób starszych obserwuje się zwiększoną wrażliwość na niedociśnienie ortostatyczne, sedację i efekty pozapiramidowe, co wymaga wnikliwego monitorowania. Nagłe odstawienie sulpirydu może wywołać objawy odstawienne, takie jak nudności, wymioty, wzmożone pocenie się i bezsenność, dlatego zaleca się stopniowe wycofywanie leku.
akatyzja, bradykardia, choroba Parkinsona, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, hipokaliemia, hipomania, kinaza fosfokreatynowa, lek przeciwpsychotyczny, niedociśnienie, niewydolność nerek, objawy pozapiramidowe, padaczka, próg drgawkowy, ruchy mimowolne, sedacja, sulpiryd, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia pozapiramidowe, zakrzep żylny, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Roxiper 10 mg + 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający peryndopryl, indapamid i rozuwastatynę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Stosowanie peryndoprylu z litem może prowadzić do odwracalnego wzrostu stężenia litu i toksyczności, dlatego wymagana jest ścisła kontrola. Jednoczesne podawanie z sakubitrylem/walsartanem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, podobnie jak z cyklosporyną, która zwiększa ekspozycję na rozuwastatynę aż siedmiokrotnie. Indapamid wymaga ostrożności przy stosowaniu z lekami wywołującymi torsades de pointes (np. amiodaron, sotalol, fenotiazyny), ze względu na ryzyko hipokaliemii i groźnych arytmii. Współistniejące stosowanie inhibitorów ACE z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) może osłabiać efekt hipotensyjny i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek oraz hiperkaliemii, co wymaga monitorowania funkcji nerek i elektrolitów, zwłaszcza u osób starszych.
aliskiren, allopurinol, amfoterycyna B, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista witaminy K, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, działanie hipotensyjne, eplerenon, everolimus, glikokortykoid, gliptyna, hiperkaliemia, hipomagnezemia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor białka transportowego, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, kinaza fosfokreatynowa, kotrimoksazol, kwas fusydowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek zobojętniający, linagliptyna, lit w surowicy, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, podwójna blokada układu RAA, rabdomioliza, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sirolimus, sitagliptyna, spironolakton, takrolimus, temsirolimus, tetrakozaktyd, torsades de pointes, triamteren, trimetoprim, układ cytochromu P450, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu Romazic, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej ekspozycję oraz ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Kluczowe mechanizmy obejmują interakcje z transporterami OATP1B1 i BCRP, co prowadzi do zwiększenia stężenia rozuwastatyny w osoczu. Przykładowo, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną powoduje około 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co jest przeciwwskazane. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, zwiększają AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio około 3- i 7-krotnie, wymagając dostosowania dawki (np. do 10 mg). Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a stosowanie fibratów z dawką 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane. Inne interakcje obejmują zmniejszenie ekspozycji na rozuwastatynę przez erytromycynę (20% ↓ AUC, 30% ↓ Cmax) oraz zmniejszenie stężenia rozuwastatyny o około 50% przez leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające wodorotlenek glinu i magnezu.
antagonista witaminy K, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, INR, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, miopatia, niacyna, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyna, tikagrelor - Leksykon leków
Interakcje leku – Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z litem (zwiększenie stężenia i toksyczności), cyklosporyną (7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, przeciwwskazane stosowanie), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (zwiększone ryzyko hiperkaliemii i niewydolności nerek), sakubitrylem/walsartanem (zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego, konieczny odstęp 36 godzin) oraz lekami wywołującymi torsades de pointes w połączeniu z indapamidem (zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca). Ponadto, stosowanie inhibitorów proteazy (np. atazanawiru/rytonawiru) powoduje 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę, a gemfibrozyl i inne fibraty zwiększają ryzyko miopatii, co wymaga przeciwwskazania stosowania dawek 30-40 mg rozuwastatyny. Interakcje z NLPZ (w tym ASA >3 g/dobę) mogą osłabiać działanie hipotensyjne peryndoprylu i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek oraz hiperkaliemii.
amiodaron, białko transportowe OATP1B1, dofetylid, dyzopiramid, ewerolimus, gliptyna, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kinaza fosfokreatynowa, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, linagliptyna, miopatia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, racekadotryl, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sirolimus, sitagliptyna, substancje czynne, temsirolimus, torsades de pointes, transporter BCRP, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Tilobrastil 60 mg
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem CYP3A4 oraz substratem i słabym inhibitorem P-gp, co wpływa na jego farmakokinetykę w interakcjach lekowych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) znacząco zwiększają ekspozycję na tikagrelor (Cₘₐₓ ↑ 2,4x, AUC ↑ 7,3x) i są przeciwwskazane w terapii skojarzonej. Umiarkowane inhibitory (np. diltiazem) podnoszą Cₘₐₓ tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, co wymaga ostrożności. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna) obniżają stężenia tikagreloru (Cₘₐₓ ↓ 73%, AUC ↓ 86%) i ich stosowanie jest niezalecane. Cyklosporyna zwiększa Cₘₐₓ tikagreloru 2,3-krotnie i AUC 2,8-krotnie, co wymaga monitorowania. Morfina opóźnia i zmniejsza ekspozycję na tikagrelor o 35%, co może obniżać skuteczność leku u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym. Współistniejące stosowanie statyn metabolizowanych przez CYP3A4, zwłaszcza symwastatyny i lowastatyny w dawkach >40 mg, zwiększa ich stężenia (Cₘₐₓ symwastatyny ↑ 81%, AUC ↑ 56%) i wymaga ograniczenia dawek. Atorwastatyna wykazuje umiarkowany wzrost ekspozycji (Cₘₐₓ ↑ 23%, AUC ↑ 36%) bez konieczności modyfikacji dawkowania.
agregacja płytek, aktywowany czas krzepnięcia, antagonista wapnia, atorwastatyna, bradykardia, cyklosporyna, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, desmopresyna, digoksyna, enoksaparyna, etynyloestradiol, glikoproteina p, heparyna, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kinaza fosfokreatynowa, lewonorgestrel, morfina, ostry zespół wieńcowy, pauza komorowa, rabdomioliza, rozuwastatyna, sok grejpfrutowy, statyna, tikagrelor, tolbutamid - Leksykon leków
Interakcje leku – Igzelym 60 mg
Tikagrelor jest substratem i łagodnym inhibitorem CYP3A4 oraz P-gp, co wpływa na jego farmakokinetykę i interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) zwiększają stężenie tikagreloru nawet 7,3-krotnie (AUC) i 2,4-krotnie (Cₘₐₓ), jednocześnie obniżając stężenie aktywnego metabolitu o 56-89%, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory (np. diltiazem) podnoszą Cₘₐₓ tikagreloru o 69% i AUC 2,7-krotnie, zmniejszając Cₘₐₓ metabolitu o 38%. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna) obniżają Cₘₐₓ i AUC tikagreloru odpowiednio o 73% i 86%, co może zmniejszać skuteczność terapii. Cyklosporyna zwiększa ekspozycję tikagreloru 2,3-2,8-krotnie. Spożycie dużych ilości soku grejpfrutowego (≥600 ml/dzień) podwaja stężenie tikagreloru. Interakcje z morfiną prowadzą do około 35% redukcji ekspozycji na tikagrelor i jego metabolit, co może wymagać rozważenia alternatywnych inhibitorów P2Y₁₂ u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW).
ACT, alkohol etylowy, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, aPTT, atazanawir, atorwastatyna, cyklosporyna, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, diltiazem, erytromycyna, etynyloestradiol, fenytoina, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, induktor CYP3A, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas symwastatyny, morfina, ostry zespół wieńcowy, paroksetyna, rabdomioliza, rosuwastatyna, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, SSRI, symwastatyna, tikagrelor, tolbutamid, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna preparatu Crosuvo, jest substratem transporterów wątrobowych OATP1B1 i BCRP, co czyni ją podatną na interakcje farmakokinetyczne z lekami hamującymi te transportery, prowadzącymi do istotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii. Metabolizm rozuwastatyny przez cytochrom P450 jest minimalny, co ogranicza interakcje z inhibitorami lub induktorami tych enzymów, potwierdzone brakiem klinicznie istotnych interakcji z flukonazolem i ketokonazolem. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7,1-krotne zwiększenie AUC), inhibitorami proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotne zwiększenie AUC i 7-krotne Cmax), gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie AUC i Cmax) oraz innymi lekami lipidowymi, które wymagają dostosowania dawki rozuwastatyny, rozpoczynając od 5 mg/dobę, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg bez interakcji. Przeciwwskazane jest stosowanie Crosuvo z cyklosporyną oraz dawką 40 mg w połączeniu z fibratami. Ponadto, leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%, co może mieć znaczenie kliniczne.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakokinetyka rozuwastatyny, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lek zobojętniający, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, niewydolność nerek, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir, statyna, sylimaryna, tikagrelor, transporter BCRP, transporter wątrobowy OATP1B1, warfaryna, welpataswir, woksylaprewir - Leksykon substancji czynnych
Glukozamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie glukozaminy wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów alergicznych, które ustępują po odstawieniu leku. U chorych z niewydolnością nerek lub wątroby, mimo braku konieczności modyfikacji dawkowania, zaleca się ścisły nadzór, zwłaszcza przy preparacie Arthryl Fast. Produkt Chronada zawiera sól sodową siarczanu chondroityny, która może bardzo rzadko (<1/10 000) powodować obrzęki i zatrzymanie płynów, co jest istotne u pacjentów z niewydolnością serca i/lub nerek. U osób z zaburzeniami tolerancji glukozy i cukrzycą konieczne jest monitorowanie stężenia glukozy i ewentualna korekta insulinoterapii. Ponadto, u pacjentów z ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych zaleca się kontrolę lipidogramu, gdyż odnotowano przypadki podwyższonego cholesterolu podczas terapii glukozaminą.
amiodaron, aspartam, astma oskrzelowa, biodostępność, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, działanie porfirynogenne, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikemia, hipercholesterolemia, hipotensja, hipowolemnia, kinaza fosfokreatynowa, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, miastenia, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostry zawał mięśnia sercowego, padaczka, porfiria, profil lipidowy, reakcja alergiczna, retencja płynów, siarczan chondroityny, sorbitol, wodobrzusze, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia tolerancji glukozy, zaostrzenie astmy, zastoinowa niewydolność serca, zawartość sodu