ampicylina
Ampicylina jest antybiotykiem beta-laktamowym z grupy aminopenicylin, wprowadzonym do lecznictwa w latach 60. XX wieku. Charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmującym zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i niektóre Gram-ujemne, co stanowi jej przewagę nad penicyliną naturalną.
Mechanizm działania ampicyliny polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami PBP (Penicillin Binding Proteins). Jest stosowana w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, moczowych, przewodu pokarmowego oraz w zakażeniach o etiologii mieszanej. Dostępna jest w formie doustnej oraz do podawania parenteralnego.
Oporność bakterii na ampicylinę może wynikać z produkcji beta-laktamaz, zmiany w strukturze białek PBP lub zmniejszonej przepuszczalności ściany komórkowej. Do najczęstszych działań niepożądanych należą reakcje alergiczne (wysypka, anafilaksja), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz kandydoza jako efekt zaburzenia mikrobioty naturalnej.
Ampicylina często jest stosowana w połączeniu z inhibitorami beta-laktamaz (np. sulbaktamem), co rozszerza jej spektrum działania o bakterie wytwarzające te enzymy. W praktyce klinicznej przed włączeniem leczenia zalecane jest wykonanie antybiogramu ze względu na rosnącą oporność drobnoustrojów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Działania niepożądane
Sulbaktam, inhibitor beta-laktamaz, stosowany jest w terapii skojarzonej z antybiotykami beta-laktamowymi (np. ampicyliną, cefoperazonem) w celu przeciwdziałania oporności bakterii produkujących beta-laktamazy. Sam sulbaktam wykazuje ograniczoną aktywność przeciwbakteryjną, pełniąc głównie funkcję ochronną antybiotyku przed enzymatyczną degradacją. Profil działań niepożądanych sulbaktamu obejmuje reakcje nadwrażliwości (wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne, zespół Kounisa), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, eozynofilia), reakcje skórne (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), oraz powikłania wątrobowe (wzrost ALT, AST, hiperbilirubinemia, cholestaza). Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne i anafilaksję, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i intensywnej opieki medycznej.
agranulocytoza, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cholestaza wątrobowa, Clostridioides difficile, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hiperbilirubinemia, hipoprotrombinemia, inhibitor beta-laktamaz, koagulopatia, konwulsje, krwiomocz, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, oporność bakterii, osutka krostkowa, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, sulbaktam, Sulperazon, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie żyły, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Przeciwwskazania stosowania
Sulbaktam, jako inhibitor beta-laktamaz, jest stosowany w terapii skojarzonej z antybiotykami beta-laktamowymi, takimi jak ampicylina czy cefoperazon, w celu rozszerzenia spektrum działania przeciwbakteryjnego. Kluczowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na sulbaktam oraz na antybiotyki beta-laktamowe łączone w preparacie (np. ampicylinę, cefoperazon). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi reakcjami nadwrażliwości na inne beta-laktamy (cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy), a także u osób z historią uszkodzenia wątroby po ampicylinie, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania kombinacji ampicylina/sulbaktam. W przypadku podawania domięśniowego preparatów zawierających sulbaktam i ampicylinę, przeciwwskazane jest stosowanie u dzieci poniżej 2 roku życia oraz u pacjentów z przeciwwskazaniami do lidokainy, która może być używana jako rozpuszczalnik.
ampicylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefoperazon, ciężka natychmiastowa reakcja nadwrażliwości, inhibitor beta-laktamaz, karbapenem, lidokaina, monobaktam, nadwrażliwość na substancję czynną, penicylina, podanie domięśniowe, reakcja alergiczna na penicyliny, reakcja nadwrażliwości, spektrum przeciwbakteryjne, substancja pomocnicza, sulbaktam, Sulperazon, Unasyn, uszkodzenie wątroby, zawartość sodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lakcid minimum 2 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Lek Lakcid zawiera minimum 2 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus (szczepy Pen 40%, E/N 40%, Oxy 20%) w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Główne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne (szczepy bakterii) oraz pomocnicze, w tym sacharozę (35 mg/dawka) i laktozę (25 mg/dawka). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na białko mleka krowiego, dla których lek jest przeciwwskazany, oraz u osób z nietolerancją laktozy, gdzie korzyści i ryzyko terapii powinny być indywidualnie ocenione. Lek dostępny jest w formie proszku, który po rekonstytucji tworzy homogenna zawiesinę doustną, co wymaga uwagi u pacjentów z zaburzeniami połykania.
alergia na białko mleka krowiego, aminoglikozydy, amoksycylina, ampicylina, antybiotyki beta-laktamowe, azlocylina, cefalosporyny, cefepim, cefotaksym, cefradyna, ceftazydym, cefuroksym, doksycyklina, erytromycyna, gentamycyna, glikopeptydy, imipenem, karbapenemy, klindamycyna, kloksacylina, kolistyna, kotrimoksazol, kwas nalidyksowy, Lactobacillus rhamnosus, linkozamidy, makrolidy, meropenem, metronidazol, nadwrażliwość na substancje czynne, neomycyna, netylmycyna, nietolerancja laktozy, penicylina, piperacylina, probiotyczne szczepy bakterii, streptomycyna, teikoplanina, tetracykliny, tobramycyna, wankomycyna, zaburzenie połykania, zawiesina doustna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ampicillin Adamed 500 mg
Ampicylina, jako antybiotyk β-laktamowy, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, które mogą wpływać na jej skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii. Współpodawanie z allopurynolem zwiększa ryzyko reakcji alergicznych skórnych, natomiast probenecyd hamuje kanalikowe wydzielanie ampicyliny, co prowadzi do wzrostu jej stężenia w osoczu i wydłużenia okresu półtrwania – efekt ten bywa wykorzystywany celowo w leczeniu. Leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny (np. warfaryna, acenokumarol) mogą powodować wzrost INR i zwiększone ryzyko krwawień, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia. Metotreksat w połączeniu z ampicyliną wykazuje zwiększone stężenia w surowicy z powodu hamowania jego wydalania nerkowego, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki. Ponadto, ampicylina może obniżać skuteczność doustnej żywej szczepionki przeciw durowi brzusznemu, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 3-dniowego odstępu między podaniem antybiotyku a szczepienia.
acenokumarol, allopurynol, ampicylina, antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna, dysfagia, działanie niepożądane, farmakokinetyka ampicyliny, INR, interakcja lekowa, kumaryna, lek nefrotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, metronidazol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, odpowiedź immunologiczna, okres półtrwania, probenecyd, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna skórna, reakcja disulfiramowa, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, warfaryna, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lakcid forte minimum 10 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Lakcid forte, zawierającego szczepy Lactobacillus rhamnosus w łącznej dawce minimum 10 miliardów CFU na kapsułkę, wykazały brak działania toksycznego na modelowe organizmy zwierzęce, tj. świnki morskie oraz białe myszy. Szczepy bakterii w preparacie (Pen – 40%, E/N – 40%, Oxy – 20%) nie wykazały negatywnego wpływu toksykologicznego, co potwierdza ich bezpieczeństwo w stosowaniu. Badania te stanowią istotną podstawę do dalszej oceny klinicznej produktu u ludzi, podkreślając jego korzystny profil bezpieczeństwa.
amoksycylina, ampicylina, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, biała mysz, cefotaksym, doksycyklina, działanie toksyczne, erytromycyna, jednostka tworząca kolonię, Lactobacillus rhamnosus, metronidazol, oporność na antybiotyki, profil bezpieczeństwa, świnka morska, wankomycyna - Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Właściwości farmakokinetyczne
Sultamycylina, będąca prolekiem sulbaktamu i ampicyliny, wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym na poziomie 80% w stosunku do dawki dożylnej. Po wchłonięciu ulega hydrolizie do aktywnych składników w stosunku molarnym 1:1, co zapewnia zrównoważone działanie przeciwbakteryjne. Maksymalne stężenie ampicyliny w surowicy po podaniu sultamycyliny jest około dwukrotnie wyższe niż po podaniu tej samej dawki ampicyliny doustnie, co przekłada się na zwiększoną efektywność terapeutyczną. Okres półtrwania wynosi 45 minut dla sulbaktamu i 1 godzinę dla ampicyliny, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem 50-75% substancji w postaci niezmienionej.
ampicylina, biodostępność, biodostępność układowa, działanie przeciwbakteryjne, faza eliminacji, hydroliza, jednoczesne podawanie leku, monitorowanie leku, okres półtrwania, probenecyd, prolek, stężenie substancji czynnej, stężenie w surowicy, stosunek molarny, sulbaktam, sultamycylina, tosylan sultamycyliny, Unasyn, wydzielanie cewkowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Właściwości farmakodynamiczne
Sulbaktam jest nieodwracalnym inhibitorem beta-laktamaz, który skutecznie hamuje enzymy rozkładające antybiotyki beta-laktamowe, co pozwala na przełamywanie oporności bakterii na penicyliny i cefalosporyny. Jego działanie przeciwbakteryjne jest ograniczone głównie do szczepów Neisseriaceae i Acinetobacter, jednak kluczowa jest jego rola w synergii z antybiotykami beta-laktamowymi, zwłaszcza z cefoperazonem, gdzie obserwuje się nawet 4-krotne zmniejszenie MIC. Sulbaktam wiąże się także z białkami wiążącymi penicyliny (PBP), co dodatkowo zwiększa podatność niektórych szczepów na terapię. Połączenia sulbaktamu z ampicyliną lub cefoperazonem wykazują szerokie spektrum działania obejmujące bakterie Gram-dodatnie (m.in. Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis) oraz Gram-ujemne (m.in. Haemophilus influenzae, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Pseudomonas aeruginosa), a także bakterie beztlenowe (np. Bacteroides fragilis).
acinetobacter baumannii, Acinetobacter calcoaceticus, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides fragilis, badanie wrażliwości, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, cefoperazon, Clostridium difficile, drobnoustrój oporny, działanie przeciwbakteryjne, działanie synergiczne, gronkowiec oporny na metycylinę, Haemophilus influenzae, inhibitor beta-laktamaz, Klebsiella pneumoniae, mechanizm oporności bakterii, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, paciorkowiec beta-hemolizujący, penicylinaza, Pseudomonas aeruginosa, ściana komórkowa bakterii, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, sulbaktam z ampicyliną, szczep wrażliwy na metycylinę, szczep wytwarzający beta-laktamazę, test krążkowy, wartość graniczna MIC, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lakcid minimum 2 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Produkt leczniczy Lakcid zawiera minimum 2 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus, w tym szczepy Pen (40%), E/N (40%) oraz Oxy (20%). Ze względu na charakter probiotyczny, nie przeprowadza się standardowych badań farmakokinetycznych, gdyż bakterie te nie są wchłaniane do krwiobiegu, a ich działanie jest miejscowe w przewodzie pokarmowym. Po doustnym podaniu szczepy te kolonizują jelita tymczasowo, wywierając efekt terapeutyczny bez systemowej dystrybucji, metabolizmu czy wydalania typowego dla konwencjonalnych leków. Lakcid wykazuje oporność na szerokie spektrum antybiotyków, w tym beta-laktamy (amoksycylina, ampicylina, cefalosporyny), aminoglikozydy (gentamycyna, streptomycyna), makrolidy (erytromycyna), karbapenemy (imipenem, meropenem) oraz glikopeptydy (wankomycyna), co jest istotne przy jednoczesnej terapii antybiotykowej.
amoksycylina, ampicylina, azlocylina, bakteria probiotyczna, cefepim, cefotaksym, cefradyna, ceftazydym, cefuroksym, doksycyklina, erytromycyna, gentamycyna, imipenem, jednostka formowania kolonii, klindamycyna, kloksacylina, kolistyna, kolonizacja jelitowa, kotrimoksazol, kwas nalidyksowy, Lactobacillus rhamnosus, meropenem, metronidazol, mikroflora jelitowa, neomycyna, netylmycyna, pałeczka Lactobacillus rhamnosus, penicylina, piperacylina, przewód pokarmowy, streptomycyna, szczep probiotyczny, teikoplanina, tobramycyna, wankomycyna, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Przedawkowanie
Sulbaktam, będący inhibitorem beta-laktamaz, stosowany jest głównie w połączeniu z antybiotykami beta-laktamowymi, takimi jak ampicylina czy cefoperazon. Przedawkowanie sulbaktamu prowadzi do nasilenia działań niepożądanych charakterystycznych dla tej grupy leków, w tym do poważnych objawów neurologicznych, takich jak drgawki, zaburzenia świadomości i pobudzenie psychoruchowe, wynikających z wysokiego stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia czynności nerek oraz elektrolitowe, szczególnie związane z wysoką zawartością sodu w preparatach (5-10 mmol na fiolkę), co zwiększa ryzyko toksyczności przy dużych dawkach. Pacjenci z niewydolnością nerek są szczególnie narażeni na kumulację sulbaktamu i nasilone objawy toksyczności.
Ampicilin+Sulbactam, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefoperazon, drgawki, hemodializa, inhibitor beta-laktamaz, monitoring neurologiczny, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nerkowe, płyn mózgowo-rdzeniowy, pobudzenie psychoruchowe, sulbaktam, sulbaktam sodowy, Sulperazon, toksyczność leku, Unasyn, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – Syntarpen 2 g
Kloksacylina, półsyntetyczna penicylina stosowana w dawce 2 g (Syntarpen), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Należy unikać stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na cefalosporyny ze względu na ryzyko krzyżowej reakcji alergicznej. Synergistyczne działanie obserwuje się przy jednoczesnym podaniu z ampicyliną i kwasem fusydynowym, co może zwiększać skuteczność terapii ciężkich zakażeń. Antagonistyczne interakcje występują z antybiotykami hamującymi syntezę białek bakteryjnych (erytromycyna, tetracykliny, chloramfenikol), co osłabia bakteriobójcze działanie kloksacyliny. Probenecyd hamuje kanalikowe wydzielanie kloksacyliny, zwiększając jej stężenie i okres półtrwania, co może być klinicznie wykorzystane, natomiast metotreksat konkuruje o wydzielanie nerkowe, zwiększając toksyczność metotreksatu, szczególnie przy wysokich dawkach. Prokwanil obniża stężenie kloksacyliny w surowicy, co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
17-oksosteroid, ampicylina, antybiotyk aminoglikozydowy, cefalosporyna, chloramfenikol, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, erytromycyna, hormonalny środek antykoncepcyjny, INR, interakcja antagonistyczna, interakcja synergistyczna, kloksacylina, krążenie wątrobowo-jelitowe, kwas fusydynowy, metotreksat, metronidazol, nadwrażliwość krzyżowa, niezgodność fizykochemiczna, penicylina półsyntetyczna, probenecyd, prokwanil, reakcja nadwrażliwości, Syntarpen, tetracyklina, warfaryna, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Unasyn 375 mg
Produkt leczniczy Unasyn, zawierający 375 mg sultamycyliny (odpowiadającej 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny), może wywoływać działania niepożądane, w tym zawroty głowy, które znacząco wpływają na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Zawroty głowy mogą powodować zaburzenia równowagi, koordynacji ruchowej oraz oceny odległości, co zwiększa ryzyko wypadków podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu oceny indywidualnej reakcji na lek, zwłaszcza w początkowej fazie terapii, oraz o konieczności unikania substancji nasilających działania niepożądane, takich jak alkohol czy leki uspokajające.
ampicylina, antybiotyk β-laktamowy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, koordynacja ruchowa, lek o działaniu ośrodkowym, lek przeciwhistaminowy, lek uspokajający, objaw neurologiczny, prolek, sulbaktam, sultamycylina, tosylan sultamycyliny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Protaminy siarczan – Interakcje
Siarczan protaminy w stężeniu 1% (10 mg/ml) wykazuje istotne interakcje farmaceutyczne, szczególnie z antybiotykami beta-laktamowymi, takimi jak penicyliny (amoksycylina, ampicylina, penicylina benzylowa) oraz cefalosporyny (cefazolina, ceftriakson, cefuroksym). Interakcje te prowadzą do wzajemnej inaktywacji substancji czynnych, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. Ponadto, siarczan protaminy wchodzi w reakcje chemiczne ze środkami diagnostycznymi zawierającymi kwas amidotryzonowy i kwas joksaglowy, co może zaburzać wyniki badań obrazowych. W dokumentacji nie odnotowano bezpośrednich interakcji z alkoholem etylowym, jednak ze względu na kliniczne wskazania do stosowania protaminy, zaleca się abstynencję alkoholową, aby uniknąć potencjalnego nasilenia działań niepożądanych i zaburzeń krzepnięcia.
amoksycylina, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefazolina, cefotaksym, ceftriakson, cefuroksym, farmaceuta kliniczny, flukloksacylina, heparyna, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, kwas amidotryzonowy, kwas joksaglowy, niezgodność farmaceutyczna, parametr krzepnięcia, penicylina, penicylina benzylowa, radiologiczny środek kontrastowy, siarczan protaminy, środek diagnostyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 2 g + 1 g
Ampicillin/Sulbactam Bausch Health to lek przeciwbakteryjny z grupy połączeń penicylin z inhibitorami beta-laktamaz (kod ATC: J01CR01), wykazujący szerokie spektrum działania. Ampicylina działa bakteriobójczo poprzez hamowanie biosyntezy ściany komórkowej bakterii, natomiast sulbaktam pełni funkcję nieodwracalnego inhibitora beta-laktamaz, chroniąc ampicylinę przed degradacją przez enzymy oporności. Sulbaktam wykazuje również aktywność przeciwbakteryjną wobec Neisseriaceae oraz synergistyczne działanie z penicylinami i cefalosporynami, co zwiększa skuteczność terapii wobec szczepów opornych. Preparat jest skuteczny wobec bakterii Gram-dodatnich (m.in. Staphylococcus aureus, w tym szczepy oporne na penicylinę i metycylinę, Streptococcus pneumoniae), Gram-ujemnych (m.in. Haemophilus influenzae, Escherichia coli, Klebsiella spp.) oraz beztlenowych (Bacteroides fragilis).
ampicylina, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, białko wiążące penicylinę, biosynteza mukopeptydu, działanie synergistyczne, Enterobacterales, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, infekcja dróg moczowych, inhibitor beta-laktamazy, inhibitor nieodwracalny, lekowrażliwość drobnoustrojów, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, oporność na metycylinę, ściana komórkowa, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, sulbaktam, szczep oporny na penicylinę, wytwarzanie beta-laktamazy, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Penicillinum Crystallisatum TZF 3000000 j.m.
Penicillinum Crystallisatum TZF, zawierający benzylopenicylinę potasową, jest antybiotykiem beta-laktamowym dostępnym w dawkach 1 000 000 j.m., 3 000 000 j.m. oraz 5 000 000 j.m. w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, w tym penicyliny naturalne i półsyntetyczne, cefalosporyny, karbapenemy oraz monobaktamy. U pacjentów z udokumentowaną alergią na którąkolwiek z tych grup istnieje wysokie ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych, które mogą mieć charakter od łagodnych wysypek skórnych po ciężkie, zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, duszność czy wstrząs anafilaktyczny.
amoksycylina, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, benzylopenicylina potasowa, cefalosporyna, droga parenteralna, duszność, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, penicylina naturalna, penicylina półsyntetyczna, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, roztwór do wstrzykiwań, rumień, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, test alergiczny, wstrząs, wysypka skórna - Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Dawkowanie i sposób podawania
Sulbaktam, jako inhibitor beta-laktamaz, jest stosowany w skojarzeniu z antybiotykami beta-laktamowymi, głównie ampicyliną lub cefoperazonem, w celu zwiększenia ich skuteczności wobec szczepów bakteryjnych produkujących beta-laktamazy. Dawkowanie sulbaktamu u dorosłych w preparatach z ampicyliną wynosi od 1,5 do 12 g na dobę (odpowiednio sulbaktam + ampicylina), podawane co 6-12 godzin, z maksymalną dawką sulbaktamu 4 g/dobę. W preparacie Sulperazon (sulbaktam + cefoperazon w stosunku 1:1) dawka dobowa wynosi zwykle 2-4 g (1-2 g sulbaktamu), a w ciężkich zakażeniach do 8 g (4 g sulbaktamu), podawane dożylnie lub domięśniowo co 12 godzin. Sultamycylina, doustny prolek sulbaktamu i ampicyliny, stosowana jest w dawce 375-750 mg dwa razy na dobę, a w niepowikłanej rzeżączce pojedynczo 2,25 g z probenecydem. Leczenie trwa zwykle 5-14 dni, kontynuowane przez 48 godzin po ustąpieniu objawów, z dłuższym czasem w zakażeniach paciorkowcowych.
ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, beta-laktamaza, cefoperazon, enzym bakteryjny, funkcja nerek, hemodializa, infuzja dożylna, inhibitor beta-laktamaz, kłębuszkowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostre zapalenie stawów, paciorkowiec beta-hemolizujący, podanie dożylne, probenecyd, prolek sulbaktamu, rzeżączka niepowikłana, Sulperazon, sultamycylina, zaburzenie czynności nerek, zakażenie chirurgiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Lakcid forte minimum 10 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Lakcid forte zawiera minimum 10 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus, które wykazują oporność na szerokie spektrum antybiotyków, w tym penicyliny (amoksycylina, ampicylina), cefalosporyny (cefepim, cefotaksym), tetracykliny (doksycyklina), makrolidy (erytromycyna), aminoglikozydy (gentamycyna, streptomycyna), karbapenemy (imipenem, meropenem), linkozamidy (klindamycyna) oraz inne antybiotyki (kolistyna, wankomycyna). Oporność ta umożliwia jednoczesne stosowanie Lakcid forte z terapią antybiotykową bez ryzyka utraty skuteczności probiotyku. Nie stwierdzono istotnych interakcji z innymi lekami, preparatami probiotycznymi ani składnikami diety, choć preparat zawiera sacharozę (94 mg) i laktozę (68 mg) na fiolkę/saszetkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tych cukrów.
aminoglikozyd, amoksycylina, ampicylina, cefalosporyna, cefotaksym, ceftazydym, doksycyklina, erytromycyna, gentamycyna, imipenem, interakcja z antybiotykiem, karbapenem, klindamycyna, Lactobacillus rhamnosus, lek przeciwbiegunkowy, linkozamid, makrolid, meropenem, metronidazol, mikroflora jelitowa, nietolerancja cukrów, penicylina, perystaltyka jelit, probiotyk, streptomycyna, terapia antybiotykowa, tetracyklina, wankomycyna