Lepsitam – Tabletki powlekane

Lepsitam
Tabletki powlekane, 1000 mg

Produkt leczniczy zawiera lewetyracetam w dawkach od 250 mg do 1000 mg w postaci tabletek powlekanych. Jest stosowany w leczeniu różnych typów napadów padaczkowych, takich jak napady częściowe, miokloniczne oraz toniczno-kloniczne. Może być stosowany zarówno jako monoterapia u dorosłych z nowo rozpoznaną padaczką, jak i jako terapia wspomagająca u dzieci i dorosłych. Substancje pomocnicze obejmują między innymi żółcień pomarańczową oraz laktozę jednowodną.

Pobierz ChPL PDF Lepsitam – Tabletki powlekane – 1000 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Lepsitam (lewetyracetam) jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, z indywidualnym dostosowaniem dawkowania w zależności od wieku, masy ciała, rodzaju terapii oraz czynności nerek. Monoterapia jest zalecana dla pacjentów od 16 roku życia, rozpoczynając od dawki 250 mg dwa razy na dobę, zwiększanej do 500 mg dwa razy na dobę po 2 tygodniach, z możliwością dalszego zwiększania co 2 tygodnie do maksymalnej dawki 1500 mg dwa razy na dobę. Terapia wspomagająca jest wskazana u dorosłych i młodzieży ≥12 lat o masie ciała ≥50 kg, z dawką początkową 500 mg dwa razy na dobę, którą można zwiększać do 1500 mg dwa razy na dobę. U dzieci poniżej 6 lat zaleca się stosowanie roztworu doustnego, a dawkowanie u dzieci o masie ciała <50 kg jest odpowiednio zmodyfikowane, z maksymalną dawką 750 mg dwa razy na dobę. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek jest dostosowywane na podstawie klirensu kreatyniny (CLkr), z podziałem na stopnie niewydolności nerek i odpowiednimi zakresami dawek, np. przy CLkr ≥80 ml/min dawka wynosi 500-1500 mg dwa razy na dobę, a przy CLkr <30 ml/min 250-500 mg dwa razy na dobę. U pacjentów dializowanych zaleca się dawkę 500-1000 mg raz na dobę oraz dawkę uzupełniającą po dializie 250-500 mg.

Dawkowanie u niemowląt, dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek jest oparte na wzorze Schwartza do obliczania klirensu kreatyniny i dostosowane do masy ciała, z dawkami od 3,5 do 30 mg/kg mc. dwa razy na dobę w zależności od stopnia niewydolności nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby zaleca się zmniejszenie dawki podtrzymującej o 50% przy klirensie kreatyniny <60 ml/min/1,73 m² ze względu na możliwe niedoszacowanie niewydolności nerek. Tabletki należy przyjmować doustnie, z możliwością podawania z posiłkiem lub bez, w dwóch równych dawkach dobowych. Odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, zmniejszając dawkę co 2-4 tygodnie, z uwzględnieniem masy ciała i wieku pacjenta, np. u dorosłych o masie ciała >50 kg o 500 mg dwa razy na dobę co 2-4 tygodnie, a u niemowląt i dzieci o mniejszych masach ciała odpowiednio mniejszymi dawkami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Lepsitam 1000 mg

ciężkie zaburzenie wątroby, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dawka uzupełniająca, dializa, klirens kreatyniny, klirens lewetyracetamu, lewetyracetam, monoterapia, niewydolność nerek, powierzchnia ciała, roztwór doustny, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny, stopniowe odstawianie leku, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, wzór Schwartza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Działania niepożądane
Lek Lepsitam, zawierający lewetyracetam, wykazuje profil bezpieczeństwa spójny w różnych grupach wiekowych i wskazaniach terapeutycznych w leczeniu padaczki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 3416 pacjentów oraz z okresu po wprowadzeniu leku do obrotu. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę zwraca ryzyko poważnych powikłań, takich jak pancytopenia, encefalopatia odwracalna po przerwaniu terapii, rabdomioliza (częstsza u pacjentów japońskich), a także zaburzenia psychiczne, w tym depresja, agresja, myśli i próby samobójcze. Współistniejące stosowanie topiramatu zwiększa ryzyko jadłowstrętu, co może wymagać interwencji medycznej.

Profil bezpieczeństwa u dzieci i niemowląt jest zbliżony do dorosłych, jednak u dzieci i młodzieży (4-16 lat) częściej występują działania niepożądane ze strony układu nerwowego i psychicznego, takie jak wymioty (11,2%), pobudzenie (3,4%), agresja (8,2%) oraz zaburzenia zachowania (5,6%). U niemowląt i dzieci poniżej 4 lat częściej zgłaszano drażliwość (11,7%) i zaburzenia koordynacji ruchowej (3,3%). Badania neuropsychologiczne wykazały brak negatywnego wpływu lewetyracetamu na pamięć i uwagę, jednak odnotowano pogorszenie zachowań agresywnych w krótkoterminowych badaniach kontrolowanych placebo, które nie potwierdziły się w długoterminowych obserwacjach. Zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakowigilacyjnego w celu monitorowania bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Lepsitam 1000 mg

agranulocytoza, ataksja, choreoatetoza, drgawki, dyskineza, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napad częściowy, napad paniki, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, topiramat, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona
Interakcje leku
Lewetyracetam, substancja czynna leku Lepsitam, wykazuje korzystny profil interakcji farmakokinetycznych, nie wpływając istotnie na stężenia w surowicy innych leków przeciwpadaczkowych (fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, fenobarbital, lamotrygina, gabapentyna, prymidon) ani odwrotnie. U dzieci stosujących dawkę do 60 mg/kg mc./dobę obserwuje się około 20% wzrost klirensu lewetyracetamu przy jednoczesnym stosowaniu leków indukujących enzymy wątrobowe, jednak nie wymaga to korekty dawki. Probenecyd (500 mg 4x/dobę) zmniejsza klirens nerkowy metabolitu leku, nie wpływając na klirens lewetyracetamu, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Nie stwierdzono wpływu lewetyracetamu (do 1000 mg/dobę) na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol, lewonorgestrel), a dawka 2000 mg/dobę nie modyfikuje parametrów digoksyny i warfaryny, w tym czasu protrombinowego. Pokarm nie zmienia stopnia wchłaniania, jedynie nieznacznie spowalnia szybkość absorpcji leku.

Najistotniejszą klinicznie interakcją jest zmniejszenie klirensu metotreksatu przy jednoczesnym stosowaniu z lewetyracetamem, co może prowadzić do toksycznego wzrostu stężenia metotreksatu i wymaga ścisłego monitorowania poziomów obu leków. Ponadto, jednoczesne podanie makrogolu może obniżać skuteczność lewetyracetamu, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej godzinnego odstępu między ich podaniem. Ze względu na potencjalne nasilenie działań depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy oraz obniżenie progu drgawkowego, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii lekiem Lepsitam. Pozostałe interakcje mają niskie znaczenie kliniczne i nie wymagają modyfikacji dawkowania, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania lewetyracetamu w terapii skojarzonej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Lepsitam 1000 mg

czas protrombinowy, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, enzymy wątrobowe, etynyloestradiol, farmakokinetyka lewetyracetamu, fenobarbital, fenytoina, gabapentyna, hormon luteinizujący, karbamazepina, klirens lewetyracetamu, klirens nerkowy, kwas walproinowy, lamotrygina, leki przeciwpadaczkowe, leki przeczyszczające, lewetyracetam, lewonorgestrel, makrogol, metotreksat, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, probenecyd, próg drgawkowy, progesteron, prymidon, stężenie w surowicy, terapia przeciwpadaczkowa, terapia wspomagająca, warfaryna
Profil bezpieczeństwa leku
Lewetyracetam wymaga szczególnej ostrożności w grupach pacjentów o podwyższonym ryzyku, takich jak kobiety karmiące, osoby starsze oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek przenika do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. U seniorów oraz pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki, zwłaszcza przy klirensie kreatyniny poniżej 60 ml/min/1,73 m², a u dializowanych pacjentów wymagane są dodatkowe dawki po dializie. W przypadku ciężkiego uszkodzenia wątroby z towarzyszącą niewydolnością nerek zaleca się redukcję dawki dobowej o 50%.

Lewetyracetam może wywoływać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, co wymaga zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie na początku terapii lub przy zwiększaniu dawki. Brak jest danych dotyczących interakcji leku z alkoholem, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania. W związku z powyższym, decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem ryzyka i korzyści dla pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lepsitam 1000 mg
Przeciwwskazania
Lek Lepsitam, zawierający lewetyracetam w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek powlekanych, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na lewetyracetam, inne pochodne pirolidonów lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność żółcieni pomarańczowej lak (E 110) w dawkach 250 mg (0,0025 mg) i 750 mg (0,08 mg), które mogą wywoływać reakcje alergiczne, oraz na laktozę jednowodną w dawce 1000 mg (4 mg), istotną u pacjentów z nietolerancją laktozy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje na leki przeciwpadaczkowe, barwniki oraz nietolerancję laktozy.

W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia oddechowe czy anafilaksja, należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć leczenie objawowe. Choć nie są bezwzględnymi przeciwwskazaniami, ostrożność zaleca się u pacjentów z historią reakcji alergicznych na inne leki przeciwpadaczkowe, ciężkimi reakcjami skórnymi, nietolerancją laktozy oraz wrażliwością na barwniki spożywcze. W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości na lewetyracetam lub pochodne pirolidonów wskazane jest rozważenie alternatywnych terapii przeciwpadaczkowych z innych grup chemicznych, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Lepsitam 1000 mg

anafilaksja, barwnik spożywczy, ciężka reakcja skórna, laktoza jednowodna, lek przeciwpadaczkowy, Lepsitam, lewetyracetam, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, pochodne pirolidonów, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, wywiad alergologiczny, żółcień pomarańczowa
Przedawkowanie
Przedawkowanie lewetyracetamu, substancji czynnej leku Lepsitam, może manifestować się szerokim spektrum objawów neurologicznych i oddechowych, od senności i pobudzenia, przez agresywność i zmniejszenie stanu świadomości, aż po depresję oddechową i śpiączkę, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Wczesne objawy, takie jak senność i trudności z utrzymaniem przytomności, mogą się stopniowo nasilać, a ciężkie przypadki wymagają intensywnego nadzoru medycznego. Brak swoistego antidotum wymusza leczenie objawowe i wspierające, z uwzględnieniem stabilizacji funkcji życiowych pacjenta.

Postępowanie w przypadku ostrego przedawkowania obejmuje opróżnienie żołądka (płukanie lub wywołanie wymiotów) w pierwszych godzinach po spożyciu oraz leczenie objawowe. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza przy depresji oddechowej, śpiączce lub zaburzeniach funkcji nerek, wskazane jest rozważenie hemodializy, która wykazuje wysoką skuteczność w eliminacji lewetyracetamu (60%) oraz jego głównego metabolitu (74%) z organizmu. Hemodializa stanowi istotną interwencję terapeutyczną, poprawiającą rokowanie u pacjentów z ciężkim zatruciem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Lepsitam 1000 mg

agresywność, depresja oddechowa, hemodializa, hipowentylacja, interwencja medyczna, leczenie objawowe, lewetyracetam, metabolit lewetyracetamu, nadzór medyczny, płukanie żołądka, pobudzenie, procedura terapeutyczna, senność, śpiączka, zaburzenia świadomości, zaburzenie funkcji nerek
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania lewetyracetamu wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy ekspozycjach odpowiadających i przekraczających kliniczne dawki stosowane u ludzi. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych w osoczu, które nie wystąpiły w badaniach klinicznych. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność i rozrodczość przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD). W rozwoju zarodkowo-płodowym u szczurów NOAEL dla samic wynosił 3600 mg/kg mc./dobę (12-krotność MRHD), a dla płodów 1200 mg/kg mc./dobę (4-krotność MRHD), przy czym najwyższa dawka wiązała się jedynie z marginalnym zmniejszeniem masy płodu i nieznacznymi zmianami szkieletowymi. U królików dawka 1800 mg/kg mc./dobę wywołała toksyczność u samic oraz zmniejszenie masy płodów i zwiększoną częstość wad układu krążenia i szkieletu, przy czym NOAEL dla samic wynosił <200 mg/kg mc./dobę, a dla płodów 200 mg/kg mc./dobę (odpowiednio <1x i 1x MRHD).

Badania rozwoju około- i poporodowego u szczurów wykazały brak negatywnego wpływu na przeżywalność, wzrost i rozwój potomstwa przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD). Ponadto, badania na młodocianych szczurach i psach nie wykazały działań niepożądanych w zakresie rozwoju i dojrzewania przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-17-krotność MRHD). Podsumowując, lewetyracetam charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, z adaptacyjnymi zmianami w wątrobie oraz ograniczonymi efektami teratogennymi jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lepsitam 1000 mg

działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, Lepsitam, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka, MRHD, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowości szkieletowe, nieprawidłowości układu krążenia, NOAEL, płodność i rozrodczość, przerost zrazika, przeżywalność, rakotwórczość, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodków, substancja czynna, toksyczność ciążowa, wada rozwojowa
Skład i postać leku
Lepsitam to lek zawierający lewetyracetam w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym zabarwieniu i kształcie (odpowiednio: niebieskie, żółte, różowe i białe, podłużne, obustronnie wypukłe). Substancja czynna jest wspomagana przez substancje pomocnicze, takie jak wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon oraz hydroksypropyloceluloza. Tabletki zawierają również barwniki i inne składniki otoczki, które różnią się w zależności od dawki, np. żółcień pomarańczowa lak (E 110) w dawkach 250 mg (0,0025 mg) i 750 mg (0,08 mg) oraz laktoza jednowodna w dawce 1000 mg (4 mg). Opakowania leku są dostępne w różnych wielkościach, od 10 do 200 tabletek, w blistrach z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium.

Lepsitam nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, a okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji. Ze względu na obecność substancji pomocniczych o potencjalnym działaniu klinicznym, takich jak barwniki (E 110, E 104, E 132) oraz laktoza, należy uwzględnić możliwe reakcje alergiczne lub nietolerancje u pacjentów. Niewykorzystane resztki leku powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych. Lek jest pakowany w blistry, co ułatwia dawkowanie i kontrolę podawania, a różnorodność dawek pozwala na indywidualizację terapii w zależności od potrzeb klinicznych pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lepsitam 1000 mg

blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, indygotyna, krospowidon, kwas sorbowy, laktoza jednowodna, lewetyracetam, makrogol, okres ważności, postać farmaceutyczna, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wapnia wodorofosforan, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa
Specjalne ostrzeżenia
Lewetyracetam, substancja czynna leku Lepsitam, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdzie konieczna może być modyfikacja dawkowania po ocenie funkcji nerek. Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki ostrego uszkodzenia nerek, które mogą wystąpić od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu terapii. Ponadto, rzadko obserwowano hematologiczne działania niepożądane, takie jak neutropenia, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość i pancytopenia, głównie na początku leczenia, co uzasadnia monitorowanie morfologii krwi u pacjentów z grup ryzyka (osłabionych, z gorączką, nawracającymi zakażeniami lub zaburzeniami krzepnięcia). W terapii lewetyracetamem odnotowano także przypadki myśli i zachowań samobójczych, co wymaga regularnej oceny stanu psychicznego pacjentów oraz edukacji ich i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów depresji lub myśli samobójczych.

Lewetyracetam może indukować objawy psychotyczne i zaburzenia behawioralne, takie jak drażliwość i agresywność, dlatego pacjenci powinni być systematycznie monitorowani pod kątem zmian nastroju i osobowości. W przypadku wystąpienia takich objawów należy rozważyć dostosowanie schematu leczenia lub stopniowe odstawienie leku. Produkt Lepsitam w postaci tabletek powlekanych nie jest wskazany u dzieci poniżej 6 roku życia. Zawiera on substancje pomocnicze: żółcień pomarańczową (E110) w dawkach 250 mg (0,0025 mg) i 750 mg (0,08 mg), które mogą wywoływać reakcje alergiczne, oraz laktozę jednowodną (4 mg w tabletce 1000 mg), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lepsitam

agranulocytoza, brak laktazy, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, laktoza jednowodna, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, morfologia krwi, neutropenia, nietolerancja galaktozy, objaw psychotyczny, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, zaburzenie behawioralne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zachowanie samobójcze, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa
Właściwości farmakodynamiczne
Lewetyracetam, będący S-enancjomerem amidu kwasu α-etylo-2-oksy-l-pirolidynooctowego, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy „inne leki przeciwpadaczkowe” (kod ATC: N03AX14). Jego mechanizm działania opiera się na modulacji homeostazy wapniowej w neuronach, w tym częściowym hamowaniu prądów Ca²⁺ typu N, ograniczaniu uwalniania jonów Ca²⁺ z magazynów wewnątrzkomórkowych oraz znoszeniu hamującego wpływu cynku i beta-karboliny na prądy bramkowane przez GABA i glicynę. Kluczowym elementem działania jest wiązanie lewetyracetamu z białkiem pęcherzyków synaptycznych SV2A, co wpływa na uwalnianie neuroprzekaźników. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych, bez aktywności drgawkotwórczej, a jego główny metabolit jest farmakologicznie nieaktywny.

Skuteczność lewetyracetamu została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych u pacjentów w różnym wieku, od niemowląt (od 1 miesiąca życia) po dorosłych. W badaniach u dorosłych stosowano dawki 1000-3000 mg/dobę, uzyskując redukcję napadów częściowych o ≥50% u 27,7-41,3% pacjentów (placebo 12,6%). U dzieci w wieku 4-16 lat dawka 60 mg/kg mc./dobę skutkowała odpowiedzią u 44,6% (placebo 19,6%). U niemowląt dawki początkowe wynosiły 20-25 mg/kg mc./dobę, zwiększane do 40-50 mg/kg mc./dobę, z odpowiedzią u 43,6% pacjentów (placebo 19,6%). W monoterapii lewetyracetam wykazał równoważność z karbamazepiną CR (dawki 1000-3000 mg/dobę vs. 400-1200 mg/dobę) w nowo rozpoznanej padaczce, osiągając 6-miesięczny okres bez napadów u 73,0% vs. 72,8% pacjentów. Ponadto, w leczeniu napadów mioklonicznych i toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych, lewetyracetam w dawce 3000 mg/dobę lub 60 mg/kg mc./dobę wykazał znaczną redukcję częstości napadów oraz długotrwałe ustąpienie objawów u istotnej części pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Lepsitam 1000 mg

dawkowanie lewetyracetamu, dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, EEG, GABA i glicyna, idiopatyczna padaczka uogólniona, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mechanizm przeciwpadaczkowy, młodzieńcza padaczka miokloniczna, młodzieńcza padaczka z napadami nieświadomości, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napad uogólniony, neurotransmisja, padaczka z napadami częściowymi, padaczka z napadami grand mal, padaczka z napadami nieświadomości, terapia wspomagająca
Właściwości farmakokinetyczne
Lewetyracetam charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z niemal 100% biodostępnością po podaniu doustnym oraz szybkim osiąganiem stężenia maksymalnego (Cmax) w osoczu po około 1,3 godziny. Po pojedynczej dawce 1000 mg Cmax wynosi około 31 μg/ml, a po wielokrotnym podaniu dwa razy na dobę wzrasta do 43 μg/ml. Lek wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (<10%) i objętość dystrybucji 0,5-0,7 l/kg. Metabolizm lewetyracetamu jest minimalny, głównie przez enzymatyczną hydrolizę do nieaktywnego metabolitu ucb L057, bez udziału cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Okres półtrwania u dorosłych wynosi 7±1 godzin, a klirens całkowity około 0,96 ml/min/kg, z wydalaniem głównie przez nerki (~95% dawki). U osób starszych okres półtrwania wydłuża się do 10-11 godzin, co wymaga dostosowania dawkowania. W przypadku niewydolności nerek klirens leku koreluje z klirensem kreatyniny, a u pacjentów dializowanych okres półtrwania może się wydłużyć do 25 godzin między dializami, przy usunięciu około 51% leku podczas 4-godzinnej hemodializy.

Farmakokinetyka lewetyracetamu u dzieci różni się od dorosłych: u dzieci 4-12 lat okres półtrwania wynosi około 6 godzin, a klirens jest o 30% wyższy (1,1 ml/min/kg), natomiast u niemowląt i dzieci 1 miesiąca do 4 lat okres półtrwania jest krótszy (5,3 godziny), a klirens wyższy o 56% (1,5 ml/min/kg). Czas do osiągnięcia Cmax u dzieci wynosi 0,5-1 godzinę. Masa ciała i wiek są istotnymi czynnikami wpływającymi na klirens i objętość dystrybucji, szczególnie u młodszych dzieci. Współpodawanie leków indukujących enzymy przeciwpadaczkowe zwiększa pozorny klirens lewetyracetamu o około 20%. Biodostępność leku pozostaje na poziomie około 100% niezależnie od wieku, a wydalanie z moczem jest dominującą drogą eliminacji we wszystkich grupach wiekowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Lepsitam 1000 mg

bariera biologiczna, bezmocz, biodostępność, Cmax, cytochrom P450, farmakokinetyka, farmakokinetyka populacyjna, filtracja kłębuszkowa, glukuronidacja, glukuronylotransferaza, hemodializa, hepatocyty, hydroksylacja pirolidynowa, hydroksylaza epoksydowa, hydroliza acetamidowa, indukcja enzymatyczna, izoenzymy cytochromu P450, klirens, klirens całkowity, klirens kreatyniny, lewetyracetam, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, otwarcie pierścienia pirolidynowego, pacjent geriatryczny, pacjent pediatryczny, padaczka, podawanie wielokrotne leku, przemiana enancjomeryczna, reabsorpcja kanalikowa, roztwór doustny, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, stężenie leku w ślinie, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zmienność międzyosobnicza
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lewetyracetam, substancja czynna preparatu Lepsitam, wymaga szczególnej uwagi u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. U pacjentek planujących ciążę zaleca się ocenę dotychczasowego leczenia i preferowanie monoterapii, aby zminimalizować ryzyko wad wrodzonych, które jest wyższe przy politerapii. Nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko napadów drgawkowych z odstawienia. Dane postmarketingowe obejmujące ponad 1800 kobiet, w tym ponad 1500 narażonych na lek w pierwszym trymestrze, nie wykazały zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych. Jednak dane dotyczące wpływu lewetyracetamu na rozwój neurologiczny dzieci są ograniczone, choć badania u około 100 dzieci nie wskazują na zwiększone ryzyko zaburzeń rozwojowych.

W trakcie ciąży obserwuje się istotne zmniejszenie stężenia lewetyracetamu w osoczu, szczególnie w trzecim trymestrze, gdzie może spaść nawet do 60% wartości wyjściowej, co wymaga monitorowania poziomu leku i dostosowania dawki. Lewetyracetam przenika do mleka kobiecego, dlatego karmienie piersią podczas terapii nie jest zalecane; w przypadku konieczności leczenia w okresie laktacji należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. Przedkliniczne badania nie wykazały wpływu leku na płodność, jednak dane kliniczne u ludzi są ograniczone. Lekarz powinien prowadzić szczegółową edukację pacjentek, monitorować stężenia leku, stosować najmniejszą skuteczną dawkę oraz zalecać okresowe monitorowanie rozwoju neurologicznego dzieci narażonych na lek w okresie prenatalnym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lepsitam 1000 mg

badanie epidemiologiczne, badanie przedkliniczne, farmakokinetyka leku, karmienie piersią, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad drgawkowy z odstawienia, opóźnienie rozwoju neurologicznego, płodność, politerapia, rozwój neurologiczny, stężenie leku w osoczu, terapia wielolekowa, trymestr ciąży, wada wrodzona
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lewetyracetam, dostępny w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg (preparat Lepsitam), wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak efekt ten jest zmienny indywidualnie. Szczególnie istotne jest poinformowanie pacjenta o ryzyku wystąpienia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak senność, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, wydłużenie czasu reakcji oraz zaburzenia koordynacji ruchowej, które mogą obniżać czujność i refleks. Ryzyko to jest największe w początkowym okresie leczenia oraz podczas zwiększania dawki, co wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu.

W praktyce klinicznej lekarz powinien dostosować zalecenia do indywidualnej wrażliwości pacjenta, monitorując występowanie działań niepożądanych oraz uwzględniając specyfikę pracy i ewentualne interakcje farmakologiczne. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymali się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do momentu ustalenia wpływu leku na ich zdolności psychomotoryczne. Informacje te powinny być szczegółowo omówione i odnotowane w dokumentacji medycznej, a pacjent musi potwierdzić pełne zrozumienie przekazanych zaleceń, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa zarówno pacjenta, jak i osób trzecich.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lepsitam 1000 mg

charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, interakcja lekowa, Lepsitam, lewetyracetam, monitorowanie działań niepożądanych, obsługiwanie urządzeń mechanicznych, osobnicza wrażliwość, ośrodkowy układ nerwowy, początkowy okres leczenia, prowadzenie pojazdów mechanicznych, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, terapia lewetyracetamem, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zawrót głowy, zwiększanie dawki
Wskazania do stosowania
Lepsitam, zawierający lewetyracetam, jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 250 mg (niebieskie), 500 mg (żółte), 750 mg (różowe) oraz 1000 mg (białe), co ułatwia identyfikację preparatu. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów powyżej 16 roku życia z nowo rozpoznaną padaczką, obejmującą napady częściowe lub częściowe wtórnie uogólnione. Ponadto, Lepsitam znajduje zastosowanie jako terapia wspomagająca w leczeniu napadów częściowych (od 1 miesiąca życia), napadów mioklonicznych oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów od 12 roku życia. Wskazania te podkreślają szerokie spektrum działania leku oraz jego zastosowanie w różnych grupach wiekowych i typach napadów padaczkowych.

Ważnym aspektem klinicznym jest obecność substancji pomocniczych: żółcień pomarańczowa (E 110) w dawkach 250 mg (0,0025 mg) i 750 mg (0,08 mg) oraz laktoza jednowodna w dawce 1000 mg (4 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z alergią na barwniki lub nietolerancją laktozy. Dobór dawki powinien uwzględniać typ napadów, wiek pacjenta oraz tryb leczenia (monoterapia vs. terapia wspomagająca). Precyzyjne dostosowanie dawki jest możliwe dzięki czterem dostępnym wariantom, co pozwala na optymalizację terapii. Kluczowa jest prawidłowa kwalifikacja napadów, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo leczenia lewetyracetamem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Lepsitam 1000 mg

działanie przeciwpadaczkowe, farmakoterapia, faza kloniczna, faza toniczna, idiopatyczna padaczka uogólniona, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napad uogólniony, nietolerancja laktozy, nowo rozpoznana padaczka, skurcz mięśni, terapia wspomagająca, utrata przytomności

Lepsitam Tabletki powlekane, 1000 mg

Lepsitam
Tabletki powlekane, 1000 mg