Bisoratio 10
Tabletki, 10 mg
Lek zawiera bisoprolol fumaran w dawkach 5 mg lub 10 mg, a także laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej stabilnej niewydolności serca z ograniczoną czynnością skurczową komór. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi i kardiologicznymi. Tabletki są okrągłe, z rowkiem pozwalającym na podział na równe dawki.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie bisoprololu (Bisoratio 10) wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wskazań klinicznych, skuteczności terapeutycznej oraz częstości tętna pacjenta. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do dawki podtrzymującej 10 mg/dobę, a maksymalna dawka dobowa to 20 mg. W terapii przewlekłej stabilnej niewydolności serca (umiarkowanej do ciężkiej) leczenie rozpoczyna się od 1,25 mg/dobę, z tygodniowym stopniowym zwiększaniem dawki do 10 mg/dobę, przy ścisłym monitorowaniu parametrów hemodynamicznych i objawów klinicznych. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg, a u osób w podeszłym wieku zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszej dawki z uważnym monitorowaniem. Nie zaleca się stosowania bisoprololu u dzieci ze względu na brak danych klinicznych.
W leczeniu przewlekłej niewydolności serca bisoprolol stosuje się wyłącznie u pacjentów stabilnych, bez ostrej niewydolności w ostatnich 6 tygodniach i po ustabilizowaniu leczenia podstawowego (ACEI lub alternatywne leki rozszerzające naczynia, diuretyki, glikozydy nasercowe). Po pierwszej dawce 1,25 mg konieczna jest 4-godzinna obserwacja pod kątem ciśnienia tętniczego, tętna, zaburzeń przewodzenia i objawów niewydolności. Nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia objawów choroby; w przypadku konieczności odstawienia dawkę należy stopniowo redukować o połowę co tydzień. W razie działań niepożądanych lub zaostrzenia niewydolności serca zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie leczenia. Tabletki Bisoratio 10 należy podawać doustnie rano, na czczo lub podczas śniadania, nie rozgryzać i popijać odpowiednią ilością płynu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Bisoratio 10 10 mg
bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia objawowa, ciśnienie tętnicze, częstość tętna, dawka podtrzymująca, dializa, glikozyd nasercowy, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja inhibitorów ACE, niewydolność serca, ostry obrzęk płuc, przewlekła stabilna dławica piersiowa, przewlekła stabilna niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Działania niepożądane
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Bisoratio, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, co wymaga szczególnej uwagi podczas długoterminowej terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowaną reakcją jest bradykardia, szczególnie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (≥1/10), natomiast u chorych z nadciśnieniem lub dławicą piersiową występuje ona niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Często pojawiają się również objawy naczyniowe, takie jak uczucie zimna i drętwienia kończyn oraz niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca. W zakresie układu nerwowego dominują zawroty i bóle głowy (≥1/100 do <1/10), które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni, a rzadziej omdlenia. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, w tym mdłości, wymioty, biegunka i zaparcia, występują często, natomiast skurcz oskrzeli pojawia się niezbyt często, szczególnie u pacjentów z astmą lub obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych.
Rzadziej obserwuje się zaburzenia snu, depresję, reakcje alergiczne (świąd, wysypka), a bardzo rzadko wypadanie włosów oraz nasilenie objawów łuszczycy, co jest charakterystyczne dla beta-adrenolityków. Inne działania niepożądane obejmują osłabienie siły mięśni i kurcze (≥1/1000 do <1/100), zaburzenia słuchu, zmniejszenie wydzielania łez, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaburzenia potencji oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów i aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT). Monitorowanie bezpieczeństwa bisoprololu jest kluczowe, a wszelkie podejrzewane działania niepożądane należy zgłaszać do odpowiednich instytucji, w tym do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPLWMiPB.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Bisoratio 10 10 mg
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, Bisoratio, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, drętwienie kończyn, halucynacje, łuszczyca, MedDRA, niedociśnienie tętnicze, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wypadanie włosów, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia potencji, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmniejszenie wydzielania łez, zwiększone stężenie triglicerydów -
Interakcje leku
Bisoprolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na układ sercowo-naczyniowy. Szczególnie istotne jest nasilenie działania leków przeciwnadciśnieniowych, co może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego. Przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I u pacjentów z przewlekłą stabilną niewydolnością serca, floktafeniną, sultoprydem oraz antagonistami kanałów wapniowych (werapamil, diltiazem) ze względu na ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego, ujemnego działania inotropowego i niedociśnienia. Ponadto, inhibitory MAO (poza MAO-B) mogą nasilać działanie hipotensyjne bisoprololu i zwiększać ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Warto podkreślić, że bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych, a także zwiększać ryzyko bradykardii i zaburzeń rytmu serca w połączeniu z glikozydami naparstnicy i lekami parasympatykomimetycznymi.
W przypadku stosowania bisoprololu z lekami antyarytmicznymi klasy III (np. amiodaron), antagonistami kanałów wapniowych pochodnymi dihydropirydyny, beta-adrenomimetykami, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) oraz lekami do znieczulenia ogólnego, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i monitorowanie pacjenta, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy czy niewydolność serca. Bisoprolol może również zwiększać ryzyko ostrych reakcji nadwrażliwości przy stosowaniu środków kontrastowych zawierających jod. Alkohol etylowy nasila działanie hipotensyjne bisoprololu, co zwiększa ryzyko hipotensji ortostatycznej oraz nasilenia objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność). Zaleca się ograniczenie lub unikanie spożycia alkoholu podczas terapii bisoprololem, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Bisoratio 10 10 mg
-
Profil bezpieczeństwa leku
Bisoprolol jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na przenikanie leku do mleka matki i potencjalne ryzyko dla dziecka. W przypadku prowadzenia pojazdów zaleca się zachowanie ostrożności, szczególnie na początku terapii, przy zmianie dawkowania oraz podczas spożywania alkoholu, który może nasilać działania niepożądane i wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. U seniorów nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak wskazane jest rozpoczynanie leczenia od najmniejszej dawki oraz regularne monitorowanie funkcji układu krążenia.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, bisoprolol można stosować z zachowaniem ostrożności. Dawkowanie nie wymaga korekty przy niewielkich i umiarkowanych zaburzeniach, natomiast w ciężkich dysfunkcjach nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę. Szczególną uwagę należy zwrócić na dobór dawki u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca oraz niewydolnością nerek lub wątroby, aby uniknąć potencjalnych powikłań. Monitorowanie stanu klinicznego jest kluczowe w tych grupach pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Bisoratio 10 10 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej Bisoratio 10, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych. Charakterystyczne objawy to bradykardia (często <50 uderzeń/min), hipotonia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca oraz chorobami układu oddechowego, takimi jak astma czy POChP. Hipoglikemia może być maskowana przez beta-adrenolityki, co wymaga szczególnej uwagi u diabetyków. Diagnostyka i monitorowanie obejmują EKG, parametry hemodynamiczne, saturację, poziom glukozy oraz równowagę wodno-elektrolitową.
Leczenie przedawkowania bisoprololu wymaga natychmiastowego przerwania podawania leku oraz wdrożenia terapii objawowej. Wczesne interwencje obejmują płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego i środków przeczyszczających (np. siarczan sodu) w celu ograniczenia wchłaniania leku. W przypadku bradykardii stosuje się dożylnie izoprenalinę, atropinę, a w razie braku efektu – elektrostymulację serca. Hipotonię leczymy płynoterapią izotoniczną oraz lekami wazopresyjnymi (noradrenalina, dopamina), a skurcz oskrzeli – agonistami receptorów beta2 (salbutamol, fenoterol) lub izoprenaliną. W ciężkich przypadkach konieczne może być wspomaganie wentylacji mechanicznej. Pacjent wymaga intensywnego monitorowania przez 24-48 godzin na oddziale intensywnej terapii, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji serca, układu oddechowego i metabolizmu glukozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Bisoratio 10 10 mg
agonista receptora beta2, atropina, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dopamina, dysfunkcja lewej komory, elektrostymulacja serca, fenoterol, glikogenoliza, glukoneogeneza, hemodializa, hipoglikemia, hipotonia, intubacja dotchawicza, izoprenalina, lek wazopresyjny, mechaniczna wentylacja płuc, niewydolność serca, noradrenalina, ostra niewydolność serca, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, POChP, pozycja Trendelenburga, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta1, receptor beta2, rzut serca, salbutamol, skurcz oskrzeli, węgiel aktywowany -
Skład i postać leku
Bisoratio to lek zawierający bisoprololu fumaranu w dawkach 5 mg oraz 10 mg, dostępny w formie okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek z rowkiem umożliwiającym podział na równe dawki. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi odpowiednio 135,7 mg w dawce 5 mg oraz 130,4 mg w dawce 10 mg. Tabletki zawierają również celulozę mikrokrystaliczną, magnezu stearynian oraz krospowidon, a barwniki różnicujące dawki to PB 22812 (laktoza jednowodna i żółty tlenek żelaza E 172) dla dawki 5 mg oraz PB 27215 (laktoza jednowodna, żółty i czerwony tlenek żelaza E 172) dla dawki 10 mg. Lek pakowany jest w blistry PVC/PVDC/Al, dostępne w opakowaniach po 30 lub 60 tabletek (3 blistry po 10 sztuk).
Preparat należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C, co zapewnia stabilność i zachowanie jakości przez okres ważności wynoszący 3 lata od daty produkcji. Nie stwierdzono istotnych niezgodności farmaceutycznych wpływających na bezpieczeństwo stosowania leku. Po zakończeniu terapii niewykorzystane tabletki należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów medycznych. Charakterystyka fizykochemiczna oraz skład farmaceutyczny Bisoratio umożliwiają precyzyjne dostosowanie dawki bisoprololu do potrzeb pacjenta, co jest istotne w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Bisoratio 10 10 mg
bisoprololu fumaran, blister PVC/PVDC/Al, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, odpady medyczne, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka, utylizacja leku, warunki przechowywania, wypełniacz tabletki, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty -
Właściwości farmakodynamiczne
Bisoprolol, będący selektywnym beta1-adrenolitykiem (ATC: C07AB07), wykazuje kardioselektywne działanie poprzez hamowanie receptorów beta1 w mięśniu sercowym, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej. Jego przeciwnadciśnieniowy efekt wiąże się ze zmniejszeniem aktywności reniny w osoczu oraz redukcją pojemności wyrzutowej serca. W chorobie niedokrwiennej serca bisoprolol obniża częstość akcji serca, zmniejszając zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i poprawiając jego ukrwienie, co skutkuje redukcją częstości i nasilenia bólów dławicowych. Ponadto, bisoprolol wykazuje działanie miejscowo znieczulające podobne do propranololu.
W badaniu CIBIS II obejmującym 2647 pacjentów z objawową niewydolnością serca (83% klasy III i 17% klasy IV wg NYHA, frakcja wyrzutowa ≤ 35%) bisoprolol istotnie zmniejszył umieralność ogólną (11,8% vs 17,3%, redukcja względna 34%), nagłe zgony (3,6% vs 6,3%, redukcja 44%) oraz hospitalizacje z powodu niewydolności serca (12% vs 17%, redukcja 36%) w porównaniu z placebo. Terapia bisoprololem poprawiła również stan czynnościowy pacjentów wg klasyfikacji NYHA. Początkowo obserwowano wzrost hospitalizacji z powodu bradykardii (0,53%), niedociśnienia (0,23%) i ostrej dekompensacji krążeniowej (4,97%), jednak częstość tych zdarzeń nie różniła się istotnie statystycznie od grupy placebo. W ostrych stanach u chorych z chorobą niedokrwienną serca bisoprolol powoduje zwolnienie czynności serca i zmniejszenie objętości wyrzutowej, co prowadzi do obniżenia pojemności minutowej i zużycia tlenu przez mięsień sercowy, a długotrwała terapia redukuje początkowo zwiększony opór obwodowy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Bisoratio 10 10 mg
aktywność sympatykomimetyczna, badanie echokardiograficzne, beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol, Bisoratio, ból dławicowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hemodynamiczny, frakcja wyrzutowa, kardioselektywność, klasyfikacja NYHA, niedociśnienie, niewydolność serca, objętość wyrzutowa, opór obwodowy, ostra dekompensacja krążeniowa, pojemność minutowa serca, receptor adrenergiczny beta1, renina w osoczu, udar mózgu -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, niesie istotne ryzyko dla kobiet w ciąży, ze względu na jego wpływ na przepływ krwi przez łożysko, co może prowadzić do obumarcia wewnątrzmacicznego płodu, poronienia, przedwczesnego porodu oraz zaburzeń metabolicznych i kardiologicznych u płodu i noworodka, takich jak hipoglikemia i bradykardia. Stosowanie bisoprololu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji bezwzględnych wskazań, z minimalizacją dawki i wdrożeniem regularnego monitorowania przepływu łożyskowego oraz rozwoju płodu. W okresie okołoporodowym konieczne jest poinformowanie zespołu pediatrycznego oraz przygotowanie do monitorowania częstości akcji serca płodu i objawów przedwczesnego porodu.
W okresie poporodowym noworodki matek leczonych bisoprololem wymagają ścisłej obserwacji przez minimum 72 godziny, ze szczególnym uwzględnieniem objawów hipoglikemii (drżenia, nadmierna senność, trudności w karmieniu, obniżona temperatura ciała) oraz bradykardii, które najczęściej manifestują się w pierwszych dniach życia. Karmienie piersią podczas terapii bisoprololem jest przeciwwskazane ze względu na przenikanie leku do mleka matki i ryzyko wystąpienia podobnych działań niepożądanych u niemowląt. Decyzja o stosowaniu bisoprololu u kobiet w ciąży i karmiących powinna być podejmowana po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z wdrożeniem odpowiedniego monitoringu matki, płodu oraz noworodka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bisoratio 10 10 mg
akcja serca płodu, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia płodowa, hipoglikemia noworodkowa, monitorowanie noworodka, nadmierna senność, obniżona temperatura ciała, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, perfuzja łożyskowa, poronienie, przedwczesny poród, przenikanie do mleka matki, przepływ krwi, przepływ łożyskowy, wzrastanie wewnątrzmaciczne, zaburzenie adaptacyjne, zwolnienie rytmu serca -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ocena wpływu bisoprololu (substancji czynnej preparatu Bisoratio w dawkach 5 mg i 10 mg) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowa w terapii pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Badania kliniczne wykazały, że bisoprolol nie wywiera istotnego negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Niemniej jednak, ze względu na indywidualne różnice w reakcjach na lek, nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego wpływu na tę zdolność u poszczególnych pacjentów, zwłaszcza w okresie adaptacji do leczenia, przy zmianach dawkowania lub w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu.
W praktyce klinicznej lekarz powinien przeprowadzić indywidualną ocenę ryzyka, uwzględniając wiek pacjenta, współistniejące schorzenia oraz inne stosowane leki. Konieczne jest szczegółowe poinformowanie pacjenta o możliwych skutkach terapii na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ze szczególnym uwzględnieniem początkowego okresu leczenia, modyfikacji schematu terapeutycznego oraz zakazu spożywania alkoholu. Monitorowanie reakcji pacjenta podczas wizyt kontrolnych oraz dokumentowanie udzielonych informacji stanowi istotny element zapewnienia bezpieczeństwa zarówno pacjenta, jak i innych uczestników ruchu drogowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bisoratio 10 10 mg
bisoprolol, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, dawkowanie leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, okres leczenia, opieka medyczna, profil bezpieczeństwa leku, reakcja na leczenie, schemat leczenia, schorzenie współistniejące, spożywanie alkoholu, wizyta kontrolna, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Bisoratio, zawierający bisoprolol fumaran, jest selektywnym beta-adrenolitykiem dostępnym w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek z rowkiem dzielącym, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego (zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej), przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej stabilnej niewydolności serca z frakcją wyrzutową lewej komory ≤35%. W dławicy piersiowej bisoprolol zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen poprzez redukcję częstości akcji serca, ciśnienia tętniczego i kurczliwości mięśnia sercowego, co poprawia tolerancję wysiłku i łagodzi objawy. W niewydolności serca bisoprolol stosowany jest wyłącznie w terapii skojarzonej z inhibitorami ACE, diuretykami oraz, w razie potrzeby, glikozydami nasercowymi, co pozwala na kompleksowe oddziaływanie na patofizjologię choroby.
Tabletki Bisoratio zawierają odpowiednio 135,7 mg (5 mg) oraz 130,4 mg (10 mg) laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. W terapii nadciśnienia tętniczego preparat może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, w zależności od stopnia zaawansowania choroby i odpowiedzi pacjenta. W leczeniu niewydolności serca kluczowe jest potwierdzenie frakcji wyrzutowej lewej komory ≤35% w badaniu echokardiograficznym przed wdrożeniem bisoprololu. Dawkowanie i schemat terapeutyczny powinny być indywidualizowane, z uwzględnieniem współistniejących leków i stanu klinicznego pacjenta, aby zapewnić optymalną skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Bisoratio 10 10 mg
beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol, choroba wieńcowa, czynność skurczowa, diuretyk, dławica piersiowa, echokardiografia, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd nasercowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, remodeling mięśnia sercowego, terapia skojarzona, układ sercowo-naczyniowy