Przedawkowanie
Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie Sumilar HCT, zawierającego ramipryl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, prowadzi do złożonych objawów wynikających z działania poszczególnych składników. Ramipryl powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, skutkujące znacznym niedociśnieniem tętniczym, bradykardią, zaburzeniami elektrolitowymi oraz niewydolnością nerek. Amlodypina wywołuje nadmierne rozszerzenie naczyń z odruchową tachykardią, długotrwałe niedociśnienie, a także rzadki, opóźniony (24-48h) niekardiogenny obrzęk płuc wymagający wsparcia oddechowego. Hydrochlorotiazyd indukuje hipokaliemię, hipochloremię, hiponatremię oraz odwodnienie, a u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego może powodować ostrą retencję moczu. Hipokaliemia zwiększa ryzyko kurczów mięśni i zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów naparstnicy lub leków przeciwarytmicznych.

Przedawkowanie leku Sumilar HCT

Przedawkowanie produktu leczniczego Sumilar HCT, zawierającego kombinację trzech substancji czynnych: ramiprylu, amlodypiny oraz hydrochlorotiazydu, może prowadzić do wystąpienia złożonych objawów klinicznych wynikających z działania każdego z tych składników. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące objawów przedawkowania, ich mechanizmów oraz postępowania leczniczego.1

Objawy przedawkowania poszczególnych składników

Przedawkowanie ramiprylu (inhibitora konwertazy angiotensyny) prowadzi przede wszystkim do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych, co manifestuje się znacznym niedociśnieniem tętniczym oraz może prowadzić do wstrząsu. Dodatkowo u pacjentów obserwuje się bradykardię, zaburzenia elektrolitowe i niewydolność nerek. Metabolit czynny ramiprylu – ramiprylat, jest w niewielkim stopniu usuwany z krążenia ogólnego podczas hemodializy.2

W przypadku amlodypiny (antagonisty wapnia), dostępne dane wskazują, że znaczne przedawkowanie powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych z możliwością wystąpienia odruchowej tachykardii. Obserwowano przypadki znacznego i długotrwałego niedociśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu, a w skrajnych przypadkach kończyć się zgonem. Rzadkim, ale charakterystycznym powikłaniem przedawkowania amlodypiny jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem (24-48 godzin po przyjęciu) i wymagać wspomagania oddychania. Czynnikami predysponującymi do jego rozwoju są wczesne działania resuscytacyjne, w tym przeciążenie płynami stosowane w celu utrzymania perfuzji i pojemności minutowej serca.3

Przedawkowanie hydrochlorotiazydu (diuretyku tiazydowego) prowadzi do niedoborów elektrolitowych (hipokaliemia, hipochloremia, hiponatremia) oraz odwodnienia w wyniku nasilonej diurezy. Najczęstszymi objawami są nudności i senność. U pacjentów z predyspozycjami, szczególnie z rozrostem gruczołu krokowego, może wystąpić ostra retencja moczu. Hipokaliemia towarzysząca przedawkowaniu hydrochlorotiazydu może wywołać kurcze mięśni i/lub nasilić zaburzenia rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących jednocześnie glikozydy naparstnicy lub niektóre leki przeciwarytmiczne.4

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania Sumilar HCT jest objawowe i podtrzymujące. W ramach podstawowego postępowania należy rozważyć:5

  • Detoksykację – zastosowanie adsorbentów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego (wykazano, że u zdrowych ochotników podanie węgla aktywnego w czasie do 2 godzin po podaniu amlodypiny w dawce 10 mg zmniejszało stopień jej wchłaniania)6
  • Leczenie niedociśnienia – podanie agonistów receptorów alfa1-adrenergicznych (np. noradrenaliny, dopaminy) lub angiotensyny II (angiotensynamidu), uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej7
  • Przeciwdziałanie blokadzie kanałów wapniowych – dożylne podanie glukonianu wapnia8
  • Wyrównanie zaburzeń elektrolitowych – szczególnie istotne jest stopniowe wyrównywanie hiponatremii9
  • Monitorowanie stanu pacjenta – częste kontrole czynności serca i układu oddechowego, uniesienie kończyn, monitorowanie objętości krwi krążącej i diurezy10

Warto zaznaczyć, że skuteczność hemodializy i hemofiltracji w eliminacji składników leku Sumilar HCT jest ograniczona. Amlodypina silnie wiąże się z białkami osocza, co sprawia, że dializa jest mało skuteczna. Tiazydowe leki moczopędne również są usuwane metodą dializy w nieznacznym stopniu. W przypadku rozważania dializy lub hemofiltracji w celu eliminacji ramiprylu lub ramiprylatu, należy pamiętać o ryzyku reakcji rzekomoanafilaktycznych po zastosowaniu błon o dużej przepuszczalności.11

Tabela objawów przedawkowania

Składnik leku Objawy przedawkowania Opis objawu Mechanizm
Ramipryl Nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych Znaczne niedociśnienie tętnicze, mogące prowadzić do wstrząsu Nasilona inhibicja konwertazy angiotensyny prowadząca do zahamowania powstawania angiotensyny II i zwiększenia działania rozszerzającego naczynia
Bradykardia Zwolnienie rytmu serca Reakcja na spadek ciśnienia tętniczego oraz bezpośredni wpływ na układ przewodzący serca
Zaburzenia elektrolitowe Zaburzenia gospodarki elektrolitowej Wpływ na układ renina-angiotensyna-aldosteron
Niewydolność nerek Upośledzenie filtracji kłębuszkowej Nadmierna hipotonia prowadząca do hipoperfuzji nerek
Amlodypina Nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych Wyraźny spadek ciśnienia tętniczego Blokada kanałów wapniowych w mięśniówce gładkiej naczyń
Odruchowa tachykardia Przyspieszenie rytmu serca w odpowiedzi na spadek ciśnienia Odruchowa reakcja kompensacyjna
Niedociśnienie ogólne Znaczne i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, mogące prowadzić do wstrząsu i zgonu Nasilone działanie wazodylatacyjne
Niekardiogenny obrzęk płuc Opóźnione powikłanie (24-48h) wymagające wspomagania oddychania Związany z wczesnymi działaniami resuscytacyjnymi, zwłaszcza z przeciążeniem płynami
Hydrochlorotiazyd Ostra retencja moczu Zatrzymanie wydalania moczu Występuje głównie u pacjentów z predyspozycjami (np. z rozrostem gruczołu krokowego)
Hipokaliemia Obniżenie stężenia potasu w surowicy Zwiększone wydalanie potasu z moczem
Hipochloremia, hiponatremia Obniżenie stężenia chlorków i sodu w surowicy Nasilona diureza prowadząca do utraty elektrolitów
Odwodnienie Zmniejszenie objętości płynów ustrojowych Nadmierna diureza
Kurcze mięśni, zaburzenia rytmu serca Skurcze mięśni, arytmie Wtórne do hipokaliemii, nasilone przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów naparstnicy lub niektórych leków przeciwarytmicznych

Szczególne okoliczności kliniczne

Przedawkowanie Sumilar HCT wymaga szczególnej uwagi w przypadku pacjentów z chorobami współistniejącymi. Hiponatremia powinna być korygowana stopniowo, aby zapobiec powikłaniom neurologicznym. Pacjenci z rozrostem gruczołu krokowego wymagają monitorowania diurezy ze względu na ryzyko ostrej retencji moczu po przedawkowaniu hydrochlorotiazydu.12

Należy pamiętać, że niekardiogenny obrzęk płuc jako powikłanie przedawkowania amlodypiny może wystąpić z opóźnieniem nawet do 24-48 godzin od momentu przedawkowania, co wymaga przedłużonej obserwacji pacjenta po ustabilizowaniu jego stanu.13

U pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy lub lekami przeciwarytmicznymi przedawkowanie Sumilar HCT, a szczególnie jego składnika tiazydowego, może prowadzić do wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca wskutek indukcji hipokaliemii. W takich przypadkach kluczowe znaczenie ma szybka korekcja poziomu elektrolitów.14

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl