Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Sumilar HCT

Poniżej przedstawiono szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Sumilar HCT, zawierającego ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd. Dane te opierają się na badaniach poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład tego preparatu złożonego.¹

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Ramipryl – badania toksykologiczne reprodukcyjne

W kompleksowych badaniach toksycznego wpływu ramiprylu na reprodukcję przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym na szczurach, królikach i małpach, nie wykazano żadnych właściwości teratogennych tej substancji czynnej. Oznacza to, że ramipryl nie wywierał szkodliwego wpływu na rozwój płodu prowadzącego do powstania wad wrodzonych u badanych gatunków zwierząt.²

Ramipryl – wpływ na płodność

W badaniach przedklinicznych nie stwierdzono żadnych zaburzeń płodności u szczurów, zarówno u samic jak i samców, otrzymujących ramipryl. Oznacza to, że substancja ta nie wpływała negatywnie na zdolność do rozrodu u badanych zwierząt.³

Ramipryl – wpływ na potomstwo

Istotne obserwacje dotyczące bezpieczeństwa ramiprylu odnotowano przy stosowaniu wysokich dawek w okresie ciąży i laktacji. Podawanie ramiprylu samicom szczura w czasie ciąży i laktacji w dawkach dobowych wynoszących 50 mg/kg masy ciała lub większych powodowało u potomstwa trwałe uszkodzenie nerek manifestujące się jako poszerzenie miedniczek nerkowych. Podobnie, nieodwracalne uszkodzenie nerek obserwowano również u bardzo młodych szczurów, którym podawano nawet pojedyncze dawki ramiprylu.⁴

Amlodypina – toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania przedkliniczne amlodypiny przeprowadzone na szczurach i myszach wykazały istotne efekty toksyczne w zakresie reprodukcji przy zastosowaniu bardzo wysokich dawek. Zaobserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność młodych po zastosowaniu dawek około 50-krotnie większych niż maksymalne dawki zalecane u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała). Dane te wskazują na potencjalne ryzyko przy znacznym przedawkowaniu, jednak przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi efekty te nie występują.⁵

Amlodypina – wpływ na płodność

W badaniach przedklinicznych oceniających wpływ amlodypiny na płodność szczurów nie stwierdzono negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze. Szczury otrzymywały amlodypinę przez 64 dni (samce) i 14 dni (samice) przed kryciem w dawkach do 10 mg/kg masy ciała/dobę, co stanowi dawkę 8-krotnie przekraczającą maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (10 mg) w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała. Przy takim dawkowaniu nie zaobserwowano żadnych zaburzeń płodności.⁶

Jednakże w innym badaniu przeprowadzonym na szczurach, w którym samce otrzymywały amlodypiny bezylan przez okres 30 dni w dawce porównywalnej z dawką stosowaną u ludzi (po przeliczeniu na mg/kg masy ciała), zaobserwowano istotne zmiany biochemiczne i histologiczne. Stwierdzono zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu w osoczu, a także zmniejszenie gęstości nasienia oraz redukcję liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego. Oznacza to, że amlodypina przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych może potencjalnie wpływać na parametry płodności u samców.⁷

Hydrochlorotiazyd – dane przedkliniczne

W dostępnych danych źródłowych nie przedstawiono szczegółowych informacji o badaniach przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania hydrochlorotiazydu, trzeciej składowej produktu leczniczego Sumilar HCT.

Badania przedkliniczne produktu skojarzonego

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że istotne obserwacje przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład produktu Sumilar HCT (ramipryl, amlodypina, hydrochlorotiazyd) obejmują głównie wpływ na funkcje rozrodcze oraz potencjalne działanie nefrotoksyczne, szczególnie w przypadku ramiprylu podawanego w wysokich dawkach na wczesnych etapach rozwoju organizmu. Należy jednak podkreślić, że większość obserwowanych efektów występowała przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.