Pazopanib Accord
Tabletki powlekane, 200 mg
Lek zawiera substancję czynną pazopanibu chlorowodorek w dawkach 200 mg oraz 400 mg w formie tabletek powlekanych. Stosowany jest przede wszystkim w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego u dorosłych pacjentów. Ponadto znajduje zastosowanie w terapii określonych podtypów zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich u osób, które przeszły chemioterapię. Lek jest przeznaczony do stosowania zarówno jako terapia pierwszego rzutu, jak i po wcześniejszym leczeniu cytokinamii lub chemii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie pazopanibem, stosowanym w terapii raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS), powinno być inicjowane przez lekarza z doświadczeniem w onkologii. Zalecana dawka wynosi 800 mg raz na dobę, podawana doustnie na czczo (co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku), z możliwością modyfikacji dawki o 200 mg w zależności od tolerancji, nie przekraczając maksymalnej dawki 800 mg. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina całkowita prawidłowa, podwyższenie AlAT lub bilirubiny bezpośredniej do 1,5 x GGN) dawka pozostaje 800 mg, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach (bilirubina 1,5-3 x GGN) zaleca się redukcję do 200 mg/dobę. Pazopanib jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (bilirubina >3 x GGN). U osób z klirensem kreatyniny >30 ml/min nie jest konieczna zmiana dawki, jednak przy klirensie <30 ml/min należy zachować ostrożność ze względu na brak danych klinicznych. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat, a u pacjentów 2-18 lat brak jest wytycznych dawkowania ze względu na nieokreślone bezpieczeństwo i skuteczność.
Pacjenci w wieku ≥65 lat mogą stosować standardową dawkę 800 mg/dobę, jednak z uwagi na potencjalnie zwiększoną wrażliwość, wymagana jest ostrożność i monitorowanie. Tabletki pazopanibu dostępne są w dawkach 200 mg (różowe) i 400 mg (białe), co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Tabletki należy połykać w całości, nie łamać ani nie kruszyć, aby nie zaburzyć farmakokinetyki leku. Monitorowanie czynności wątroby przed i w trakcie terapii jest obligatoryjne, aby w porę wykryć ewentualne hepatotoksyczne działania niepożądane. Całość dawkowania i podawania powinna być dostosowana indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta oraz wyników badań laboratoryjnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Pazopanib Accord 200 mg
aminotransferaza alaninowa, badanie czynności wątroby, badanie farmakokinetyczne, bezpieczeństwo stosowania, bilirubina, bilirubina bezpośrednia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dojrzewanie narządów, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, mięsak tkanek miękkich, próby wątrobowe, rak nerkowokomórkowy, substancja czynna, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby -
Interakcje leku
Pazopanib Accord jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, z udziałem CYP1A2 i CYP2C8, oraz jest substratem transporterów P-gp i BCRP, co wpływa na jego farmakokinetykę. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują wzrost AUC o 66% i Cmax o 45%, wymagając redukcji dawki pazopanibu z 800 mg do 400 mg/dobę. Lapatynib zwiększa AUC i Cmax o 50-60%. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają stężenie leku, dlatego należy ich unikać lub stosować alternatywy. Pazopanib hamuje wiele izoenzymów CYP (1A2, 3A4, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2E1) oraz transportery BCRP, P-gp i OATP1B1, co może zwiększać stężenia leków takich jak midazolam (AUC i Cmax +30%), dekstrometorfan (33-64%), paklitaksel (AUC +26%, Cmax +31%) oraz statyny, zwłaszcza symwastatynę, której jednoczesne stosowanie z pazopanibem podnosi ryzyko hepatotoksyczności (AlAT >3× GGN u 27% vs 14%, p=0,038).
Pokarm znacząco zwiększa biodostępność pazopanibu (około 2-krotny wzrost AUC i Cmax), dlatego zaleca się podawanie leku co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku. Leki modyfikujące pH żołądka, takie jak inhibitory pompy protonowej (np. esomeprazol), zmniejszają biodostępność o około 40%, co wymaga stosowania pazopanibu wieczorem, na czczo, jednocześnie z PPI. Antagoniści receptora H2 i leki zobojętniające również obniżają wchłanianie, dlatego należy zachować odpowiednie odstępy czasowe podawania. Ze względu na potencjalne nasilenie hepatotoksyczności i wpływ na metabolizm CYP3A4, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii pazopanibem, szczególnie u pacjentów z ryzykiem uszkodzenia wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Pazopanib Accord 200 mg
AlAT, antagonista receptora H2, białko oporności raka piersi, biodostępność, CYP1A2, CYP2C8, CYP3A4, działanie hepatotoksyczne, esomeprazol, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitory pompy protonowej, irynotekan, ketokonazol, lapatynib, leki zobojętniające, OATP1B1, ośrodkowy układ nerwowy, P-glikoproteina, paklitaksel, pazopanib, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, statyny, substrat, symwastatyna, transferaza urydyno-difosforano-glukuronozylowa -
Profil bezpieczeństwa leku
Pazopanib jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz potencjalne ryzyko dla dziecka, co wymaga przerwania karmienia podczas terapii. W przypadku prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn zaleca się ostrożność, zwłaszcza przy wystąpieniu objawów takich jak zawroty głowy, zmęczenie czy osłabienie. Brak jest danych dotyczących interakcji pazopanibu z alkoholem, dlatego nie formułuje się specjalnych zaleceń w tym zakresie.
U pacjentów w wieku ≥65 lat oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >30 ml/min) stosowanie pazopanibu jest możliwe, jednak z zachowaniem ostrożności, zwłaszcza przy klirensie <30 ml/min z powodu braku doświadczenia klinicznego. W przypadku zaburzeń czynności wątroby zaleca się monitorowanie i dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami, natomiast stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami jest przeciwwskazane. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby wskazane jest zmniejszenie dawki leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Pazopanib Accord 200 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Pazopanib Accord, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych, posiada bezwzględne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na chlorowodorek pazopanibu lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na inhibitory kinaz tyrozynowych. Tabletki 200 mg mają charakterystyczny różowy kolor i wymiary około 14,3 mm × 5,7 mm, natomiast tabletki 400 mg są białe i mierzą około 18,0 mm × 7,1 mm, co ułatwia ich identyfikację i zapobiega pomyłkom.
W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań do stosowania Pazopanib Accord, należy natychmiast przerwać terapię, rozważyć alternatywne metody leczenia oraz dokładnie udokumentować reakcję nadwrażliwości w dokumentacji medycznej pacjenta. Pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności unikania preparatów zawierających pazopanib w przyszłości. Przestrzeganie tych przeciwwskazań jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii i stanowi obowiązek lekarza przepisującego lek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Pazopanib Accord 200 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie pazopanibu, oceniane w badaniach klinicznych przy dawkach do 2000 mg/dobę, wiąże się z występowaniem toksyczności 3. stopnia, obejmującej głównie zmęczenie oraz nadciśnienie tętnicze. Zmęczenie o znacznym nasileniu, ograniczające możliwość dalszego zwiększania dawki, obserwowano u około 33% pacjentów przy dawce 2000 mg/dobę. Nadciśnienie tętnicze 3. stopnia, wymagające interwencji medycznej, występowało u podobnej grupy pacjentów przy dawce 1000 mg/dobę. Brak swoistej odtrutki wymusza stosowanie ogólnych środków wspomagających, takich jak monitorowanie funkcji życiowych, kontrola równowagi wodno-elektrolitowej oraz leczenie objawowe, ze szczególnym uwzględnieniem kontroli ciśnienia tętniczego.
W przypadku podejrzenia przedawkowania pazopanibu konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna pacjenta, ze szczególnym naciskiem na monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz oceny stopnia zmęczenia. Dodatkowe badania laboratoryjne i obrazowe mogą być wskazane w celu wykrycia ewentualnych powikłań narządowych. Pacjentów należy szczegółowo edukować w zakresie prawidłowego dawkowania leku, dostępnego w tabletkach powlekanych o dawkach 200 mg (różowe, oznaczone „200”) oraz 400 mg (białe, oznaczone „400”), aby zapobiec pomyłkom i ryzyku przedawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Pazopanib Accord 200 mg
badanie laboratoryjne, badanie obrazowe, dawka terapeutyczna, funkcje życiowe, kontrola nadciśnienia, leczenie objawowe, nadciśnienie tętnicze, odtrutka, pazopanib, powikłanie narządowe, przedawkowanie pazopanibu, równowaga wodno-elektrolitowa, schemat dawkowania, tabletka powlekana, toksyczność, toksyczność dawki, zmęczenie -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pazopanib, będący inhibitorem receptora VEGFR, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność wielonarządową, obejmującą zmiany w kościach, zębach, narządach rozrodczych, hematologicznych, nerkach i trzustce, obserwowane u gryzoni przy stężeniach osoczowych niższych niż kliniczne. U młodych szczurów podawanie leku w dawkach ≥ 10 mg/kg/dobę (około 0,1-0,2 klinicznej ekspozycji ocenianej na podstawie AUC) powodowało zahamowanie wzrostu, łamliwość kości i zmiany w zębach, co wskazuje na podwyższone ryzyko działań niepożądanych u dzieci i młodzieży. Dodatkowo, u samic myszy zaobserwowano proliferacyjne zmiany w wątrobie przy dawkach skutkujących 2,5-krotnie większą ekspozycją niż u ludzi. W badaniach toksyczności rozwojowej u szczurów i królików wykazano embriotoksyczność i teratogenność nawet przy ekspozycji ponad 300 razy mniejszej niż u ludzi (AUC), manifestującą się zmniejszeniem płodności, stratami przed- i poimplantacyjnymi, obumarciem zarodków oraz wadami układu krążenia.
Wpływ pazopanibu na płodność samców szczurów obejmował zmniejszenie masy jąder i najądrzy, obniżenie ruchomości i liczby plemników przy ekspozycji stanowiącej 0,3 klinicznej wartości AUC. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności w testach Amesa, aberracji chromosomalnych i mikrojądrowym in vivo u szczurów, choć produkt pośredni stosowany w produkcji wykazywał genotoksyczność w niektórych testach. Długoterminowe badania rakotwórczości u gryzoni ujawniły zwiększoną częstość gruczolaków wątroby u myszy oraz gruczolakoraków dwunastnicy u szczurów, jednak mechanizm tych zmian jest specyficzny dla gryzoni i nie wskazuje na podwyższone ryzyko nowotworów u pacjentów leczonych pazopanibem. Objawy niepożądane takie jak zmniejszenie masy ciała i biegunki były związane zarówno z miejscową ekspozycją w przewodzie pokarmowym, jak i działaniem farmakologicznym leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pazopanib Accord 200 mg
aberracja chromosomalna, ciałko żółte, działanie mutagenne, działanie teratogenne, eozynofilia, farmakokinetyka leku, genotoksyczność, gruczolak, gruczolak wątroby, gruczolakorak dwunastnicy, mechanizm działania farmakologiczny, pazopanib, pole pod krzywą AUC, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja wątroby, przebudowa zębów, receptor VEGFR, ruchomość plemników, straty przedimplantacyjne, szlak sygnalizacji VEGF, test Amesa, test mikrojądrowy, wady układu krążenia, zanik jajnika -
Skład i postać leku
Pazopanib Accord dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg i 400 mg chlorowodorku pazopanibu. Tabletki 200 mg mają różowe zabarwienie dzięki dodatku tlenku żelaza (E 172) i wymiary około 14,3 mm × 5,7 mm, natomiast tabletki 400 mg są białe, o wymiarach około 18,0 mm × 7,1 mm. Skład obu dawek obejmuje substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna (E 460), karboksymetyloskrobia sodowa, powidon (E 1201), magnezu stearynian (E 470b), hypromeloza (E 464), tytanu dwutlenek (E 171), makrogol (E 1521) i polisorbat 80 (E 433). Różnica w składzie dotyczy jedynie otoczki, która nadaje tabletkom charakterystyczny kolor i ułatwia identyfikację dawki.
Tabletki Pazopanib Accord są dostępne w różnych opakowaniach, w tym blistrach perforowanych i butelkach HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi, co umożliwia elastyczne dawkowanie i przechowywanie. Okres ważności leku wynosi 3 lata od daty produkcji, bez specjalnych wymagań dotyczących warunków przechowywania, co ułatwia długoterminowe stosowanie. Lek nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących utylizacji, co pozwala na standardowe postępowanie z niewykorzystanymi tabletkami. Informacje te są istotne dla optymalizacji terapii i zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów stosujących pazopanib.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Pazopanib Accord 200 mg
blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek pazopanibu, dawkowanie, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka tabletki, pazopanib, polisorbat 80, postać farmaceutyczna, powidon, przechowywanie leku, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony -
Specjalne ostrzeżenia
Pazopanib Accord, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina do 1,5 x GGN) zalecana dawka to 800 mg/dobę, natomiast u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami (bilirubina > 1,5 do 3 x GGN) dawka powinna być ograniczona do 200 mg/dobę. Stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (bilirubina > 3 x GGN) jest przeciwwskazane. Monitorowanie czynności wątroby powinno odbywać się przed leczeniem, w 3., 5., 7. i 9. tygodniu terapii, następnie w 3. i 4. miesiącu oraz okresowo po 4. miesiącu. W przypadku wzrostu aminotransferaz powyżej 8 x GGN konieczne jest przerwanie terapii, a po powrocie do normy można rozważyć wznowienie leczenia w dawce 400 mg/dobę z cotygodniowym monitorowaniem. Wzrost aminotransferaz > 3 x GGN z jednoczesnym wzrostem bilirubiny > 2 x GGN wymaga trwałego odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 60 lat oraz nosicieli allelu HLA-B*57:01.
Inne istotne działania niepożądane obejmują nadciśnienie tętnicze, które pojawia się zwykle w ciągu pierwszych 18 tygodni terapii i wymaga intensywnej kontroli ciśnienia oraz leczenia przeciwnadciśnieniowego, a w przypadku przełomu nadciśnieniowego – przerwania terapii. Zgłaszano również przypadki zespołu odwracalnej tylnej encefalopatii (PRES/RPLS), śródmiąższowej choroby płuc (ILD), zaburzeń czynności serca (w tym zastoinowej niewydolności serca i wydłużenia odstępu QT), incydentów zakrzepowo-zatorowych, mikroangiopatii zakrzepowej (TMA), krwotoków oraz perforacji przewodu pokarmowego. Zaleca się monitorowanie funkcji tarczycy, białkomoczu oraz ostrożność u pacjentów z ryzykiem zespołu rozpadu guza (TLS). Pazopanib jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2 lat oraz w ciąży ze względu na potencjalne działanie teratogenne. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów i induktorów CYP3A4 oraz soku grejpfrutowego ze względu na ryzyko interakcji farmakokinetycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Pazopanib Accord
białkomocz, ciężkie zakażenie, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, incydent krwotoczny, inhibitor VEGF, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, pazopanib, perforacja i przetoka, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie bilirubiny, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności serca, zakrzepica żył, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół Gilberta, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, zwiększona aktywność aminotransferaz, żylne powikłanie zakrzepowo-zatorowe -
Właściwości farmakodynamiczne
Pazopanib Accord jest doustnym, silnym, wielokierunkowym inhibitorem kinaz tyrozynowych, działającym na receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC50 odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje hamowanie autofosforylacji tych receptorów, co skutkuje zahamowaniem angiogenezy i wzrostu nowotworów, potwierdzonym w modelach zwierzęcych. Farmakogenetyczna analiza wskazuje na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności u nosicieli allelu HLA-B*57:01, u których aktywność AlAT > 5 x GGN wystąpiła u 19% pacjentów, w porównaniu do 10% u nie-nosicieli. Nosiciele tego allelu stanowili 6% badanej populacji (133/2235 pacjentów).
W randomizowanym, podwójnie ślepym badaniu klinicznym obejmującym 435 pacjentów z zaawansowanym miejscowo i/lub przerzutowym jasnokomórkowym rakiem nerkowokomórkowym (RCC), pazopanib podawany w dawce 800 mg/dobę wykazał skuteczność w poprawie przeżycia bez progresji (PFS) oraz oceniano przeżycie ogólne (OS) i wskaźnik odpowiedzi. Pacjenci mieli zbliżony stan sprawności wg ECOG (0: 42% vs 41%, 1: 58% vs 59%) oraz rozkład czynników rokowniczych MSKCC (korzystne 39%, pośrednie 54%). W populacji tej około połowa miała przerzuty w ≥3 narządach, najczęściej w płucach (74%) i węzłach chłonnych (54%). W obu grupach terapeutycznych podobny był odsetek wcześniejszych nefrektomii (89% vs 88%) i radioterapii (22% vs 15%).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Accord 200 mg
analiza farmakogenetyczna, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, czas trwania odpowiedzi, czynnik rokowniczy, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy białkowej, kinaza tyrozynowa, ksenoprzeszczep nowotworu, nefrektomia, nowotwór jasnokomórkowy, płytkopochodny czynnik wzrostu, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, radioterapia, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor naczyniowo-śródbłonkowy czynnika wzrostu, skala ECOG, stężenie hamujące, wskaźnik odpowiedzi na lek -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Pazopanib Accord, stosowany w dawkach 200 mg lub 400 mg, wykazuje potencjalne ryzyko toksyczności reprodukcyjnej, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych, jednak dane dotyczące bezpieczeństwa u kobiet w ciąży są niewystarczające. Lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają ryzyko dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 2 tygodnie po zakończeniu leczenia. Podobne zalecenia dotyczą mężczyzn, którzy powinni używać prezerwatyw podczas stosunków płciowych w trakcie leczenia i przez minimum 2 tygodnie po jego zakończeniu, nawet jeśli przeszli wazektomię. Brak jest danych dotyczących przenikania pazopanibu do mleka kobiecego, dlatego karmienie piersią powinno być przerwane na czas terapii.
Leczenie pazopanibem może negatywnie wpływać na płodność zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, co wymaga szczegółowego omówienia z pacjentami przed rozpoczęciem terapii. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności natychmiastowego zgłoszenia podejrzenia lub potwierdzenia ciąży oraz o obowiązku przerwania karmienia piersią podczas stosowania leku. Zalecenia kliniczne podkreślają przeciwwskazanie do stosowania pazopanibu w ciąży, obowiązek stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet i prezerwatyw u mężczyzn podczas leczenia i przez co najmniej 2 tygodnie po ostatniej dawce, a także konieczność przerwania laktacji na czas terapii. Wskazane jest, aby lekarz szczegółowo omówił z pacjentami ryzyko związane z płodnością i bezpieczeństwem stosowania leku w tych szczególnych sytuacjach klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pazopanib Accord 200 mg
-
Wskazania do stosowania
Pazopanib Accord, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg (chlorowodorek pazopanibu), jest wskazany do leczenia zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) u dorosłych, zarówno jako terapia pierwszego rzutu u pacjentów bez wcześniejszego leczenia systemowego, jak i jako leczenie drugiego rzutu po terapii cytokinowej. W przypadku mięsaków tkanek miękkich (STS) lek jest stosowany wyłącznie u dorosłych pacjentów z określonymi podtypami histologicznymi zaawansowanego STS, którzy doświadczyli progresji choroby po wcześniejszej chemioterapii lub w ciągu 12 miesięcy od zakończenia leczenia neoadjuwantowego bądź adjuwantowego. Skuteczność i bezpieczeństwo pazopanibu zostały potwierdzone w kontekście specyficznych podtypów histologicznych STS, co wymaga precyzyjnej kwalifikacji pacjenta do terapii.
Przy kwalifikacji do leczenia należy uwzględnić stopień zaawansowania choroby, wcześniejsze leczenie oraz wiek pacjenta (lek zarejestrowany dla dorosłych). Tabletki 200 mg mają kolor różowy i wymiary około 14,3 mm × 5,7 mm, natomiast tabletki 400 mg są białe i mierzą około 18,0 mm × 7,1 mm, co ułatwia identyfikację dawki. Decyzję o zastosowaniu pazopanibu powinien podejmować onkolog z doświadczeniem w leczeniu zaawansowanych nowotworów, uwzględniając indywidualny stan kliniczny pacjenta oraz przebieg dotychczasowej terapii przeciwnowotworowej. Dawkowanie można dostosować indywidualnie, co pozwala na optymalizację leczenia w zależności od potrzeb klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Pazopanib Accord 200 mg
choroba rozsiana, leczenie adjuwantowe, leczenie drugiego rzutu, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, mięsak tkanek miękkich, pazopanib chlorowodorek, podtyp histologiczny, podtyp histologiczny nowotworu, progresja choroby, rak nerkowokomórkowy, stadium choroby, tabletka powlekana, zaawansowany rak nerkowokomórkowy