inhibitor PDE-5
Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5) to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń erekcji. Mechanizm ich działania polega na blokowaniu enzymu PDE-5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) w ciałach jamistych prącia, powodując ich relaksację i zwiększony napływ krwi, co umożliwia erekcję.
Do najczęściej stosowanych inhibitorów PDE-5 należą: sildenafil (Viagra), tadalafil (Cialis), wardenafil (Levitra) oraz awanafil (Stendra/Spedra). Różnią się one czasem działania, skutecznością oraz profilem działań niepożądanych. Sildenafil działa do 4-5 godzin, tadalafil nawet do 36 godzin (stąd nazwa „weekendowa tabletka”), wardenafil około 4-5 godzin, a awanafil 6-8 godzin.
Oprócz leczenia zaburzeń erekcji, inhibitory PDE-5 znalazły zastosowanie w terapii nadciśnienia płucnego (szczególnie sildenafil i tadalafil), ze względu na ich działanie rozszerzające naczynia płucne. Wykazują również potencjał w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, zaburzeń krążenia obwodowego oraz niektórych chorób neurologicznych.
Najczęstsze działania niepożądane inhibitorów PDE-5 to bóle głowy, zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zaburzenia widzenia oraz przekrwienie błony śluzowej nosa. Leki te są przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących azotany z powodu ryzyka niebezpiecznego spadku ciśnienia tętniczego. Wymagają ostrożnego stosowania u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ambrisentan Accord 5 mg
Ambrisentan Accord, będący selektywnym antagonistą receptora endoteliny A (ETA) o wysokiej selektywności (~4000-krotnej) względem receptorów ETA w porównaniu do ETB, jest stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH). Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów ETA na komórkach mięśniówki gładkiej naczyń i miocytach mięśnia sercowego, co hamuje skurcz naczyń i proliferację komórek mięśni gładkich, przy jednoczesnym zachowaniu korzystnych efektów receptorów ETB, takich jak produkcja tlenku azotu i prostacykliny. Skuteczność ambrisentanu potwierdzono w badaniach fazy 3 (ARIES-1 i ARIES-2) na pacjentach z idiopatycznym PAH i PAH związanym z chorobami tkanki łącznej, gdzie dawki 5 mg i 10 mg doustnie przez 12 tygodni istotnie poprawiły wydolność wysiłkową, mierzoną 6-minutowym testem marszu (6MWD) o 30,6 m (p=0,008) i 59,4 m (p<0,001) dla dawki 5 mg oraz 51,4 m (p<0,001) dla dawki 10 mg. Ponadto, w badaniu ARIES-2 leczenie ambrisentanem zmniejszyło ryzyko klinicznego pogorszenia PAH o 80% (p<0,001), a w długoterminowym badaniu ARIES-E obserwowano utrzymanie efektów terapeutycznych i korzystny profil bezpieczeństwa, z 2-letnim ryzykiem wzrostu aktywności aminotransferaz >3×GGN na poziomie 3,9%.
AlAT w surowicy, aminotransferaza, antagonista receptora endoteliny A, choroba siatkówki, choroba tkanki łącznej, choroba wątroby, ciśnienie w tętnicy płucnej, etiologia idiopatyczna, funkcja wątroby, idiopatyczne PAH, inhibitor PDE-5, mięśniówka gładka naczyń krwionośnych, niedokrwistość, opór naczyniowy płucny, PAH związane z chorobami tkanki łącznej, parametry hemodynamiczne, pogorszenie przebiegu PAH, prostacyklina, receptor endoteliny, skala Borga, skurcz naczyniowy, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne, tlenek azotu, uwarunkowanie genetyczne, wrodzona wada serca, wskaźnik sercowy, zakażenie HIV, zaostrzenie PAH - Leksykon substancji czynnych
Pentaerytrytol – Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatu Pentaerythritol compositum, zawierającego 20 mg pentaerytrytylu tetraazotanu oraz 0,5 mg glicerolu triazotanu, może prowadzić do objawów wynikających z nadmiernego działania wazodylatacyjnego oraz ryzyka indukcji methemoglobinemii. Kliniczny obraz obejmuje zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie tętnicze, tachykardię (>100/min), bóle głowy, zawroty głowy, osłabienie, nudności, wymioty oraz skórne reakcje alergiczne. Szczególnie niebezpieczne jest podwyższenie poziomu methemoglobiny powyżej 30%, co wymaga pilnej interwencji. Ryzyko ciężkiego przebiegu wzrasta u pacjentów z niewydolnością serca, ostrymi zespołami wieńcowymi, zawałem mięśnia sercowego z obniżonym ciśnieniem napełniania lewej komory, stosujących jednocześnie inne leki hipotensyjne (np. inhibitory PDE-5) oraz u osób w podeszłym wieku.
błękit metylenowy, bradykardia, działanie farmakodynamiczne, działanie wazodylatacyjne, frakcja wyrzutowa lewej komory, glicerolu triazotan, hipoksja mózgowa, hipoksja tkankowa, hipoperfuzja mózgowa, inhibitor PDE-5, mechanizm toksyczności, methemoglobinemia, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, pentaerytrytylu tetraazotan, płynoterapia, pozycja Trendelenburga, rozszerzenie naczyń mózgowych, tlenoterapia, wstrząs hipowolemiczny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doxanorm
Doksazosyna, jako lek alfa-adrenolityczny, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza na początku terapii, ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego manifestującego się zawrotami głowy, osłabieniem, a w rzadkich przypadkach omdleniami. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego w początkowym okresie leczenia oraz edukację pacjentów w zakresie unikania sytuacji sprzyjających urazom. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkimi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca o wysokiej pojemności wyrzutowej, prawokomorową niewydolność serca z przyczyn zatorowych lub wysiękowych oraz lewokomorową niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania. U pacjentów z ciężką chorobą wieńcową gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego może nasilać dusznicę. Ponadto, ze względu na metabolizm doksazosyny w wątrobie, jej stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane.
brak laktazy, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, inhibitor PDE-5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, lewokomorowa niewydolność serca, mezylan, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, przedłużona erekcja, rak gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, syldenafil, tadalafil, usunięcie zaćmy, wardenafil, wysięk osierdziowy, zator płucny, zespół małej źrenicy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cardura XL
Cardura XL, zawierająca doksazosynę w dawkach 4 mg i 8 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza na początku terapii, manifestującego się zawrotami głowy, osłabieniem i potencjalnymi omdleniami. Zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz edukację pacjentów w zakresie unikania sytuacji zwiększających ryzyko urazów. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z określonymi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty, niewydolność serca o wysokiej pojemności wyrzutowej, czy niewydolność prawokomorowa i lewokomorowa z niskim ciśnieniem napełniania. Ze względu na całkowitą metabolizację w wątrobie, Cardura XL jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Ponadto, jednoczesne stosowanie z inhibitorami PDE-5 (np. sildenafil, tadalafil, wardenafil) może prowadzić do objawowego niedociśnienia tętniczego, dlatego zaleca się rozpoczęcie terapii inhibitorami PDE-5 po stabilizacji hemodynamicznej, od najmniejszej dawki i z co najmniej 6-godzinnym odstępem od przyjęcia doksazosyny.
Cardura XL, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, IFIS, inhibitor PDE-5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, lewokomorowa niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, operacja usunięcia zaćmy, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, przedłużona erekcja, rak gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wysięk osierdziowy, zator płucny, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon substancji czynnych
Doksazosyna – Przeciwwskazania stosowania
Doksazosyna, będąca antagonistą receptorów α1-adrenergicznych z grupy pochodnych chinazoliny, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przy jej stosowaniu w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na doksazosynę lub inne pochodne chinazoliny, niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie, a także specyficzne schorzenia układu moczowego, takie jak zastój moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłe zakażenia układu moczowego oraz kamica pęcherza moczowego. Dodatkowo, u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym stosowanie doksazosyny w leczeniu BPH jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia. Monoterapia doksazosyną jest niewskazana w przypadku przepełnienia pęcherza moczowego oraz bezmoczu z postępującą lub bez niewydolności nerek. W preparatach o przedłużonym uwalnianiu (Doxagen, Cardura XL) dodatkowo przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z niedrożnością przewodu pokarmowego, przełyku lub zwężeniem światła przewodu pokarmowego, co wynika z ryzyka niekontrolowanego uwalniania substancji czynnej. Warto również zwrócić uwagę na obecność laktozy w preparatach (np. Adadox 2 mg zawiera 24 mg laktozy), co jest istotne u pacjentów z jej nietolerancją. Doksazosyna jest przeciwwskazana w okresie laktacji ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią.
bezmocz, BPH, choroba wątroby, IFIS, inhibitor PDE-5, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktacja, laktoza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność przełyku, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodna chinazoliny, prazosyna, receptor α1-adrenergiczny, sildenafil, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terazosyna, zaćma, zakażenie układu moczowego, zastój moczu, zwężenie światła przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Synoptis 75 mg
Darunawir, podawany w skojarzeniu z rytonawirem, jest silnym inhibitorem enzymów CYP3A i CYP2D6 oraz glikoproteiny P, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych. Rytonawir dodatkowo hamuje transportery OATP1B1 i OATP1B3, co może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez te szlaki. Indukcja enzymów CYP2C9 i CYP2C19 przez darunawir może obniżać stężenia leków metabolizowanych przez te izoenzymy. Leki indukujące CYP3A (np. ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny) obniżają stężenia darunawiru i rytonawiru, natomiast inhibitory CYP3A (np. azolowe leki przeciwgrzybicze) je zwiększają. Spożywanie alkoholu może nasilać hepatotoksyczność i działania niepożądane ośrodkowego układu nerwowego, dlatego zaleca się ograniczenie jego spożycia podczas terapii. Monitorowanie funkcji wątroby jest wskazane u pacjentów regularnie spożywających alkohol.
antagonista wapnia, biodostępność leku, CYP2C19, CYP2C8, cytochrom P450, dabigatran, działanie toksyczne, dziurawiec zwyczajny, funkcja wątroby, glikoproteina p, hepatotoksyczność, induktor CYP3A, inhibicja CYP2D6, inhibicja CYP3A, inhibitor integrazy, inhibitor PDE-5, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, krwawienie, lek immunosupresyjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, midazolam, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, OATP1B1, OATP1B3, ośrodkowy układ nerwowy, polimorfizm CYP2C19, rabdomioliza, rytonawir, zaburzenie rytmu serca, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Doxar 2 mg
Doxar, zawierający mezylan doksazosyny w dawkach 1 mg, 2 mg oraz 4 mg, jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). W terapii nadciśnienia doksazosyna działa poprzez blokadę receptorów alfa-1-adrenergicznych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i obniżenia oporu naczyniowego, skutkując spadkiem ciśnienia tętniczego. Lek może być stosowany zarówno jako monoterapia, jak i w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, szczególnie u pacjentów z opornością na inne preparaty, współistniejącym BPH, zaburzeniami lipidowymi lub nadciśnieniem ortostatycznym. W przypadku BPH doksazosyna zmniejsza napięcie mięśni gładkich w torebce prostaty, zrębie gruczołu oraz szyi pęcherza moczowego, co łagodzi objawy napełniania (częstomocz, nykturia, parcia naglące) oraz opróżniania (osłabienie i przerwanie strumienia moczu, wydłużenie mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza).
doksazosyna, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor PDE-5, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łagodny rozrost prostaty, lek hipotensyjny, LUTS, nadciśnienie ortostatyczne, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, nykturia, objawy dolnych dróg moczowych, opór naczyniowy, osłabiony strumień moczu, parametry urodynamiczne, parcie naglące, przeszkoda podpęcherzowa, receptor alfa-1-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń, samoistne nadciśnienie tętnicze, substancja czynna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie lipidowe, zakażenie dróg moczowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Synoptis 400 mg
Darunawir, dostępny w postaci tabletek powlekanych 400 mg i 800 mg, wzmocniony rytonawirem lub kobicystatem, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze składniki preparatu (m.in. żółcień pomarańczową FCF, laktozę jednowodną, glikol propylenowy) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko interakcji farmakokinetycznych, gdyż darunawir wykazuje silne hamowanie enzymu CYP3A, co może prowadzić do znacznego wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym i potencjalnie ciężkich działań niepożądanych.
alfuzosyna, alkaloid sporyszu, amiodaron, antagonista receptora P2Y12, astemizol, awanafil, beprydyl, chinidyna, cyzapryd, dabigatran, dapoksetyna, depresja oddechowa, dihydroergotamina, domperidon, dronedaron, działanie arytmogenne, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, elbaswir, enzym CYP3A, ergometryna, ergotamina, hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A, inhibitor PDE-5, inhibitor trombiny, iwabradyna, karbamazepina, kobicystat, kolchicyna, kwetiapina, lomitapid, lopinawir, lowastatyna, lurazydon, metylergonowina, midazolam, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na darunawir, naloksegol, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie tkanek, niewydolność wątroby, pimozyd, rabdomioliza, ranolazyna, ryfampicyna, rytonawir, sertindol, skala Child-Pugh, skurcz naczyń obwodowych, syldenafil, symwastatyna, terfenadyna, tikagrelor, triazolam, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zatrucie sporyszem - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxazosin Aurovitas 4 mg
Doxazosin Aurovitas 4 mg, zawierający 4,84 mg doksazosyny mezylanu (odpowiadającego 4 mg doksazosyny), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pochodne chinazoliny (np. prazosyna, terazosyna) oraz na substancje pomocnicze, w tym 48 mg laktozy w tabletce, co jest istotne dla osób z nietolerancją laktozy. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie, istniejącym niedociśnieniem tętniczym, a także u chorych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, jeśli współistnieją z zastoju moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłym zakażeniem układu moczowego lub kamicą pęcherza moczowego. Ponadto, w monoterapii jest przeciwwskazany u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem, zwłaszcza przy towarzyszącej niewydolności nerek.
bezmocz, doksazosyna, doksazosyny mezylan, hipotensja, inhibitor PDE-5, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność przełyku, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pochodna chinazoliny, prazosyna, przedłużone uwalnianie, przepełnienie pęcherza moczowego, receptor alfa-1-adrenergiczny, sildenafil, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zastój moczu, znieczulenie ogólne, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doxanorm
Doksazosyna, alfa-adrenolityk zawarty w produkcie leczniczym Doxanorm, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w początkowej fazie terapii. Objawy takie jak zawroty głowy, osłabienie czy omdlenia mogą wystąpić wskutek gwałtownego spadku ciśnienia tętniczego, dlatego zaleca się monitorowanie ciśnienia oraz edukację pacjentów w zakresie unikania sytuacji sprzyjających urazom. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkimi chorobami serca (np. obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty, niewydolność serca z wysoką pojemnością wyrzutową, prawokomorowa niewydolność serca, lewokomorowa niewydolność z niskim ciśnieniem napełniania) oraz z ciężką chorobą wieńcową, gdzie szybkie obniżenie ciśnienia może nasilać dusznicę bolesną. Doksazosyna jest metabolizowana w wątrobie, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością wątroby, a jej stosowanie u osób z ciężką niewydolnością tego narządu jest przeciwwskazane.
choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, lewokomorowa niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, przedłużona erekcja, rak gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, syldenafil, tadalafil, usunięcie zaćmy, wardenafil, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności wątroby, zator płucny, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tadilecto 2,5 mg
Lek Tadilecto zawierający 2,5 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Tadalafil, jako inhibitor fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych prącia, co zwiększa przepływ krwi do ciał jamistych podczas stymulacji seksualnej. Preparat nie wykazuje działania bez odpowiedniej stymulacji seksualnej, co jest kluczowe dla skuteczności terapii. Tabletki o średnicy około 5 mm zawierają 2,5 mg substancji czynnej oraz 0,375 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doxar
Doksazosyna (Doxar), stosowana w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wymaga przeprowadzenia diagnostyki różnicowej w celu wykluczenia raka prostaty, gdyż objawy obu schorzeń mogą się pokrywać. Ze względu na działanie alfa-adrenolityczne, szczególnie na początku terapii, istnieje ryzyko niedociśnienia ortostatycznego manifestującego się zawrotami głowy, osłabieniem, a nawet omdleniami, co wymaga regularnej kontroli ciśnienia tętniczego. Ponadto, odnotowano przypadki priapizmu, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. U pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty, niewydolność serca o różnej etiologii czy ciężka choroba wieńcowa, stosowanie doksazosyny wymaga szczególnej ostrożności i ścisłej kontroli kardiologicznej ze względu na ryzyko pogorszenia parametrów hemodynamicznych i zaostrzenia dławicy piersiowej.
brak laktazy, choroba serca, choroba wieńcowa serca, inhibitor PDE-5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mezylan doksazosyny, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, operacja zaćmy, priapizm, przedłużona erekcja, rak prostaty, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, syldenafil, tadalafil, wardenafil, właściwości alfa-adrenolityczne, wysięk osierdziowy, zastawka dwudzielna, zator płucny, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cardura XL
Cardura XL (doksazosyna) jest alfa-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, jednak wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza na początku terapii. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz edukację pacjentów w zakresie unikania sytuacji sprzyjających urazom w przypadku zawrotów głowy lub omdleń. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkimi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca o wysokiej pojemności wyrzutowej, prawokomorową niewydolność serca z zatorowością płucną lub wysiękiem osierdziowym oraz lewokomorową niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania. Ponadto, ze względu na metabolizm wątrobowy, lek nie jest zalecany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.
ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, inhibitor PDE-5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lewokomorowa niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, omdlenie, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, przedłużona erekcja, rak gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, syldenafil, tadalafil, utrata przytomności, wardenafil, właściwości alfa-adrenolityczne, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności wątroby, zaćma, zator płucny, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej