retencja moczu
Retencja moczu, inaczej zatrzymanie moczu, to stan chorobowy, w którym dochodzi do niemożności opróżnienia pęcherza moczowego mimo jego wypełnienia. Może wystąpić w formie ostrej (nagłej) lub przewlekłej, powodując dyskomfort, ból podbrzusza oraz wyczuwalny, powiększony pęcherz moczowy podczas badania palpacyjnego.
Przyczyny retencji moczu są zróżnicowane i obejmują przeszkody mechaniczne (przerost prostaty, zwężenie cewki moczowej, guzy miednicy mniejszej), zaburzenia neurologiczne (udar, stwardnienie rozsiane, urazy rdzenia kręgowego), działania niepożądane leków (antycholinergicznych, przeciwhistaminowych, przeciwdepresyjnych) oraz stany pooperacyjne, szczególnie po zabiegach w obrębie miednicy mniejszej.
Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, USG układu moczowego z oceną zalegania moczu po mikcji, ewentualnie cystoskopię, badania urodynamiczne lub obrazowanie struktur miednicy mniejszej. W przypadku ostrej retencji moczu konieczne jest pilne cewnikowanie pęcherza moczowego, natomiast leczenie przyczynowe zależy od zidentyfikowanej etiologii – może obejmować farmakoterapię, zabiegi urologiczne lub rehabilitację mięśni dna miednicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Pixigan 150 mg
Bupropion, substancja czynna leku Pixigan 150 mg (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy (≥1/10), suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności i wymioty (≥1/10), a także bezsenność (≥1/10). Często obserwuje się drżenia, zawroty głowy, zaburzenia smaku, pobudzenie, lęk, ból brzucha, zaparcia oraz reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka (≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) mogą wystąpić napady drgawkowe (około 0,1%), uogólnione toniczno-kloniczne, z ryzykiem ponapadowego splątania i zaburzeń pamięci. Bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000) obejmują poważne reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), zespół Stevens-Johnsona, zaostrzenie łuszczycy, zaburzenia wątroby (wzrost enzymów, żółtaczka, zapalenie wątroby), a także poważne zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze, psychozę oraz zespół serotoninowy (częstość nieznana). Wzrost ciśnienia tętniczego, czasem znaczny, oraz tachykardia są obserwowane często lub niezbyt często, co wymaga kontroli parametrów sercowo-naczyniowych.
anoreksja, ataksja, bupropion, depersonalizacja, dystonia, hiponatremia, inkontynencja, kserostomia, lęk paniczny, leukopenia, łuszczyca, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parkinsonizm, reakcja nadwrażliwości, retencja moczu, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, SNRI, SSRI, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie glikemii, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darifenacin Aristo 7,5 mg
Daryfenacyna, substancja czynna preparatu Darifenacin Aristo w dawkach 7,5 mg i 15 mg tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest selektywnym antagonistą receptorów muskarynowych M3, co skutkuje zmniejszeniem napięcia mięśni gładkich pęcherza moczowego i obniżeniem perystaltyki przewodu pokarmowego. Ze względu na mechanizm działania, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na daryfenacynę, zatrzymaniem moczu, zaleganiem treści żołądkowej, niewyrównaną jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh), ciężkim wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy oraz toksycznym rozdęciem okrężnicy. Ponadto, jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (np. klarytromycyna, ketokonazol, rytonawir, nefazodon, sok grejpfrutowy) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasy A i B), wyrównaną jaskrą, zaburzeniami perystaltyki lub opróżniania pęcherza oraz u osób w podeszłym wieku konieczne jest ostrożne monitorowanie i ewentualna modyfikacja terapii.
antagonista receptorów muskarynowych, antybiotyk makrolidowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cytochrom P450 CYP3A4, działanie antycholinergiczne, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, jaskra z wąskim kątem przesączania, lek przeciwgrzybiczny azolowy, megacolon toxicum, miastenia, mięsień gładki pęcherza moczowego, nadwrażliwość, pęcherz nadreaktywny, przełom miasteniczny, receptor muskarynowy, retencja moczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie opróżniania pęcherza moczowego, zaleganie treści żołądkowej, złącze nerwowo-mięśniowe - Leksykon substancji czynnych
Ipidakryna – Przeciwwskazania stosowania
Ipidakryna, dostępna w formie tabletek 20 mg oraz roztworów do wstrzykiwań 5 mg/ml i 15 mg/ml, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym 65,0 mg laktozy jednowodnej w tabletce), padaczka, zaburzenia pozapiramidowe z hiperkinezją, zaburzenia przedsionkowe, dławica piersiowa, znaczna bradykardia, astma oskrzelowa, niedrożność jelit, zaostrzenie choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, niedrożność dróg moczowych oraz okres ciąży i karmienia piersią. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z łagodniejszymi zaburzeniami rytmu serca, POChP, chorobami układu oddechowego, wywiadem choroby wrzodowej, łagodnymi zaburzeniami neurologicznymi, a także u osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i kumulacji leku.
astma oskrzelowa, bradykardia, bradykardia zatokowa, cholinesteraza, choroba wrzodowa, dławica piersiowa, dyspepsja, działanie cholinergiczne, ipidakryna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedrożność dróg moczowych, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, padaczka, POChP, polipragmazja, retencja moczu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia przedsionkowe, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabagine 300 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Tabagine dostępnego w dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. W badaniach klinicznych z udziałem ponad 8900 pacjentów najczęściej obserwowano zawroty głowy i senność, które były głównymi przyczynami przerwania terapii (12% w grupie pregabaliny vs. 5% placebo). W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych ze strony OUN, zwłaszcza senności. Po odstawieniu pregabaliny mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, drgawki czy myśli samobójcze, których nasilenie i częstość zależą od dawki. Profil bezpieczeństwa u dzieci z napadami padaczkowymi jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi: sennością, gorączką, zakażeniami górnych dróg oddechowych, zwiększonym apetytem i masą ciała.
anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depresja, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, dyzuria, hipoglikemia, lęk, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy częściowy, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niepamięć, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parkinsonizm, podwójne widzenie, pokrzywka, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie fizyczne, wodobrzusze, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół grypopodobny, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Quetiapine Fair-Med 150 mg
Kwetiapina jest związana z licznymi działaniami niepożądanymi o różnej częstości występowania, z najczęstszymi (≥10%) takimi jak senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, objawy odstawienia, hiperlipidemia (wzrost triglicerydów i cholesterolu LDL, spadek HDL), zwiększenie masy ciała, anemia oraz objawy pozapiramidowe. Działania te sklasyfikowano zgodnie z wytycznymi CIOMS III, obejmującymi m.in. zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie hemoglobiny), endokrynologiczne (hiperprolaktynemia, obniżenie T3, T4, podwyższenie TSH), neurologiczne (zawroty głowy, objawy pozapiramidowe), kardiologiczne (tachykardia, kołatanie serca, ryzyko wydłużenia QT i torsades de pointes), a także ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS). U dzieci i młodzieży (10-17 lat) obserwuje się częstsze występowanie hiperprolaktynemii, zwiększonego apetytu, objawów pozapiramidowych, wzrostu ciśnienia tętniczego, wymiotów oraz drażliwości.
aminotransferazy, arytmia, arytmia przedsionkowa, ból głowy, cholesterol HDL, cholesterol LDL, drżenie, duszność, dysfagia, dysfunkcja seksualna, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertonia mięśniowa, hipertriglicerydemia, hipotensja, kołatanie serca, kwetiapina, nadwrażliwość, nagły zgon sercowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, objawy pozapiramidowe, reakcja alergiczna skórna, retencja moczu, SCAR, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsades de pointes, wydłużenie QT, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół odstawienny, zespół odstawienny noworodków, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydroxyzinum PPH
Hydroksyzyna chlorowodorek, stosowana w preparacie Hydroxizine Genoptim, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycją do drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, u których ryzyko działań niepożądanych ze strony OUN jest wyższe. Ze względu na działanie przeciwcholinergiczne, lek jest przeciwwskazany lub wymaga ostrożności u pacjentów z jaskrą, zaburzeniami układu moczowego (retencja moczu), zaburzeniami perystaltyki przewodu pokarmowego, nużliwością mięśni oraz otępieniem. Konieczne jest monitorowanie potencjalnych interakcji z lekami depresyjnymi na OUN oraz innymi o działaniu przeciwcholinergicznym, a także bezwzględne unikanie spożywania alkoholu podczas terapii. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek wskazane jest zmniejszenie dawki ze względu na zaburzenia metabolizmu i eliminacji leku.
brak laktazy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, elektrokardiogram, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra, kołatanie serca, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nużliwość mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, receptor muskarynowy, retencja moczu, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie perystaltyki przewodu pokarmowego, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu moczowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polopiryna Complex
Polopiryna Complex zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 15,58 mg fenylefryny wodorowinianu oraz 2 mg chlorofenaminy maleinianu, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na potencjalne interakcje i działania niepożądane. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących doustne leki przeciwcukrzycowe z grupy sulfonylomocznika oraz leki przeciwdnawe. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z metotreksatem, zwłaszcza w dawkach >15 mg/tydzień, gdzie jest to bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka toksyczności szpiku kostnego. U pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami wątroby, młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, toczniem rumieniowatym, okluzyjną chorobą naczyń, jaskrą czy skłonnością do retencji moczu konieczne jest monitorowanie funkcji narządów i ostrożność w terapii. Lek należy odstawić 5-7 dni przed zabiegami chirurgicznymi ze względu na ryzyko wydłużonego czasu krwawienia, wynikające z działania kwasu acetylosalicylowego na hemostazę.
bliznowaciejący wrzód trawienny, bradykardia, chlorofenamina, choroba Raynauda, choroba tarczycy, działanie antycholinergiczne, działanie sedacyjne, fenylefryna, hipotonia ortostatyczna, jaskra, krwotok maciczny, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwdnawy, maprotylina, metotreksat, miażdżyca tętnic mózgowych, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, niedokrwistość, niedrożność odźwiernika dwunastnicy, niedrożność porażenna jelit, niewydolność serca, okluzyjna choroba naczyń, padaczka, przewlekła niewydolność nerek, retencja moczu, rozstrzeń oskrzeli, sulfonylomocznik, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczność salicylanów, toksyczność szpiku kostnego, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wkładka antykoncepcyjna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki - Leksykon substancji czynnych
Solifenacyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem terapii solifenacyną należy wykluczyć inne przyczyny częstomoczu, takie jak niewydolność serca czy zaburzenia czynności nerek, oraz w przypadku zakażenia układu moczowego wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne. Solifenacyna wymaga ostrożności u pacjentów z istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, refluksem żołądkowo-przełykowym, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów w skali Child-Pugh), gdzie dawka nie powinna przekraczać 5 mg ze względu na ryzyko kumulacji leku i działań niepożądanych. Konieczne jest także monitorowanie pacjentów z neuropatią autonomiczną, stosujących silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol), a także tych z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i hipokaliemią, ze względu na możliwość wystąpienia torsade de pointes.
bursztynian solifenacyny, częstomocz, działanie antycholinergiczne, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, jaskra, klirens kreatyniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perystaltyka jelitowa, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, skala Child-Pugh, solifenacyna, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tamsulosyna, torsade de pointes, zaburzenia czynności nerek, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego QT, zwolniona perystaltyka jelit - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ipratropium /Salbutamol Cipla (0,5 mg + 2,5 mg)/2,5 ml
Roztwór do nebulizacji Ipratropium/Salbutamol Cipla zawiera 0,5 mg bromku ipratropiowego oraz 2,5 mg salbutamolu w jednej ampułce i jest przeciwwskazany u pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu oraz tachyarytmią ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń hemodynamicznych i rytmu serca przez działanie β-adrenergiczne salbutamolu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na składniki aktywne (salbutamol, bromek ipratropiowy, atropinę lub jej pochodne) oraz substancje pomocnicze, w tym 8,8 mg sodu zawarte w jednej ampułce, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej. Należy zwrócić uwagę na możliwość reakcji krzyżowych z innymi lekami β-adrenergicznymi i przeciwcholinergicznymi.
atropina, bromek ipratropiowy, działanie beta-adrenergiczne, działanie przeciwcholinergiczne, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia przerostowa, lek beta-adrenergiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, mukowiscydoza, nadwrażliwość na składniki, nebulizacja, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, retencja moczu, roztwór do nebulizacji, salbutamol, substancja pomocnicza, tachyarytmia, wywiad alergologiczny, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie Sumilar HCT, zawierającego ramipryl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, prowadzi do złożonych objawów wynikających z działania poszczególnych składników. Ramipryl powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, skutkujące znacznym niedociśnieniem tętniczym, bradykardią, zaburzeniami elektrolitowymi oraz niewydolnością nerek. Amlodypina wywołuje nadmierne rozszerzenie naczyń z odruchową tachykardią, długotrwałe niedociśnienie, a także rzadki, opóźniony (24-48h) niekardiogenny obrzęk płuc wymagający wsparcia oddechowego. Hydrochlorotiazyd indukuje hipokaliemię, hipochloremię, hiponatremię oraz odwodnienie, a u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego może powodować ostrą retencję moczu. Hipokaliemia zwiększa ryzyko kurczów mięśni i zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów naparstnicy lub leków przeciwarytmicznych.
agonista receptora alfa1-adrenergicznego, angiotensyna II, antagonista wapnia, bradykardia, diuretyk tiazydowy, filtracja kłębuszkowa, glikozydy naparstnicy, glukonian wapnia, hemodializa, hemofiltracja, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kurcz mięśniowy, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, odwodnienie, płukanie żołądka, ramiprylat, reakcja rzekomoanafilaktyczna, retencja moczu, rozrost gruczołu krokowego, tachykardia odruchowa, węgiel aktywny, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon chorób i schorzeń
Zrost błon śluzowych – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zrost błon śluzowych (labial fusion) to stan najczęściej występujący u dziewczynek w wieku 3 miesięcy do 6 lat, charakteryzujący się częściowym lub całkowitym sklejeniem warg sromowych mniejszych, co może prowadzić do zakrycia ujścia pochwy i/lub cewki moczowej. Etiologia wiąże się głównie z hipoestrogenizmem, typowym dla wieku przedpokwitaniowego oraz okresu pomenopauzalnego, co powoduje atrofizację i zwiększoną podatność tkanek na podrażnienia. Czynniki ryzyka obejmują przewlekłe zapalenia, infekcje, urazy oraz ekspozycję na drażniące substancje. Objawy, gdy występują, to m.in. trudności w mikcji, nawracające infekcje dróg moczowych i pochwy, dyspareunia oraz bolesne miesiączkowanie. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, a w razie podejrzenia infekcji – na badaniu ogólnym i posiewie moczu. U kobiet po menopauzie zrosty są rzadsze, ale częściej objawowe i wymagają często interwencji chirurgicznej.
adhezja warg sromowych, bakteriuria, częstomocz, dysmenorrhea, dyspareunia, dysuria, emolient, hematocolpos, hipoestrogenizm, hormonalna terapia zastępcza, infekcja dróg moczowych, infekcja pochwy, krem estrogenowy, krem steroidowy, krwawienie z odstawienia, labia minora, liszaj twardzinowy, menopauza, mikcja, oś podwzgórze-przysadka-jajniki, retencja moczu, ujście cewki moczowej, wargi sromowe, wykapywanie moczu, zabieg chirurgiczny, zaburzenie obrazu ciała, zanik błony śluzowej, zespół genitalno-moczowy menopauzy, zrost błon śluzowych, zrost warg sromowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lynagex XR 165 mg
Lek Lusama zawierający pregabalinę w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 82,5 mg, 165 mg oraz 330 mg) wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w kontrolowanych badaniach placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które występują bardzo często (≥1/10). Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie leczonej pregabaliną, w porównaniu do 5% w grupie placebo, z zawrotami głowy i sennością jako głównymi przyczynami. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego zaobserwowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia psychiczne (często: nastrój euforyczny, splątanie, bezsenność), neurologiczne (bardzo często: zawroty głowy, senność, bóle głowy), okulistyczne (często: nieostre i podwójne widzenie), sercowe (niezbyt często: tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy), oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (często: nudności, wymioty, zaparcia). Zgłaszano także rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych, rabdomiolizy oraz zaburzeń wątroby.*
Po odstawieniu pregabaliny mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, biegunka, zespół grypopodobny, drgawki, nerwowość, depresja, myśli samobójcze, ból, nadmierne pocenie się i zawroty głowy. Częstość i nasilenie tych objawów zależą od dawki leku. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (badania obejmujące pacjentów od 1 miesiąca do 16 lat) jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak senność, gorączka, zakażenia górnych dróg oddechowych, zwiększone łaknienie i masa ciała. Zaleca się informowanie pacjentów o możliwości wystąpienia objawów odstawienia oraz zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakowigilacyjnego. *Zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) jest obserwowane niezbyt często.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, dysfagia, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka, fosfokinaza kreatynowa, hipoglikemia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenia koordynacji, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół grypopodobny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Distygmina – Przeciwwskazania stosowania
Distygmina, aktywny składnik preparatu Ubretid (5 mg), jest inhibitorem cholinesterazy o długotrwałym działaniu, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na bromek distygminy lub inne składniki preparatu, w tym laktozę (151 mg/tabletkę). Kluczowe przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność krążenia, ciężki wstrząs pooperacyjny, astmę oskrzelową, ciężkie stany skurczowe lub mechaniczną niedrożność przewodu pokarmowego oraz mechaniczną niedrożność dróg moczowych. Mechanizm przeciwwskazań opiera się na nasileniu parasympatykotonii, co może prowadzić do bradykardii, spadku ciśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, nasilenia napięcia mięśni gładkich przewodu pokarmowego i dróg moczowych, a w konsekwencji do poważnych powikłań klinicznych, takich jak perforacja jelit czy retencja moczu z ryzykiem uszkodzenia nerek.
astma oskrzelowa, bradykardia, bromek distygminy, choroba Parkinsona, distygmina, działanie cholinomimetyczne, inhibitor cholinesterazy, laktoza, miastenia gravis, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedrożność dróg moczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność krążenia, padaczka, perforacja przewodu pokarmowego, POChP, retencja moczu, rozstrzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, stan skurczowy, układ przywspółczulny, wstrząs pooperacyjny, zaburzenie rytmu serca, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Citaxin 20 mg
Stosowanie cytalopramu wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o zazwyczaj łagodnym i przejściowym charakterze, pojawiających się najczęściej w ciągu pierwszych 1-2 tygodni terapii. Działania te wykazują zależność od dawki i obejmują m.in. nasilone pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bezsenność, senność, biegunkę, nudności oraz uczucie zmęczenia. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według schematu: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najczęściej obserwanych należą senność, bezsenność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności oraz nasilone pocenie się. Ponadto, zgłaszano poważniejsze działania, takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, napady drgawkowe, zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes), a także zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów ≥50 lat.
akatyzja, bezsenność, biegunka, bradykardia, bruksizm, cytalopram, dyskineza, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie poporodowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, krwotok z nosa, łysienie, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, napady padaczkowe, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, senność, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenia czuciowe, zaburzenia orgazmu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia snu, zachowania samobójcze, zapalenie wątroby, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Santaherba –
Produkt leczniczy Santaherba (krople doustne, roztwór) jest złożonym preparatem homeopatycznym zawierającym 11 substancji czynnych w rozcieńczeniach homeopatycznych (D3-D6 oraz TM), m.in. Belladonna D4, Stramonium D4, Lobelia inflata D3, Ephedra vulgaris D4 oraz Adrenalinum D6. Do momentu opracowania Charakterystyki Produktu Leczniczego nie odnotowano zgłoszonych przypadków przedawkowania. Istotnym aspektem bezpieczeństwa jest zawartość etanolu na poziomie 39,5% (v/v), co może stanowić ryzyko szczególnie u dzieci, pacjentów z chorobami wątroby, układu sercowo-naczyniowego oraz osób przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem. Potencjalne objawy przedawkowania wynikają głównie z działania etanolu oraz farmakologicznych właściwości poszczególnych składników, takich jak tachykardia, zaburzenia świadomości, halucynacje, nudności czy podwyższone ciśnienie tętnicze, jednak rozcieńczenia homeopatyczne znacząco ograniczają ryzyko toksyczności.
Adrenalinum, Belladonna, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wątroby, crataegus oxyacantha, depresja oddechowa, drgawka, drżenie mięśniowe, działanie niepożądane, ephedra vulgaris, galeopsis ochroleuca, halucynacja, hipertermia, interakcja z alkoholem, Ipeca, leczenie objawowe, Lobelia inflata, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, niepokój, nudność, objaw toksyczności, ośrodek toksykologiczny, parametr życiowy, pobudzenie psychoruchowe, retencja moczu, rozcieńczenie homeopatyczne, Sambucus nigra, Solidago virga aurea, Stramonium, suchość jamy ustnej, tachykardia, wymioty, Yerba santa, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hemorol –
Lek Hemorol w postaci czopków doodbytniczych zawiera 100 mg benzokainy oraz wyciągi roślinne (m.in. z rumianku 50 mg, krwawnika, żarnowca, kasztanowca, pięciornika i korzenia pokrzyku w łącznej ilości 80 mg), a także glicerol (150-159 mg). Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na benzokainę, rośliny z rodziny Asteraceae oraz inne składniki roślinne i substancje pomocnicze. Benzokaina może wywoływać reakcje alergiczne i miejscowe podrażnienia, a wyciągi roślinne – reakcje krzyżowe u osób uczulonych na rośliny z rodziny Asteraceae. Obecność atropiny (0,20 mg) w wyciągu z korzenia pokrzyku wymaga ostrożności u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz rozrostem gruczołu krokowego ze względu na ryzyko działań antycholinergicznych.
atropina, benzokaina, ciężka choroba wątroby, czopki doodbytnicze, działanie antycholinergiczne, Hemorol, jaskra z wąskim kątem, kłącze pięciornika, kora kasztanowca, korzeń pokrzyku, krwawienie z odbytu, krwawnik pospolity, nadwrażliwość na składniki leku, nowotwór jelita grubego, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, retencja moczu, rodzina Asteraceae, środek znieczulający miejscowy, wyciąg z rumianku, wyciąg z żarnowca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabagine 150 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Tabagine dostępna w dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, została przebadana w szerokim programie klinicznym obejmującym ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które występują bardzo często i zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny versus 5% w grupie placebo. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, m.in. zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, depresja, myśli samobójcze), neurologiczne (ataksja, drgawki, parestezje), okulistyczne (nieostre i podwójne widzenie), sercowo-naczyniowe (tachykardia, blok AV, wydłużenie QT), a także reakcje skórne (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona). Występują również objawy odstawienia, takie jak bezsenność, lęk, drgawki i myśli samobójcze, co wskazuje na ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, depresja oddechowa, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, hipoglikemia, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neutropenia, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia zatokowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 25 mg
Bulgaplin, zawierający pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg, został przebadany klinicznie na ponad 8900 pacjentach, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wynosił 12% w grupie pregabaliny versus 5% w grupie placebo. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania, m.in. zaburzenia układu nerwowego (bardzo często: zawroty głowy, senność; często: ataksja, zaburzenia koordynacji), zaburzenia psychiczne (często: nastrój euforyczny, splątanie; rzadko: myśli samobójcze), zaburzenia serca (rzadko: wydłużenie QT), oraz ciężkie reakcje skórne (rzadko: zespół Stevensa-Johnsona). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia, objawy odstawienia (np. bezsenność, drgawki, myśli samobójcze) oraz konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie zamiarowe, dysfagia, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, jaskrawe widzenie, kapsułki twarde, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nieostre widzenie, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, parestezje, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pragiola 100 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, została przebadana w badaniach klinicznych z udziałem ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby, co pozwoliło na ustalenie kompleksowego profilu bezpieczeństwa. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, obserwowane u ≥10% pacjentów. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny vs. 5% w grupie placebo. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ośrodkowych, w tym nasilonej senności. Profil działań niepożądanych obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, depresja, myśli samobójcze), neurologiczne (ataksja, drgawki), okulistyczne (nieostre widzenie), sercowe (tachykardia, blok AV I stopnia), naczyniowe (niedociśnienie, nadciśnienie), oddechowe (duszność), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), wątrobowe (podwyższone ALT, AST), skórne (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowe (kurcze, rabdomioliza) oraz nerkowe (niewydolność nerek).
arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, dysfagia, dyskineza, hipoglikemia, jaskrawe widzenie, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy częściowy, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niepamięć, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, uzależnienie lekowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie erekcji, zaburzenie mowy, zachowanie samobójcze, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Antytoksyna botulinowa typu B – Wskazania do stosowania
Antytoksyna botulinowa typu B jest składnikiem poliwalentnego preparatu Antytoksyna botulinowa ABE, stosowanego w leczeniu botulizmu wywołanego toksyną botulinową typu B oraz zatrucia mieszanego (serotypy A, B, E). Preparat dostępny jest w formie roztworu do iniekcji o pojemności 10 ml, zawierającego 5000 j.m. antytoksyny typu A, 5000 j.m. typu B oraz 1000 j.m. typu E. Mechanizm działania polega na neutralizacji krążącej we krwi toksyny, zapobiegając jej wiązaniu z receptorami nerwowymi i dalszemu rozwojowi objawów. Antytoksyna nie działa na toksynę już związaną z zakończeniami nerwowymi, dlatego podanie powinno nastąpić jak najszybciej, najlepiej w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia objawów. Wskazaniem do terapii są potwierdzone lub silnie podejrzewane klinicznie zatrucia toksyną botulinową typu B, w tym botulizm pokarmowy, przyranny oraz w ciężkich przypadkach botulizmu niemowlęcego, a także zatrucia u osób z obniżoną odpornością i kobiet w ciąży.
antytoksyna botulinowa ABE, botulizm, botulizm niemowlęcy, botulizm pokarmowy, Clostridium botulinum, dysfagia, jad kiełbasiany, kserostomia, niewydolność oddechowa, podwójne widzenie, porażenie wiotkie, próba uczuleniowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retencja moczu, surowica końska, toksyna botulinowa, wstrząs anafilaktyczny