Pazopanib Zentiva – Tabletki powlekane

Pazopanib Zentiva
Tabletki powlekane, 400 mg

Produkt leczniczy zawiera czynny składnik pazopanib w dawkach 200 mg lub 400 mg w postaci tabletek powlekanych. Stosowany jest u dorosłych pacjentów w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego oraz niektórych podtypów zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich. Wskazany zarówno jako terapia pierwszego rzutu, jak i u pacjentów po wcześniejszym leczeniu cytokinami lub chemioterapii. Preparat wspomaga kontrolę rozwoju nowotworu po zastosowaniu innych metod leczenia.

Pobierz ChPL PDF Pazopanib Zentiva – Tabletki powlekane – 400 mg

Rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

pazopanib

Kategoria leku

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie pazopanibem w dawce 800 mg raz na dobę jest wskazane w terapii raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS). Dawkowanie powinno być modyfikowane stopniowo o 200 mg w zależności od tolerancji i działań niepożądanych, z maksymalną dawką nieprzekraczającą 800 mg. Pazopanibu nie stosuje się u dzieci poniżej 2 lat, a brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u pacjentów w wieku 2-18 lat uniemożliwia ustalenie dawkowania w tej grupie. U pacjentów powyżej 65 roku życia nie zaobserwowano istotnych różnic w profilu bezpieczeństwa i skuteczności leczenia, choć należy zachować ostrożność ze względu na potencjalną zwiększoną wrażliwość geriatryczną.

Funkcja nerek nie wymaga dostosowania dawki przy klirensie kreatyniny >30 ml/min, jednak brak danych klinicznych ogranicza stosowanie u pacjentów z klirensem <30 ml/min. W przypadku zaburzeń czynności wątroby dawkowanie zależy od stopnia uszkodzenia: przy łagodnych zaburzeniach (bilirubina całkowita prawidłowa lub podwyższona do 1,5 x GGN) zalecana dawka to 800 mg/dobę, przy umiarkowanych (bilirubina 1,5-3 x GGN) dawka powinna być zmniejszona do 200 mg/dobę, a przy ciężkich zaburzeniach (bilirubina >3 x GGN) stosowanie pazopanibu jest przeciwwskazane. Lek podaje się doustnie na czczo, tabletki należy połykać w całości, nie łamać ani nie kruszyć, aby nie zaburzyć farmakokinetyki. Dawkowanie powinno być indywidualizowane z uwzględnieniem stanu klinicznego, wieku oraz funkcji narządów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Pazopanib Zentiva 400 mg

AlAT, bilirubina, bilirubina bezpośrednia, bilirubina całkowita, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, metabolity leku, mięsak tkanek miękkich, modyfikacja dawki, odpowiedź na leczenie, pacjent geriatryczny, pazopanib, profil bezpieczeństwa, rak nerkowokomórkowy, wydalanie leku, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Działania niepożądane
Pazopanib Zentiva, stosowany w dawkach 200 mg i 400 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych potwierdzonych w badaniach klinicznych u pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC, n=1149) oraz mięsakami tkanek miękkich (STS, n=382). Do najpoważniejszych działań niepożądanych, choć występujących rzadko (<1%), należą incydenty naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny, zawał mózgu), incydenty sercowo-naczyniowe (niedokrwienie i zawał mięśnia sercowego, zaburzenia czynności serca, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego oraz krwotoki (z płuc, przewodu pokarmowego i do mózgu). U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory serca oraz odmę opłucnową. Zgłaszano również przypadki zgonów związanych z krwotokami, zaburzeniami czynności wątroby i udarami niedokrwiennymi, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania tych parametrów podczas terapii.

Najczęściej występujące działania niepożądane (≥10%) obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej), zmiany dermatologiczne (hipopigmentacja skóry, zmiana koloru włosów, złuszczająca wysypka), nadciśnienie tętnicze, bóle głowy i zaburzenia smaku, a także objawy ogólne takie jak zmęczenie, jadłowstręt i spadek masy ciała. W badaniach laboratoryjnych często obserwowano podwyższenie aktywności aminotransferaz ALT i AST. Zaleca się regularne monitorowanie funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina), ciśnienia tętniczego, parametrów kardiologicznych (w tym odstępu QT w EKG) oraz objawów krwawień i neurologicznych. U pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami serca, wątroby, epizodami zakrzepowo-zatorowymi lub krwawieniami w wywiadzie wskazane jest indywidualne dostosowanie terapii i intensywniejsza kontrola kliniczna, aby zminimalizować ryzyko powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Pazopanib Zentiva 400 mg

chlorowodorek pazopanibu, dysfunkcja serca, hepatotoksyczność, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok do mózgu, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, złuszczająca wysypka
Interakcje leku
Pazopanib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, z udziałem CYP1A2 i CYP2C8, oraz jest substratem P-gp i BCRP, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol 400 mg/dobę) zwiększają AUC(0-24) pazopanibu o 66% i Cmax o 45%, co wymaga redukcji dawki do 400 mg/dobę, choć ekspozycja może nadal przewyższać standardową dawkę 800 mg. Lapatynib podnosi ekspozycję na pazopanib o 50-60%, a induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) obniżają jego stężenie, zmniejszając skuteczność terapii. Pazopanib hamuje wiele izoenzymów CYP (m.in. CYP1A2, CYP3A4, CYP2C9, CYP2D6) oraz transportery (BCRP, P-gp, OATP1B1), co wpływa na metabolizm i farmakokinetykę leków takich jak midazolam (wzrost AUC i Cmax o ~30%), paklitaksel (wzrost AUC o 26%, Cmax o 31%) oraz irynotekan (wzrost ekspozycji na SN-38 o ~20%). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu statyn, zwłaszcza symwastatyny, ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności (AlAT >3x GGN u 27% pacjentów). Pazopanib należy podawać na czczo (co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku), gdyż posiłek podwaja AUC i Cmax leku.

Interakcje z lekami podnoszącymi pH soku żołądkowego (inhibitory pompy protonowej, antagoniści receptora H2, leki zobojętniające) obniżają biodostępność pazopanibu o około 40%, co wymaga odpowiedniego odstępu czasowego między podaniem leków. Alkohol może nasilać hepatotoksyczność i działania niepożądane pazopanibu, dlatego zaleca się abstynencję podczas terapii. W przypadku konieczności stosowania inhibitorów CYP3A4, P-gp lub BCRP, należy unikać ich łącznego podawania z pazopanibem lub stosować minimalizujące interakcje dawki i monitorować pacjenta. Wskazane jest monitorowanie funkcji wątroby oraz objawów toksyczności leków metabolizowanych przez CYP i transportowanych przez P-gp/BCRP podczas terapii skojarzonej z pazopanibem, aby zapobiec powikłaniom i dostosować dawkowanie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Pazopanib Zentiva 400 mg

antagonista receptora H2, antybiotyk makrolidowy, białko oporności raka piersi, biodostępność leku, CYP1A2, CYP2C8, CYP3A4, dekstrometorfan, działanie niepożądane, esomeprazol, farmakokinetyka, górna granica normy, hepatotoksyczność, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, irynotekan, ketokonazol, lapatynib, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek zobojętniający, metabolizm leku, midazolam, omeprazol, P-glikoproteina, paklitaksel, pazopanib, polipeptyd transportujący aniony organiczne, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, symwastatyna, transferaza urydyno-difosforano-glukuronozylowa, warfaryna
Profil bezpieczeństwa leku
Pazopanib jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz potencjalne ryzyko dla dziecka, co wymaga przerwania karmienia piersią podczas terapii. W odniesieniu do zdolności prowadzenia pojazdów, lek nie wykazuje istotnego wpływu, jednak pacjenci doświadczający zawrotów głowy, zmęczenia lub osłabienia powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Brak jest danych dotyczących interakcji pazopanibu z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka w praktyce klinicznej.

U pacjentów w wieku powyżej 65 lat nie zaobserwowano istotnych różnic w bezpieczeństwie stosowania pazopanibu w porównaniu z młodszymi osobami, choć należy mieć na uwadze potencjalnie zwiększoną wrażliwość u niektórych seniorów. W przypadku zaburzeń czynności nerek, u pacjentów z klirensem kreatyniny >30 ml/min nie jest wymagane dostosowanie dawki, natomiast przy klirensie <30 ml/min zaleca się ostrożność z powodu ograniczonego doświadczenia klinicznego. Podobnie, u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest monitorowanie, natomiast stosowanie u osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby jest niewskazane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Pazopanib Zentiva 400 mg
Przeciwwskazania
Preparat Pazopanib Zentiva jest przeciwwskazany wyłącznie u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, czyli pazopanib, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg lub 400 mg pazopanibu chlorowodorku. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny, należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć leczenie objawowe. Pacjenci z historią nadwrażliwości na składniki preparatu nie powinni być leczeni pazopanibem.

Podczas kwalifikacji do terapii pazopanibem należy indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjenta oraz możliwe interakcje farmakologiczne. Ważne jest również prawidłowe rozpoznanie dawki leku, gdyż tabletki 200 mg mają różowy kolor i wymiary około 14 mm x 6 mm, natomiast tabletki 400 mg są białe i większe (około 18 mm x 7 mm), co zapobiega błędom terapeutycznym. Zachowanie ostrożności w identyfikacji preparatu jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Pazopanib Zentiva 400 mg

działanie niepożądane, interakcja lekowa, leczenie objawowe, nadwrażliwość, pazopanib, pazopanibu chlorowodorek, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny
Przedawkowanie
Przedawkowanie pazopanibu, stosowanego w dawkach 200 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie przy dawkach sięgających 1000-2000 mg na dobę. W badaniach klinicznych dawka 2000 mg była związana z występowaniem zmęczenia 3. stopnia u 33% pacjentów, natomiast dawka 1000 mg indukowała nadciśnienie tętnicze 3. stopnia również u około 33% chorych. Objawy te charakteryzują się ciężkim zmęczeniem ograniczającym codzienne funkcjonowanie oraz nadciśnieniem wymagającym interwencji medycznej, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania parametrów sercowo-naczyniowych u pacjentów z podejrzeniem przedawkowania.

W przypadku podejrzenia przedawkowania pazopanibu nie istnieje swoista odtrutka, dlatego postępowanie terapeutyczne opiera się na ogólnych środkach wspomagających. Zaleca się monitorowanie parametrów życiowych, w szczególności ciśnienia tętniczego, leczenie objawowe ukierunkowane na kontrolę nadciśnienia i zmęczenia, podtrzymywanie funkcji narządów oraz kontrolę równowagi wodno-elektrolitowej. Pacjentów należy hospitalizować ze względu na potencjalnie poważne konsekwencje toksyczności. Personel medyczny powinien być świadomy, że objawy toksyczności mogą pojawić się już przy dawkach niższych niż maksymalne badane, co wymaga szczególnej uwagi i szybkiej interwencji w celu minimalizacji ryzyka powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Pazopanib Zentiva 400 mg

homeostaza, inhibitor kinazy tyrozynowej, leczenie objawowe, lek przeciwnowotworowy, nadciśnienie tętnicze, odtrutka, parametry życiowe, pazopanibu chlorowodorek, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie pazopanibu, równowaga wodno-elektrolitowa, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, zmęczenie stopnia 3
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne pazopanibu wykazały wielonarządową toksyczność związaną z mechanizmem hamowania receptorów VEGFR, ujawniającą się przy stężeniach osoczowych niższych niż kliniczne. Zaobserwowano zmiany strukturalne i funkcjonalne w kościach, zębach, łożyskach pazurów, narządach rozrodczych, tkankach hematologicznych, nerkach oraz trzustce. U młodych zwierząt stwierdzono istotne zaburzenia rozwojowe, w tym zahamowanie wzrostu kości i przebudowę zębów przy dawkach ≥ 10 mg/kg/dzień (około 0,1-0,2 klinicznej ekspozycji u dorosłych). Ponadto, pazopanib wykazał silne działanie embriotoksyczne i teratogenne już przy ekspozycji ponad 300-krotnie niższej niż u ludzi, powodując m.in. wady układu krążenia i zmniejszenie płodności u samic. U samców obserwowano zmniejszenie masy jąder i najądrzy oraz obniżenie parametrów nasienia przy dawkach odpowiadających 0,3 ekspozycji klinicznej.

Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności i zdolności do indukcji aberracji chromosomalnych przez pazopanib, jednak obecność genotoksycznego produktu pośredniego w substancji czynnej wymaga uwagi. Dwuletnie badania rakotwórczości u gryzoni ujawniły zwiększoną częstość gruczolaków wątroby u myszy oraz gruczolakoraków dwunastnicy u szczurów, jednak mechanizm tych zmian jest specyficzny dla gatunku i nie przekłada się na ryzyko u ludzi. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu pazopanibu, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych oraz kobiet w wieku rozrodczym, i stanowią podstawę do formułowania odpowiednich ostrzeżeń klinicznych dotyczących toksyczności narządowej, ryzyka rozwojowego oraz potencjalnych działań niepożądanych reprodukcyjnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pazopanib Zentiva 400 mg

aberracje chromosomalne, działanie embriotoksyczne i teratogenne, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, gruczolak, gruczolakorak dwunastnicy, ogniska eozynofilii, potencjał rakotwórczy, proliferacyjne zmiany wątroby, przebudowa zębów, szlak VEGF, test Amesa, test mikrojądrowy, wady układu krążenia, zaburzenia spermatogenezy, zanik jajników, zmniejszenie płodności
Skład i postać leku
Pazopanib Zentiva jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg lub 400 mg pazopanibu chlorowodorku jako substancji czynnej. Tabletki 200 mg mają charakterystyczny różowy kolor dzięki obecności tlenku żelaza (E 172), są w kształcie kapsułki o wymiarach około 14 mm × 6 mm, natomiast tabletki 400 mg są białe, o wymiarach około 18 mm × 7 mm. Skład substancji pomocniczych jest zbliżony w obu dawkach, obejmując m.in. celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, powidon, magnezu stearynian, hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400 oraz polisorbat 80, z wyjątkiem tlenku żelaza, który występuje tylko w dawce 200 mg.

Lek jest dostępny w różnych formach opakowań: butelkach HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi oraz w blisterach przezroczystych i jednodawkowych, w ilościach od 30 do 90 tabletek dla dawki 200 mg oraz od 30 do 60 tabletek dla dawki 400 mg. Okres ważności produktu wynosi 3 lata, a przechowywanie nie wymaga specjalnych warunków. Nie odnotowano niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych środków ostrożności dotyczących usuwania leku. Należy mieć na uwadze, że nie wszystkie wielkości opakowań mogą być dostępne w obrocie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Pazopanib Zentiva 400 mg

celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol 400, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, pazopanib chlorowodorek, polisorbat 80, powidon, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony
Specjalne ostrzeżenia
Pazopanib wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności, nadciśnienia tętniczego, zaburzeń czynności serca oraz incydentów zakrzepowo-zatorowych. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby dawka wynosi 800 mg/dobę, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach (bilirubina >1,5 do 3 × GGN) zaleca się redukcję do 200 mg/dobę; stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (bilirubina >3 × GGN) jest niewskazane. Monitorowanie wskaźników czynności wątroby powinno odbywać się przed leczeniem, w 3., 5., 7., 9. tygodniu, następnie w 3. i 4. miesiącu oraz okresowo po 4. miesiącu. W przypadku wzrostu aminotransferaz >8 × GGN konieczne jest przerwanie terapii, a przy wznowieniu dawka powinna zostać zmniejszona do 400 mg/dobę. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów >60 lat oraz nosicieli allelu HLA-B*57:01, u których ryzyko hepatotoksyczności jest zwiększone.

Pacjentów leczonych pazopanibem należy monitorować pod kątem nadciśnienia tętniczego, które pojawia się najczęściej w pierwszych 18 tygodniach terapii (ciśnienie skurczowe ≥150 mm Hg lub rozkurczowe ≥100 mm Hg). W przypadku przełomu nadciśnieniowego lub opornego nadciśnienia należy przerwać leczenie. Zgłaszano również przypadki PRES/RPLS, śródmiąższowej choroby płuc, zaburzeń rytmu serca (w tym torsade de pointes), incydentów zakrzepowych i krwotocznych, a także mikroangiopatii zakrzepowej (TMA), która wymaga trwałego odstawienia leku. Przed terapią wskazane jest wykonanie oceny LVEF u pacjentów z ryzykiem niewydolności serca oraz kontrola elektrolitów i EKG. Pazopanib jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i dzieci poniżej 2 lat. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami lub induktorami CYP3A4, P-gp i BCRP oraz spożywania soku grejpfrutowego. Zaleca się przerwanie terapii co najmniej 7 dni przed planowaną operacją ze względu na ryzyko zaburzeń gojenia ran.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Pazopanib Zentiva

allel HLA-B*5701, aminotransferazy, białko oporności raka piersi, białkomocz, bilirubina niesprzężona, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zakażenie, fosfataza zasadowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikoproteina p, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, incydent krwotoczny, inhibitor VEGF, izoenzym CYP3A4, krwioplucie, krwotok do mózgu, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, przetoka przewodu pokarmowego, rozwarstwienie tętnicy, śródmiąższowa choroba płuc, tętniak, tętniczy incydent zakrzepowy, torsade de pointes, transferaza UGT1A1, udar niedokrwienny mózgu, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wskaźniki czynności wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności serca, zakrzepica żył, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół Gilberta, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe
Właściwości farmakodynamiczne
Pazopanib Zentiva to doustny inhibitor kinaz tyrozynowych o szerokim spektrum działania, hamujący receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT z wartościami IC50 odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje zahamowanie autofosforylacji receptorów oraz procesów angiogenezy, co potwierdzono w modelach in vivo i in vitro. Meta-analiza farmakogenetyczna wskazała na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności (AlAT >5 × GGN, stopień 3 wg NCI CTC) u 19% nosicieli allelu HLA-B*57:01 w porównaniu do 10% u pacjentów bez tego allelu. Allelu HLA-B*57:01 było nosicielami 6% badanej populacji (133/2235 pacjentów).

W randomizowanym, podwójnie ślepym badaniu klinicznym z udziałem 435 pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym, pazopanib podawany w dawce 800 mg/dobę wykazał istotne wydłużenie przeżycia bez progresji (PFS) w porównaniu do placebo. Pacjenci mieli głównie jasnokomórkowy typ histopatologiczny, a stan sprawności wg ECOG był zbliżony w obu grupach (ECOG 0: 42% vs 41%, ECOG 1: 58% vs 59%). W badaniu uwzględniono zarówno pacjentów wcześniej nieleczonych, jak i po terapii cytokininami (IL-2, INFα). Tabletki dostępne są w dawkach 200 mg (różowa, 14×6 mm) oraz 400 mg (biała, 18×7 mm), co umożliwia elastyczne dawkowanie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Zentiva 400 mg

analiza farmakogenetyczna, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, badanie radiologiczne, czynnik rokowniczy, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, ksenoprzeszczep nowotworu, naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, pazopanib, płytkopochodny czynnik wzrostu, przerzut, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, skala ECOG, tabletka powlekana, terapia cytokinami
Właściwości farmakokinetyczne
Pazopanib wykazuje złożony profil farmakokinetyczny z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) około 19 ± 13 µg/ml po pojedynczej dawce 800 mg, osiąganym w medianie po 3,5 godzinach (zakres 1,0–11,9 h). Pole pod krzywą (AUC0-∞) wynosi około 650 ± 500 µg·h/ml, a przy codziennym stosowaniu obserwuje się wzrost AUC0-T od 1,23 do 4-krotnego. Pokarm znacząco zwiększa biodostępność leku, podwajając AUC i Cmax, dlatego zaleca się podawanie pazopanibu na czczo (co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku). Rozkruszona tabletka 400 mg powoduje wzrost AUC(0-72) o 46% i dwukrotny wzrost Cmax oraz skrócenie Tmax o około 2 godziny, co wskazuje na zwiększoną szybkość i dostępność biologiczną. Lek wiąże się z białkami osocza w ponad 99%, jest substratem P-gp i BCRP, a metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4 z powstaniem czterech metabolitów o niskiej aktywności terapeutycznej. Eliminacja jest powolna, z okresem półtrwania około 30,9 godziny, głównie przez kał, z niewielkim (<4%) wydalaniem nerkowym.

Funkcja nerek nie wpływa istotnie na farmakokinetykę pazopanibu, co potwierdzają dane modelowania u pacjentów z klirensem kreatyniny 30,8–150 ml/min, dlatego nie jest konieczna modyfikacja dawki przy klirensie >30 ml/min. Natomiast czynność wątroby ma kluczowe znaczenie: u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami (bilirubina ≤1,5 x GGN) dawka 800 mg/dobę jest bezpieczna, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach (bilirubina >1,5 do 3 x GGN) zaleca się redukcję dawki do 200 mg/dobę, co odpowiada około 39% ekspozycji (AUC) i 44% Cmax w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina >3 x GGN) stosowanie pazopanibu nie jest zalecane ze względu na znacznie obniżoną ekspozycję (AUC 15%, Cmax 18% wartości referencyjnych). U dzieci i młodzieży podawanie dawki 225 mg/m² pc. w formie zawiesiny doustnej wykazuje farmakokinetykę porównywalną do dorosłych przy dawce 800 mg, co wskazuje na brak istotnych różnic po uwzględnieniu powierzchni ciała.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Pazopanib Zentiva 400 mg

AlAT, AUC, białko oporności raka piersi, bilirubina, bilirubina całkowita, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, Cmax, CYP1A2, CYP2C8, CYP3A4, dystrybucja leku, eliminacja leku, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, maksymalna tolerowana dawka, metabolizm leku, okres półtrwania, P-glikoproteina, profil farmakokinetyczny, Tmax, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie pazopanibu u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczność reprodukcyjną oraz negatywny wpływ na płodność obu płci, co sugeruje potencjalne ryzyko dla płodu i funkcji rozrodczych u ludzi. Pazopanib nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają ryzyko, a kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez minimum 2 tygodnie po zakończeniu leczenia. Mężczyźni poddawani terapii również powinni stosować prezerwatywy przez ten sam okres, aby zapobiec narażeniu partnerki na lek. Karmienie piersią należy przerwać na czas terapii, gdyż brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania pazopanibu w tym okresie.

W procesie kwalifikacji do terapii pazopanibem lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący planów prokreacyjnych, wykonać test ciążowy u kobiet w wieku rozrodczym oraz omówić potencjalne korzyści i zagrożenia związane z leczeniem. Konieczne jest edukowanie pacjentów na temat stosowania antykoncepcji oraz zgłaszania ciąży podczas terapii. W przypadku pacjentek w ciąży lub karmiących piersią zaleca się indywidualne podejście terapeutyczne z udziałem zespołu interdyscyplinarnego, w tym konsultacji ginekologicznej i neonatologicznej. Informacje te są kluczowe dla minimalizacji ryzyka i optymalizacji bezpieczeństwa stosowania pazopanibu w populacji pacjentek w wieku reprodukcyjnym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pazopanib Zentiva 400 mg

karmienie piersią, konsultacja ginekologiczna, konsultacja neonatologiczna, metoda antykoncepcji, pazopanib, płodność, podejście interdyscyplinarne, test ciążowy, toksyczność reprodukcyjna, wazektomia, wiek rozrodczy
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Pazopanib Zentiva, zawierający pazopanibu chlorowodorek w dawce 200 mg lub 400 mg w postaci tabletek powlekanych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Farmakologiczny profil pazopanibu nie wskazuje na bezpośrednie oddziaływanie na ośrodkowy układ nerwowy, które mogłoby zaburzać funkcje poznawcze lub motoryczne niezbędne do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Mimo to, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, zmęczenie czy osłabienie, które mogą tymczasowo ograniczyć zdolność prowadzenia pojazdów, zaleca się indywidualną ocenę pacjenta pod kątem umiejętności oceny sytuacji, zdolności motorycznych oraz funkcji poznawczych.

W przypadku pojawienia się wymienionych objawów pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu ich ustąpienia. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów oraz monitorować stan kliniczny podczas terapii. Zaleca się dokumentowanie przekazania tych informacji w dokumentacji medycznej, szczególnie u pacjentów wykonujących zawody wymagające zwiększonej koncentracji, np. kierowców zawodowych. Przestrzeganie tych zaleceń jest kluczowe dla bezpieczeństwa zarówno pacjenta, jak i osób trzecich.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pazopanib Zentiva 400 mg

charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek pazopanibu, działanie niepożądane, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, pazopanib, Pazopanib Zentiva, profil bezpieczeństwa, profil farmakologiczny, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia, właściwość farmakologiczna, zawroty głowy
Wskazania do stosowania
Pazopanib Zentiva, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 200 mg (różowe, kapsułkowate, 14×6 mm) oraz 400 mg (białe, kapsułkowate, 18×7 mm), jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS) u dorosłych. W RCC lek może być stosowany zarówno jako terapia pierwszego rzutu, jak i po wcześniejszym leczeniu cytokinami. W przypadku STS terapia pazopanibem jest wskazana wyłącznie u pacjentów z zaawansowanym, przerzutowym lub nieoperacyjnym nowotworem, którzy uprzednio otrzymali chemioterapię w chorobie przerzutowej lub u których doszło do progresji w ciągu 12 miesięcy od leczenia neoadjuwantowego/adjuwantowego. Skuteczność i bezpieczeństwo leku potwierdzono jedynie dla wybranych podtypów histologicznych mięsaków, co wymaga precyzyjnej diagnostyki histopatologicznej przed kwalifikacją do terapii.

Decyzja o włączeniu Pazopanibu powinna uwzględniać pełną ocenę kliniczną pacjenta, w tym stopień zaawansowania choroby, historię leczenia, choroby współistniejące oraz ogólny stan sprawności. Dostępność dwóch dawek umożliwia indywidualne dostosowanie terapii oraz modyfikację dawkowania w przypadku działań niepożądanych. Wskazane jest ścisłe przestrzeganie kryteriów kwalifikacji, aby uniknąć nieefektywnego leczenia i niepotrzebnego ryzyka toksyczności. Lek jest zatem cennym narzędziem w terapii zaawansowanych nowotworów RCC i wybranych podtypów STS, pod warunkiem odpowiedniego doboru pacjentów i monitorowania przebiegu leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Pazopanib Zentiva 400 mg

badanie histopatologiczne, chemioterapia, chlorowodorek, choroba współistniejąca, cytokiny, działanie niepożądane, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, mięsak tkanek miękkich, nieoperacyjny nowotwór, pazopanib, pierwsza linia leczenia, podtyp histologiczny, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, wskazanie rejestracyjne, zaawansowany rak nerkowokomórkowy

Pazopanib Zentiva Tabletki powlekane, 400 mg

Pazopanib Zentiva
Tabletki powlekane, 400 mg