Przeciwwskazania
Paroxinor 20 mg

Przeciwwskazania stosowania leku Paroxinor. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Paroksetyna jest substancją czynną o działaniu przeciwdepresyjnym z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Produkt leczniczy Paroxinor, zawierający paroksetynę w dawce 20 mg w postaci tabletek powlekanych, posiada określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Ocena możliwości zastosowania leku wymaga dokładnego wywiadu z pacjentem oraz analizy jego historii choroby.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Stosowanie leku Paroxinor jest przeciwwskazane u pacjentów wykazujących nadwrażliwość na paroksetynę lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. Warto zwrócić uwagę, że tabletki zawierają 9,5 mg laktozy jednowodnej, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tego cukru.²³

Przeciwwskazania związane z inhibitorami MAO

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do podawania paroksetyny. Interakcja ta może prowadzić do rozwoju potencjalnie zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. Wyjątek stanowi linezolid (antybiotyk o właściwościach odwracalnego, nieselektywnego inhibitora MAO), który w szczególnych okolicznościach może być stosowany jednocześnie z paroksetyną, pod warunkiem zapewnienia pacjentowi możliwości ścisłej obserwacji pod kątem rozwoju objawów zespołu serotoninowego oraz monitorowania ciśnienia tętniczego krwi.⁴

Zasady dotyczące odstępów czasowych przy zmianie terapii

Podczas zmiany terapii z inhibitora MAO na paroksetynę lub odwrotnie należy bezwzględnie przestrzegać określonych okresów karencji, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji lekowych:

• Leczenie paroksetyną można rozpocząć dopiero po upływie dwóch tygodni od zakończenia stosowania nieodwracalnego inhibitora MAO.⁵
• W przypadku odstawienia odwracalnego inhibitora MAO (np. moklobemidu, linezolidu, chlorku metylotioniny), terapię paroksetyną można wdrożyć nie wcześniej niż po 24 godzinach.⁶
• Przed włączeniem jakiegokolwiek inhibitora MAO po zakończeniu terapii paroksetyną konieczne jest zachowanie co najmniej tygodniowego okresu przerwy.⁷

Przeciwwskazania do stosowania łącznego z lekami przeciwpsychotycznymi

Paroxinor nie powinien być podawany równocześnie z niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi. Dotyczy to przede wszystkim:

• Tiorydazyna – jednoczesne stosowanie paroksetyny i tiorydazyny jest przeciwwskazane. Paroksetyna, hamując aktywność enzymu CYP450 2D6, może powodować wzrost stężenia tiorydazyny w osoczu. Tiorydazyna stosowana nawet w monoterapii może prowadzić do wydłużenia odstępu QTc, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca typu torsades de pointes oraz nagłego zgonu pacjenta.⁸
• Pimozyd – łączne stosowanie paroksetyny z pimozydem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych.⁹

Szczególne grupy pacjentów wymagające rozwagi

Chociaż nie stanowią bezwzględnych przeciwwskazań, należy zachować szczególną ostrożność przy rozważaniu stosowania paroksetyny u pacjentów przyjmujących inne leki metabolizowane przez CYP450 2D6, zwłaszcza o wąskim indeksie terapeutycznym. Dotyczy to głównie leków przeciwpsychotycznych i przeciwarytmicznych.

Tabletki Paroxinor (20 mg) mają kształt zmodyfikowanej kapsułki, są obustronnie wypukłe, barwy od białej do prawie białej, z wytłoczoną liczbą „56” po jednej stronie oraz głęboką kreską dzielącą i literą „C” po drugiej stronie. Dzięki kresce dzielącej tabletkę można podzielić na równe dawki, co może mieć znaczenie przy konieczności redukcji dawki leku.¹⁰