Cryptococcus neoformans
Cryptococcus neoformans to drożdżakopodobny grzyb otoczkowy, będący istotnym patogenem oportunistycznym, szczególnie u osób z obniżoną odpornością. Występuje powszechnie w środowisku naturalnym, zwłaszcza w glebie zanieczyszczonej odchodami gołębi oraz w niektórych gatunkach drzew.
Zakażenie Cryptococcus neoformans prowadzi najczęściej do kryptokokozy – choroby manifestującej się głównie jako zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu. Grzyb ten ma szczególne powinowactwo do ośrodkowego układu nerwowego. Inne formy kliniczne obejmują kryptokokozę płucną, skórną oraz rozsianą.
Diagnostyka kryptokokozy opiera się na badaniach mikrobiologicznych (hodowla, preparaty bezpośrednie), wykrywaniu antygenu kryptokokowego w płynie mózgowo-rdzeniowym i surowicy oraz badaniach obrazowych. Charakterystyczną cechą C. neoformans jest obecność polisacharydowej otoczki, widocznej w preparatach z tuszem indyjskim.
Leczenie kryptokokozy wymaga długotrwałej terapii przeciwgrzybiczej. W schematach terapeutycznych stosuje się amfoterycynę B (często w połączeniu z flucytozyną) w fazie indukcji, a następnie flukonazol w fazie konsolidacji i podtrzymującej. U pacjentów z AIDS konieczne może być prowadzenie długoterminowej profilaktyki wtórnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mycosyst 50 mg
Flukonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy pochodnych triazolu (kod ATC J02AC01), działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 w grzybach, blokując demetylację 14-alfa-lanosterolu i tym samym biosyntezę ergosterolu, kluczowego składnika błony komórkowej patogenów. Charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec grzybiczych cytochromów P450, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. W dawkach terapeutycznych do 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływa istotnie na stężenia hormonów steroidowych u ludzi, a nawet w wyższych dawkach (200-400 mg/dobę) nie wykazuje klinicznie istotnego wpływu na steroidogenezę ani metabolizm fenazonu. Flukonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko gatunkom Candida (C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), Cryptococcus neoformans, endemicznych pleśni oraz innym patogenom, jednak C. glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris naturalną oporność. MIC i ECOFF dla C. guilliermondii są wyższe niż dla C. albicans, co ma znaczenie kliniczne.
14 alfa-lanosterol, 14 alfa-metylosterol, azolowy lek przeciwgrzybiczny, badanie farmakokinetyczno-farmakodynamiczne, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, działanie przeciwgrzybicze, enzym wątrobowy, epidemiologiczny punkt odcięcia, flukonazol, gospodarka hormonalna, Histoplasma capsulatum, hormon steroidowy, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm działania, mechanizm oporności, mechanizm usuwania leku, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, Paracoccidioides brasiliensis, patogen grzybiczny, pole pod krzywą stężenia, stężenie graniczne, stymulacja ACTH, testosteron, triazol, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon substancji czynnych
Mikonazol – Właściwości farmakodynamiczne
Mikonazol, pochodna imidazolu, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, skutecznie hamując syntezę ergosterolu w błonie komórkowej grzybów, co prowadzi do zaburzenia jej integralności i śmierci komórki grzyba. Substancja ta jest aktywna wobec dermatofitów (m.in. Trichophyton mantagrophytes, Epidermophyton floccosum), drożdżaków (Candida albicans, Pityrosporum orbiculare i pachydermatis, Cryptococcus neoformans) oraz promieniowców (Streptomyces madurae, Nocardia asteroides). Mikonazol wykazuje również działanie przeciwbakteryjne, głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, co czyni go szczególnie użytecznym w terapii zakażeń grzybiczych z wtórnym zakażeniem bakteryjnym. Ponadto, substancja szybko łagodzi świąd skóry, co poprawia komfort pacjenta już na wczesnym etapie leczenia.
bakteria Gram-dodatnia, biosynteza ergosterolu, błona komórkowa grzyba, Candida albicans, chlorowodorek mazipredonu, Cryptococcus neoformans, dermatofit, drożdżak, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, Epidermophyton floccosum, grzybica wtórnie zakażona, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, pityrosporum orbiculare, pochodna imidazolu, postać farmaceutyczna, promieniowiec, przepuszczalność błony komórkowej, synteza ergosterolu, zakażenie dermatofitami, zakażenie grzybicze - Leksykon substancji czynnych
Terbinafina – Właściwości farmakodynamiczne
Terbinafina, będąca alliloaminą, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, głównie poprzez selektywne hamowanie enzymu epoksydazy skwalenowej, co prowadzi do deficytu ergosterolu i kumulacji skwalenu w komórkach grzybów, skutkując ich śmiercią. Mechanizm ten nie wiąże się z układem cytochromu P450, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Terbinafina jest skuteczna zwłaszcza wobec dermatofitów (Trichophyton spp., Microsporum canis, Epidermophyton floccosum) z minimalnymi stężeniami hamującymi (MIC) w zakresie 0,0001–0,15 µg/ml, a także wykazuje aktywność wobec drożdżaków (Candida spp., Malassezia) oraz pleśni i grzybów dimorficznych. Po podaniu doustnym kumuluje się w skórze, włosach i paznokciach, utrzymując stężenia grzybobójcze przez 15-20 dni po zakończeniu terapii, co umożliwia krótsze schematy leczenia.
alliloamina, Alternaria, Aspergillus, biosynteza ergosterolu, błona komórkowa grzyba, Candida, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, dermatofit, drożdżak, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, epoksydaza skwalenowa, Fusarium, grzyb dimorficzny, grzybica owłosionej skóry głowy, kandydoza skórna, Malassezia, Microsporum, minimalne stężenie hamujące, onychomykoza, oporność krzyżowa, oporność na leki przeciwgrzybicze, skwalen, Sporothrix, tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, Trichophyton - Leksykon substancji czynnych
Itrakonazol – Właściwości farmakodynamiczne
Itrakonazol, syntetyczny triazol, działa przeciwgrzybiczo poprzez hamowanie enzymu 14α-demetylazy, co prowadzi do niedoboru ergosterolu w błonie komórkowej grzybów, zaburzając jej integralność i funkcję. W badaniach in vitro wykazuje skuteczność przeciw dermatofitom, drożdżakom (w tym Candida spp.), Aspergillus spp. oraz innym patogenom, zwykle w stężeniach ≤1 μg/ml. Farmakokinetyka i farmakodynamika itrakonazolu pozostają słabo poznane, co utrudnia optymalizację dawkowania. Oporność rozwija się powoli i jest związana z mutacjami w genie ERG11, nadekspresją enzymu lub nośników leku, a także opornością krzyżową w obrębie azoli. Szczególnie istotne klinicznie są szczepy oporne Aspergillus fumigatus.
14-alfa demetylaza, Aspergillus, Aspergillus fumigatus, Blastomyces dermatitidis, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, Candida tropicalis, CLSI, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, dermatofity, drożdżaki, dysfagia, działanie grzybobójcze, działanie przeciwgrzybicze, EUCAST, farmakokinetyka i farmakodynamika, Fusarium, gen ERG11, grzyb chorobotwórczy, grzyb nitkowaty, grzyb strzępkowy, Histoplasma capsulatum, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczny ogólnoustrojowy, lipidy błony komórkowej, minimalne stężenie hamujące, mutacja punktowa, niedobór ergosterolu, oporność grzybów, oporność krzyżowa, oporność nabyta, oporność naturalna, pochodna triazolu, powierzchowne zakażenie grzybicze, stężenie graniczne, stężenie leku w osoczu, wartość graniczna wrażliwości, wrażliwość in vitro, związek triazolowy, Zygomycetes - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pirolam 10 mg/g
Pirolam to zawiesina na skórę o stężeniu 10 mg/g cyklopiroksu z olaminą, wykazująca szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego. Preparat jest wskazany do leczenia grzybic skóry gładkiej, owłosionej, stóp oraz podudzi, skuteczny przeciwko dermatofitom (Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis, M. gypseum), drożdżakom z rodzaju Candida (C. albicans, C. tropicalis, C. krusei, C. parapsilosis), a także Cryptococcus neoformans, Aspergillus fumigatus i Malassezia furfur. Terapia trwa zwykle od 2 do 4 tygodni, w zależności od lokalizacji i nasilenia zakażenia, z zaleceniem kontynuacji leczenia po ustąpieniu objawów w celu zapobiegania nawrotom.
Aspergillus fumigatus, aspergiloza, Candida albicans, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Cryptococcus neoformans, cyklopiroks, dermatofity, drożdżaki, Epidermophyton floccosum, grzybica owłosionej skóry głowy, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica skórna, grzybica skóry gładkiej, grzybica skóry owłosionej, grzybica stóp, kandydoza, kandydoza skórna, kryptokokoza, łupież pstry, Malassezia furfur, Microsporum canis, Microsporum gypseum, Pirolam, rumień, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zapalenie mieszków włosowych, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Itrax 100 mg
Itrax, zawierający 100 mg itrakonazolu w kapsułce, jest szerokospektralnym lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym w leczeniu różnorodnych zakażeń grzybiczych, zarówno powierzchownych, jak i układowych. Wskazania obejmują grzybicę narządów płciowych u kobiet (Candida albicans), grzybicę skóry wywołaną przez dermatofity i drożdżaki, łupież pstry (Malassezia), kandydozę jamy ustnej, grzybicze zakażenia rogówki oraz onychomikozę paznokci rąk i stóp. W terapii zakażeń układowych lek jest skuteczny w aspergilozie, kandydozie, kryptokokozie (w tym kryptokokowym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych jako terapia drugiego rzutu), a także w rzadziej występujących infekcjach takich jak histoplazmoza, blastomikoza, sporotrychoza i parakokcydioidomikoza. Preparat charakteryzuje się dobrą penetracją do tkanek i płynów ustrojowych, co jest kluczowe w leczeniu ciężkich, zagrażających życiu zakażeń.
Aspergillus, aspergiloza układowa, blastomikoza, Blastomyces dermatitidis, Candida albicans, Cryptococcus neoformans, dermatofit, diagnostyka mikologiczna, grzybica paznokci, grzybica pochwy i sromu, grzybica skóry, grzybica układowa, grzybicze zakażenie rogówki, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, itrakonazol, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza układowa, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokoza, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, Malassezia, onychomykoza, Paracoccidioides brasiliensis, parakokcydioidomikoza, Sporothrix schenckii, sporotrychoza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flucorta 200 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Flucorta, jest pochodną triazolu o kodzie ATC J02AC01, wykazującą działanie przeciwgrzybicze poprzez selektywne hamowanie demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do utraty ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływały na stężenia testosteronu u mężczyzn ani steroidów u kobiet, a dawki 200-400 mg/dobę nie zmieniały istotnie poziomów endogennych steroidów ani odpowiedzi na ACTH. Flukonazol wykazuje szerokie spektrum działania in vitro wobec Candida albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis, Cryptococcus neoformans, C. gattii oraz endemicznych grzybów pleśniowych, jednak Candida krusei jest oporna, a C. glabrata wykazuje zmienną wrażliwość. Wartość minimalnego stężenia hamującego (MIC) koreluje z efektywnością terapeutyczną, a zależność AUC/dawka jest liniowa, co potwierdza związek między ekspozycją na lek a skutecznością kliniczną w kandydozie jamy ustnej i kandydemii.
14 alfa-lanosterol, ACTH, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, blastomykoza, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, cytochrom P450, ergosterol, EUCAST, fenazon, flukonazol, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, hormon adrenokortykotropowy, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, lek przeciwgrzybiczny, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, pole pod krzywą stężenia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Itrax 100 mg
Itrakonazol, substancja czynna leku Itrax, jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym ogólnie w terapii zakażeń grzybiczych. Jego mechanizm polega na hamowaniu syntezy ergosterolu, kluczowego składnika błony komórkowej grzybów, co prowadzi do destabilizacji struktury komórkowej patogenów. Farmakokinetyka i farmakodynamika itrakonazolu wymagają dalszych badań. Punkty graniczne wrażliwości według CLSI dla Candida spp. wynoszą: wrażliwość ≤0,125 µg/ml, wrażliwość zależna od dawki 0,25-0,5 µg/ml, oporność ≥1 µg/ml. Dla Aspergillus spp. według EUCAST: wrażliwość ≤1 mg/l, oporność >2 mg/l. Itrakonazol skutecznie hamuje wzrost wielu klinicznie istotnych grzybów, w tym Candida albicans, Aspergillus spp., Blastomyces dermatitidis, Histoplasma spp., Cryptococcus neoformans oraz dermatofitów i innych drożdżaków.
Aspergillus flavus, Aspergillus fumigatus, Aspergillus nidulans, Aspergillus terreus, Blastomyces dermatitidis, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida dubliniensis, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Cryptococcus neoformans, dermatofit, drożdżak, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, ergosterol, Fusarium, grzyb dimorficzny, grzyb patogenny, Histoplasma, lek przeciwgrzybiczny, Microsporum, Mucor, mutacja punktowa, oporność krzyżowa, oporność na lek, Paracoccidioides brasiliensis, pleśń, pochodna triazolu, powierzchniowe zakażenie grzybicze, Rhizomucor, Rhizopus, Scedosporium, Scopulariopsis, terapia przeciwgrzybicza, triazol, Trichophyton, zakażenie grzybicze, zakażenie inwazyjne, Zygomycetes - Leksykon substancji czynnych
Ketokonazol – Właściwości farmakodynamiczne
Ketokonazol, syntetyczna pochodna imidazolu, jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno ogólnie (ATC: J02AB02), jak i miejscowo (ATC: D01AC08). Jego mechanizm polega na hamowaniu syntezy ergosterolu poprzez blokadę lanosterolo-14-alfademetylazy, enzymu cytochromu P450, co prowadzi do utraty integralności błony komórkowej grzybów i ich obumarcia. W przypadku Candida spp. ketokonazol zaburza transformację w formę micelarną, ograniczając zdolność fagocytarną komórek. W badaniach in vitro wykazuje działanie grzybobójcze przy stężeniu 1 mg/ml oraz grzybostatyczne już przy 1 ng/ml, z utrzymaniem efektu grzybostatycznego przez co najmniej 14 dni. Spektrum działania obejmuje dermatofity (Microsporum spp., Epidermophyton floccosum, Trichophyton spp.), drożdżaki (Candida spp., Cryptococcus neoformans, Malassezia spp.), grzyby dimorficzne (Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum, Paracoccidioides brasiliensis) oraz inne patogeny (Sporothrix schenckii, Phialophora spp., Blastomyces dermatiditis).
Blastomyces dermatitidis, Candida, Candida albicans, chromomikoza, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, dermatofity, drożdżaki, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, grzybica paznokci, grzybica powierzchniowa, grzybica układowa, grzyby dimorficzne, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, kandydoza błony śluzowej, kandydoza pochwy, kandydoza układowa, kokcydioidomikoza, lanosterolo-14-alfademetylaza, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, łupież skóry głowy, Malassezia, Microsporum, Paracoccidioides brasiliensis, parakokcydioidomikoza, Pityrosporum, pochodna imidazolu, postać micelarna, synteza ergosterolu, Trichophyton - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flumycon 200 mg
Flukonazol, pochodna triazolu, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym ogólnie (kod ATC: J02AC01) w formie kapsułek o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg. Jego mechanizm działania polega na selektywnym hamowaniu enzymatycznej demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu i uszkodzenia błony komórkowej grzybów. Flukonazol wykazuje wysoką skuteczność in vitro wobec Candida albicans, C. parapsilosis i C. tropicalis, natomiast C. glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne. Wartości MIC oraz epidemiologiczne punkty odcięcia (ECOFF) różnią się między gatunkami, co ma znaczenie kliniczne, gdyż wyższe MIC korelują z mniejszą skutecznością terapii. Dawkowanie flukonazolu wykazuje liniową zależność z AUC, a dawki od 50 mg do 400 mg na dobę nie wpływają istotnie na profil steroidowy u zdrowych osób.
azolowy lek przeciwgrzybiczy, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, epidemiologiczny punkt odcięcia, flukonazol, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczy, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, stężenie graniczne flukonazolu, wartość AUC, wrażliwość in vitro - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluconazole Aurobindo 200 mg
Flukonazol, należący do triazolowych leków przeciwgrzybiczych (kod ATC J02AC01), działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14 alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływają na stężenia hormonów steroidowych u zdrowych osób, a dawki 200-400 mg/dobę nie wywołują klinicznie istotnych zmian w poziomach endogennych steroidów ani odpowiedzi hormonalnej po stymulacji ACTH. Flukonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego in vitro, obejmujące Candida albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis, Cryptococcus neoformans, a także endemiczne pleśnie, jednakże szczepy C. krusei są oporne, a C. glabrata wykazuje zmienną wrażliwość.
14 alfa-metylosterol, azolowy lek przeciwgrzybiczy, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, Candida albicans, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, ergosterol w błonie komórkowej, EUCAST-AFST, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczy, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, oporność na flukonazol, pochodna triazolu, stężenie graniczne flukonazolu, triazol przeciwgrzybiczy, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flumycon 150 mg
Flukonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli (kod ATC: J02AC01), działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14 alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu i uszkodzenia błony komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki flukonazolu od 50 mg do 400 mg/dobę nie wpływają istotnie na stężenia endogennych steroidów u ludzi. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko gatunkom Candida (np. C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), choć Candida glabrata cechuje się zmniejszoną wrażliwością, a C. krusei i C. auris są oporne. Flukonazol jest także aktywny wobec Cryptococcus neoformans, Cryptococcus gattii oraz endemicznych pleśni, takich jak Blastomyces dermatiditis czy Histoplasma capsulatum. Wartości minimalnego stężenia hamującego (MIC) korelują z efektywnością terapeutyczną, a wyższe MIC wiążą się z mniejszym prawdopodobieństwem wyzdrowienia.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja lanosterolu, działanie przeciwgrzybicze, endogenne steroidy, epidemiologiczny punkt odcięcia, farmakodynamika, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, lekowrażliwość, mechanizm działania leku, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, pole pod krzywą stężenia, stężenie graniczne flukonazolu, stężenie graniczne MIC, testosteron w osoczu, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fungizone 50 mg
Amfoterycyna B, będąca składnikiem aktywnym leku Fungizone (50 mg proszku do sporządzania roztworu do infuzji), należy do grupy przeciwgrzybiczych antybiotyków ogólnoustrojowych (kod ATC J02AA01). Wykazuje silne działanie przeciwgrzybicze in vitro w stężeniach od 0,03 do 1,0 μg/ml wobec szerokiego spektrum patogenów, takich jak Histoplasma capsulatum, Coccidioides immitis, Candida spp., Blastomyces dermatitidis, Rhodotorula, Cryptococcus neoformans, Sporothrix schenckii, Mucor mucedo oraz Aspergillus fumigatus. Brak jest jednak standardowej metody oznaczania minimalnego stężenia hamującego (MIC), co powoduje zmienność wartości w zależności od metodyki. Amfoterycyna B nie wykazuje aktywności wobec bakterii, riketsji ani wirusów.
amfoterycyna B, Aspergillus fumigatus, aspergiloza, Blastomyces dermatitidis, blastomykoza, błona komórkowa grzyba, Candida, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie niepożądane, ergosterol, Fungizone, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, infekcja oportunistyczna, kandydoza, kokcydioidomykoza, kryptokokoza, lek przeciwgrzybiczny, MIC, minimalne stężenie hamujące, patogen grzybiczny, Sporothrix schenckii, sporotrychoza, toksyczność leku, zakażenie OUN