Sortis 10
Tabletki powlekane, 10 mg
Produkt zawiera atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej w różnych dawkach (10, 20, 40, 80 mg) oraz laktozę jednowodną i kwas benzoesowy jako substancje pomocnicze. Jest stosowany jako uzupełnienie diety w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej oraz mieszanej u dorosłych, młodzieży i dzieci od 10. roku życia. Może być również używany u dorosłych z rodziną hipercholesterolemią homozygotyczną jako terapia dodatkowa. Ponadto pomaga zapobiegać chorobom sercowo-naczyniowym u osób o wysokim ryzyku pierwszego zdarzenia tego typu.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Atorwastatyna (Sortis) dostępna jest w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg w formie tabletek powlekanych. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii zwykle nie wymaga się zmiany dawki, natomiast w heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg, a w razie potrzeby do 80 mg lub stosować leczenie skojarzone z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka jest indywidualnie dostosowywana, z maksymalną dawką 80 mg/dobę, stosowaną jako terapia wspomagająca. U pacjentów z upośledzeniem czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u osób z chorobą wątroby stosowanie jest przeciwwskazane.
Sortis należy stosować ostrożnie u pacjentów powyżej 70 roku życia oraz u dzieci powyżej 10 lat, gdzie dawkę początkową ustala się na 10 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod kontrolą specjalisty. Lek podaje się doustnie, jednorazowo, niezależnie od posiłków. Wskazane jest kontynuowanie diety ubogocholesterolowej przez cały okres terapii. W terapii skojarzonej z lekami przeciwwirusowymi (elbaswir z grazoprewirem) oraz letermowirem dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, a jednoczesne stosowanie z letermowirem i cyklosporyną jest niewskazane. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach stosowania, utrzymując się podczas długotrwałej terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Sortis 10 10 mg
atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, działanie niepożądane, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii -
Działania niepożądane
W badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych atorwastatyną przez średnio 53 tygodnie, 5,2% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Istotne klinicznie zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (>3 razy GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a podwyższenie kinazy kreatynowej (>3 razy GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost >10 razy GGN. Profil działań niepożądanych obejmuje często występujące infekcje górnych dróg oddechowych, hiperglikemię, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności), a także reakcje alergiczne i podwyższone parametry wątrobowe (ALT, AST, GGTP). Rzadziej obserwowano miopatię, zapalenie mięśni, rabdomiolizę, zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość), oraz ciężkie reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona.
U dzieci i młodzieży (10-17 lat) profil bezpieczeństwa atorwastatyny jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe. Dodatkowo, w trakcie leczenia statynami zgłaszano zaburzenia seksualne, depresję, śródmiąższową chorobę płuc oraz zwiększone ryzyko cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m²). Zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa terapii, a personel medyczny powinien kierować je do odpowiednich organów nadzoru farmakowigilacyjnego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Sortis 10 10 mg
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, cukrzyca, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, Sortis, śródmiąższowa choroba płuc, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny -
Interakcje leku
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, jest podatna na liczne interakcje lekowe, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) mogą znacznie podwyższać stężenie atorwastatyny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub stosowania najniższych dawek i ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również zwiększają stężenie leku, wskazując na konieczność redukcji dawki i monitorowania pacjenta. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może wymagać monitorowania skuteczności terapii. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na lek, a ich jednoczesne stosowanie z atorwastatyną wymaga zmniejszenia dawki i ostrożnego nadzoru klinicznego.
Interakcje z innymi lekami zwiększają ryzyko działań niepożądanych mięśniowych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu fibratów (np. gemfibrozyl) i ezetymibu, co wymaga stosowania najniższych skutecznych dawek atorwastatyny i monitorowania objawów miopatii. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie atorwastatyny z ogólnoustrojowym kwasem fusydowym, które może prowadzić do rabdomiolizy, wskazując na konieczność przerwania terapii statyną podczas leczenia kwasem fusydowym. Ponadto, jednoczesne stosowanie kolchicyny wymaga ostrożności ze względu na ryzyko miopatii. Interakcje z kolestypolem obniżają stężenie atorwastatyny (proporcja 0,74), jednak efekt hipolipemizujący jest wzmocniony. W przypadku digoksyny obserwuje się niewielkie zwiększenie jej stężenia, a doustne środki antykoncepcyjne podnoszą poziomy noretysteronu i etynyloestradiolu. Atorwastatyna może nieznacznie skracać czas protrombinowy u pacjentów na warfarynie, co wymaga monitorowania. Spożycie alkoholu podczas terapii atorwastatyną zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, dlatego zaleca się ograniczenie alkoholu i kontrolę funkcji wątroby. Wszystkie interakcje opisane u dorosłych należy uwzględnić także u pacjentów pediatrycznych, stosując odpowiednie środki ostrożności i monitorowanie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Sortis 10 10 mg
antybiotyk makrolidowy, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, dysfagia, enzym wątrobowy, ezetymib, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy HIV, klirens żółciowy, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fibrynowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, miopatia, noretysteron i etynyloestradiol, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pompy efluksowe, rabdomioliza, ryfampicyna, stan stacjonarny, transporter OATP1B1/1B3, warfaryna, żółtaczka -
Profil bezpieczeństwa leku
Atorwastatyna (Sortis) jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt, mimo braku jednoznacznych danych o przenikaniu leku do mleka. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u osób z upośledzoną funkcją wątroby stosowanie wymaga ostrożności, zwłaszcza przy aktywnej chorobie wątroby lub trwałym podwyższeniu aminotransferaz. U seniorów powyżej 70. roku życia bezpieczeństwo i skuteczność są porównywalne do populacji ogólnej, jednak wskazane jest monitorowanie kinazy kreatynowej w kontekście ryzyka rabdomiolizy.
Sortis nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co pozwala na jego stosowanie w tej grupie pacjentów. Zaleca się jednak ostrożność u osób spożywających znaczne ilości alkoholu oraz z chorobami wątroby w wywiadzie, gdyż alkohol może zwiększać ryzyko hepatotoksyczności. W praktyce klinicznej należy uwzględnić powyższe przeciwwskazania i środki ostrożności, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych i zapewnić bezpieczeństwo terapii atorwastatyną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Sortis 10 10 mg
-
Przeciwwskazania
Atorwastatyna (Sortis) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (27,25 mg w dawce 10 mg do 218 mg w dawce 80 mg) oraz śladowe ilości kwasu benzoesowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN). Lek jest także przeciwwskazany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko teratogenności wynikające z hamowania syntezy cholesterolu niezbędnego do rozwoju płodu.
U pacjentów zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu C, szczególnie tych leczonych glekaprewirem z pibrentaswirem, stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane z powodu ryzyka istotnych interakcji lekowych i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący chorób współistniejących, stosowanych leków oraz wykluczyć przeciwwskazania, w tym ciążę i brak antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. Monitorowanie funkcji wątroby jest obligatoryjne przed i w trakcie leczenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby lub przyjmujących inne leki hepatotoksyczne, ze względu na metabolizm atorwastatyny w wątrobie i potencjalne ryzyko nasilenia zaburzeń czynności tego narządu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Sortis 10 10 mg
aminotransferazy, atorwastatyna, choroba wątroby, działania niepożądane, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, interakcje lekowe, kwas benzoesowy, laktoza jednowodna, leki przeciwwirusowe, nadwrażliwość na substancję czynną, podwyższone aminotransferazy, Sortis, statyny, synteza cholesterolu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wpływ teratogenny, wykluczenie ciąży -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne atorwastatyny (substancji czynnej Sortis) wykazały brak potencjału genotoksycznego w czterech testach in vitro oraz jednym in vivo, co eliminuje ryzyko mutacji genetycznych i uszkodzeń chromosomów. W badaniach karcinogenności na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe u samców oraz raki wątrobowokomórkowe u samic przy dawkach powodujących AUC 0-24h 6-11-krotnie wyższe niż u ludzi stosujących najwyższą zalecaną dawkę. Wpływ atorwastatyny na reprodukcję oceniano na szczurach, królikach i psach; lek nie wpływał na płodność ani nie wykazywał działania teratogennego, jednak przy toksycznych dawkach u ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
Atorwastatyna przenika przez łożysko u szczurów, a jej stężenia w osoczu są zbliżone do tych w mleku zwierząt, co ma istotne implikacje dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i w okresie laktacji. Brak jest jednak danych dotyczących przenikania leku lub jego metabolitów do mleka kobiecego, co stanowi istotną lukę w ocenie ryzyka stosowania atorwastatyny podczas karmienia piersią. Podsumowując, przedkliniczne dane wskazują na bezpieczeństwo stosowania atorwastatyny w dawkach terapeutycznych, jednak wysokie dawki mogą wiązać się z ryzykiem nowotworowym i toksycznym dla płodu, co wymaga ostrożności w określonych populacjach pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sortis 10 10 mg
atorwastatyna, AUC, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, laktacja, lek Sortis, mutacja genetyczna, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa, uszkodzenie chromosomu -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy SORTIS zawiera atorwastatynę w formie trójwodnej soli wapniowej, dostępną w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, podawanych w postaci tabletek powlekanych o średnicach odpowiednio 5,6 mm, 7,1 mm, 9,5 mm i 11,9 mm. Każda dawka różni się także zawartością substancji pomocniczych, w tym laktozy jednowodnej (od 27,25 mg do 218 mg) oraz kwasu benzoesowego (od 0,00004 mg do 0,00032 mg), co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy lub nadwrażliwością na konserwanty. Rdzeń tabletki zawiera m.in. wapnia węglan, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z hypromelozy, makrogolu 8000, tytanu dwutlenku (E 171), talku oraz emulsji symetykonu z dodatkiem konserwantów i regulatorów pH.
Produkt jest dostępny w opakowaniach blistrowych o różnej liczbie tabletek (od 4 do 100 sztuk) oraz w butelkach HDPE zawierających 90 tabletek, wyposażonych w środek osuszający i zabezpieczenie przed dziećmi. SORTIS charakteryzuje się 3-letnim okresem ważności, nie wymaga specjalnych warunków przechowywania ani szczególnych środków ostrożności przy utylizacji. Brak jest przeciwwskazań dotyczących kompatybilności farmaceutycznej z innymi substancjami, co ułatwia jego stosowanie w terapii hipolipemizującej. Wzrost średnicy tabletek wraz ze wzrostem dawki ułatwia ich identyfikację kliniczną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Sortis 10 10 mg
atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, emulsja symetykonu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, kwas benzoesowy, kwas siarkowy, kwas sorbowy, laktoza jednowodna, makrogol 8000, nietolerancja laktozy, polisorbat 80, środek osuszający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, trójwodna sól wapniowa, węglan wapnia -
Specjalne ostrzeżenia
Atorwastatyna (Sortis), inhibitor HMG-CoA reduktazy, wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i miopatii, w tym rabdomiolizy. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać badania czynności wątroby oraz oznaczyć aktywność CK u pacjentów z czynnikami ryzyka (np. zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wcześniejsze działania niepożądane po statynach, choroby wątroby, wiek >70 lat). W przypadku wzrostu aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) lub CK powyżej 5-krotnej GGN, należy rozważyć przerwanie lub zmniejszenie dawki leku. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią udaru krwotocznego lub zawału lakunarnego, zwłaszcza przy dawce 80 mg, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego. W trakcie terapii pacjent powinien być edukowany o konieczności zgłaszania bólów mięśniowych, osłabienia lub gorączki, które mogą wskazywać na miopatię lub rabdomiolizę.
Interakcje lekowe stanowią istotne ryzyko zwiększenia stężenia atorwastatyny i powikłań mięśniowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (np. cyklosporyny, makrolidów, leków przeciwgrzybiczych, inhibitorów proteazy HIV) oraz leków takich jak gemfibrozyl, niacyna, ezetymib i niektórych leków przeciwwirusowych stosowanych w WZW C. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie atorwastatyny z ogólnoustrojowym kwasem fusydowym, które może prowadzić do rabdomiolizy i zgonu; terapię statynami należy przerwać na 7 dni od zakończenia kwasu fusydowego. Dawkę atorwastatyny należy dostosować w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania leków zwiększających jej stężenie. Ponadto, statyny mogą powodować hiperglikemię u pacjentów z ryzykiem cukrzycy oraz rzadko wywoływać śródmiąższową chorobę płuc lub nasilać miastenię. Produkt zawiera laktozę (od 27,25 mg do 218 mg w zależności od dawki) i minimalne ilości kwasu benzoesowego, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Sortis 10
alkoholizm, aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, badanie czynności wątroby, białko transportujące, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor HMG-CoA reduktazy, inhibitor proteazy HIV, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, miastenia, miastenia oczna, mięsień szkieletowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, udar mózgowy, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Właściwości farmakodynamiczne
Atorwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA (kod ATC C10AA05), działa poprzez hamowanie biosyntezy cholesterolu w wątrobie, zwiększenie ekspresji receptorów LDL na hepatocytach oraz zmniejszenie produkcji i liczby cząsteczek LDL. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie atorwastatyną w dawkach do 80 mg/dobę prowadzi do istotnej redukcji stężenia całkowitego cholesterolu o 30-46%, LDL-C o 41-61%, apolipoproteiny B o 34-50% oraz triglicerydów o 14-33%, a także do umiarkowanego wzrostu HDL-C i apolipoproteiny A1. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną obserwowano redukcję LDL-C o około 20%. W badaniu REVERSAL atorwastatyna w dawce 80 mg/dobę skutecznie zatrzymała progresję miażdżycy tętnic wieńcowych (mediana zmiany objętości blaszek 0,4%, p=0,98) w porównaniu do prawastatyny 40 mg (2,7%, p=0,001), jednocześnie obniżając LDL-C do 2,04 ± 0,8 mmol/l (78,9 ± 30 mg/dl) z poziomu wyjściowego 3,89 ± 0,7 mmol/l (150 ± 28 mg/dl).
W badaniu MIRACL u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym podawanie atorwastatyny 80 mg/dobę przez 16 tygodni wiązało się z 16% redukcją ryzyka złożonego punktu końcowego (p=0,048), głównie dzięki 26% zmniejszeniu częstości hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej z cechami niedokrwienia (p=0,018). Atorwastatyna wykazała również znaczące obniżenie stężenia białka C-reaktywnego (CRP) o 36,4% (p<0,0001) w porównaniu do 5,2% po prawastatynie. Profil bezpieczeństwa atorwastatyny był porównywalny do prawastatyny. Wyniki te podkreślają kluczową rolę atorwastatyny w intensywnej terapii hipolipemizującej, szczególnie w prewencji wtórnej chorób sercowo-naczyniowych, choć wpływ na długoterminowe punkty końcowe wymaga dalszych badań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Sortis 10 10 mg
angiografia, apolipoproteina B, atorwastatyna, białko C-reaktywne, cholesterol, cukrzyca insulinoniezależna, dławica piersiowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia mieszana, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, leczenie hipolipemizujące, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, miażdżyca tętnic wieńcowych, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, prawastatyna, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rewaskularyzacja, triglicerydy, ultrasonografia wewnątrznaczyniowa, zawał mięśnia sercowego -
Wskazania do stosowania
Lek SORTIS zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii zaburzeń lipidowych, w tym hipercholesterolemii pierwotnej (w tym heterozygotycznej i homozygotycznej postaci rodzinnej) oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredrickson’a. Lek jest wskazany jako uzupełnienie leczenia dietetycznego u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, gdy modyfikacja stylu życia jest niewystarczająca. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej SORTIS może być stosowany jako terapia dodana do innych metod, np. aferezy cholesterolu-LDL, lub jako leczenie alternatywne. Ponadto, lek jest zalecany w pierwotnej profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów dorosłych z wysokim ryzykiem, w ramach kompleksowej strategii redukcji czynników ryzyka.
Tabletki SORTIS mają różne rozmiary i oznakowania w zależności od dawki (10 mg – 5,6 mm, 20 mg – 7,1 mm, 40 mg – 9,5 mm, 80 mg – 11,9 mm) oraz zawierają laktozę jednowodną w ilościach od 27,25 mg do 218 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wyjściowych wartości lipidów, ryzyka sercowo-naczyniowego oraz odpowiedzi na leczenie, z regularnym monitorowaniem skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Leczenie farmakologiczne atorwastatyną należy zawsze stosować jako uzupełnienie diety i innych metod niefarmakologicznych, rozpoczynając terapię, gdy zmiany stylu życia nie przynoszą oczekiwanych efektów w obniżeniu parametrów lipidowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Sortis 10 10 mg
afereza cholesterolu LDL, atorwastatyna, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia typu IIa, hiperlipidemia typu IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kwas benzoesowy, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, modyfikacja stylu życia, nietolerancja laktozy, podwyższone stężenie lipidów, statyna, terapia hipolipemizująca, zaburzenie lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe