Dawkowanie i sposób podawania
Paroxinor 20 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Paroxinor

Lek Paroxinor zawierający 20 mg paroksetyny (w postaci paroksetyny chlorowodorku półwodnego) w postaci tabletek powlekanych należy podawać zgodnie z określonymi schematami dawkowania, które różnią się w zależności od wskazania klinicznego. Odpowiednie dawkowanie ma kluczowe znaczenie dla uzyskania optymalnej odpowiedzi terapeutycznej przy jednoczesnym minimalizowaniu działań niepożądanych.¹

Ogólne zasady dawkowania

Paroxinor należy przyjmować raz na dobę, zalecane jest podawanie rano wraz z posiłkiem. Tabletki powlekane należy połykać w całości, bez rozgryzania czy żucia. Tabletkę można podzielić na równe dawki dzięki linii podziału.²

Wskazania i dawkowanie

Dawkowanie Paroxinoru różni się w zależności od wskazania klinicznego. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania w poszczególnych wskazaniach.³

Epizody ciężkiej depresji

W leczeniu epizodów ciężkiej depresji zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. Efekt terapeutyczny zwykle obserwuje się po tygodniu leczenia, jednak u niektórych pacjentów może on wystąpić dopiero od drugiego tygodnia terapii. Dawkowanie należy weryfikować w ciągu 3-4 tygodni od rozpoczęcia leczenia i w razie potrzeby dostosować. U pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na dawkę 20 mg, można ją stopniowo zwiększać o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej.⁴

Należy zapewnić odpowiednio długi czas leczenia, minimum 6 miesięcy, aby zapewnić pełne ustąpienie objawów depresji.⁵

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

W leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 20 mg na dobę, którą można stopniowo zwiększać o 10 mg do dawki zalecanej. Jeśli po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, można rozważyć dalsze stopniowe zwiększanie dawki, aż do maksymalnie 60 mg na dobę.⁶

Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, aby zapewnić ustąpienie objawów, co może wymagać kilku miesięcy lub nawet dłuższego okresu terapii.⁷

Zaburzenia lękowe z napadami lęku

W zaburzeniach lękowych z napadami lęku (z agorafobią lub bez agorafobii) zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę. Leczenie powinno rozpoczynać się od małej dawki 10 mg na dobę, a następnie dawkę można stopniowo zwiększać o 10 mg, w zależności od odpowiedzi terapeutycznej, aż do osiągnięcia dawki zalecanej. Mała dawka początkowa ma na celu zmniejszenie ryzyka nasilenia objawów lęku napadowego, które mogą wystąpić w początkowym okresie leczenia.⁸

Jeśli po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki aż do maksymalnie 60 mg na dobę. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, aby zapewnić ustąpienie objawów, co może wymagać kilku miesięcy lub dłuższego okresu terapii.⁹

Fobia społeczna

W leczeniu fobii społecznej zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej po kilku tygodniach leczenia zalecana dawką, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Skuteczność długotrwałego leczenia powinna być regularnie oceniana.¹⁰

Zaburzenia lękowe uogólnione

W leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej po kilku tygodniach leczenia zalecaną dawką, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Skuteczność długotrwałego leczenia powinna być regularnie oceniana.¹¹

Zaburzenia stresowe pourazowe

W leczeniu zaburzeń stresowych pourazowych zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej po kilku tygodniach leczenia zalecaną dawką, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Skuteczność długotrwałego leczenia powinna być regularnie oceniana.¹²

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku obserwuje się zwiększone stężenia paroksetyny w osoczu, jednak zakres stężeń leku jest podobny jak u pacjentów młodszych. Leczenie należy rozpocząć od dawki początkowej stosowanej u osób dorosłych. Można rozważyć zwiększenie dawki w przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej, jednak nie należy przekraczać dawki maksymalnej 40 mg na dobę.¹³

Dzieci i młodzież

Leku Paroxinor nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku 7-17 lat, ponieważ w kontrolowanych badaniach klinicznych stwierdzono zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogości w tej grupie wiekowej. Ponadto, w badaniach tych nie wykazano w pełni skuteczności leku.¹⁴

Leku Paroxinor nie należy stosować również u dzieci poniżej 7 lat, gdyż nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.¹⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) lub z zaburzeniem czynności wątroby dochodzi do zwiększenia stężenia paroksetyny w osoczu. Takim pacjentom należy podawać lek w dawkach zbliżonych do dolnej granicy zakresu proponowanych dawek.¹⁶

Schemat zakończenia leczenia

Podczas kończenia leczenia Paroxinorem należy unikać nagłego przerwania stosowania leku. Dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres co najmniej 1–2 tygodni, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia.¹⁷

Rekomendowany schemat stopniowego zmniejszania dawki polega na zmniejszaniu dawki dobowej o 10 mg co tydzień. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów odstawienia po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia, można rozważyć ponowne podanie leku w poprzednio przepisanej dawce. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki, ale w bardziej stopniowy sposób.¹⁸

Podsumowanie dawkowania