zachłyśnięcie
Zachłyśnięcie to przedostanie się treści do dróg oddechowych zamiast do przełyku, co może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Najczęściej dotyczy ciał obcych, pokarmów, płynów lub treści żołądkowej, które zamiast trafić do przełyku, dostają się do tchawicy i dalej do oskrzeli i płuc.
Główne objawy zachłyśnięcia to nagły napad kaszlu, duszność, świszczący oddech i sinica. W ciężkich przypadkach może dojść do całkowitej niedrożności dróg oddechowych, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. U pacjentów przytomnych stosuje się uderzenia w okolicę międzyłopatkową lub manewr Heimlicha.
Konsekwencją zachłyśnięcia może być zachłystowe zapalenie płuc (pneumonia aspiracyjna), wynikające z przedostania się do płuc treści o niskim pH, zawierającej bakterie. Szczególnie narażone na zachłyśnięcie są osoby z zaburzeniami połykania (dysfagią), pacjenci nieprzytomni, w podeszłym wieku, po udarach oraz noworodki i niemowlęta.
Profilaktyka zachłyśnięcia obejmuje odpowiednie ułożenie pacjentów nieprzytomnych (pozycja boczna ustalona), dostosowanie konsystencji pokarmów dla osób z dysfagią oraz szczególną ostrożność podczas karmienia pacjentów z grupy ryzyka. W praktyce klinicznej istotna jest również szybka identyfikacja zachłyśnięcia i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzin 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w postaci tabletek powlekanych w dawkach 5 mg i 10 mg (lek Olanzin), może prowadzić do poważnych, potencjalnie zagrażających życiu objawów, w tym zaburzeń ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego. Bardzo częste objawy (>10%) to m.in. tachykardia, pobudzenie, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, delirium, drgawki, śpiączka oraz złośliwy zespół neuroleptyczny. Rzadziej (<2%) występują zaburzenia rytmu serca, które mogą prowadzić do zatrzymania krążenia i oddychania. Udokumentowano przypadki śmiertelne po jednorazowej dawce nieprzekraczającej 450 mg, ale także całkowity powrót do zdrowia po dawce około 2 g, co wskazuje na dużą zmienność kliniczną i konieczność indywidualnego podejścia do pacjenta.
adrenalina, antidotum, arytmia, beta-agonista, beta-stymulacja, biodostępność, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawka, dyzartria, interwencja medyczna, monitorowanie kardiologiczne, niedociśnienie, objaw pozapiramidowy, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, powikłanie śmiertelne, produkt sympatykomimetyczny, przedawkowanie olanzapiny, śpiączka, tabletka powlekana, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gardlox Med smak pomarańczowo-miodowy 3 mg
Lek Gardlox Med zawiera benzydaminę chlorowodorek w dawce 3 mg na pastylkę twardą (odpowiadającej 2,68 mg benzydaminy) i jest dostępny w formie okrągłych, pomarańczowo-miodowych pastylek o średnicy 19 mm. Preparat stosuje się doustnie, powoli rozpuszczając pastylkę w jamie ustnej, co zapewnia optymalne uwalnianie substancji czynnej i kontakt z błoną śluzową gardła. Nie należy pastylek połykać ani rozgryzać, aby nie zmniejszyć skuteczności terapeutycznej. Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat wynosi 1 pastylkę 3 razy dziennie, maksymalnie do 7 dni. U dzieci 6-11 lat konieczny jest nadzór osoby dorosłej podczas stosowania leku. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat ze względu na ryzyko zachłyśnięcia związanego z postacią farmaceutyczną.
benzydaminy chlorowodorek, błona śluzowa gardła, błona śluzowa jamy ustnej, modyfikacja leczenia, nasilenie objawów, ocena stanu klinicznego, pastylka twarda, podanie dogardłowe, powikłania, substancja czynna, terapia systemowa, utrzymujące się objawy, wysoka gorączka, wywiad medyczny, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cetix 100 mg/5 ml
Lek Cetix, zawierający cefiksym w dawce 111,9 mg cefiksymu trójwodnego na 5 ml gotowej zawiesiny, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefiksym, inne cefalosporyny oraz u osób z historią natychmiastowych lub ciężkich reakcji alergicznych na penicyliny i inne antybiotyki beta-laktamowe, ze względu na ryzyko alergii krzyżowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne reakcje nadwrażliwości na substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (2517,40 mg/5 ml) oraz sodu benzoesan (2,5 mg/5 ml), które mogą stanowić zagrożenie u pacjentów z cukrzycą, nietolerancją sacharozy lub predyspozycją do alergii.
alergia krzyżowa, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, benzoesan sodu, cefalosporyny, cefiksym, cefiksym trójwodny, farmakoterapia, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość na substancję czynną, natychmiastowa reakcja nadwrażliwości, nietolerancja sacharozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zaburzenie połykania, zachłyśnięcie, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Bluefish 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, w tym preparatu Olanzapine Bluefish, może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, które często wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy bardzo często występujące (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresja, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Znaczące klinicznie objawy obejmują delirium, drgawki, śpiączkę, prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, a także zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków). Zgony odnotowano już po dawkach około 450 mg, choć zdarzają się przeżycia po dawkach do 2 g przyjętych doustnie.
agresja, akatyzja, antidotum, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, leczenie objawowe, monitorowanie czynności życiowych, monitorowanie EKG, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niestabilność autonomiczna, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, parkinsonizm, płukanie żołądka, pobudzenie, resuscytacja, śpiączka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapalenie płuc, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapine +pharma 5 mg
Olanzapina, lek przeciwpsychotyczny, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100) to senność, znaczący przyrost masy ciała, eozynofilia, hiperprolaktynemia oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperglikemia, hipercholesterolemia i hipertrójglicerydemia. Często występują również objawy neurologiczne (akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), hematologiczne (leukopenia, neutropenia), niedociśnienie ortostatyczne, działania antycholinergiczne oraz przejściowe podwyższenie aminotransferaz wątrobowych. Rzadziej notuje się podwyższenie aktywności fosfatazy zasadowej, gamma-glutamylotransferazy, fosfokinazy kreatyninowej oraz stężenia kwasu moczowego. Monitorowanie pacjentów powinno obejmować ocenę parametrów metabolicznych, hematologicznych i neurologicznych, a także kontrolę masy ciała i funkcji wątroby.
akatyzja, aminotransferaza wątrobowa, cukromocz, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawka, dyskineza, dyzartria, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, olanzapina, parkinsonizm, pobudzenie psychoruchowe, przyrost masy ciała, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – DoppelSept Gardło 5 mg + 5 mg
Lek DoppelSept Gardło w formie tabletek do ssania zawiera benzokainę 5 mg oraz chlorheksydynę dichlorowodorek 5 mg i posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed zaleceniem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, wiek poniżej 12 lat oraz obecność methemoglobinemii, ze względu na ryzyko indukcji lub nasilenia tego stanu przez benzokainę. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, a także u osób stosujących inne leki zawierające benzokainę, ze względu na ryzyko kumulacji i działań niepożądanych. Reakcje alergiczne na leki z grupy estrów kwasu p-aminobenzoesowego oraz nadwrażliwość na biguanidy (chlorheksydyna) również stanowią wskazanie do ostrożności lub unikania preparatu.
benzokaina, biguanid, chlorheksydyny dichlorowodorek, dysfagia, ester kwasu p-aminobenzoesowego, lek znieczulający miejscowy, methemoglobina, methemoglobinemia, nadwrażliwość, podrażnienie miejscowe, reakcja alergiczna, sinica, stan zapalny, substancja pomocnicza, tabletka do ssania, transport tlenu, uszkodzenie błony śluzowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ambroxoli hydrochloridum Fontane 15 mg/5 ml
Ambroxoli hydrochloridum Fontane w postaci roztworu doustnego o stężeniu 15 mg/5 ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ambroksolu chlorowodorek lub jakiekolwiek substancje pomocnicze, w tym sorbitol (1,75 g/5 ml) oraz kwas benzoesowy (5,75 mg/5 ml). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także wiek poniżej 2 lat. Sorbitol może wywoływać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją fruktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy, natomiast kwas benzoesowy może indukować reakcje alergiczne u osób nadwrażliwych na konserwanty. Forma leku – roztwór doustny o malinowym zapachu – może być nieodpowiednia u pacjentów z zaburzeniami połykania lub ryzykiem zachłyśnięcia.
ambroksolu chlorowodorek, dysfagia, działanie przeczyszczające, kwas benzoesowy, lek wykrztuśny, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, reakcja nadwrażliwości, roztwór doustny, sorbitol, substancja czynna, substancja konserwująca, substancja pomocnicza, zaburzenie wchłaniania, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Midazolam Accord 1 mg/ml
Midazolam, będący benzodiazepiną, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania midazolamu w ciąży są ograniczone; badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności, jednak zaobserwowano działanie fetotoksyczne charakterystyczne dla benzodiazepin. Szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży istnieje potencjalne zwiększone ryzyko wad wrodzonych, co wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka przed zastosowaniem leku. Podawanie dużych dawek midazolamu w ostatnim trymestrze, podczas porodu lub jako środek indukujący znieczulenie do cięcia cesarskiego może prowadzić do poważnych działań niepożądanych u matki (np. ryzyko zachłyśnięcia) oraz u płodu/noworodka, takich jak zaburzenia rytmu serca, hipotonia, osłabienie odruchu ssania, hipotermia i depresja oddechowa wymagająca natychmiastowej interwencji. Przewlekłe stosowanie benzodiazepin w końcowym okresie ciąży może skutkować uzależnieniem fizycznym noworodka i zespołem odstawienia po porodzie.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Bobodent 0,5 g/100 g
Żel stomatologiczny Bobodent zawiera 0,5 g lidokainy chlorowodorku jednowodnego na 100 g produktu i jest generalnie dobrze tolerowany przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Niemniej jednak, mogą wystąpić działania niepożądane, w tym reakcje uczuleniowe takie jak pokrzywka i obrzęk w miejscu aplikacji, które pojawiają się niezbyt często. Często obserwuje się zaburzenia smaku oraz zniesienie odruchu gardłowego, co wynika ze znieczulającego działania lidokainy i może zwiększać ryzyko zachłyśnięcia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę lub substancje pomocnicze, takie jak sorbitol ciekły, glikol propylenowy oraz parabeny (metylu i propylu parahydroksybenzoesan).
bąbel pokrzywkowy, glikol propylenowy, kortykosteroid, kubki smakowe, lek przeciwhistaminowy, lidokaina, lidokainy chlorowodorek jednowodny, metylu parahydroksybenzoesan, obrzęk miejscowy, odruch gardłowy, odruch wymiotny, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja uczuleniowa, sorbitol, świąd, zaburzenie smaku, zachłyśnięcie, żel stomatologiczny, znieczulenie gardła - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolaxa 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolaxa (dawki 15 mg i 20 mg), stanowi poważny stan kliniczny objawiający się szerokim spektrum zaburzeń neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Do bardzo częstych objawów (>10% przypadków) należą: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od senności do śpiączki). Inne istotne klinicznie objawy to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca, które w <2% przypadków mogą prowadzić do zatrzymania krążenia. Dawki krytyczne zaczynają się już powyżej dopuszczalnej dawki terapeutycznej, a zgony odnotowano przy dawkach około 450 mg, choć możliwy jest powrót do zdrowia po dawkach nawet około 2 g olanzapiny.
biodostępność, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, leki sympatykomimetyczne, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie leku, receptory beta, śpiączka, tabletki powlekane, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolaxa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doppelherz Energovital Tonik K –
Lek Doppelherz Energovital Tonik K w formie płynu doustnego zawiera wyciągi roślinne: głogu (400 mg i 220 mg w dawce 20 ml, ekstrakty natywne DER 1:1 i 1:2, z etanolem 50% m/m i 60% V/V), melisy (100 mg, DER 1:1, 30% m/m etanol), rozmarynu (100 mg, DER 1:1, 19% V/V etanol) oraz kozłka lekarskiego (100 mg, DER 1:1, 40% m/m etanol). Preparat zawiera 17% obj. etanolu oraz substancje pomocnicze takie jak miód (100 mg), cukier inwertowany 70% (900 mg), glicerol 85% (1060 mg) i wino słodkie (18 010 mg) w pojedynczej dawce 20 ml. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki aktywne i pomocnicze, w tym alergie na produkty pszczele i nietolerancję fruktozy. Ze względu na obecność etanolu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą alkoholową, ciężkimi chorobami wątroby, stosujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem (np. metronidazol, disulfiram), kobiet w ciąży i karmiących, dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia oraz osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny.
alergia na produkty pszczele, choroba alkoholowa, choroba nerek, choroba wątroby, choroby współistniejące, ciąża, cukrzyca, dysfagia, głóg, interakcje z alkoholem, karmienie piersią, kozłek lekarski, melisa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki, nietolerancja fruktozy, rozmaryn, wyciąg natywny, wywiad medyczny, zaburzenia połykania, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clemastinum WZF 1 mg
Przedawkowanie klemastyny, substancji czynnej leku Clemastinum WZF (1 mg tabletki), prowadzi do szybkiego (0,5-2 godziny) wystąpienia objawów typowych dla leków przeciwhistaminowych, obejmujących zarówno pobudzenie, jak i depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN). U dzieci dominują objawy pobudzeniowe OUN, takie jak nadmierna aktywność psychomotoryczna, omamy, ataksja, drżenia mięśniowe i atetoza, co wiąże się z wyższym ryzykiem śmiertelnych powikłań. U dorosłych przeważają objawy hamujące OUN, w tym senność, a w ciężkich przypadkach śpiączka. Zarówno u dzieci, jak i dorosłych może dojść do zapaści sercowo-naczyniowej, sinicy, obniżenia ciśnienia tętniczego, drgawek oraz zatrzymania oddychania. Charakterystyczna jest sekwencja objawów neurologicznych, gdzie drgawki poprzedza łagodna depresja OUN, a hiperrefleksja może przejść w poudarową depresję prowadzącą do zatrzymania krążenia i oddychania.
ataksja, atetoza, drgawki, drżenie mięśniowe, dysfagia, hemodializa, hemoperfuzja, hiperrefleksja, hipertermia, klemastyna, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, mydriaza, obniżenie ciśnienia tętniczego, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, sinica, śpiączka, suchość błony śluzowej, węgiel aktywowany, zachłyśnięcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Midanium 5 mg/ml
Midazolam (Midanium) w okresie ciąży powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności medycznej, ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa, zwłaszcza w pierwszych dwóch trymestrach. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak istnieje potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na płód, charakterystyczne dla benzodiazepin. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie midazolamu w trzecim trymestrze oraz podczas porodu, gdzie wysokie dawki mogą powodować u matki ryzyko zachłyśnięcia, a u płodu zaburzenia rytmu serca. U noworodków obserwuje się niedociśnienie tętnicze, osłabienie odruchu ssania, hipotermię oraz depresję oddechową. Długotrwałe podawanie w końcowym okresie ciąży może prowadzić do fizycznego uzależnienia noworodka i zespołu odstawiennego, objawiającego się drżeniem, niepokojem i drgawkami.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, benzodiazepiny, bradykardia, cesarskie cięcie, depresja oddechowa, działanie teratogenne, flumazenil, hipotermia, midazolam, midazolam w ciąży, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, oczopląs, okres półtrwania, stosunek korzyści do ryzyka, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olopeg 52,5 g/100 ml (13,125 g/25 ml)
Lek Olopeg (makrogol 4000) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na makrogol lub substancje pomocnicze, bólem brzucha o nieustalonej etiologii, niedrożnością jelit, zwężeniem, perforacją lub ryzykiem perforacji przewodu pokarmowego oraz zaburzeniami opróżniania żołądka. Nie należy go stosować w ostrych chorobach wrzodowych przewodu pokarmowego, ciężkich zapalnych schorzeniach jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toksyczna okrężnica olbrzymia) oraz u pacjentów z niewydolnością serca, nerek i wątroby ze względu na ryzyko zaburzeń wodno-elektrolitowych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów nieprzytomnych lub z zaburzeniami przytomności, ze skłonnością do zachłyśnięć, zaburzeniami odruchów połykania i gardłowego, a także u osób z ciężkim odwodnieniem, które należy wyrównać przed terapią.
W sytuacjach klinicznych wymagających szczególnej ostrożności lub odradzania stosowania Olopegu znajdują się pacjenci z trudnościami w przyjmowaniu dużych objętości płynów (np. osoby starsze z dysfagią, zaawansowaną kacheksją), zaburzeniami świadomości, ryzykiem aspiracji (demencja, choroba Parkinsona, po udarze mózgu). Przed zastosowaniem leku u pacjentów z objawami sugerującymi nierozpoznaną chorobę organiczną przewodu pokarmowego (np. niewyjaśniona zmiana rytmu wypróżnień, krwawienie, niezamierzona utrata masy ciała) konieczna jest diagnostyka. Monitorowanie elektrolitów jest wskazane u osób z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku oraz z licznymi chorobami współistniejącymi ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym zaburzeń elektrolitowych.
ból brzucha, choroba Crohna, choroba Parkinsona, choroba wątroby, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, colitis ulcerosa, dysfagia, kacheksja, makrogol, nadwrażliwość, niedrożność jelit, nieprzytomność, niewydolność nerek, niewydolność serca, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczne zapalenie jelita grubego, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie opróżniania żołądka, zaburzenie połykania, zaburzenie przytomności, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg (Olanzapin Krka), stanowi poważny stan kliniczny z szerokim spektrum objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Do bardzo częstych objawów (>10%) należą tachykardia (>100 uderzeń/min), pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe (dystonie, akatyzja, parkinsonizm polekowy) oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Inne istotne klinicznie objawy (<10%) to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie), arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. W literaturze opisano zgony po dawce 450 mg oraz przeżycia po dawce około 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualną w toksyczności olanzapiny.
adrenalina, akatyzja, arytmia, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dystonia, dyzartria, napad padaczkowy, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor beta, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, sztywność mięśniowa, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biseptol 480 400 mg + 80 mg
Biseptol (kotrimoksazol) jest dostępny w trzech dawkach: 120 mg (100 mg sulfametoksazolu + 20 mg trimetoprimu), 480 mg (400 mg + 80 mg) oraz 960 mg (800 mg + 160 mg). Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku i stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat w zakażeniach dróg moczowych, przewodu pokarmowego (Shigella) oraz zaostrzeniach przewlekłego zapalenia oskrzeli stosuje się 960 mg kotrimoksazolu 2 razy na dobę przez 5-14 dni, w zależności od wskazania. W ostrym, niepowikłanym zapaleniu dróg moczowych możliwa jest dawka jednorazowa 1920-2880 mg. U dzieci dawka wynosi 6 mg trimetoprimu i 30 mg sulfametoksazolu na kg masy ciała na dobę, podzielona na 2 dawki co 12 godzin, z maksymalną dawką nieprzekraczającą dawek dla dorosłych. W leczeniu Pneumocystis jirovecii zapalenia płuc zalecana dawka to 90-120 mg/kg/dobę podzielone na dawki co 6 godzin przez 21 dni, z dawkami dostosowanymi do masy ciała (np. dla 40 kg – 1200 mg co 6 godzin). Profilaktyka u dorosłych to 960 mg raz na dobę przez 7 dni, u dzieci 900 mg/m² powierzchni ciała na dobę podzielone na 2 dawki przez 3 dni w tygodniu, maksymalnie 1920 mg/dobę.
biegunka podróżnych, biseptol, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, enteropatogenne E. coli, hemodializa, klirens kreatyniny, kotrimoksazol, niewydolność nerek, ostre zapalenie dróg moczowych, ostre zapalenie ucha środkowego, pacjent z HIV, Pneumocystis jirovecii, profilaktyka zakażeń, przewlekłe zapalenie oskrzeli, sulfametoksazol, trimetoprim, zachłyśnięcie, zakażenie dróg moczowych, zakażenie pałeczkami Shigella, zakażenie przewodu pokarmowego, zapalenie płuc Pneumocystis jirovecii - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolaxa 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolaxa (tabletki powlekane 5 mg i 10 mg), stanowi poważne zagrożenie dla życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej oraz ścisłego monitorowania stanu pacjenta. Objawy przedawkowania obejmują bardzo często częstoskurcz, pobudzenie, agresywność, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Rzadziej występują drgawki, delirium, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie), zaburzenia rytmu serca (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Dawki śmiertelne są zróżnicowane – zgony odnotowano już po jednorazowej dawce 450 mg, choć opisano także przeżycia po dawce około 2 g olanzapiny, co wskazuje na indywidualną zmienność odpowiedzi organizmu na toksyczne dawki.
arytmia, beta-agonista, biodostępność, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dyzartria, halucynacje, hipertermia, leki sympatykomimetyczne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolaxa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzaran 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w preparacie Olanzaran w dawkach 5 mg i 10 mg, stanowi poważne zagrożenie życia, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania obejmują bardzo częste zaburzenia neurologiczne (dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości) oraz kardiologiczne (częstoskurcz >10%), a także poważne powikłania takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zatrzymanie krążenia i oddychania. Dawki toksyczne wykazują dużą zmienność indywidualną – zgony odnotowano już po jednorazowym przyjęciu 450 mg, podczas gdy pełne wyzdrowienie opisano po dawce około 2 g. W związku z tym każdy przypadek przedawkowania wymaga traktowania jako stan zagrożenia życia.
akatyzja, aspiracja treści żołądkowej, beta-agonista, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawka, dyskineza, dyzartria, epinefryna, napad drgawkowy, niedociśnienie, objaw pozapiramidowy, olanzapina, Olanzaran, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, węgiel aktywny, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrucie, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Midazolam Accord 1 mg/ml
Midazolam, jako benzodiazepina, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania midazolamu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały działanie fetotoksyczne, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży istnieje sugestia zwiększonego ryzyka wad wrodzonych, dlatego decyzja o podaniu leku powinna być oparta na dokładnej analizie korzyści i ryzyka. Stosowanie midazolamu w ostatnim trymestrze, podczas porodu lub jako środek indukujący znieczulenie do cięcia cesarskiego, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych u noworodka, takich jak ryzyko zachłyśnięcia, zaburzenia rytmu serca, hipotonia, osłabienie odruchu ssania, hipotermia oraz depresja oddechowa. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uzależnienia fizycznego u noworodków lub zespołu odstawienia w okresie poporodowym.
antykoncepcja, benzodiazepiny, cięcie cesarskie, depresja oddechowa, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, hipotermia, hipotonia, laktacja, midazolam, objawy uzależnienia, osłabienie odruchu ssania, ośrodkowy układ nerwowy, pierwszy trymestr ciąży, trzeci trymestr, uzależnienie fizyczne, wada wrodzona, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zespół odstawienia, znieczulenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Orofar Max
Orofar MAX to pastylka twarda zawierająca 2 mg chlorku cetylopirydyniowego oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego, przeznaczona do krótkotrwałego stosowania (maksymalnie 5 dni). Lek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z otwartymi ranami lub uszkodzeniami błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Stosowanie należy przerwać, jeśli pojawią się objawy takie jak utrzymujący się ból gardła, wysoka gorączka, zawroty głowy lub wymioty, które mogą wskazywać na poważniejsze schorzenia. Orofar MAX nie powinien być stosowany podczas lub bezpośrednio przed jedzeniem i piciem ze względu na ryzyko zachłyśnięcia spowodowane miejscowym znieczuleniem lidokainą. Ponadto, nie zaleca się stosowania leku bezpośrednio przed lub po użyciu anionowych środków, np. past do zębów, które mogą obniżać skuteczność chlorku cetylopirydyniowego.
błona śluzowa jamy ustnej, chlorek cetylopirydyniowy, drętwienie jamy ustnej, gorączka, krótkotrwałe stosowanie, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, limonen, nietolerancja fruktozy, olejek miętowy, pastylka twarda, reakcja alergiczna, sorbitol, środek przeczyszczający, środki anionowe, wymioty, zachłyśnięcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dezaftan med
Produkt Dezaftan med w formie tabletek do ssania zawiera 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku, 1,0 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 17,42 mg cynku glukonianu na tabletkę. Stosowanie wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z utrzymującym się stanem zapalnym gardła i gorączką trwającą kilka dni, a także w przypadku towarzyszących objawów takich jak zawroty głowy, nudności czy wymioty. Terapia nie powinna przekraczać 5 dni; brak poprawy wymaga konsultacji lekarskiej, gdyż nawracające afty mogą wskazywać na poważniejsze schorzenia. Ze względu na obecność lidokainy, istnieje ryzyko zaburzeń połykania i zachłyśnięcia, dlatego należy unikać spożywania pokarmów i napojów bezpośrednio po aplikacji oraz uważać na ryzyko oparzeń spowodowanych zmniejszoną wrażliwością na ciepło.
- Leksykon substancji czynnych
Len – Przeciwwskazania stosowania
Len (Linum usitatissimum L.) jako substancja lecznicza posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na nasiona lnu. Ponadto, stosowanie preparatów zawierających len jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami układu pokarmowego takimi jak niedrożność jelit (zarówno istniejąca, jak i potencjalna), atonia jelit, okrężnica olbrzymia (megacolon) oraz nieprawidłowe zwężenia przewodu pokarmowego. Obecność krwi w kale oraz nagłe zmiany zwyczajów wypróżniania trwające dłużej niż 2 tygodnie również wykluczają terapię nasionami lnu, ze względu na ryzyko maskowania poważnych schorzeń wymagających pilnej diagnostyki i leczenia przyczynowego.
aspiracja, atonia jelit, choroba przełyku, choroba serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, dysfagia, interakcja lekowa, krew w kale, krwawienie z przewodu pokarmowego, Linum usitatissimum, megacolon, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność jelit, obciążenie hemodynamiczne, objaw alarmowy, okrężnica olbrzymia, patologia przełyku, trudność w połykaniu, zaburzenie układu pokarmowego, zachłyśnięcie, zaleganie treści pokarmowej, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Midazolam SUN 1 mg/ml
Midazolam, będący benzodiazepiną, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na płód, mimo braku działania teratogennego. Szczególnie w pierwszym trymestrze istnieje sugerowane zwiększone ryzyko wad wrodzonych, dlatego lek powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności. W trzecim trymestrze oraz podczas porodu podawanie midazolamu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych u matki (np. zachłyśnięcie) oraz u płodu i noworodka, takich jak zaburzenia tętna, hipotonia, zaburzenia ssania, hipotermia i depresja oddechowa. Długotrwałe stosowanie benzodiazepin w ostatnim okresie ciąży może prowadzić do uzależnienia fizycznego noworodka i objawów odstawienia po urodzeniu, wymagających monitorowania i leczenia.
benzodiazepiny, cięcie cesarskie, depresja oddechowa, działanie teratogenne, efekt sedacyjny, hipotermia, hipotonia, midazolam, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność płodowa, trzeci trymestr ciąży, uzależnienie fizyczne, wady wrodzone, zaburzenia ssania, zaburzenia tętna, zachłyśnięcie, zespół odstawienia, znieczulenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się szerokim spektrum objawów. Najczęściej obserwowane (>10%) są tachykardia, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości, od sedacji do śpiączki. Dodatkowo mogą wystąpić majaczenie, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, a także zaburzenia rytmu serca (<2%) i rzadko zatrzymanie krążenia i oddychania. Zgony odnotowano po dawkach około 450 mg, jednakże opisano przeżycia po dawkach nawet do 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej tolerancji na toksyczne stężenia olanzapiny.
adrenalina, arytmia, badanie EKG, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, hipertermia, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, odtrutka, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie agresywne, śpiączka, sztywność mięśniowa, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Benzydamine neo-angin 1,5 mg/ml
Benzydamine neo-angin 1,5 mg/ml, aerozol do stosowania w jamie ustnej, nie posiada formalnych badań dotyczących interakcji lekowych. Ze względu na miejscowe działanie benzydaminy chlorowodorku i minimalne wchłanianie systemowe, ryzyko istotnych interakcji z lekami ogólnoustrojowymi jest minimalne. Należy jednak zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów miejscowych w obrębie jamy ustnej i gardła, zwłaszcza miejscowych środków znieczulających (np. lidokainy) oraz NLPZ, ze względu na potencjalne sumowanie efektów farmakologicznych. Preparat zawiera 13,77 mg etanolu 96% na dawkę, co nie wywołuje systemowego działania alkoholu, jednak spożywanie alkoholu podczas terapii może podrażniać błonę śluzową i zmniejszać skuteczność leczenia.
benzydaminy chlorowodorek, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, etanol, etanol jako substancja pomocnicza, inaktywacja, lidokaina, makrogologlicerolu hydroksystearynian, metylu parahydroksybenzoesan, miejscowe działanie znieczulające, miejscowy NLPZ, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ miejscowy, preparat odkażający, profil bezpieczeństwa, wchłanianie ogólnoustrojowe, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Egolanza 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny (preparat Egolanza) stanowi poważne zagrożenie dla życia, objawiające się szerokim spektrum symptomów ze strony OUN, układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie/agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Istotne klinicznie symptomy obejmują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Przedawkowanie może prowadzić do zgonu nawet po jednorazowej dawce <450 mg, choć odnotowano przeżycia po dawce około 2 g. Brak danych dotyczących przedawkowania u dzieci i młodzieży wymaga szczególnej ostrożności w tej grupie.
adrenalina, agresywność, akatyzja, aspiracyjne zapalenie płuc, beta-agonista, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, hipertermia, nadciśnienie, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, odtrutka, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, sztywność mięśniowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi stan zagrożenia życia, objawiający się szerokim spektrum symptomów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Dawki powyżej 450 mg mogą prowadzić do zgonu, choć opisano przeżycia po dawkach do 2 g. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz zatokowy, pobudzenie, agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Rzadziej występują drgawki, delirium, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia rytmu serca (<2%), nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, a także zatrzymanie krążenia i oddychania. Złośliwy zespół neuroleptyczny wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko śmiertelności.
agresywność, akatyzja, arytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, halucynacja, hipertermia, hipotensja, nadciśnienie tętnicze, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, niestabilność autonomiczna, niewydolność wielonarządowa, objawy pozapiramidowe, olanzapina, pobudzenie, przedawkowanie olanzapiny, receptory beta-adrenergiczne, sedacja, śpiączka, spowolnienie psychoruchowe, środki sympatykomimetyczne, sztywność mięśniowa, tachykardia zatokowa, węgiel aktywny, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 7,5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w tabletkach do rozpadu w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta. Objawy kliniczne obejmują tachykardię, pobudzenie, agresję, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki), występujące u ponad 10% pacjentów. Rzadziej obserwuje się majaczenie, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie), arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania (<2%). Zgony odnotowano po dawce 450 mg, jednak udokumentowano przeżycie po dawce około 2 g, co wskazuje na dużą indywidualną zmienność wrażliwości na lek i konieczność natychmiastowej interwencji medycznej niezależnie od dawki.
akatyzja, arytmia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dystonia, dyzartria, gorączka, majaczenie, monitoring kardiologiczny, napad padaczkowy, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, receptor beta, środek sympatykomimetyczny, sztywność mięśniowa, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolaxa Rapid 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej Zolaxa Rapid, stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się szerokim spektrum objawów klinicznych. Najczęściej (>10%) obserwuje się częstoskurcz, pobudzenie, agresję, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Inne istotne objawy to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca, które choć występują rzadziej (<2%), mogą prowadzić do zatrzymania krążenia i oddychania. Dawka toksyczna może wynosić już 450 mg jednorazowo, jednak odnotowano przeżycia po dawkach do około 2 g, co wskazuje na dużą indywidualną zmienność w odpowiedzi na przedawkowanie.
biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dysfagia, dyzartria, hipertermia, lek sympatykomimetyczny, napad drgawkowy, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor beta, sedacja, śpiączka, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Lekam 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, nawet w dawkach jednorazowych od 450 mg do około 2 g, może prowadzić do poważnych, potencjalnie zagrażających życiu objawów klinicznych. Najczęściej obserwowane symptomy to tachykardia zatokowa (>10%), pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe (sztywność mięśniowa, drżenie, dystonia, akatyzja) oraz obniżony poziom świadomości, który może postępować do śpiączki. Rzadziej (<10%) występują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny (charakteryzujący się hipertermią, sztywnością mięśniową i zaburzeniami wegetatywnymi), depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego i zatrzymanie krążenia i oddychania. Zaburzenia rytmu serca pojawiają się w mniej niż 2% przypadków, co wymaga szczególnej uwagi kardiologicznej.
akatyzja, arytmia, beta-agonista, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, dostępność biologiczna, drgawki, dystonia, dyzartria, epinefryna, hipertermia, nadciśnienie, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, okres półtrwania, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, środek sympatykomimetyczny, swoista odtrutka, tachykardia zatokowa, uspokojenie polekowe, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zagrożenie życia, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranofren 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z dawkami śmiertelnymi już od 450 mg jednorazowo, choć zdarzają się przeżycia po dawkach do około 2 g. Objawy kliniczne obejmują szerokie spektrum zaburzeń neurologicznych (np. dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki, drgawki), kardiologicznych (częstoskurcz, zaburzenia rytmu serca <2%, zaburzenia ciśnienia tętniczego) oraz innych powikłań, takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie i zatrzymanie krążenia. Objawy te mogą szybko postępować i wymagać intensywnej opieki medycznej. Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG oraz funkcji oddechowych i krążeniowych, ze względu na ryzyko nagłych powikłań zagrażających życiu.
aspiracyjne zapalenie płuc, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dyzartria, intubacja dotchawicza, leki presyjne, leki przeciwdrgawkowe, mechaniczna wentylacja, monitorowanie EKG, niedociśnienie, objawy kliniczne przedawkowania, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, odtrutka, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie olanzapiny, rabdomioliza, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolafren, manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, których nasilenie koreluje z dawką, ale wykazuje dużą zmienność indywidualną. Do bardzo częstych objawów (>10% przypadków) należą częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe (dystonia, akatyzja, parkinsonizm polekowy) oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Znaczące klinicznie objawy to delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Zgłaszano zgony po dawkach nieprzekraczających 450 mg, ale także powroty do zdrowia po dawkach około 2 g, co podkreśla indywidualną tolerancję leku.
akatyzja, aspiracja treści żołądkowej, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hipoksja, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niedociśnienie, niewydolność krążenia, objawy pozapiramidowe, olanzapina, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, sedacja, śpiączka, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Chlorek cetylopirydyniowy – Przeciwwskazania stosowania
Chlorek cetylopirydyniowy, będący czwartorzędowym związkiem amoniowym, wykazuje działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe, stosowany głównie w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych w postaci aerozoli, tabletek do ssania i pastylek twardych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą, a także wiek poniżej 6 lat ze względu na ryzyko zachłyśnięcia. Preparaty złożone, takie jak Envil gardło (2,9 mg chlorku cetylopirydyniowego, 1,96 mg chlorowodorku lidokainy jednowodnego/ml), są przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na amidowe leki miejscowo znieczulające, ciężką niewydolnością wątroby lub nerek oraz wrodzoną lub idiopatyczną methemoglobinemią. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność substancji pomocniczych, takich jak etanol (9 mg/dawka w aerozolu Envil gardło), sorbitol (548,2 mg w tabletce Laboratoria PolfaŁódź Zapalenie Gardła) czy izomalt (około 2448 mg w pastylkach Septolete ultra), które mogą stanowić przeciwwskazanie u wybranych grup pacjentów.
amidowy lek miejscowo znieczulający, astma oskrzelowa, benzoesan sodu, benzydamina, butylohydroksyanizol, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy, czwartorzędowe związki amoniowe, dysfagia, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwwirusowe, etanol, hemoglobina, infekcja górnych dróg oddechowych, izomalt, methemoglobina, methemoglobinemia, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, sorbitol, zaburzenie czynności wątroby, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gardimax Medica Spray
Produkt leczniczy Gardimax medica spray, stosowany miejscowo w jamie ustnej, zawiera 42,5% etanolu (3,5 g/10 ml), co odpowiada 168 mg alkoholu na 5 dawek, równoważne 0,85 ml piwa lub 0,35 ml wina. Ze względu na obecność etanolu, preparat jest przeciwwskazany u osób z uzależnieniem od alkoholu oraz wymaga ostrożności u kobiet w ciąży, karmiących piersią, dzieci oraz pacjentów z chorobami wątroby i epilepsją. Substancje czynne to diglukonian chlorheksydyny (0,180 mg/dawkę), który czasowo zmniejsza liczbę mikroorganizmów, oraz chlorowodorek lidokainy (0,045 mg/dawkę), który może powodować zmniejszenie wrażliwości na ciepło w obszarze głośni, zwiększając ryzyko zaburzeń odruchu połykania i zachłyśnięcia. Preparat nie zawiera cukru, co czyni go bezpiecznym dla pacjentów z cukrzycą.
aerozol do gardła, chlorowodorek lidokainy, choroba wątroby, cukrzyca, diglukonian chlorheksydyny, epilepsja, łagodzenie bólu, lek odkażający, odruch połykania, podrażnienie gardła, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, utrata wrażliwości głośni, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie połykania, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Inovox Express smak miętowy
Preparat Inovox Express smak miętowy zawiera lidokainę chlorowodorek jednowodny (2 mg), amylometakrezol (0,6 mg) oraz alkohol 2,4-dichlorobenzylowy (1,2 mg) i wymaga ścisłego przestrzegania dawkowania ze względu na ryzyko przenikania substancji czynnych do krwiobiegu, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak drgawki czy zaburzenia rytmu serca. Stosowanie preparatu nie powinno przekraczać 5 dni, aby uniknąć zaburzeń mikroflory gardła. W przypadku utrzymywania się objawów powyżej 2 dni lub pojawienia się objawów alarmowych (wysoka gorączka, silny ból głowy, nudności, wymioty, wysypka) konieczna jest ponowna ocena kliniczna, gdyż mogą one wskazywać na infekcję bakteryjną wymagającą innego leczenia.
amidowy środek znieczulający, angina, aspiracja treści pokarmowej, astma, cukrzyca, drętwienie języka, drgawka, flora bakteryjna gardła, gorączka, infekcja bakteryjna, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość krzyżowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, powikłanie neurologiczne, reakcja alergiczna, zaburzenie połykania, zaburzenie pracy serca, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zapalenie migdałków, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie gardła, znieczulenie tkanek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – DoriTri mięta 0,5 mg + 1 mg + 1,5 mg
Lek DoriTri mięta w formie tabletek do ssania zawiera benzalkoniowy chlorek (1,0 mg), benzokainę (1,5 mg) oraz tyrotrycynę (0,5 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym sorbitol (870,7 mg), sacharozę (11,2 mg) oraz sód (1 mg). Nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych oraz u pacjentów z otwartymi ranami w jamie ustnej lub gardle, gdyż może nasilać podrażnienia i utrudniać gojenie. Ponadto, preparat jest niewskazany u osób z rozległymi stanami zapalnymi błony śluzowej jamy ustnej i gardła oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby i nerek, ze względu na potencjalne systemowe wchłanianie składników aktywnych.
benzalkoniowy chlorek, benzokaina, błona śluzowa jamy ustnej, dieta niskosodowa, leczenie objawowe, leczenie systemowe, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy, obrzęk, oporność mikroorganizmów, otwarta rana, przewlekłe stosowanie leku, reakcja alergiczna, stan zapalny, substancja pomocnicza, tyrotrycyna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Interakcje leku – Tantum Verde Smak eukaliptusowy 3 mg
Produkt leczniczy Tantum Verde smak eukaliptusowy zawiera 3 mg benzydaminy chlorowodorku w postaci pastylek twardych i jest stosowany miejscowo w jamie ustnej i gardle. Ze względu na minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe benzydaminy, ryzyko istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych jest niskie. Formalne badania interakcji nie były przeprowadzane, jednak na podstawie właściwości farmakologicznych leku potencjalne interakcje obejmują addytywne działanie z miejscowymi lekami znieczulającymi (np. lidokainą), co może nasilać efekt znieczulenia i zwiększać ryzyko zachłyśnięcia, oraz sumowanie działania przeciwzapalnego z innymi miejscowymi NLPZ, co może zwiększać ryzyko podrażnienia błony śluzowej. Alkohol może nasilać podrażnienie błon śluzowych i zmniejszać skuteczność leczenia, dlatego jego spożycie podczas terapii jest niewskazane.
benzydaminy chlorowodorek, błona śluzowa jamy ustnej, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwzapalne, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwcholinergiczny, lidokaina, miejscowe podrażnienie, miejscowy lek znieczulający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, płyn do płukania jamy ustnej, stan zapalny, wchłanianie ogólnoustrojowe, wydzielanie śliny, zachłyśnięcie, znieczulenie miejscowe