wąski indeks terapeutyczny
Wąski indeks terapeutyczny (WIT) to parametr farmakologiczny określający stosunek dawki toksycznej leku do dawki terapeutycznej. Jest on wyrażany jako stosunek TD50 (dawka wywołująca efekt toksyczny u 50% populacji) do ED50 (dawka wywołująca efekt terapeutyczny u 50% populacji). Leki o wąskim indeksie terapeutycznym charakteryzują się małą różnicą między dawką wywołującą pożądany efekt leczniczy a dawką powodującą działania niepożądane.
W praktyce klinicznej leki o wąskim indeksie terapeutycznym wymagają szczególnej ostrożności podczas dawkowania oraz regularnego monitorowania stężenia w surowicy. Najmniejsze wahania stężenia tych leków mogą prowadzić albo do utraty skuteczności, albo do wystąpienia efektów toksycznych. Do leków o wąskim indeksie terapeutycznym zalicza się m.in. digoksynę, lit, fenytoninę, warfarynę, cyklosporynę, teofilinę oraz leki przeciwpadaczkowe.
Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia leków o wąskim indeksie terapeutycznym u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, osób starszych, kobiet w ciąży oraz pacjentów przyjmujących wiele leków jednocześnie. Przy zamianie leku oryginalnego na generyczny (lub odwrotnie) u leków o wąskim indeksie terapeutycznym zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i rozważenie konieczności monitorowania stężenia leku w surowicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Parafina ciekła Aflofarm –
Parafina ciekła (Paraffinum liquidum) jako środek przeczyszczający o działaniu zmiękczającym stolec wpływa na wchłanianie substancji z przewodu pokarmowego, szczególnie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K). Mechanizm polega na rozpuszczaniu tych witamin w parafinie i ich eliminacji z organizmu, co przy długotrwałym stosowaniu może prowadzić do hipowitaminozy. W przypadku witaminy K, szczególnie u pacjentów przyjmujących antykoagulanty, interakcja ta ma umiarkowany do wysoki poziom ważności, wymagając monitorowania parametrów krzepnięcia. Ponadto, parafina tworzy warstwę ochronną na błonie śluzowej przewodu pokarmowego, co zmniejsza absorpcję wielu leków doustnych, w tym leków o wąskim indeksie terapeutycznym (np. digoksyna, warfaryna), co może obniżać ich skuteczność terapeutyczną.
antykoagulant, antykoncepcja doustna, biodostępność witamin, błona śluzowa przewodu pokarmowego, efekt przeczyszczający, hipowitaminoza, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, leczenie zaparć, monitorowanie stężenia leku, motoryka jelit, odwodnienie, parafina ciekła, parametry krzepnięcia, środek przeczyszczający, wąski indeks terapeutyczny, witamina A, witamina D, witamina E, witamina K, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia wchłaniania, zmiękczanie stolca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atazanavir Accord 300 mg
Atazanavir Accord, inhibitor proteazy stosowany w terapii HIV, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atazanawir, ciężką niewydolnością wątroby oraz w skojarzeniu z rytonawirem u chorych z umiarkowaną niewydolnością wątroby. Lek nie powinien być łączony z symwastatyną, lowastatyną i lomitapidem ze względu na ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z ryfampicyną, która indukuje CYP3A4 i obniża stężenie atazanawiru, co może prowadzić do utraty skuteczności przeciwwirusowej. Interakcje z syldenafilem (zwłaszcza w leczeniu płucnego nadciśnienia tętniczego) zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Należy unikać kojarzenia atazanawiru z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak kwetiapina, astemizol, cyzapryd, chinidyna, triazolam czy alkaloidy sporyszu, ze względu na ryzyko toksyczności i zaburzeń rytmu serca.
alfuzosyna, alkaloid sporyszu, astemizol, atazanawir, beprydyl, chinidyna, ciężka niewydolność wątroby, cytochrom P450, cyzapryd, depresja oddechowa, dihydroergotamina, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, elbaswir, ergonowina, ergotamina, ergotyzm, glekaprewir, grazoprewir, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kwetiapina, lek alfaadrenolityczny, lek hipnotyczny, lek hipolipemizujący, lek neuroleptyczny, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lomitapid, lowastatyna, lurazydon, metyloergonowina, midazolam, miopatia, nadwrażliwość, pibrentaswir, pimozyd, płucne nadciśnienie tętnicze, rabdomioliza, ryfampicyna, syldenafil, symwastatyna, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, umiarkowana niewydolność wątroby, wąski indeks terapeutyczny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV - Leksykon leków
Interakcje leku – Wellbutrin XR 150 mg
Bupropion, składnik preparatu Wellbutrin XR, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i innych działań niepożądanych. Bupropion silnie hamuje izoenzym CYP2D6, co prowadzi do 2-5-krotnego wzrostu stężeń leków metabolizowanych przez ten enzym (np. dezypramina, rysperydon, metoprolol, propafenon, flekainid), zwiększając ryzyko toksyczności. Hamowanie CYP2D6 utrzymuje się do 7 dni po odstawieniu bupropionu. Ponadto, bupropion może zmniejszać skuteczność tamoksyfenu (proleku aktywowanego przez CYP2D6) oraz zwiększać stężenia cytalopramu o 30-40%, co może nasilać działania niepożądane. Interakcje z digoksyną prowadzą do obniżenia jej stężenia (zmniejszenie AUC0-24h i wzrost klirensu nerkowego), co wymaga monitorowania po odstawieniu bupropionu ze względu na ryzyko toksyczności.
amantadyna, beta-adrenolityk, bupropion, CYP2D6, cytalopram, cytochrom P450 CYP2B6, dezypramina, digoksyna, działanie niepożądane, efawirenz, hydroksybupropion, inhibitor CYP2B6, inhibitor enzymów, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, klirens nerkowy, lek indukujący enzymy, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lewodopa, modyfikacja dawkowania, nadciśnienie tętnicze, nikotynowy przezskórny system terapeutyczny, plaster nikotynowy, rytonawir, substrat CYP2B6, tamoksyfen, wąski indeks terapeutyczny, Wellbutrin XR, zatrucie digoksyną, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paroxinor 20 mg
Paroksetyna, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest dostępna w preparacie Paroxinor w dawce 20 mg w formie tabletek powlekanych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na paroksetynę lub substancje pomocnicze (w tym 9,5 mg laktozy jednowodnej w tabletce), a także unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Wyjątek stanowi linezolid, który może być stosowany z paroksetyną pod ścisłą kontrolą kliniczną. Należy przestrzegać okresów karencji: 2 tygodnie po odstawieniu nieodwracalnych inhibitorów MAO przed rozpoczęciem paroksetyny, 24 godziny po odstawieniu odwracalnych inhibitorów MAO oraz co najmniej 1 tydzień przerwy przed włączeniem inhibitora MAO po terapii paroksetyną.
chlorek metylotioniny, ciśnienie tętnicze krwi, działanie niepożądane, enzym CYP450 2D6, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość na paroksetynę, nieselektywny inhibitor MAO, paroksetyna, pimozyd, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, torsades de pointes, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QTc, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Lacteol Fort 340 mg 340 mg liofilizatu w tym 10 x 10^9 zabitych pałeczek Lactobacillus farmentum i Lactobacillus delbrueckii oraz 160 mg podłoża namnażajacego, zawierającego produkty fermentacji pałeczek Lactobacillus farmentum i Lactobacillus delbrueckii
Produkt leczniczy Lacteol Fort 340 mg, zawierający inaktywowane szczepy Lactobacillus fermentum i Lactobacillus delbrueckii, nie wykazuje udokumentowanych interakcji farmakologicznych z innymi lekami, suplementami diety ani produktami spożywczymi. Brak jest danych klinicznych wskazujących na istotne klinicznie interakcje, co jest zgodne z charakterystyką produktu. Ze względu na inaktywowany charakter bakterii, ryzyko interakcji jest minimalne, a jednoczesne stosowanie z antybiotykami, lekami przeciwbiegunkowymi czy zobojętniającymi kwas żołądkowy jest bezpieczne. Produkt zawiera jednak substancje pomocnicze, takie jak laktoza i sacharoza, które mogą wpływać na kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą, co wymaga monitorowania poziomu glukozy.
alkohol etylowy, antybiotykoterapia, inaktywowane szczepy Lactobacillus, interakcje lekowe, kontrola glikemii, Lactobacillus delbrueckii, Lactobacillus fermentum, laktoza, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwcukrzycowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, nietolerancja cukrów, podłoże namnażające, probiotyk, sacharoza, wąski indeks terapeutyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Imupret –
Preparat Imupret, zawierający siedem substancji roślinnych, w tym korę dębu bogatą w garbniki, wykazuje ograniczoną liczbę udokumentowanych interakcji farmakologicznych. Garbniki mogą tworzyć nierozpuszczalne kompleksy z alkaloidami (np. atropina, skopolamina, morfina) oraz innymi lekami o charakterze zasadowym, co prowadzi do zmniejszenia lub zahamowania ich wchłaniania. Zaleca się zachowanie odstępu czasowego minimum 2 godzin między podaniem Imupretu a lekami zawierającymi alkaloidy lub o odczynie zasadowym, aby zminimalizować ryzyko obniżenia biodostępności. Ponadto garbniki mogą wiązać jony żelaza, potencjalnie obniżając jego wchłanianie, co również wymaga zachowania odstępu czasowego przy jednoczesnym stosowaniu preparatów żelaza. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi są teoretyczne i niepotwierdzone klinicznie, jednak zaleca się ostrożność u pacjentów leczonych tymi lekami.
alkaloid, atropina, działania niepożądane przewodu pokarmowego, flawonoidy, garbniki, glukoza ciekła, glukoza jednowodna, interakcja farmakodynamiczna, kora dębu, korzeń prawoślazu, kwiat rumianku, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, liście orzecha włoskiego, morfina, nierozpuszczalny kompleks, nietolerancja cukrów, preparat żelaza, preparat ziołowy, sacharoza, skopolamina, substancja pomocnicza, substancja zasadowa, wąski indeks terapeutyczny, właściwości farmakokinetyczne, ziele krwawnika pospolitego, ziele mniszka lekarskiego, ziele skrzypu - Leksykon substancji czynnych
Bikalutamid – Przeciwwskazania stosowania
Bikalutamid, niesteroidowy antyandrogen stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (zawartość w preparatach: Bicalutamide Accord 150 mg – 159,84 mg, 50 mg – 56 mg; Bicalutamide Polpharma 50 mg – 60,44 mg; Binabic 150 mg – 188 mg, 50 mg – 62,7 mg). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet, dzieci i młodzieży ze względu na brak wskazań terapeutycznych i ryzyko poważnych zaburzeń hormonalnych. Ponadto, stosowanie bikalutamidu z terfenadyną, astemizolem lub cyzaprydem jest zabronione z powodu ryzyka zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca, głównie wydłużenia odstępu QT, co wynika z wpływu na kanały potasowe. Należy również zachować ostrożność u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na możliwość wystąpienia objawów nietolerancji laktozy.
antyandrogen, astemizol, bikalutamid, cytochrom P450, cyzapryd, izoenzym CYP3A4, kanał potasowy, laktoza jednowodna, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niesteroidowy antyandrogen, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nowotwór prostaty, rak gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, receptor androgenowy, terfenadyna, układ sercowo-naczyniowy, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie hormonalne, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Apomorfina – Interakcje
Apomorfina, agonista receptorów dopaminowych stosowany w terapii choroby Parkinsona, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami. Szczególnie istotne są antagonizmy z neuroleptykami, które mogą obniżać skuteczność apomorfiny poprzez blokadę receptorów dopaminowych, co wymaga stopniowej redukcji dawki apomorfiny przy włączaniu tych leków. Klozapina może mieć korzystny efekt łagodzący powikłania neuropsychiczne, jednak konieczne jest monitorowanie odpowiedzi klinicznej. Apomorfina nasila działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych, co wymaga ostrożności i monitorowania ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie z antagonistami receptora 5-HT3, takimi jak ondansetron, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i utraty przytomności. Ponadto, apomorfina może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza w połączeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT, co stanowi wskazanie do unikania takich kombinacji.
agonista receptora dopaminowego, antagonista receptora 5-HT3, choroba Parkinsona, domperidon, działanie hipotensyjne, interakcja lekowa, klozapina, lek przeciwnadciśnieniowy, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie neuropsychiczne, receptor dopaminowy, torsade de pointes, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan – Interakcje
Magnez węglan, stosowany jako środek zobojętniający kwas solny w żołądku, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Zmieniając pH soku żołądkowego, wpływa na wchłanianie i biodostępność leków takich jak tetracykliny, chinolony (cyprofloksacyna, ofloksacyna), glikozydy nasercowe (digoksyna), lewotyroksyna oraz eltrombopag, co może prowadzić do osłabienia ich działania terapeutycznego. Magnez węglan tworzy kompleksy z antybiotykami tetracyklinowymi i chinolonami, zmniejszając ich absorpcję, a także alkalizuje mocz, co zwiększa wydalanie salicylanów. Zalecane odstępy czasowe między podaniem magnezu węglanu a lekami wynoszą od 1 do 4 godzin, w zależności od preparatu (np. 2 godziny dla digoksyny, 4 godziny dla eltrombopagu). Dodatkowo, sole magnezowe mogą utrudniać wchłanianie fosforanów, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami gospodarki fosforanowej.
alkalizacja moczu, antybiotyk, antybiotyk tetracyklinowy, biodostępność, błona śluzowa żołądka, chinolon, cyprofloksacyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, eltrombopag, farmakokinetyka, fluorochinolon, fosforan, glikozyd nasercowy, gospodarka fosforanowa, hiperkalcemia, interakcja lekowa, izoniazyd, kwas acetylosalicylowy, kwas nalidyksowy, kwasowość soku żołądkowego, lewodopa, lewotyroksyna, magnez węglan, naproksen, ofloksacyna, preparat żelaza, preparat zobojętniający kwas solny, salicylan, stężenie leku w surowicy, stężenie wapnia w surowicy, tetracyklina, wąski indeks terapeutyczny - Leksykon substancji czynnych
Olejek szałwiowy – Interakcje
Olejek szałwiowy (Salvia officinalis L., aetheroleum) w stężeniu 0,2 g/100 g jest składnikiem aktywnym preparatu Salviasept, stosowanego w schorzeniach jamy ustnej i gardła. Według Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) nie zgłoszono formalnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych olejku szałwiowego z innymi lekami. Produkt zawiera jednak 58% (V/V) ± 10% etanolu, co może potencjalnie nasilać miejscowe działanie drażniące na błonę śluzową jamy ustnej i gardła przy jednoczesnym stosowaniu z innymi preparatami zawierającymi alkohol. Brak jest jednak bezpośrednich danych klinicznych potwierdzających tę interakcję. W preparacie obecne są także inne substancje czynne, takie jak olejek goździkowy, mentol, olejek miętowy, cineol, olejek tymiankowy, olejek majerankowy oraz wyciągi roślinne, które mogą wpływać na profil działania produktu, choć nie zgłoszono dla nich istotnych interakcji.
błona śluzowa jamy ustnej, charakterystyka produktu leczniczego, cineol, działanie miejscowo drażniące, etanol, farmakokinetyka, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, interakcje z alkoholem, lek przeciwbólowy, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzapalny, liść szałwii, mentol, olejek goździkowy, olejek majerankowy, olejek miętowy, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, owoc kopru, schorzenia jamy ustnej i gardła, wąski indeks terapeutyczny, wyciąg z rumianku, ziele krwawnika, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Sadziec przerośnięty – Interakcje
Substancja czynna sadziec przerośnięty (Eupatorium perfoliatum) w produkcie leczniczym Paragrippe występuje w rozcieńczeniu homeopatycznym 4CH (1:10 000), w dawce 0,6 mg na tabletkę. Z dostępnej charakterystyki produktu leczniczego nie wynika istnienie istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami, w tym z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi, immunomodulującymi oraz przeciwnadciśnieniowymi. Mimo to, ze względu na teoretyczne ryzyko interakcji, szczególnie u pacjentów stosujących leki o wąskim indeksie terapeutycznym, zaleca się zachowanie standardowej ostrożności klinicznej oraz monitorowanie parametrów takich jak glikemia i ciśnienie tętnicze zgodnie z obowiązującymi procedurami.
arnica montana, Belladonna, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, Eupatorium perfoliatum, Gelsemium sempervirens, interakcje lekowe, lek immunomodulujący, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, monitorowanie glikemii, Paragrippe, produkt leczniczy, rozcieńczenie homeopatyczne, sadziec przerośnięty, skuteczność terapeutyczna, Sulfur, wąski indeks terapeutyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Pixigan 300 mg
Bupropion, substancja czynna Pixigan, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie izoenzymu CYP2D6 oraz metabolizm przez CYP2B6. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO (przerwa co najmniej 14 dni po nieodwracalnych i 24 godziny po odwracalnych inhibitorach), ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Bupropion znacząco zwiększa stężenia leków metabolizowanych przez CYP2D6 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. dezypramina, imipramina, rysperydon, metoprolol, propafenon), co wymaga rozpoczynania terapii od niskich dawek i monitorowania pacjenta. Istotne jest także ryzyko zespołu serotoninowego przy łączeniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI). Ponadto, bupropion może obniżać skuteczność tamoksyfenu poprzez hamowanie jego aktywacji metabolicznej oraz zmniejszać stężenie digoksyny, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki.
amantadyna, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bupropion, cyklofosfamid, CYP2B6, CYP2D6, cytalopram, dezypramina, diazepam, digoksyna, efawirenz, fenytoina, flekainid, hydroksybupropion, ifosfamid, inhibitor MAO, karbamazepina, klopidogrel, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, metoprolol, nadciśnienie tętnicze, nikotynowy system transdermalny, orfenadryna, propafenon, rysperydon, rytonawir, SNRI, SSRI, tamoksyfen, tiorydazyna, tyklopidyna, walproinian, wąski indeks terapeutyczny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Cinacalcet Aurovitas 30 mg
Cynakalcet, metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg 2x/dobę), powodują około dwukrotny wzrost stężenia cynakalcetu, co wymaga zmniejszenia dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) mogą obniżać stężenie leku, wskazując na konieczność zwiększenia dawki. Palenie tytoniu zwiększa klirens cynakalcetu o 36-38%, co również wymaga dostosowania dawkowania. Cynakalcet jest silnym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu ekspozycji na leki o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowane przez ten enzym, np. dezypraminę (3,6-krotny wzrost AUC przy dawce 50 mg) oraz dekstrometorfan (11-krotny wzrost AUC przy dawce 30 mg). Jednoczesne stosowanie etelkalcetydu jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko hipokalcemii. Węglan wapnia (1500 mg), sewelamer (3 x 2400 mg/dobę) oraz pantoprazol (80 mg/dobę) nie wpływają na farmakokinetykę cynakalcetu.
Cinacalcet Aurovitas, cyklosporyna, cynakalcet, cyprofloksacyna, dekstrometorfan, dezypramina, enzym CYP1A2, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, etelkalcetyd, flekainid, fluwoksamina, hipokalcemia, induktor CYP1A2, inhibitor CYP3A4, interakcje lekowe, itrakonazol, ketokonazol, klomipramina, lek immunosupresyjny, metoprolol, midazolam, nortryptylina, pantoprazol, propafenon, ryfampicyna, rytonawir, sewelamer, takrolimus, telitromycyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, węglan wapnia, worykonazol - Leksykon substancji czynnych
Eksemestan – Interakcje
Eksemestan, stosowany w terapii przeciwnowotworowej, jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 oraz aldoketoreduktazy, jednak nie wykazuje hamującego działania na izoenzymy CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakodynamicznych. Badania kliniczne wykazały, że silny inhibitor CYP3A4, ketokonazol, nie wpływa istotnie na farmakokinetykę eksemestanu, natomiast silny induktor CYP3A4, ryfampicyna (600 mg/dobę), powoduje znaczące obniżenie AUC o 54% i Cmax o 41%, co może obniżać skuteczność terapeutyczną. Podobne ryzyko zmniejszenia efektywności istnieje przy stosowaniu leków przeciwdrgawkowych (fenytoina, karbamazepina) oraz preparatów z dziurawca zwyczajnego, które indukują CYP3A4. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazane jednoczesne stosowanie eksemestanu z estrogenami, które antagonizują jego działanie przeciwnowotworowe.
aldoketoreduktaza, cytochrom P450 CYP3A4, działanie hepatotoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, dziurawiec zwyczajny, eksemestan, fenytoina, Hypericum perforatum, induktor CYP3A4, inhibitor aromatazy, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwdrgawkowy, ryfampicyna, terapia przeciwnowotworowa, wąski indeks terapeutyczny