Capecitabinum Glenmark
Tabletki powlekane, 150 mg
Produkt leczniczy zawiera kapecytabinę w dawkach 150 mg lub 500 mg, wraz z laktozą i sodem jako substancjami pomocniczymi. Stosowany jest w leczeniu różnych zaawansowanych nowotworów, takich jak rak okrężnicy, jelita grubego, odbytnicy, żołądka oraz piersi. Lek wykorzystuje się zarówno pooperacyjnie, jak i w terapii skojarzonej lub monoterapii u pacjentów z przerzutami bądź po niepowodzeniu wcześniejszych terapii. Kapecytabina wspomaga walkę z nowotworem, hamując rozwój komórek nowotworowych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa kapecytabiny, oparty na danych klinicznych od ponad 3000 pacjentów, wykazuje spójność w monoterapii raka piersi z przerzutami, raka jelita grubego z przerzutami oraz w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) obejmują zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej), zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa), zmęczenie, osłabienie oraz jadłowstręt. Często (1-10%) występują kardiotoksyczność manifestująca się zaburzeniami funkcji mięśnia sercowego, nasilenie zaburzeń czynności nerek, neutropenia i trombocytopenia. Rzadziej (0,1-1%) obserwuje się powikłania zakrzepowo-zatorowe, a reakcje nadwrażliwości zdarzają się bardzo rzadko (0,01-0,1%). Szczegółowa analiza danych z trzech dużych badań klinicznych (M66001, SO14695, SO14796) potwierdza te częstości i charakterystykę działań niepożądanych.
Kapecytabina wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalnie poważne powikłania, takie jak odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe wynikające z ciężkiej biegunki, które mogą być szczególnie niebezpieczne u pacjentów w podeszłym wieku lub z chorobami współistniejącymi. Zespół ręka-stopa znacząco obniża jakość życia i może wymagać przerwania terapii w zaawansowanych stadiach. Kardiotoksyczność, obejmująca zaburzenia rytmu, bóle wieńcowe czy niewydolność serca, wymaga monitorowania zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Nasilenie dysfunkcji nerek u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami oraz ryzyko zakrzepicy i zatorowości stanowią kolejne istotne zagrożenia. Monitorowanie hematologiczne jest niezbędne ze względu na ryzyko neutropenii i trombocytopenii, które zwiększają ryzyko infekcji i krwawień. Znajomość i wczesne rozpoznanie tych działań niepożądanych umożliwia optymalizację terapii i minimalizację ryzyka powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Capecitabinum Glenmark 150 mg
anemia, biegunka, ból w klatce piersiowej, choroba niedokrwienna serca, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, jadłowstręt, kapecytabina, kardiotoksyczność, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, odwodnienie i zaburzenie elektrolitowe, ostra niewydolność nerek, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, rak piersi z przerzutami, reakcja nadwrażliwości, trombocytopenia, udar niedokrwienny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica i zatorowość, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa -
Interakcje leku
Kapecytabina, fluoropirymidyna stosowana w terapii onkologicznej, wykazuje liczne interakcje lekowe o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczna jest interakcja z brywudyną, która hamuje dehydrogenazę pirymidynową, prowadząc do znacznego wzrostu toksyczności kapecytabiny i ryzyka zgonu; dlatego jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane, a przerwy między terapiami powinny wynosić odpowiednio 4 tygodnie po brywudynie i 24 godziny po kapecytabinie. Kapecytabina wpływa na metabolizm pochodnych kumaryny (np. warfaryny), zwiększając AUC S-warfaryny o 57% i INR o 91%, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia i dostosowania dawki antykoagulantu. Ponadto, konieczne jest monitorowanie stężenia fenytoiny ze względu na ryzyko jej toksyczności oraz redukcja dawki kapecytabiny do 2000 mg/m²/dobę podczas jednoczesnego podawania z kwasem folinowym, interferonem alfa-2a lub radioterapią, aby ograniczyć nasilenie działań niepożądanych.
Inne interakcje obejmują unikanie jednoczesnego stosowania allopurynolu z kapecytabiną ze względu na potencjalne zmniejszenie skuteczności terapii oraz brak konieczności modyfikacji dawkowania przy kojarzeniu z oksaliplatyną i bewacyzumabem. Leki zobojętniające kwas solny mogą nieznacznie zwiększać stężenie kapecytabiny i metabolitu 5′-DFCR, jednak bez istotnych konsekwencji klinicznych. Zaleca się przyjmowanie kapecytabiny w ciągu 30 minut po posiłku, mimo że posiłek zmniejsza jej wchłanianie, co jest standardem w badaniach klinicznych. Ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz ryzyko hepatotoksyczności, pacjentom zaleca się ograniczenie lub abstynencję od alkoholu podczas terapii kapecytabiną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Capecitabinum Glenmark 150 mg
5-fluorouracyl, allopurynol, bewacyzumab, biegunka, brywudyna, cytochrom P-450, czas protrombinowy, dehydrogenaza pirymidynowa, działanie niepożądane, fenoprokumon, fenytoina, fluoropirymidyna, hepatotoksyczność, INR, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, interferon alfa, izoenzym 2C9 cytochromu P450, kapecytabina, kwas folinowy, kwas foliowy, lek zobojętniający, maksymalna tolerowana dawka, nudność, odwodnienie, oksaliplatyna, pochodna kumaryny, radioterapia, S-warfaryna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie krzepnięcia, zatrucie fenytoiną -
Profil bezpieczeństwa leku
Kapecytabina jest przeciwwskazana u kobiet karmiących ze względu na potencjalne ryzyko przenikania leku do mleka matki, co potwierdzono w badaniach na zwierzętach. Zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas terapii oraz przez 2 tygodnie po jej zakończeniu. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, stosowanie kapecytabiny jest przeciwwskazane przy klirensie kreatyniny <30 ml/min, natomiast u pacjentów z klirensem 30-50 ml/min należy zachować ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych 3. i 4. stopnia. Podobne zalecenia dotyczą pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby – lek jest przeciwwskazany przy ciężkich zaburzeniach, a w przypadku wzrostu bilirubiny >3x GGN lub aminotransferaz >2,5x GGN konieczne jest przerwanie terapii.
Podczas stosowania kapecytabiny należy zachować ostrożność u seniorów ze względu na ryzyko odwodnienia oraz zaburzeń funkcji nerek, wątroby i serca, co wymaga ścisłego monitorowania stanu pacjenta. Lek może wywoływać objawy takie jak zawroty głowy, zmęczenie i nudności, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dlatego pacjenci powinni być o tym poinformowani. Brak jest danych dotyczących interakcji kapecytabiny z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka w tym zakresie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Capecitabinum Glenmark 150 mg
-
Przeciwwskazania
Capecitabinum Glenmark, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 150 mg i 500 mg, jest fluoropirymidyną przeciwnowotworową, której stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na kapecytabinę, fluorouracyl lub substancje pomocnicze, a także u osób z całkowitym niedoborem dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD). Przeciwwskazania obejmują także ciężkie zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia ciężkiego stopnia), ciężką niewydolność wątroby i nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), okres ciąży i karmienia piersią, a także jednoczesne lub niedawne leczenie brywudyną. Lek zawiera laktozę (7 mg w tabletce 150 mg i 25 mg w tabletce 500 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Wskazane jest unikanie stosowania u pacjentów z ciężkimi zakażeniami, kacheksją, planowanymi szczepieniami żywymi oraz w okresie do 4 tygodni po terapii brywudyną.
W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min), wątroby oraz łagodnej do umiarkowanej cytopenii, stosowanie kapecytabiny wymaga szczególnej ostrożności i dokładnej oceny korzyści do ryzyka. Należy również uwzględnić historię nietypowych reakcji na fluoropirymidyny, nawet jeśli nie były one ciężkie, oraz planowanie ciąży z koniecznością stosowania skutecznej antykoncepcji. Ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, pacjenci z alergią na fluorouracyl powinni unikać kapecytabiny. Decyzja o terapii powinna być poprzedzona szczegółową oceną stanu klinicznego pacjenta, a w przypadku wystąpienia przeciwwskazań rozważyć alternatywne metody leczenia przeciwnowotworowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Capecitabinum Glenmark 150 mg
brywudyna, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, działanie neurotoksyczne, działanie niepożądane, fluoropirymidyna, fluorouracyl, immunosupresja, kacheksja, kapecytabina, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, neutropenia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja krzyżowa, tabletka powlekana, terapia przeciwnowotworowa, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie kapecytabiny, stosowanej w terapii przeciwnowotworowej, prowadzi do poważnych powikłań obejmujących głównie przewód pokarmowy i układ krwiotwórczy. Objawy kliniczne to nudności, wymioty, biegunka, zapalenie błon śluzowych oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą skutkować odwodnieniem, zaburzeniami elektrolitowymi i wstrząsem. Kluczowym zagrożeniem jest mielosupresja manifestująca się neutropenią, trombocytopenią i anemią, co zwiększa ryzyko zakażeń, krwawień i niedotlenienia tkanek. Wartości parametrów hematologicznych wymagają ścisłego monitorowania, a leczenie obejmuje kompleksową terapię podtrzymującą, w tym nawodnienie dożylne, korektę elektrolitów, leki przeciwwymiotne i przeciwbiegunkowe oraz ochronę błon śluzowych.
Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu kapecytabiny nie posiada specyficznego antidotum, dlatego nacisk kładzie się na leczenie objawowe i zapobieganie powikłaniom. Wskazane jest monitorowanie funkcji szpiku kostnego, parametrów wątrobowych i nerkowych przez dłuższy czas ze względu na możliwość opóźnionych objawów toksyczności. W przypadku ciężkich objawów, takich jak masywne krwawienia czy głęboka mielosupresja, konieczna może być hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii, stosowanie czynników wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF), profilaktyka antybiotykowa oraz przetoczenia preparatów krwiopochodnych. Kompleksowe podejście terapeutyczne ma na celu minimalizację toksyczności i zapobieganie zagrażającym życiu powikłaniom.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Capecitabinum Glenmark 150 mg
anemia, antagonista 5-HT3, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, inhibitor pompy protonowej, kapecytabina, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek cytotoksyczny, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, mielosupresja, neutropenia, odwodnienie, parametry wątrobowe, preparat krwiopochodny, terapia przeciwnowotworowa, trombocytopenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie błon śluzowych -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kapecytabiny wykazały, że doustne podawanie leku u małp Cynomolgus i myszy powoduje odwracalne objawy toksyczności charakterystyczne dla fluoropirymidyn, obejmujące układ pokarmowy, limfatyczny oraz krwiotwórczy. Zaobserwowano również odwracalne zmiany zwyrodnieniowe i zanikowe skóry, bez toksyczności wątroby i ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach kardiotoksyczności u małp, dożylne podanie dawki 100 mg/kg skutkowało wydłużeniem odstępów PR i QT w EKG, natomiast doustne podawanie w dawce 1379 mg/m²/dobę nie wywołało takich efektów, co ma istotne znaczenie kliniczne. Dwuletnie badania na myszach nie wykazały działania rakotwórczego kapecytabiny, a wpływ na płodność u myszy był odwracalny – samice wykazywały zaburzenia płodności, a samce atrofie narządów płciowych, które ustępowały po przerwaniu terapii.
Badania embriotoksyczności i teratogenności wskazały na dawkozależne zwiększenie resorpcji płodów i działanie teratogenne u myszy, natomiast u małp obserwowano poronienia i obumieranie płodów bez cech teratogenności, co uzasadnia przeciwwskazanie stosowania kapecytabiny w ciąży. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności w testach in vitro na bakteriach (test Amesa) i komórkach ssaków, jednak kapecytabina wykazała działanie klastogenne in vitro na ludzkich limfocytach oraz dodatni trend w teście mikrojądrowym in vivo na szpiku kostnym myszy, co jest zgodne z profilem innych analogów nukleozydowych. Podsumowując, kapecytabina wykazuje odwracalną toksyczność wielonarządową, brak działania rakotwórczego, ale potencjał klastogenny oraz ryzyko embriotoksyczne, co wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabinum Glenmark 150 mg
analog nukleozydowy, atrofia narządów, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, genotoksyczność, hematopoeza, hepatotoksyczność, kapecytabina, kardiotoksyczność, mutagenność, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka limfoidalna, toksyczność leku, toksyczność skórna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, zapis EKG -
Skład i postać leku
Capecitabinum Glenmark jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 150 mg i 500 mg kapecytabiny, różniących się kolorem (jasnoróżowy dla 150 mg, ciemnoróżowy dla 500 mg) oraz wymiarami (odpowiednio 11,5 x 5,5 mm i 16,0 x 8,5 mm). Tabletki posiadają oznaczenia „CAP” oraz odpowiednio „150” lub „500” na przeciwległych stronach, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę (7 mg w dawce 150 mg i 25 mg w dawce 500 mg), celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, hypromelozę, magnezu stearynian, talk, tytanu dwutlenek (E171) oraz barwniki żelaza tlenek czerwony i żółty (E172). Obecność sodu w składzie może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 60 tabletek (150 mg) lub 120 tabletek (500 mg). Okres ważności wynosi 4 lata, a przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze poniżej 25°C. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani konieczności stosowania specjalnych procedur utylizacji niewykorzystanego leku. Informacje te są istotne dla zapewnienia prawidłowego stosowania i bezpieczeństwa terapii kapecytabiną w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Capecitabinum Glenmark 150 mg
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dawka 150 mg, dawka 500 mg, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kapecytabina, kroskarmeloza sodowa, laktoza bezwodna, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, tabletki powlekane, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, warunki przechowywania leku -
Specjalne ostrzeżenia
Kapecytabina, stosowana w terapii onkologicznej, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych wymagających ścisłego monitorowania i odpowiedniego dostosowania dawkowania. Najczęstsze powikłania to biegunka (klasyfikowana według NCIC CTC: stopień 2 – 4-6 wypróżnień/dobę, stopień 3 – 7-9 wypróżnień/dobę, stopień 4 – ≥10 wypróżnień/dobę), która może prowadzić do odwodnienia i ostrej niewydolności nerek, oraz zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa) o nasileniu od stopnia 1 do 3, wymagający przerwania leczenia i zmniejszenia dawki. Ponadto, kapecytabina może indukować kardiotoksyczność (zawał mięśnia sercowego, arytmie, niewydolność serca), zaburzenia elektrolitowe (hipo- i hiperkalcemia), a także nasilać objawy u pacjentów z chorobami OUN i cukrzycą. Interakcje lekowe, zwłaszcza z warfaryną (zwiększenie AUC S-warfaryny o 57%) oraz bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania brywudyny, wymagają szczególnej uwagi i monitorowania parametrów krzepnięcia oraz zachowania odpowiednich przerw czasowych między terapiami.
Kluczowym aspektem bezpieczeństwa terapii kapecytabiną jest ocena aktywności dehydrogenazy pirymidynowej (DPD), enzymu metabolizującego 5-fluorouracyl – aktywny metabolit kapecytabiny. Zaleca się badanie fenotypu/genotypu pacjenta przed leczeniem, gdyż całkowity niedobór DPD (stężenie uracylu ≥150 ng/ml) stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku z powodu ryzyka zagrażającej życiu toksyczności. Częściowy niedobór DPD (uracyl 16-150 ng/ml) wymaga redukcji dawki i ścisłej kontroli klinicznej. Mutacje w genie DPYD (m.in. c.1905+1G>A, c.1679T>G, c.2846A>T, c.1236G>A/HapB3) są istotne dla oceny ryzyka. Ponadto, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina >3× GGN, aminotransferazy >2,5× GGN) konieczne jest przerwanie terapii do czasu poprawy parametrów. Należy również monitorować powikłania okulistyczne oraz ryzyko ciężkich reakcji skórnych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), które wymagają natychmiastowego odstawienia kapecytabiny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Capecitabinum Glenmark
aminotransferaza wątrobowa, biegunka, bradykardia, brywudyna, czas protrombinowy, częstoskurcz komorowy, dehydrogenaza pirymidynowa, dławica piersiowa, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hiperkalcemia, hipokalcemia, izoenzym 2C9 cytochromu P-450, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, klirens kreatyniny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, migotanie komór, neuropatia, neurotoksyczność, neutropenia, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, przerzut do OUN, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, warfaryna, wskaźnik INR, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie jamy ustnej, zawał mięśnia sercowego, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona -
Właściwości farmakodynamiczne
Kapecytabina, będąca prolekiem 5-fluorouracylu (5-FU), wykazuje selektywne działanie cytotoksyczne dzięki aktywacji przez fosforylazę tymidynową, enzym występujący w wyższych stężeniach w tkankach nowotworowych. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy DNA i RNA poprzez blokadę metylacji kwasu deoksyurydylowego do tymidylowego, co prowadzi do zahamowania proliferacji komórek nowotworowych, szczególnie szybko dzielących się. W badaniach klinicznych fazy III potwierdzono skuteczność kapecytabiny w monoterapii oraz w skojarzeniu z oksaliplatyną (schemat XELOX) w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy w stadium III, wykazując co najmniej równoważną lub lepszą skuteczność w porównaniu do standardowego schematu 5-FU/leukoworyna (Mayo). Dawki stosowane w badaniach to 1250 mg/m² pc. kapecytabiny dwa razy na dobę przez 14 dni w cyklach trzytygodniowych oraz 1000 mg/m² pc. w schemacie XELOX z oksaliplatyną 130 mg/m² pc. iv.
W badaniu NO16968 schemat XELOX wykazał istotną statystycznie poprawę czasu przeżycia bez choroby (HR=0,80; 95% CI 0,69-0,93; p=0,0045) oraz czasu przeżycia bez nawrotu (HR=0,78; 95% CI 0,67-0,92; p=0,0024) w porównaniu do 5-FU/LV, z 3-letnim wskaźnikiem DFS na poziomie 71% vs. 67%. W monoterapii kapecytabina osiągnęła wyższy odsetek obiektywnych odpowiedzi (25,7% vs. 16,7%; p<0,0002) w porównaniu do schematu Mayo, przy porównywalnym medianie czasu do progresji (140 vs. 144 dni) i medianie przeżycia (392 vs. 391 dni). Ponadto, badanie NO16966 potwierdziło skuteczność kapecytabiny w skojarzeniu z oksaliplatyną oraz bewacyzumabem w leczeniu pierwszego rzutu przerzutowego raka jelita grubego, stosując schematy XELOX i FOLFOX-4 z odpowiednimi dawkami oksaliplatyny (130 mg/m² i 85 mg/m² pc.) oraz kapecytabiny (1000 mg/m² pc. dwa razy na dobę przez 14 dni). Wskazane jest monitorowanie działań niepożądanych, zwłaszcza w schemacie XELOX, gdzie odsetek wyłączeń z powodu toksyczności wyniósł 21%.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Capecitabinum Glenmark 150 mg
5-fluorouracyl, bewacyzumab, całkowity czas przeżycia, cytostatyk, działanie cytotoksyczne, FOLFOX-4, fosforylaza tymidynowa, kapecytabina, kwas deoksyrybonukleinowy, leczenie skojarzone, leczenie uzupełniające, leukoworyna, odsetek odpowiedzi, oksaliplatyna, prekursor leku, progresja choroby, przeżycie bez choroby, przeżycie bez nawrotu, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, schemat Mayo, synteza RNA, XELOX -
Właściwości farmakokinetyczne
Kapecytabina, podawana w dawkach 502-3514 mg/m² pc. na dobę, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego i wieloetapowym metabolizmem prowadzącym do aktywnego metabolitu 5-fluorouracylu (5-FU). W dniu 14. podawania obserwuje się wzrost AUC 5-FU o 30%-35%, co wskazuje na nieliniową farmakokinetykę. Po podaniu dawki 1250 mg/m² pc. po posiłku, maksymalne stężenia (Cmax) wynoszą: kapecytabina 4,67 µg/ml, 5′-DFCR 3,05 µg/ml, 5′-DFUR 12,1 µg/ml, 5-FU 0,95 µg/ml oraz FBAL 5,46 µg/ml, z czasem Tmax odpowiednio 1,5-3,34 h. Okres półtrwania (t1/2) kapecytabiny i metabolitów waha się od 0,66 do 3,23 h. Wiązanie z białkami osocza jest zróżnicowane: kapecytabina 54%, 5′-DFUR 62%, natomiast 5-FU i 5′-DFCR wykazują niskie wiązanie (10%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie i tkankach nowotworowych, z wyższą aktywnością fosforylazy tymidynowej w guzach jelita grubego, co skutkuje wyższym stężeniem 5-FU w tkance nowotworowej (stosunek do surowicy 21,4). Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (95,5% dawki), z dominującym metabolitem FBAL (57% dawki).
Farmakokinetyka kapecytabiny nie ulega istotnym zmianom pod wpływem płci, stanu ogólnego, parametrów wątrobowych (AspAT, AlAT, bilirubina) czy obecności przerzutów wątroby. U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby obserwuje się zwiększoną biodostępność i ekspozycję na 5-FU, brak danych dla ciężkich zaburzeń. Zaburzenia czynności nerek nie wpływają na farmakokinetykę kapecytabiny i 5-FU, jednak obniżony klirens kreatyniny powoduje wzrost AUC 5′-DFUR o 35% i FBAL o 114%. Wiek nie wpływa na farmakokinetykę 5′-DFUR i 5-FU, ale zwiększa AUC FBAL o 15% na każde 20% wzrostu wieku, co wiąże się z funkcją nerek. Różnice etniczne wykazują niższe Cmax i AUC kapecytabiny oraz FBAL u pacjentów japońskich w porównaniu do kaukaskich, bez istotnych różnic dla innych metabolitów. Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych z docetakselem i paklitakselem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Capecitabinum Glenmark 150 mg
5′-deoksy-5-fluorocytydyna, 5′-deoksy-5-fluorourydyna, AlAT, albumina, AspAT, bilirubina, dehydrogenaza pirymidynowa, dezaminaza cytydyny, dihydro-5-fluorouracyl, dihydropirymidynaza, docetaksel, działanie antyproliferacyjne, esteraza karboksylowa, fosforylaza tymidynowa, interakcje farmakokinetyczne, klirens kreatyniny, nieliniowa farmakokinetyka, paklitaksel, przerzut nowotworowy, rak jelita grubego, skala Karnofsky’ego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, α-fluoro-β-alanina, β-ureido-propionaza -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kapecytabina, lek przeciwnowotworowy z grupy fluoropirymidyn, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas terapii oraz przez 6 miesięcy po ostatniej dawce, natomiast mężczyźni z partnerkami w wieku rozrodczym – przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia. Kapecytabina jest przeciwwskazana w ciąży, gdyż badania przedkliniczne wykazały ryzyko wad rozwojowych i obumarcia zarodka. W przypadku nieplanowanej ciąży podczas terapii konieczna jest natychmiastowa konsultacja specjalistyczna i rozważenie przerwania leczenia.
Brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania kapecytabiny do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wykazały obecność leku i metabolitów w mleku, co uzasadnia zalecenie przerwania karmienia piersią podczas terapii oraz przez co najmniej 2 tygodnie po ostatniej dawce. Ponadto, kapecytabina może negatywnie wpływać na płodność zarówno kobiet, jak i mężczyzn, co wymaga poinformowania pacjentów o potencjalnym ryzyku zaburzeń płodności. Przed rozpoczęciem leczenia u kobiet w wieku rozrodczym wskazane jest wykonanie testu ciążowego oraz szczegółowe omówienie ryzyka i zasad antykoncepcji, a także dokumentowanie tych informacji w historii choroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Capecitabinum Glenmark 150 mg
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ocena wpływu kapecytabiny (produkt leczniczy Capecitabinum Glenmark w dawkach 150 mg i 500 mg) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje na niewielki do umiarkowanego stopień oddziaływania. Objawy niepożądane takie jak zawroty głowy, uczucie zmęczenia oraz nudności mogą istotnie obniżać koncentrację, wydłużać czas reakcji i zaburzać percepcję przestrzenną, co stanowi istotne ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających zwiększonej uwagi. Intensywność tych objawów jest zmienna i zależy od indywidualnej reakcji pacjenta oraz stosowanej dawki leku. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie kapecytabiny na zdolności psychomotoryczne oraz zalecić zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
W praktyce klinicznej rekomenduje się, aby pacjenci stosujący Capecitabinum Glenmark (150 mg lub 500 mg) unikali prowadzenia pojazdów mechanicznych przez pierwsze 48-72 godziny terapii oraz w przypadku wystąpienia nasilonych objawów niepożądanych. Ponadto, wskazane jest ograniczenie obsługi maszyn, zwłaszcza tych potencjalnie niebezpiecznych, z natychmiastowym przerwaniem pracy w razie pojawienia się zawrotów głowy, zmęczenia lub nudności. Lekarz powinien indywidualizować zalecenia, uwzględniając wiek pacjenta, stan ogólny, dawkę leku, schemat terapeutyczny oraz charakter wykonywanej pracy. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania informacji o wpływie leku na zdolności psychomotoryczne oraz indywidualne zalecenia, co jest istotne zarówno dla bezpieczeństwa pacjenta, jak i zabezpieczenia prawnego lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Capecitabinum Glenmark 150 mg
-
Wskazania do stosowania
Capecitabinum Glenmark, zawierający kapecytabinę w dawkach 150 mg i 500 mg, jest wskazany w leczeniu onkologicznym m.in. raka okrężnicy stadium III według Dukesa (stadium C) w terapii adjuwantowej po resekcji chirurgicznej, co ma na celu zmniejszenie ryzyka nawrotu choroby. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego i odbytnicy z przerzutami oraz jako terapia pierwszego rzutu w zaawansowanym raku żołądka, stosowany w skojarzeniu z pochodnymi platyny (np. cisplatyna, oksaliplatyna) dla poprawy odpowiedzi terapeutycznej. W raku piersi kapecytabina jest stosowana zarówno w terapii skojarzonej z docetakselem u pacjentek z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym nowotworem po niepowodzeniu leczenia antracyklinami, jak i w monoterapii u pacjentek, u których dalsze stosowanie antracyklin jest przeciwwskazane lub nieskuteczne.
Produkt dostępny jest w formie tabletek powlekanych o wymiarach 11,5 mm x 5,5 mm (150 mg) oraz 16,0 mm x 8,5 mm (500 mg), zawierających odpowiednio 7 mg i 25 mg laktozy oraz sód, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej. Decyzja o zastosowaniu Capecitabinum Glenmark powinna być oparta na szczegółowej ocenie klinicznej, w tym precyzyjnym określeniu stadium choroby (np. klasyfikacja Dukesa w raku okrężnicy) oraz wcześniejszym leczeniu pacjenta. W terapii raka żołądka konieczne jest odpowiednie zaplanowanie schematu dawkowania w połączeniu z pochodnymi platyny, natomiast w raku piersi ważne jest rozróżnienie wskazań do terapii skojarzonej lub monoterapii, uwzględniając historię leczenia cytotoksycznego i ryzyko kardiotoksyczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Capecitabinum Glenmark 150 mg
antracykliny, cisplatyna, docetaksel, kapecytabina, kardiotoksyczność, klasyfikacja Dukesa, leczenie adjuwantowe, leczenie cytotoksyczne, leczenie uzupełniające, miejscowo zaawansowany rak piersi, monoterapia, nietolerancja laktozy, oksaliplatyna, pochodne platyny, progresja choroby, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, rak piersi, rak piersi z przerzutami, rozsiany rak piersi, taksany, terapia skojarzona, zaawansowany rak żołądka