drgawki uogólnione

Drgawki uogólnione to typ napadów padaczkowych charakteryzujący się nieprawidłową aktywnością elektryczną obejmującą obie półkule mózgowe jednocześnie. Manifestują się utratą przytomności, sztywnością i następującymi po niej rytmicznymi skurczami mięśni całego ciała. W odróżnieniu od napadów częściowych, drgawki uogólnione od początku angażują cały mózg.

Napady toniczno-kloniczne (dawniej grand mal) to najbardziej dramatyczna forma drgawek uogólnionych. Rozpoczynają się nagłą utratą przytomności, po której następuje faza toniczna (sztywność mięśni) trwająca 10-20 sekund, a następnie faza kloniczna (rytmiczne skurcze) trwająca zwykle 30-60 sekund. Po napadzie pacjent przechodzi w stan senności (faza ponapadowa) i może nie pamiętać zdarzenia.

Inne typy napadów uogólnionych obejmują: napady nieświadomości (petit mal), napady miokloniczne, napady atoniczne i napady toniczne. Drgawki uogólnione mogą być wywołane przez różne czynniki, w tym predyspozycje genetyczne, urazy głowy, infekcje ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia metaboliczne czy guzy mózgu.

Diagnostyka drgawek uogólnionych opiera się na badaniu elektroencefalograficznym (EEG), które wykazuje charakterystyczne wzorce wyładowań, oraz badaniach obrazowych mózgu (MRI, CT). Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwpadaczkowych, a w przypadkach lekoopornych rozważa się leczenie chirurgiczne, stymulację nerwu błędnego czy specjalistyczne diety.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl