Caspofungin Viatris
Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 70 mg
Produkt leczniczy zawiera kaspofunginę w postaci kaspofunginy octanu, występującą jako proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Stosuje się go w leczeniu inwazyjnej kandydozy oraz inwazyjnej aspergilozy u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży, szczególnie gdy występuje oporność lub nietolerancja na inne leki przeciwgrzybicze. Ponadto jest wykorzystywany do terapii empirycznej przy podejrzeniu zakażenia grzybiczego u pacjentów z gorączką i neutropenią. Produkt stosuje się po wcześniejszym przygotowaniu roztworu do infuzji.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Profil bezpieczeństwa leku
Kaspofungina jest przeciwwskazana u kobiet karmiących ze względu na wykazaną obecność leku w mleku zwierzęcym, co sugeruje potencjalne ryzyko dla niemowląt. Brak danych dotyczących wpływu kaspofunginy na zdolność prowadzenia pojazdów oraz interakcji z alkoholem, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka u pacjentów. U osób starszych (≥65 lat) obserwuje się około 30% wzrost AUC, jednak nie jest to wskazaniem do modyfikacji dawki, a stosowanie leku jest dopuszczalne mimo ograniczonego doświadczenia klinicznego w tej grupie.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki kaspofunginy, co ułatwia terapię w tej populacji. Natomiast u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby dawka pozostaje bez zmian, podczas gdy w umiarkowanych zaburzeniach zaleca się redukcję dawki do 35 mg/dobę. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby oraz u dzieci i młodzieży z zaburzeniami wątroby wymaga zachowania szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Caspofungin Viatris 70 mg
-
Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Caspofungin Viatris zawiera 70 mg kaspofunginy w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, gdzie po rekonstytucji 10,5 mL wody do wstrzykiwań 1 mL roztworu zawiera 7,2 mg kaspofunginy. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na kaspofunginę lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. W trakcie kwalifikacji pacjentów do terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, gdyż reakcje nadwrażliwości stanowią absolutne przeciwwskazanie do podania leku. Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 6.1).
W przypadku stwierdzenia dodatniego wywiadu alergicznego sugerującego nadwrażliwość na kaspofunginę lub składniki preparatu, należy bezwzględnie odstąpić od podania Caspofungin Viatris i rozważyć alternatywne terapie przeciwgrzybicze bez ryzyka reakcji krzyżowych. Lek podawany jest wyłącznie dożylnie, dlatego istotne jest ścisłe przestrzeganie procedur rekonstytucji i przygotowania roztworu do infuzji, aby zapobiec działaniom niepożądanym wynikającym z niewłaściwego stężenia lub sposobu podania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Caspofungin Viatris 70 mg
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, kaspofungina, kaspofungina octan, koncentrat roztworu do infuzji, lek przeciwgrzybiczny, nadwrażliwość na substancję czynną, podanie dożylne, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rekonstytucja, woda do wstrzykiwań, wywiad alergiczny -
Przedawkowanie
Przedawkowanie kaspofunginy, substancji czynnej leku Caspofungin Viatris (70 mg/dawka), zostało udokumentowane w dawkach sięgających do 400 mg na dobę, co stanowi ponad pięciokrotność standardowej dawki terapeutycznej. Pomimo tak znacznego przekroczenia dawki, nie zaobserwowano klinicznie istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa tego leku przeciwgrzybiczego. Kaspofungina jest dostępna w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, gdzie 1 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 7,2 mg substancji czynnej.
W przypadku podejrzenia przedawkowania Caspofungin Viatris należy pamiętać, że kaspofungina nie ulega dializie, co wyklucza skuteczność technik nerkozastępczych w usuwaniu leku z organizmu. Postępowanie powinno opierać się na leczeniu objawowym oraz monitorowaniu funkcji życiowych pacjenta. Ze względu na brak specyficznego antidotum oraz potencjalnie łagodny przebieg przedawkowania, kluczowe jest wsparcie ogólne i obserwacja kliniczna, aby zapobiec ewentualnym powikłaniom. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi 70 mg, co stanowi punkt odniesienia do oceny skali przedawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Caspofungin Viatris 70 mg
Caspofungin Viatris, dawkowanie terapeutyczne, dializa kaspofunginy, działanie niepożądane, funkcje życiowe, kaspofungina, leczenie objawowe, lek przeciwgrzybiczny, margines bezpieczeństwa, octan kaspofunginy, personel medyczny, przedawkowanie kaspofunginy, rekonstytucja, roztwór do infuzji, technika nerkozastępcza, woda do wstrzykiwań -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne kaspofunginy wykazały, że wielokrotne dożylne podawanie leku w dawkach do 7-8 mg/kg masy ciała u szczurów i małp powodowało działania niepożądane, takie jak reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uwalnianie histaminy oraz hepatotoksyczność, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała zmniejszenie masy ciała płodu, niepełne kostnienie kręgów, kości mostka i czaszki oraz anomalie rozwojowe, w tym zwiększoną częstość żeber szyjnych, co wiązało się z działaniami niepożądanymi u samic ciężarnych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności kaspofunginy, co potwierdza brak potencjału do uszkodzeń DNA. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań rakotwórczości, co pozostaje istotnym ograniczeniem oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
Badania wpływu kaspofunginy na płodność szczurów, przy dawkach do 5 mg/kg/dobę, nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, co sugeruje brak ryzyka dla płodności u pacjentów stosujących dawki terapeutyczne. Ogólnie, profil bezpieczeństwa kaspofunginy jest korzystny, z toksycznością ujawniającą się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne ryzyko toksyczności rozwojowej u kobiet w ciąży, ze względu na obserwowane teratogenne efekty u zwierząt. Brak genotoksyczności i wpływu na płodność stanowi istotne atuty w kontekście stosowania kaspofunginy w terapii przeciwgrzybiczej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Viatris 70 mg
działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, kaspofungina, lek przeciwgrzybiczny, niepełne kostnienie, potencjał mutagenny, reakcja uwolnienia histaminy, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szpik kostny, test in vitro, test in vivo, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność rozwojowa, uwalnianie histaminy, żebro szyjne -
Skład i postać leku
Caspofungin Mylan jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierającego 70 mg kaspofunginy w fiolce. Po rekonstytucji 10,5 mL wody do wstrzykiwań uzyskuje się klarowny roztwór o stężeniu 7,2 mg/mL. Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak sacharoza, mannitol oraz regulatory pH (kwas solny, wodorotlenek sodu, dwutlenek węgla). Proces przygotowania obejmuje dwa etapy: rozpuszczenie proszku w wodzie do wstrzykiwań oraz rozcieńczenie koncentratu w 250 mL roztworu chlorku sodu lub Ringera z mleczanami, z wykluczeniem roztworów glukozy ze względu na brak stabilności. Standardowa dawka 70 mg podawana jest w stężeniu końcowym 0,28 mg/mL, a dla dawek 35 mg i 50 mg możliwe jest podanie w mniejszej objętości 100 mL, choć nie jest to zalecane dla dawki 70 mg.
Dawkowanie pediatryczne ustala się na podstawie powierzchni ciała (BSA) wg wzoru Mostellera, z dawką nasycającą 70 mg/m² (maksymalnie 70 mg) i podtrzymującą 50 mg/m² (maksymalnie 70 mg). Po rekonstytucji koncentrat można przechowywać do 24 godzin w temperaturze ≤25°C, a rozcieńczony roztwór do infuzji do 48 godzin w 2-8°C lub 24 godziny w temperaturze pokojowej. Ze względów mikrobiologicznych zaleca się natychmiastowe użycie, a w przypadku przechowywania należy stosować warunki aseptyczne. Produkt nie powinien być mieszany z innymi lekami poza chlorkiem sodu i roztworem Ringera z mleczanami. Fiolki przechowuje się w lodówce w 2-8°C, a okres ważności nierekonstytuowanego proszku wynosi 3 lata.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Caspofungin Viatris 70 mg
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, kaspofungina, niezgodność farmaceutyczna, octan kaspofunginy, pacjent pediatryczny, pole powierzchni ciała, proszek do sporządzania koncentratu, rekonstytucja, roztwór do infuzji, roztwór Ringera z mleczanami, roztwór zawierający glukozę, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, wzór Mostellera, zaburzenie czynności wątroby, zasady aseptyki -
Specjalne ostrzeżenia
Kaspofungina wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych oraz działań niepożądanych związanych z uwalnianiem histaminy, takich jak wysypka, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, świąd, uczucie gorąca oraz skurcz oskrzeli. W przypadku pojawienia się tych objawów konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Lek wykazuje ograniczoną skuteczność wobec rzadziej występujących drożdżaków innych niż Candida oraz pleśni innych niż Aspergillus, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii. Interakcja z cyklosporyną może prowadzić do przejściowego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) do wartości nieprzekraczających trzykrotnej górnej granicy normy, dlatego zaleca się ścisłe monitorowanie funkcji wątroby podczas jednoczesnego stosowania obu leków.
Farmakokinetyka kaspofunginy ulega zmianom u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, co wymaga dostosowania dawkowania: w łagodnych zaburzeniach ekspozycja (AUC) wzrasta o około 20% (standardowe dawkowanie), w umiarkowanych o około 75% (zalecane zmniejszenie dawki do 35 mg/dobę), natomiast w ciężkich zaburzeniach brak jest dokładnych danych, co wymaga szczególnej ostrożności. U pacjentów leczonych kaspofunginą obserwowano nieprawidłowości w próbach czynnościowych wątroby, a także rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Caspofungin Viatris
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, Aspergillus, Candida, cyklosporyna, działanie niepożądane, kaspofungina, lek przeciwgrzybiczny, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, próby czynnościowe wątroby, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, terapia przeciwgrzybicza, uszkodzenie wątroby, uwalnianie histaminy, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona -
Właściwości farmakodynamiczne
Kaspofungina, będąca półsyntetycznym lipopeptydem z grupy echinokandyn, działa poprzez hamowanie syntezy beta-(1,3)-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów, co zapewnia jej selektywność wobec patogenów grzybiczych bez wpływu na komórki ssaków. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, potwierdzone in vitro wobec licznych gatunków Aspergillus (m.in. A. fumigatus, A. flavus, A. niger) oraz Candida (m.in. C. albicans, C. glabrata, C. krusei), w tym szczepów opornych na flukonazol, amfoterycynę B i 5-flucytozynę. Oporność na kaspofunginę, związana z mutacjami w genach FKS1 i FKS2, jest rzadka, ale klinicznie istotna, wiążąc się z gorszymi wynikami leczenia. Metody oceny wrażliwości opierają się na wytycznych CLSI (M38-A2 dla Aspergillus, M27-A3 dla Candida), przy braku ustalonych wartości granicznych EUCAST ze względu na zmienność MIC (minimalnego stężenia hamującego).
Skuteczność kliniczna kaspofunginy została potwierdzona w licznych badaniach, obejmujących dorosłych i dzieci z inwazyjną kandydozą, aspergilozą oraz w leczeniu empirycznym neutropenicznych pacjentów z gorączką. W badaniu porównawczym z amfoterycyną B, stosując dawkę 50 mg/dobę po dawce nasycającej 70 mg, kaspofungina wykazała porównywalne wskaźniki korzystnej odpowiedzi (73% vs. 62% w inwazyjnej kandydozie). W inwazyjnej aspergilozie u pacjentów z opornością lub nietolerancją wcześniejszej terapii, korzystna odpowiedź wyniosła 41-50%. W leczeniu empirycznym u 1111 pacjentów z neutropenią i gorączką, kaspofungina (50 mg/dobę) osiągnęła skuteczność 33,9%, porównywalną z liposomalną amfoterycyną B (33,7%). U dzieci i młodzieży dawki dostosowano do powierzchni ciała (50 mg/m² pc. po dawce nasycającej 70 mg/m² pc.), uzyskując podobne wyniki skuteczności i bezpieczeństwa. U noworodków i niemowląt poniżej 3 miesięcy dane były ograniczone, a badanie zakończono przedwcześnie. Kaspofungina charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa i tolerancji, stanowiąc istotną opcję terapeutyczną w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Caspofungin Viatris 70 mg
3)-D-glukan, beta-(1, drożdżyca przełyku, działanie grzybobójcze, działanie przeciwgrzybicze, echinokandyna, gorączka neutropeniczna, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna drożdżyca, inwazyjna kandydoza, kandydemia, lek przeciwgrzybiczny ogólnoustrojowy, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, neutropenia, przeszczep allogeniczny szpiku kostnego, przeszczep komórek macierzystych, ściana komórkowa, zakażenie grzybicze z przełamania, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wsierdzia -
Właściwości farmakokinetyczne
Kaspofungina charakteryzuje się złożoną farmakokinetyką z wielofazową dystrybucją i eliminacją, z silnym wiązaniem do albumin osocza (frakcja wolna 3,5–7,6%). Maksymalna dystrybucja do tkanek następuje po 1,5–2 dniach, przy czym 92% dawki przenika do tkanek, a eliminacja zachodzi bez równowagi dystrybucji. Lek ulega samoistnemu rozpadowi do formy z otwartym pierścieniem, hydrolizie peptydu i N-acetylacji, z minimalnym wpływem na izoenzymy CYP450 i brak interakcji z glikoproteiną P. Klirens osoczowy wynosi 10–12 mL/min, a eliminacja przebiega w trzech fazach: alfa (krótka), beta (t½ 9–11 h) i gamma (t½ 45 h). Około 75% dawki jest wydalane w ciągu 27 dni (41% moczem, 34% kałem), z niewielkim wydalaniem niezmienionej substancji (1,4% w moczu). Farmakokinetyka jest umiarkowanie nieliniowa, z kumulacją zależną od dawki, a masa ciała istotnie wpływa na ekspozycję (AUC u pacjenta 80 kg jest o 23% niższa niż u pacjenta 60 kg). U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby AUC wzrasta odpowiednio o 20% i 75%, co wymaga dostosowania dawki u umiarkowanych niewydolności wątroby (zalecane 35 mg/dobę). W niewydolności nerek, nawet zaawansowanej, nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, a kaspofungina nie jest usuwana przez dializę.
Farmakokinetyka kaspofunginy wykazuje różnice zależne od płci (u kobiet stężenia w osoczu są o 17–38% wyższe) oraz wieku (u starszych mężczyzn wzrost AUC o 28%). Nie stwierdzono istotnych różnic między rasami. U dzieci i młodzieży stosuje się dawkowanie 50 mg/m² pc. (maksymalnie 70 mg/dobę), co zapewnia ekspozycję porównywalną z dorosłymi przy dawce 50 mg/dobę, choć u młodzieży przy dawce 70 mg/dobę stężenia są niższe niż u dorosłych. U niemowląt i noworodków poniżej 3 miesięcy stosuje się dawkę 25 mg/m² pc. (około 2,1 mg/kg), z porównywalnymi wartościami C1h i C24h do dorosłych, jednak z dużą zmiennością farmakokinetyczną i ograniczonymi danymi klinicznymi. Brak jest odpowiednich badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa u noworodków i niemowląt poniżej 3 miesięcy. W sumie, farmakokinetyka kaspofunginy wymaga uwzględnienia indywidualnych cech pacjenta, zwłaszcza masy ciała, wieku oraz funkcji wątroby, dla optymalizacji dawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Caspofungin Viatris 70 mg
biotransformacja, dystrybucja leku, farmakokinetyka populacyjna, farmakokinetyka zależna od płci, frakcja niezwiązana, glikoproteina p, hemodializa, hydroliza peptydu, infuzja dożylna, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, izoenzym cytochromu P450, kandydoza przełyku, kaspofungina, klirens, klirens kreatyniny, lek przeciwgrzybiczny, N-acetylacja, nieliniowa farmakokinetyka, podanie wielokrotne, pole pod krzywą, powinowactwo do albumin, stężenie kaspofunginy, substancja macierzysta, zaburzenie czynności wątroby -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kaspofungina, substancja czynna leku Caspofungin Mylan 70 mg (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji), nie była przedmiotem dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. W praktyce klinicznej brak tych danych wymaga od lekarza indywidualnej oceny stanu pacjenta, uwzględniającej ogólny stan kliniczny, potencjalne interakcje lekowe oraz występowanie działań niepożądanych mogących wpływać na funkcje psychomotoryczne. Kaspofungina jest podawana dożylnie, najczęściej w warunkach szpitalnych, u pacjentów z ciężkimi infekcjami grzybiczymi, które same mogą ograniczać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Wobec braku bezpośrednich dowodów na wpływ kaspofunginy na sprawność psychomotoryczną, lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza na początku terapii, oraz o potrzebie obserwacji własnych reakcji organizmu. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne, zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów. Dokumentacja medyczna powinna zawierać informacje o przekazanych zaleceniach oraz indywidualnych przeciwwskazaniach. Takie postępowanie optymalizuje bezpieczeństwo pacjenta i zabezpiecza lekarza pod względem prawnym podczas leczenia kaspofunginą.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Caspofungin Viatris 70 mg
choroba współistniejąca, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, echinokandyny, funkcja psychomotoryczna, infekcja grzybicza, interakcja lekowa, kaspofungina, koncentrat roztworu do infuzji, leczenie ambulatoryjne, leczenie szpitalne, podanie dożylne leku, praktyka kliniczna, proszek do sporządzania koncentratu, sprawność psychomotoryczna, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Caspofungin Viatris, zawierający 70 mg kaspofunginy (w postaci kaspofunginy octanu) w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, jest wskazany do leczenia inwazyjnej kandydozy u pacjentów w każdym wieku. Po rekonstytucji w 10,5 ml wody do wstrzykiwań, roztwór zawiera 7,2 mg kaspofunginy w 1 ml. Lek jest również stosowany w terapii inwazyjnej aspergilozy u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, zwłaszcza w przypadkach oporności lub nietolerancji na amfoterycynę B (w tym preparaty lipidowe) i/lub itrakonazol. Kryterium kwalifikującym do zastosowania kaspofunginy jest brak poprawy klinicznej lub progresja zakażenia po co najmniej 7 dniach standardowej terapii przeciwgrzybiczej w dawkach terapeutycznych.
Trzecim wskazaniem do stosowania Caspofungin Viatris jest leczenie empiryczne u pacjentów z gorączką i neutropenią, u których istnieje podejrzenie zakażenia grzybiczego Candida lub Aspergillus, ale nie potwierdzono go jeszcze badaniami mikrobiologicznymi. Wczesne wdrożenie terapii przeciwgrzybiczej w tej grupie wysokiego ryzyka może znacząco poprawić rokowanie. Produkt wymaga rekonstytucji przed podaniem, co pozwala uzyskać roztwór o odpowiednim stężeniu kaspofunginy, gotowy do infuzji. Caspofungin Viatris stanowi istotną opcję terapeutyczną w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych, zwłaszcza w sytuacjach oporności lub nietolerancji standardowych leków przeciwgrzybiczych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Caspofungin Viatris 70 mg
amfoterycyna B, Aspergillus, brak odpowiedzi na leczenie, Candida, gorączka neutropeniczna, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, itrakonazol, kaspofungina, koncentrat roztworu do infuzji, lek przeciwgrzybiczny, neutropenia, oporność na leczenie, progresja choroby, terapia empiryczna, zakażenie grzybicze