Przedawkowanie
Zolaxa 5 mg

Przedawkowanie leku Zolaxa

Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej zawartej w leku Zolaxa (tabletki powlekane 5 mg i 10 mg), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Przypadki przedawkowania olanzapiny wymagają natychmiastowej interwencji medycznej oraz ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta. ¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie olanzapiny charakteryzuje się szerokim spektrum objawów klinicznych, które mogą znacząco różnić się nasileniem w zależności od przyjętej dawki. Bardzo częste objawy (występujące z częstością powyżej 10% przypadków) obejmują: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartrię (zaburzenia mowy), różne objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości, który może wahać się od sedacji aż do śpiączki włącznie. ^{10%) są: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, różne objawy pozapiramidowe i obniżony poziom świadomości wahający się od sedacji do śpiączki włącznie.”>2}

Oprócz objawów występujących bardzo często, u pacjentów z przedawkowaniem olanzapiny mogą pojawić się inne klinicznie istotne symptomy, takie jak: delirium, drgawki, śpiączka, prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (zarówno nadciśnienie jak i niedociśnienie), zaburzenia rytmu serca (występujące w mniej niż 2% przypadków przedawkowania), a w najcięższych przypadkach – zatrzymanie krążenia i oddychania. <sup data-drug="Zolaxa" data-section="Przedawkowanie" title="Innymi znaczącymi klinicznie objawami przedawkowania są: delirium, drgawki, śpiączka, prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (3

Ryzyko zgonu przy przedawkowaniu

Należy podkreślić, że przedawkowanie olanzapiny może prowadzić do zgonu, przy czym odnotowano przypadki śmiertelne już po przyjęciu jednorazowej dawki nie przekraczającej 450 mg. Z drugiej strony, opisywano również przypadki powrotu do zdrowia po przyjęciu jednorazowej doustnej dawki około 2 g olanzapiny, co wskazuje na znaczne zróżnicowanie indywidualnej odpowiedzi organizmu na toksyczne dawki leku. ⁴

Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania olanzapiny nie istnieje swoista odtrutka. Leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący. Strategia terapeutyczna powinna obejmować następujące elementy: ⁵

• Dekontaminacja przewodu pokarmowego – nie zaleca się prowokowania wymiotów. Wskazane może być zastosowanie standardowych procedur, takich jak płukanie żołądka oraz podawanie węgla aktywnego. Wykazano, że jednoczesne podawanie węgla aktywnego zmniejsza biodostępność przyjętej doustnie olanzapiny o 50-60%. ⁶
• Leczenie objawowe i monitorowanie funkcji życiowych – należy je rozpocząć niezwłocznie, dostosowując do stanu klinicznego pacjenta. Szczególną uwagę należy poświęcić leczeniu niedociśnienia i zapaści krążeniowej oraz podtrzymywaniu funkcji oddechowych. ⁷
• Przeciwwskazane leki – nie należy stosować adrenaliny, dopaminy ani innych leków sympatykomimetycznych wykazujących aktywność beta-agonistyczną, ponieważ stymulacja receptorów beta może nasilić niedociśnienie. ⁸
• Monitorowanie układu sercowo-naczyniowego – konieczne dla wykrycia ewentualnych zaburzeń rytmu serca. ⁹
• Intensywny nadzór medyczny – ścisła kontrola lekarska i monitorowanie powinny być kontynuowane do momentu całkowitego powrotu pacjenta do zdrowia. ¹⁰

Tabela objawów przedawkowania olanzapiny (Zolaxa)

Należy zaznaczyć, że dawki śmiertelne olanzapiny mogą być zróżnicowane – odnotowano przypadki zgonów po przyjęciu jednorazowej dawki 450 mg, ale także przypadki przeżycia po zażyciu 2 g substancji. ¹¹