Interakcje leku
Bisoratio 10 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bisoprolol może wchodzić w liczne interakcje z różnymi grupami leków, co wynika z jego wpływu na układ sercowo-naczyniowy oraz mechanizmu działania jako selektywnego beta-adrenolityku. Szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, że bisoprolol nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, co może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi¹.

Przeciwwskazane skojarzenia lekowe

Istnieją połączenia lekowe, których zdecydowanie nie zaleca się stosować z bisoprololem ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych:

• Leki przeciwarytmiczne klasy I (u pacjentów z przewlekłą stabilną niewydolnością serca) – możliwość nasilenia wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i nasilenie negatywnego działania inotropowego²
• Floktafenina – beta-adrenolityki mogą osłabiać kompensacyjne reakcje sercowo-naczyniowe w przypadku obniżenia ciśnienia tętniczego krwi lub wstrząsu wywołanego podaniem floktafeniny³
• Sultopryd – nie należy stosować bisoprololu z sultoprydem ze względu na istniejące ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu⁴
• Antagoniści kanałów wapniowych – szczególnie werapamil i w mniejszym stopniu diltiazem, ze względu na ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Dożylne podanie werapamilu pacjentom leczonym beta-adrenolitykami może powodować znaczne niedociśnienie tętnicze i blok przedsionkowo-komorowy⁵
• Leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi o działaniu ośrodkowym – zwiększone ryzyko nadciśnienia z „odbicia”, nadmierne zwolnienie czynności serca i zmniejszenie przewodnictwa. Nagłe przerwanie leczenia może zwiększać ryzyko powstania tzw. „nadciśnienia z odbicia”⁶
• Inhibitory monoaminooksydazy (poza inhibitorami MAO-B) – nasilenie przeciwnadciśnieniowego działania leków beta-adrenolitycznych, a także zagrożenie wystąpieniem przełomu nadciśnieniowego⁷

Skojarzenia wymagające ostrożności

Przy stosowaniu bisoprololu z poniższymi grupami leków należy zachować szczególną ostrożność i monitorować stan pacjenta:

• Leki antyarytmiczne klasy I (u pacjentów z nadciśnieniem lub dławicą piersiową) – może wydłużyć się czas przewodzenia przedsionkowego oraz zwiększyć ujemne działanie inotropowe, co wymaga ścisłego nadzoru klinicznego i monitorowania zapisu EKG⁸
• Leki antyarytmiczne klasy III (np. amiodaron) – mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowego⁹
• Antagoniści kanałów wapniowych (pochodne dihydropirydyny) – zwiększone ryzyko obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. U pacjentów z utajoną niewydolnością serca równoczesne podawanie beta-adrenolityków może prowadzić do pełnoobjawowej niewydolności serca¹⁰
• Leki parasympatykomimetyczne – możliwość wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego i/lub nasilenie bradykardii¹¹
• Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu stosowane w jaskrze) – sumowanie się działania¹²
• Leki sympatykomimetyczne pobudzające zarówno receptory adrenergiczne alfa i beta – skojarzenie z bisoprololem może prowadzić do wzrostu ciśnienia krwi¹³
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – nasilenie działania hipoglikemizującego. Zablokowanie receptorów beta może maskować objawy hipoglikemii¹⁴
• Leki do znieczulenia ogólnego – osłabienie odruchowej tachykardii i zwiększone ryzyko obniżenia ciśnienia tętniczego krwi¹⁵
• Glikozydy naparstnicy – zwolnienie czynności serca, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego¹⁶
• Leki hamujące syntetazę prostaglandynową (cyklooksygenazę) – osłabienie działania hipotensyjnego¹⁷
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – osłabienie hipotensyjnego działania bisoprololu poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn rozszerzających naczynia krwionośne oraz retencję sodu i wody przez NLPZ z grupy pochodnych pirazolonu¹⁸
• Pochodne ergotaminy – nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego¹⁹
• Beta-adrenomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może powodować osłabienie działania obydwu substancji czynnych²⁰
• Trójpierścieniowe leki antydepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny oraz inne leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi – nasilenie działania hipotensyjnego²¹
• Ryfampicyna – możliwe niewielkie skrócenie okresu półtrwania bisoprololu²²
• Baklofen – nasilenie działania hipotensyjnego²³
• Amifostyna – nasilenie działania hipotensyjnego²⁴

Jednoczesne stosowanie bisoprololu z lekami przeciwnadciśnieniowymi oraz innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi może zwiększyć ryzyko niedociśnienia²⁵.

Inne istotne interakcje

Bisoprolol należy stosować z rozwagą w następujących skojarzeniach:

• Meflochina – zwiększone ryzyko wystąpienia bradykardii²⁶
• Kortykosteroidy – osłabienie działania hipotensyjnego spowodowane zwiększeniem objętości krwi krążącej (retencja sodu i wody)²⁷

Ponadto bisoprolol zwiększa ryzyko wystąpienia ostrych reakcji nadwrażliwości w przypadku stosowania środków kontrastowych do badań radiologicznych zawierających jod²⁸.

Interakcje bisoprololu z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Bisoratio 10 nie wymieniono bezpośrednio interakcji z alkoholem, należy pamiętać, że alkohol etylowy może wchodzić w istotne interakcje z beta-adrenolitykami. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne bisoprololu, co zwiększa ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza w pozycji stojącej (hipotonia ortostatyczna). Dodatkowo, zarówno bisoprolol jak i alkohol mogą wpływać na układ nerwowy, co może skutkować nasileniem działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, zmęczenie czy senność.

U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego jednoczesne stosowanie alkoholu i bisoprololu może prowadzić do nasilenia objawów niewydolności serca oraz wzrostu ryzyka zaburzeń rytmu serca. Pacjenci przyjmujący bisoprolol powinni być poinformowani o możliwych konsekwencjach jednoczesnego spożywania alkoholu i zaleca się im ograniczenie lub unikanie spożywania napojów alkoholowych w trakcie terapii.

Tabela interakcji bisoprololu