Lenalidomide Zentiva – Kapsułki twarde

Lenalidomide Zentiva
Kapsułki twarde, 5 mg

Produkt leczniczy zawiera substancję czynną lenalidomid oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci twardych kapsułek o różnych dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg lenalidomidu. Stosuje się go w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, a także chłoniaków z komórek płaszcza i chłoniaków grudkowych. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami w zależności od schorzenia.

Pobierz ChPL PDF Lenalidomide Zentiva – Kapsułki twarde – 5 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Zentiva jest dostępny w kapsułkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg i stosowany w terapii noworozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, w skojarzeniu z deksametazonem. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg podawana doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cyklu 28-dniowego, natomiast deksametazon podaje się w dawce 40 mg w dniach 1, 8, 15 i 22. Terapia wymaga ścisłego nadzoru specjalisty oraz monitorowania parametrów hematologicznych, zwłaszcza liczby bezwzględnej neutrofili (ANC) i płytek krwi. Leczenie nie powinno być rozpoczynane, jeśli ANC jest <1,0 × 10⁹/l lub liczba płytek <50 × 10⁹/l. W przypadku wystąpienia neutropenii lub małopłytkowości 3. lub 4. stopnia konieczne jest dostosowanie dawkowania, a w przypadku neutropenii rozważenie włączenia czynników wzrostu granulocytów (G-CSF).

Postępowanie w przypadku działań niepożądanych obejmuje przerwanie podawania lenalidomidu przy spadku liczby płytek krwi <25 × 10⁹/l do końca cyklu, a następnie zmniejszenie dawki o jeden poziom w kolejnym cyklu po powrocie wartości do ≥50 × 10⁹/l. W przypadku ANC <0,5 × 10⁹/l leczenie należy przerwać, a po powrocie do ≥1 × 10⁹/l można wznowić terapię dawką początkową, o ile neutropenia jest jedynym objawem toksyczności. W innych przypadkach dawkę lenalidomidu zmniejsza się o poziom. Po ustąpieniu toksyczności hematologicznej i spełnieniu kryteriów (brak toksyczności przez 2 cykle, ANC ≥1,5 × 10⁹/l, płytki ≥100 × 10⁹/l) możliwe jest stopniowe zwiększanie dawki do dawki początkowej. W przypadku pominięcia dawki, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin, dawkę można przyjąć, w przeciwnym razie należy ją pominąć i kontynuować leczenie następnego dnia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Lenalidomide Zentiva 5 mg

cykl leczenia, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, czynnik wzrostu granulocytów, deksametazon, kapsułka twarda, lenalidomid, liczba bezwzględna neutrofili, małopłytkowość, neutropenia, nietolerancja leku, poziom dawkowania, progresja choroby, przeszczep szpiku kostnego, szpiczak mnogi, szpik kostny, terapia przeciwnowotworowa, toksyczność hematologiczna, toksyczność ograniczająca dawkę
Działania niepożądane
Lenalidomid, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg (Lenalidomide Zentiva), charakteryzuje się złożonym profilem bezpieczeństwa, który wymaga szczegółowego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. W terapii podtrzymującej po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) najczęstsze ciężkie działania niepożądane obejmują zapalenie płuc (10,6% w badaniu IFM 2005-02), zakażenia płuc (9,4% w CALGB 100104), neutropenię (60,8–79,0%), małopłytkowość (23,5–72,3%), biegunki (38,9–54,5%), leukopenię (22,8–31,7%) oraz astenia i zmęczenie (około 22,8–29,7%). W schematach skojarzonych, np. lenalidomid + bortezomib + deksametazon, obserwuje się dodatkowo neuropatię obwodową (71,8%), trombocytopenię (57,6%) oraz hipokalemię (50,0%). U pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, stosujących lenalidomid z deksametazonem, odnotowano zapalenie płuc (9,8%) i niewydolność nerek (6,3%). Profil działań niepożądanych wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi, funkcji nerek oraz wczesnego rozpoznawania infekcji i reakcji skórnych.

Ze względu na ryzyko hematologicznych powikłań (neutropenia, małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość) konieczne jest systematyczne badanie morfologii, zwłaszcza na początku terapii. Infekcje dróg oddechowych, w tym zapalenie i zakażenia płuc, stanowią poważne zagrożenie i mogą wymagać hospitalizacji oraz intensywnego leczenia. Dodatkowo, lenalidomid zawiera laktozę (od 66,4 mg do 332,2 mg w zależności od dawki), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. Zaleca się edukację pacjentów w zakresie rozpoznawania objawów niepożądanych oraz szybkie konsultacje medyczne w przypadku ich wystąpienia. Dostosowanie dawki i intensywne monitorowanie parametrów nerkowych są kluczowe w zapobieganiu powikłaniom nefrologicznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Lenalidomide Zentiva 5 mg

astenia, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bezsenność, biegunka, bortezomib, deksametazon, hipokalcemia, leukopenia, małopłytkowość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, odwodnienie, przeszczepienie, skurcz mięśni, szpiczak mnogi, terapia melfalanem, terapia podtrzymująca, trombocytopenia, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, zapalenie nosa i gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zaparcie, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Interakcje leku
Lenalidomid wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych przy jednoczesnym stosowaniu czynników pobudzających erytropoezę oraz hormonalnej terapii zastępczej, co wymaga ostrożności i rozważenia profilaktyki przeciwzakrzepowej. W terapii skojarzonej z deksametazonem istnieje potencjalne zmniejszenie skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych, co uzasadnia stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji. Farmakokinetyka lenalidomidu nie ulega istotnym zmianom pod wpływem deksametazonu (40 mg/dobę) ani inhibitorów P-gp (chinidyna, temsyrolimus), jednak jednoczesne stosowanie lenalidomidu (10 mg/dobę) może zwiększać stężenie digoksyny w osoczu o 14% (przedział ufności 90%: 0,52% – 28,2%), co wymaga regularnego monitorowania. Ponadto, podczas terapii lenalidomidem wskazana jest ścisła kontrola INR u pacjentów przyjmujących warfarynę, zwłaszcza w kontekście jednoczesnego stosowania deksametazonu.

Interakcje farmakodynamiczne obejmują także zwiększone ryzyko rabdomiolizy przy jednoczesnym stosowaniu statyn, co wymaga wzmożonej kontroli klinicznej i laboratoryjnej (monitorowanie CPK). Alkohol może nasilać działania niepożądane lenalidomidu, takie jak zaburzenia OUN (zawroty głowy, senność, dezorientacja), hepatotoksyczność, osłabienie układu odpornościowego oraz ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z małopłytkowością. Z tego względu zaleca się zachowanie ostrożności lub całkowitą abstynencję od alkoholu podczas terapii. Podsumowując, stosowanie lenalidomidu wymaga indywidualizacji terapii z uwzględnieniem potencjalnych interakcji, monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych oraz edukacji pacjenta w zakresie zapobiegania powikłaniom.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Lenalidomide Zentiva 5 mg

cytochrom CYP3A4, cytochrom P450, czynnik pobudzający erytropoezę, doustny środek antykoncepcyjny, działania niepożądane OUN, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymatyczny, inhibitor P-gp, INR, kinaza kreatynowa, kontrola laboratoryjna, lenalidomid, małopłytkowość, neutropenia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rabdomioliza, stężenie digoksyny, stężenie warfaryny, szpiczak mnogi
Profil bezpieczeństwa leku
Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego, co stanowi istotne ryzyko dla niemowląt. W trakcie terapii należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ponieważ lek może wywoływać objawy takie jak zmęczenie, zawroty głowy, senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne. Brak jest danych dotyczących interakcji lenalidomidu z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka u pacjentów spożywających alkohol.

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się szczególną ostrożność. Lenalidomid jest eliminowany głównie przez nerki, a upośledzenie ich funkcji może prowadzić do wydłużenia czasu eliminacji leku, co wymaga dostosowania dawkowania i ścisłego monitorowania parametrów klinicznych. W przypadku zaburzeń czynności wątroby brak jest szczegółowych danych, jednak ze względu na potencjalne ryzyko, konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta i indywidualizacja terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwe działania niepożądane hematologiczne, które mogą być częstsze u seniorów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lenalidomide Zentiva 5 mg
Przeciwwskazania
Lenalidomid, jako immunomodulator, jest stosowany w terapii wybranych nowotworów hematologicznych, jednak jego użycie wiąże się z istotnymi przeciwwskazaniami. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi od 66,4 mg (5 mg dawka) do 332,2 mg (25 mg dawka). Szczególną uwagę należy zwrócić na kobiety w ciąży oraz kobiety w wieku rozrodczym, które nie spełniają wymogów Programu Zapobiegania Ciąży, obejmującego obowiązkowe testy ciążowe, stosowanie skutecznej antykoncepcji, świadomą zgodę pacjentki oraz regularne konsultacje lekarskie. Niedopełnienie tych warunków stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do terapii lenalidomidem ze względu na jego udokumentowane działanie teratogenne.

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami, stosowanie Lenalidomide Zentiva wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz chorobami układu krwiotwórczego, ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak mielosupresja. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. Lekarz powinien rozważyć alternatywne metody terapeutyczne u pacjentów z potwierdzoną ciążą, alergią na lenalidomid lub jego analogi oraz u tych, którzy nie mogą przestrzegać wymogów Programu Zapobiegania Ciąży, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Lenalidomide Zentiva 5 mg

antykoncepcja, działanie mielosupresyjne, działanie teratogenne, immunomodulator, laktoza, lenalidomid, Lenalidomide Zentiva, nadwrażliwość na lenalidomid, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja alergiczna, substancja czynna, test ciążowy, układ krwiotwórczy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Przedawkowanie
Przedawkowanie lenalidomidu, szczególnie przy dawkach ≥150 mg, a zwłaszcza około 400 mg, wiąże się z istotną mielotoksycznością manifestującą się leukopenią, trombocytopenią, niedokrwistością oraz innymi poważnymi zaburzeniami hematologicznymi, takimi jak pancytopenia i zahamowanie funkcji szpiku kostnego. Objawy te zwiększają ryzyko krwawień, infekcji oportunistycznych oraz niedotlenienia tkanek. W badaniach klinicznych nie zidentyfikowano specyficznego antidotum dla lenalidomidu, co podkreśla konieczność monitorowania parametrów morfologii krwi obwodowej, w tym liczby neutrofili, płytek krwi i poziomu hemoglobiny, a także funkcji nerek i wątroby u pacjentów z podejrzeniem przedawkowania.

Postępowanie w przypadku przedawkowania lenalidomidu opiera się na leczeniu objawowym i wspomagającym, realizowanym w warunkach intensywnego nadzoru hematologicznego. Zaleca się stosowanie transfuzji składników krwi, podawanie czynników wzrostu kolonii granulocytów oraz szerokowidmowej terapii przeciwinfekcyjnej w celu minimalizacji powikłań związanych z mielotoksycznością. Brak specyficznej procedury terapeutycznej wymaga indywidualizacji leczenia i ścisłej obserwacji klinicznej, aby skutecznie zarządzać ryzykiem hematologicznym wynikającym z toksyczności lenalidomidu przy dawkach przekraczających standardowe schematy dawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Lenalidomide Zentiva 5 mg

czerwona krwinka, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemoglobina, infekcja oportunistyczna, krwawienie, leukopenia, mielotoksyczność, morfologia krwi obwodowej, neutrofil, neutropenia, niedokrwistość, niedotlenienie tkanek, pancytopenia, płytka krwi, przedawkowanie lenalidomidu, szpik kostny, terapia przeciwinfekcyjna, transfuzja składników krwi, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wybroczynę, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie bakteryjne
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenne, potwierdzone na modelach małpich i króliczych. U samic małp poddanych ekspozycji na lek w okresie ciąży zaobserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligo- i polidaktylia), a także nieprawidłowości narządów wewnętrznych, w tym odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy i wadliwie rozwiniętą przeponę. U królików dawki 10 i 20 mg/kg mc./dobę powodowały brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek przy dawce 20 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na bezpośredni toksyczny wpływ leku. Toksyczność ostra lenalidomidu jest stosunkowo niska, z dawkami letalnymi doustnymi przekraczającymi 2000 mg/kg mc./dobę u gryzoni, natomiast toksyczność przewlekła u szczurów (dawki 75-300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) objawiała się odwracalnym zwiększeniem mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi na podstawie AUC.

Badania na małpach wykazały większą wrażliwość na toksyczność lenalidomidu, gdzie dawki 4-6 mg/kg mc./dobę przez 20 tygodni powodowały śmiertelność, znaczne zmniejszenie masy ciała, cytopenie (leukopenia, anemia, trombocytopenia), krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofię układu chłonnego i szpiku kostnego. Nawet dawki 1 mg/kg mc./dobę, odpowiadające ekspozycji terapeutycznej u ludzi, indukowały odwracalne zmiany w szpiku i niewielkie zmniejszenie liczby leukocytów. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego lenalidomidu, jednak brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego w badaniach długoterminowych. Wyniki te podkreślają konieczność ścisłego przestrzegania przeciwwskazań w ciąży oraz regularnego monitorowania hematologicznego u pacjentów leczonych lenalidomidem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Zentiva 5 mg

atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, ryzyko teratogenne, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa
Skład i postać leku
Lenalidomide Zentiva to lek dostępny w kapsułkach twardych zawierających lenalidomid w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze, w tym laktozę w ilościach odpowiednio 66,4 mg (5 mg), 132,9 mg (10 mg), 199,3 mg (15 mg) oraz 332,2 mg (25 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Otoczka kapsułek składa się z żelatyny i dwutlenku tytanu (E171), a w zależności od dawki mogą zawierać barwniki takie jak indygotyna (E132) i tlenki żelaza (E172). Kapsułki różnią się kolorem i oznakowaniem, co ułatwia ich identyfikację, a opakowania zawierają 7 lub 21 kapsułek z okresem ważności 3 lat, bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.

Podczas stosowania Lenalidomide Zentiva należy zachować szczególne środki ostrożności: kapsułek nie wolno otwierać ani zgniatać ze względu na ryzyko kontaktu z substancją czynną. W przypadku kontaktu zawartości kapsułki ze skórą lub błonami śluzowymi, konieczne jest natychmiastowe i dokładne umycie wodą z mydłem. Personel medyczny i opiekunowie powinni stosować jednorazowe rękawiczki podczas kontaktu z lekiem, a po użyciu rękawiczki należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami i umyć ręce. Szczególnie ważne jest, aby kobiety w ciąży lub podejrzewające ciążę unikały kontaktu z produktem. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lenalidomide Zentiva 5 mg

celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kontakt leku ze skórą, kontakt z błonami śluzowymi, kroskarmeloza sodowa, laktoza, lenalidomid, Lenalidomide Zentiva, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, okres ważności leku, potasu wodorotlenek, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek żółty
Specjalne ostrzeżenia
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach oraz obserwacje kliniczne. W związku z tym stosowanie Lenalidomide Zentiva u kobiet w wieku rozrodczym wymaga ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. Pacjentki muszą być świadome ryzyka, konieczności regularnych testów ciążowych o czułości minimum 25 mIU/ml wykonywanych co 4 tygodnie oraz natychmiastowej konsultacji lekarskiej w przypadku podejrzenia ciąży. Przeciwwskazane jest stosowanie lenalidomidu u kobiet, które nie spełniają wymogów programu, a także u kobiet w ciąży lub podejrzewających ciążę. U mężczyzn stosujących lek zaleca się używanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w wieku rozrodczym, nawet jeśli przeszli wazektomię, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność lenalidomidu w nasieniu w niskim stężeniu.

Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim stosujących lenalidomid, nie zaleca się stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych; preferowane są metody takie jak implanty, wewnątrzmaciczne systemy hormonalne uwalniające lewonorgestrel, depot octan medroksyprogesteronu, sterylizacja czy tabletki zawierające tylko progesteron (dezogestrel). W przypadku stosowania implantów i IUS istnieje ryzyko zakażeń i nieregularnych krwawień, szczególnie u pacjentek z neutropenią, co może wymagać profilaktyki antybiotykowej. Lekarz przepisujący lenalidomid musi zapewnić, że pacjentka rozumie ryzyko i wymogi programu, a także przekazać materiały edukacyjne oraz stosować Krajowy system kontrolowanej dystrybucji, który obejmuje kontrolę przepisywania i wydawania leku, w tym stosowanie kart pacjenta. Wydanie leku kobietom w wieku rozrodczym powinno nastąpić w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu ciążowego, a maksymalny okres leczenia wynosi 4 tygodnie dla tej grupy pacjentek oraz 12 tygodni dla pozostałych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Zentiva

agenezja macicy, antykoncepcja, deksametazon, dezogestrel, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, małopłytkowość, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, szpiczak mnogi, talidomid, terapia skojarzona, wada wrodzona, wkładka wewnątrzmaciczna, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Właściwości farmakodynamiczne
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulacyjne, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, wywołując efekt cytotoksyczny i modulację układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację komórek nowotworowych, indukuje apoptozę, szczególnie w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespole mielodysplastycznym z delecją 5q. Dodatkowo zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT oraz nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), co jest istotne w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Wpływa także na mikrośrodowisko nowotworowe poprzez hamowanie angiogenezy i działanie przeciwzapalne, ograniczając produkcję TNF-α i IL-6.

Skuteczność lenalidomidu została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych fazy III, zwłaszcza w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT) u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. W badaniu CALGB 100104, obejmującym 460 pacjentów, stosowanie lenalidomidu w dawce początkowej 10 mg/dobę (z możliwością zwiększenia do 15 mg) przez powtarzane 28-dniowe cykle znacząco wydłużyło medianę czasu przeżycia bez progresji (PFS) do 33,9 miesiąca w porównaniu do 19,0 miesiąca w grupie placebo (HR=0,38; 95% CI 0,27–0,54; p <0,001), co oznacza redukcję ryzyka progresji lub zgonu o 62%. Korzyści te utrzymują się w długoterminowej obserwacji i dotyczą zarówno pacjentów z całkowitą odpowiedzią, jak i bez niej, podkreślając szerokie spektrum skuteczności lenalidomidu w terapii podtrzymującej szpiczaka mnogiego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 5 mg

angiogeneza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko DDB1, cereblon, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, hematopoeza, hemoglobina płodowa, komórka śródbłonka, komórki macierzyste CD34+, komórki NK, kulina 4, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, mikrośrodowisko nowotworowe, nowotwór hematologiczny, szpiczak mnogi, szpiczak oporny, TNF-alfa, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny
Właściwości farmakokinetyczne
Lenalidomid, stosowany w terapii nowotworów hematologicznych, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-2 godzin. Wartości Cmax oraz AUC rosną proporcjonalnie do dawki, a lek nie wykazuje istotnej kumulacji przy wielokrotnym podawaniu. Spożycie posiłku bogatego w tłuszcze zmniejsza AUC o około 20% i Cmax o 50%, jednak lenalidomid może być podawany niezależnie od posiłku. Substancja wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (23-29%) oraz minimalny metabolizm, nie jest substratem ani inhibitorem enzymów cytochromu P450 ani transporterów takich jak BCRP, MRP, OAT, OCT czy MATE. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (około 90% całkowitego klirensu), z 82% dawki wydalanej w postaci niezmienionej, a okres półtrwania wynosi około 3-5 godzin w zależności od populacji pacjentów.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) obserwuje się istotne zmniejszenie klirensu lenalidomidu i proporcjonalne zwiększenie ekspozycji (AUC) – odpowiednio 2,5-krotne w umiarkowanych, 4-krotne w ciężkich oraz 5-krotne w krańcowych stadiach niewydolności nerek, z wydłużeniem okresu półtrwania do ponad 9 godzin. Hemodializa 4-godzinna usuwa około 30% leku. Łagodne zaburzenia czynności wątroby nie wpływają na farmakokinetykę lenalidomidu. Czynniki takie jak wiek, masa ciała (33-135 kg), płeć, rasa oraz rodzaj nowotworu nie mają istotnego wpływu na klirens leku. Zaleca się ostrożność i monitorowanie czynności nerek u osób starszych oraz dostosowanie dawki u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Lenalidomide Zentiva 5 mg

aktywne wydalanie, aktywność AspAT, białko ekstruzji wielolekowej, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, bilirubina całkowita, chłoniak z komórek płaszcza, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cytochrom P450, dawkowanie leku, enancjomer, farmakokinetyka lenalidomidu, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hydroksylenalidomid, izoenzym CYP1A2, klirens kreatyniny, klirens lenalidomidu, krańcowe stadium niewydolności nerek, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm leku, mieszanina racemiczna, N-acetylolenalidomid, nowotwór hematologiczny, okres półtrwania, pole powierzchni pod krzywą, polipeptyd transportujący aniony organiczne, pompa eksportująca sole kwasów żółciowych, słaby metabolizm, szpiczak mnogi, szybkie wchłanianie, szybkość wchłaniania, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności wątroby, zespół mielodysplastyczny
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lenalidomid, ze względu na swoje potencjalne działanie teratogenne, wymaga ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety leczone lenalidomidem muszą stosować skuteczną antykoncepcję, a w przypadku zajścia w ciążę terapia powinna zostać natychmiast przerwana i pacjentka skierowana do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn lek jest obecny w nasieniu w bardzo niskim stężeniu i staje się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia terapii, jednak ze względów bezpieczeństwa zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas całego leczenia, przerw w terapii oraz przez co najmniej 7 dni po zakończeniu podawania leku, zwłaszcza gdy partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę. W przypadku ciąży partnerki również konieczna jest konsultacja teratologiczna.

Lenalidomid jest strukturalnie podobny do talidomidu, który jest znanym silnym teratogenem wywołującym ciężkie wady wrodzone, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych (małpy) wykazujące podobne wady rozwojowe. Stosowanie lenalidomidu w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane. Brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią na czas terapii. Badania przedkliniczne na szczurach, nawet przy dawkach do 500 mg/kg (około 200-500 razy wyższych niż dawki terapeutyczne 10-25 mg u ludzi), nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej, jednak ze względu na różnice międzygatunkowe należy zachować ostrożność przy interpretacji tych wyników u ludzi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Zentiva 5 mg

badania na małpach, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, karmienie piersią, lenalidomid, lenalidomid w nasieniu, metoda antykoncepcji, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, różnica międzygatunkowa, talidomid, teratologia, toksyczność rodzicielska, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zaburzenie czynności nerek
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lenalidomid (Lenalidomide Zentiva) w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zmęczenie, zawroty głowy (zarówno ośrodkowego, jak i obwodowego pochodzenia), senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą znacząco obniżać koncentrację, czas reakcji oraz orientację przestrzenną pacjenta, zwiększając ryzyko wypadków. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjentów o tych potencjalnych zagrożeniach oraz zalecać indywidualną ocenę samopoczucia przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn.

Wskazane jest monitorowanie objawów i powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku ich wystąpienia, a także zgłaszanie lekarzowi nasilenia lub utrzymywania się działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami neurologicznymi, stosujących leki sedatywne oraz u osób zawodowo prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie poinformowania pacjenta o wpływie lenalidomidu na zdolność prowadzenia pojazdów, co ma istotne znaczenie prawne w kontekście ewentualnych zdarzeń drogowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Zentiva 5 mg

dysfagia, działanie niepożądane, kapsułka twarda, lek sedatywny, lenalidomid, niewyraźne widzenie, senność, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie widzenia, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie
Wskazania do stosowania
Lenalidomide Zentiva jest lekiem stosowanym w hematoonkologii, dostępnym w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, z zawartością laktozy odpowiednio 66,4 mg, 132,9 mg, 199,3 mg i 332,2 mg. Wskazania obejmują leczenie szpiczaka mnogiego w trzech scenariuszach: leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych, pierwszą linię u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w monoterapii lub w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz leczenie po wcześniejszej terapii w skojarzeniu z deksametazonem. Ponadto, lek jest wskazany w monoterapii u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) o niskim lub pośrednim-1 ryzyku IPSS z izolowaną delecją 5q i anemią zależną od przetoczeń, a także w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) w nawrocie lub oporności na leczenie. W chłoniaku grudkowym (FL) Lenalidomide Zentiva stosowany jest w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonymi postaciami stopnia 1–3a.

Stosowanie Lenalidomide Zentiva wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania oraz regularnego monitorowania parametrów hematologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem profilaktyki przeciwzakrzepowej, zwłaszcza w terapii skojarzonej z deksametazonem. Lek powinien być przepisywany i nadzorowany przez specjalistów z doświadczeniem w leczeniu chorób hematoonkologicznych, ze względu na potencjalne działania niepożądane oraz interakcje lekowe. Zawartość laktozy w kapsułkach może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Pacjenci powinni być dokładnie poinformowani o konieczności przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania oraz regularnych kontroli hematologicznych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i skuteczności terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Lenalidomide Zentiva 5 mg

aberracja cytogenetyczna, anemia zależna od przetoczeń, antygen CD20, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, choroba hematoonkologiczna, deksametazon, delecja 5q, leczenie podtrzymujące, melfalan, morfologia krwi obwodowej, nawrót choroby, nieprawidłowość cytogenetyczna, nietolerancja laktozy, prednizon, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przeciwciało monoklonalne, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny

Lenalidomide Zentiva Kapsułki twarde, 5 mg

Lenalidomide Zentiva
Kapsułki twarde, 5 mg