octan abirateronu
Octan abirateronu to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka gruczołu krokowego, zwłaszcza w przypadkach opornych na kastrację. Substancja ta jest inhibitorem enzymu CYP17, który odgrywa kluczową rolę w biosyntezie androgenów, skutecznie blokując produkcję testosteronu zarówno w jądrach, jak i w nadnerczach oraz w samym guzie nowotworowym.
Mechanizm działania octanu abirateronu polega na hamowaniu syntezy androgenów na wszystkich poziomach, co prowadzi do głębokiego obniżenia poziomu testosteronu w organizmie pacjenta. Jest to szczególnie istotne w leczeniu nowotworów prostaty, których wzrost jest stymulowany przez androgeny.
Lek ten stosuje się doustnie w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem, co pozwala na zmniejszenie działań niepożądanych związanych z podwyższonym poziomem mineralokortykoidów. Octan abirateronu wykazał skuteczność zarówno u pacjentów wcześniej leczonych docetakselem, jak i u chorych przed chemioterapią, przyczyniając się do wydłużenia czasu przeżycia całkowitego i opóźnienia progresji choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone Glenmark 250 mg
Abiraterone Glenmark, zawierający 250 mg abirateronu octanu w tabletce, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z częstością występowania ≥10% obejmującą obrzęk obwodowy (23%), hipokaliemię (18%), nadciśnienie tętnicze (22%), zakażenia dróg moczowych oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz AlAT i AspAT (około 6%). Ciężkie działania niepożądane stopnia 3. i 4. wg CTCAE występowały odpowiednio u 6% (hipokaliemia), 7% (nadciśnienie) i 1% (obrzęk). Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność, objawiającą się wzrostem AlAT/AspAT i bilirubiny, występującą u około 6% pacjentów, zwykle w pierwszych 3 miesiącach terapii, z koniecznością monitorowania i ewentualnego przerwania leczenia. Ryzyko działań niepożądanych jest wyższe u pacjentów wrażliwych na hormony, z wyjściowym statusem ECOG 2 oraz u osób ≥75 lat. Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów zmniejsza częstość i nasilenie działań niepożądanych związanych z efektem mineralokortykosteroidowym.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, analog LHRH, biegunka, bilirubina, dusznica bolesna, efekt mineralokortykosteroidowy, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, incydent mózgowo-naczyniowy, kortykosteroid, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadostre zapalenie wątroby, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, octan abirateronu, osteoporoza, ostra niewydolność wątroby, przewlekła choroba wątroby, rabdomioliza, tachykardia, wirusowe zapalenie wątroby, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zastój płynów, złamanie, złamanie patologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Abiraterone Sandoz 250 mg
Przedawkowanie octanu abirateronu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowego przerwania terapii oraz wdrożenia leczenia podtrzymującego. Ze względu na brak swoistego antidotum, kluczowe jest kompleksowe monitorowanie pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji serca (w tym EKG w celu wykrycia arytmii), stężenia potasu w surowicy (ryzyko hipokaliemii), objawów retencji płynów oraz parametrów funkcji wątroby. Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia, mogą prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, a retencja płynów i hepatotoksyczność stanowią dodatkowe istotne ryzyka wymagające odpowiedniego postępowania.
antidotum, arytmia, EKG, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, hipokaliemia, leczenie diuretyczne, leczenie hepatoprotekcyjne, leczenie podtrzymujące, lek antyarytmiczny, niewydolność krążeniowa, octan abirateronu, potas w surowicy krwi, retencja płynów, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zastój płynów - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Abiraterone G.L. Pharma 250 mg
Abiraterone G.L. Pharma, zawierający 250 mg octanu abirateronu w każdej tabletce, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów, w tym na prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn. Produkt leczniczy nie powoduje zaburzeń koncentracji ani refleksu, co potwierdza jego bezpieczeństwo w kontekście wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Należy jednak uwzględnić indywidualną reakcję pacjenta oraz możliwe interakcje z innymi lekami o działaniu sedatywnym lub wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy. Dodatkowo, każda tabletka zawiera 180 mg laktozy, co może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe u osób z nietolerancją laktozy, potencjalnie wpływając na komfort prowadzenia pojazdów.
dolegliwość jelitowa, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie sedatywne, farmakoterapia, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, nietolerancja laktozy, octan abirateronu, ośrodkowy układ nerwowy, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa leku, przewód pokarmowy, substancja pomocnicza, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Abiraterone Sandoz 500 mg
Abiraterone Sandoz, zawierający 500 mg octanu abirateronu w tabletkach powlekanych, jest wskazany do leczenia HSPC z przerzutami lub wysokiego ryzyka bez przerzutów oraz mCRPC. Standardowa dawka wynosi 1000 mg (2 tabletki) raz dziennie, podawana w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem: 5 mg/dobę w HSPC oraz 10 mg/dobę w mCRPC. U pacjentów bez kastracji chirurgicznej konieczne jest kontynuowanie farmakologicznej kastracji analogami LHRH. Długość terapii zależy od wskazania – do progresji choroby, toksyczności lub maksymalnie 2 lat w HSPC wysokiego ryzyka bez przerzutów. Monitorowanie obejmuje aminotransferazy (co 2 tygodnie przez 3 miesiące, potem co miesiąc), ciśnienie tętnicze, stężenie potasu oraz objawy zastoju płynów (co miesiąc), z częstszą kontrolą u pacjentów z ryzykiem niewydolności serca.
abirateron, AlAT, aminotransferazy, analog gonadoliberyny, AspAT, ciśnienie tętnicze, hepatotoksyczność, hipokaliemia, HSPC z przerzutami, kastracja chirurgiczna, kastracja farmakologiczna, klasyfikacja Child-Pugh, LHRH, mCRPC, mineralokortykosteroidy, nadciśnienie, octan abirateronu, podanie doustne, prednizon, radioterapia, rak gruczołu krokowego, rak oporny na kastrację, stężenie potasu, terapia skojarzona, testy czynnościowe wątroby, toksyczność leku, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Abiraterone Sandoz 250 mg
Abiraterone Sandoz, zawierający 250 mg octanu abirateronu w postaci tabletek powlekanych o wymiarach 14,2 mm x 7,2 mm, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Produkt zawiera również 32,3 mg laktozy (w postaci 34 mg laktozy jednowodnej) jako substancję pomocniczą. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, pacjenci stosujący Abiraterone Sandoz mogą bezpiecznie wykonywać czynności wymagające koncentracji i sprawności psychomotorycznej, co jest istotne w kontekście codziennych aktywności oraz zawodowych obowiązków związanych z prowadzeniem pojazdów lub obsługą urządzeń mechanicznych.
abirateron, Abiraterone Sandoz, bezpieczeństwo stosowania leków, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, edukacja pacjenta, farmakoterapia, laktoza jednowodna, octan abirateronu, praktyka medyczna, prowadzenie pojazdów mechanicznych, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Abiraterone Glenmark
Abiraterone Glenmark (octan abirateronu) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych wynikających z hamowania enzymu CYP17, co prowadzi do wzrostu stężeń mineralokortykosteroidów. W konsekwencji może wystąpić nadciśnienie tętnicze, hipokaliemia oraz zastój płynów, zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, niewydolnością serca (klasy III/IV wg NYHA), niestabilną dusznicą bolesną, arytmiami czy niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego. W badaniach klinicznych fazy 3 wykluczono pacjentów z niepoddającym się leczeniu nadciśnieniem, frakcją wyrzutową serca <50% oraz istotnymi chorobami serca. Zaleca się podawanie kortykosteroidów w celu ograniczenia wydzielania ACTH i zmniejszenia ryzyka działań niepożądanych. Przed terapią konieczne jest wyrównanie i kontrola nadciśnienia, hipokaliemii oraz zastojów płynów, a także ocena czynności serca (np. echokardiografia) u pacjentów z ryzykiem niewydolności serca.
aminotransferazy, arytmia komorowa, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, dusznica bolesna, enzym CYP17, enzymy wątrobowe, frakcja wyrzutowa serca, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon adrenokortykotropowy, induktor CYP3A4, migotanie przedsionków, mineralokortykosteroidy, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadostre zapalenie wątroby, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, octan abirateronu, odstęp QT, ostra niewydolność wątroby, rabdomioliza, wirusowe zapalenie wątroby, zaawansowany rak gruczołu krokowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmniejszenie gęstości kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Sandoz 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące octanu abirateronu wskazują na jego wpływ na układ hormonalny i narządy rozrodcze u zwierząt doświadczalnych, manifestujący się zmniejszeniem masy narządów rozrodczych, zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach takich jak nadnercza, przysadka i sutki. Obserwowane obniżenie stężenia testosteronu oraz zmniejszenie płodności u samców i samic szczurów były całkowicie odwracalne w okresie 4-16 tygodni po zakończeniu terapii. W badaniach rozwojowych u szczurów odnotowano wpływ na przebieg ciąży, zmniejszenie masy płodu oraz obniżenie wskaźnika przeżycia płodów, jednak bez działania teratogennego. Wszystkie efekty są zgodne z farmakologicznym mechanizmem hamowania biosyntezy androgenów przez abirateron.
atrofia narządów, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, biosynteza androgenów, działanie teratogenne, ekotoksyczność, genotoksyczność, nowotwór komórek interstycjalnych, obniżenie płodności, octan abirateronu, odwracalność zmian, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testosteron, toksyczność wielokrotna, zmiany histopatologiczne, zmiany morfologiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Leuprostin 5 mg
Octan leuproreliny, będący syntetycznym analogiem LHRH, stosowany w formie implantu 5 mg, działa poprzez ciągłe blokowanie receptorów LHRH w przysadce, co prowadzi do down-regulation i obniżenia stężenia gonadotropin (LH, FSH) oraz androgenów, w tym testosteronu i dihydrotestosteronu (DHT), do poziomu kastracyjnego w ciągu 2-3 tygodni od rozpoczęcia terapii. Mechanizm ten skutkuje zahamowaniem wzrostu raka gruczołu krokowego, który jest androgenozależny. W początkowej fazie leczenia obserwuje się przejściowy wzrost LH, FSH i testosteronu, co może nasilać objawy choroby, dlatego zaleca się rozważenie jednoczesnego podania antyandrogenów. Terapia octanem leuproreliny może zastąpić kastrację chirurgiczną, a jej skuteczność potwierdzono w badaniach klinicznych, gdzie utrzymanie stężenia testosteronu na poziomie kastracyjnym możliwe jest nawet do 5 lat.
analog hormonu uwalniającego gonadotropinę, antyandrogen, antygen PSA, desensytyzacja receptorów, dihydrotestosteron, docetaksel, działanie przeciwandrogenowe, enzalutamid, gonadotropiny, hormony LH i FSH, inhibitor syntezy androgenów, kastracja chirurgiczna, leczenie skojarzone, leczenie wspomagające, LHRH, miejscowo zaawansowany rak gruczołu krokowego, octan abirateronu, octan leuproreliny, pęcherzyk nasienny, poziom kastracyjny, progresja lokoregionalna, przedni płat przysadki, przerzut odległy, przeżycie wolne od progresji, przeżycie wolne od przerzutów, radioterapia, rak gruczołu krokowego, rak prostaty oporny na kastrację, receptor LHRH, regulacja w dół, skala Gleasona, supresja androgenowa, taksan, testosteron, wznowa biochemiczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Abiraterone Olainfarm 500 mg
Abiraterone Olainfarm (octan abirateronu 500 mg tabletki powlekane) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (232,2 mg/tabletkę) oraz sód (11,5 mg/tabletkę). Lek nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży lub mogących zajść w ciążę ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rozwoju płodu. Ponadto, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) z powodu ryzyka toksyczności. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami wątroby (klasy A i B), gdzie wskazane jest monitorowanie parametrów wątrobowych i ewentualna modyfikacja dawkowania.
ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dichlorek radu-223, dieta niskosodowa, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, octan abirateronu, parametry wątrobowe, prednizon, przeżycie całkowite, rak prostaty, skala Child-Pugh, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamania patologiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Abiraterone Sandoz 250 mg
Octan abirateronu, będący inhibitorem enzymu CYP17, hamuje biosyntezę androgenów poprzez blokadę 17α-hydroksylazy i C17,20-liazy, co prowadzi do istotnej redukcji stężenia testosteronu i innych androgenów w surowicy poniżej poziomów osiąganych przy standardowej supresji androgenowej (ADT). W terapii raka gruczołu krokowego, szczególnie w postaciach hormonowrażliwych z przerzutami (mHSPC) oraz opornych na kastrację (mCRPC), octan abirateronu stosowany w dawce 1000 mg/dobę w skojarzeniu z prednizonem 5 mg/dobę wykazuje znaczną skuteczność kliniczną. W badaniu 3011 u pacjentów z mHSPC wysokiego ryzyka mediana przeżycia bez progresji radiograficznej (rPFS) wyniosła 33,02 miesiąca w grupie leczonej abirateronem w porównaniu do 14,78 miesiąca w grupie placebo (HR=0,466; p<0,0001), a mediana przeżycia całkowitego (OS) wyniosła odpowiednio 53,3 vs 36,5 miesiąca (HR=0,66; p<0,0001). Wyniki te potwierdzają istotne zmniejszenie ryzyka progresji i zgonu o 54% i 34% odpowiednio.
abirateron, biomarker, chemioterapia cytotoksyczna, enzym CYP17, hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego z przerzutami, inhibitor biosyntezy androgenów, mediana przeżycia całkowitego, mineralokortykosteroid, octan abirateronu, oporny na kastrację rak gruczołu krokowego z przerzutami, progresja radiograficzna, prostatyczny antygen swoisty, przerzuty do mózgu, przeżycie bez progresji radiograficznej, przeżycie całkowite, rak gruczołu krokowego, skala BPI-SF, skala Gleasona, stężenie testosteronu, zdarzenie związane z kośćcem - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Abiraterone STADA 500 mg
Octan abirateronu jest szybko przekształcany in vivo do aktywnego metabolitu abirateronu, który hamuje biosyntezę androgenów. Po doustnym podaniu na czczo osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w około 2 godziny. Wchłanianie leku jest silnie zależne od obecności pokarmu, co powoduje nawet 10-krotny wzrost AUC i 17-krotny wzrost Cmax przy podaniu z posiłkiem bogatym w tłuszcze, co może prowadzić do znacznej zmienności ekspozycji. Z tego względu zaleca się podawanie leku na pusty żołądek, co najmniej 2 godziny po posiłku i nie krócej niż 1 godzinę przed kolejnym. Abirateron wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (99,8%) oraz dużą objętość dystrybucji (~5630 l), co wskazuje na szeroką dystrybucję tkankową. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, obejmując sulfuryzację, hydroksylację i utlenianie, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (88% dawki, w tym 55% jako niezmieniony octan abirateronu i 22% jako abirateron) oraz w mniejszym stopniu z moczem (5%). Średni okres półtrwania u osób zdrowych wynosi około 15 godzin.
ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dystrybucja leku, hemodializa, hepatotoksyczność, hydroksylacja, hydroliza, inhibitor biosyntezy androgenów, klasyfikacja Child-Pugh, krańcowe stadium choroby nerek, objętość dystrybucji, octan abirateronu, okres półtrwania leku, pole pod krzywą stężenia, rak gruczołu krokowego z przerzutami, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, skala Child-Pugh, stężenie leku w osoczu, stężenie maksymalne, sulfuryzacja, utlenianie, wiązanie z białkami osocza, wolna frakcja leku, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Abiral 500 mg
Przedawkowanie abirateronu octanu, substancji czynnej leku Abiral (500 mg tabletki powlekane), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Brak swoistego antidotum wymusza leczenie objawowe i podtrzymujące, w tym przerwanie terapii abirateronem. Kluczowe jest ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i biochemicznych, ze szczególnym uwzględnieniem czynności serca (ryzyko arytmii), poziomu potasu w surowicy (ryzyko hipokaliemii), gospodarki wodnej (ryzyko zastoju płynów) oraz funkcji wątroby (monitorowanie enzymów wątrobowych: ALT, AST, bilirubina). Dokładne dawki toksyczne nie zostały określone, a dane kliniczne dotyczące przedawkowania są ograniczone.
abirateron, antidotum, arytmia, czynność serca, czynność wątroby, enzymy wątrobowe, gospodarka wodna, hipokaliemia, laktoza jednowodna, leczenie diuretyczne, monitorowanie elektrolitów, niemiarowość, octan abirateronu, parametry wątrobowe, poziom potasu, przerwanie leczenia, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie elektrolitowe, zastój płynów - Leksykon substancji czynnych
Abirateron – Przedawkowanie
Abirateron, dostępny jako octan abirateronu w dawkach 250 mg, 500 mg oraz 1000 mg, jest stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, co wymaga natychmiastowego przerwania podawania leku oraz wdrożenia leczenia podtrzymującego. Kluczowe jest monitorowanie czynności serca (w tym EKG pod kątem zaburzeń rytmu i niemiarowości), stężenia elektrolitów ze szczególnym uwzględnieniem hipokaliemii, objawów zastoju płynów oraz funkcji wątroby, ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaburzenia rytmu serca, hipokaliemia nasilająca arytmie, zatrzymanie płynów z obrzękami i przeciążeniem układu krążenia oraz uszkodzenie hepatocytów.
abirateron, antidotum, czynność wątroby, EKG, elektrolity, enzymy wątrobowe, gospodarka elektrolitowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hepatotoksyczność, hipokaliemia, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, octan abirateronu, parametry biochemiczne, parametry życiowe, rak gruczołu krokowego, tabletki powlekane, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, zaburzenia rytmu serca, zastój płynów, zatrzymanie płynów - Leksykon chorób i schorzeń
Rak gruczołu krokowego z przerzutami – Epidemiologia
Rak gruczołu krokowego jest najczęściej diagnozowanym nowotworem u mężczyzn w USA, z prognozowanymi 313 780 nowymi przypadkami i 35 770 zgonami w 2025 roku. Wzrost częstości występowania przerzutowego raka prostaty (m.in. o 18% w latach 2008-2016 oraz 72% wzrost roczny przerzutów w latach 2004-2013) jest niepokojącym trendem, szczególnie u mężczyzn w wieku 55-69 lat oraz u nie-latynoskich białych mężczyzn. Wskaźnik przerzutowego raka prostaty wzrósł z 4% w 2003 do 8% w 2017 roku, a częstość występowania u mężczyzn 45-74 lat wzrosła o 41% w latach 2010-2018 (z 12 do 17/100 000). Różnice rasowe są znaczące – wskaźnik zachorowalności u czarnych mężczyzn jest ponad dwukrotnie wyższy (137,1 vs 62,2/100 000). Pięcioletnia przeżywalność względna dla przerzutowego raka prostaty wynosi około 34%, z poprawą z 28,7% (2001-2005) do 32,3% (2011-2016). Wzrost przerzutów zbiegł się ze zmianami w zaleceniach USPSTF dotyczącymi badań przesiewowych PSA, które ograniczyły rutynowe testy, co mogło wpłynąć na późniejsze wykrywanie choroby.
aktywny nadzór, badanie PSA, deficyt naprawy DNA, denosumab, enzalutamid, hormonowrażliwy rak prostaty, immunoterapia, inhibitory szlaku receptora androgenowego, kwas zoledronowy, mutacje germinalne, octan abirateronu, PET PSMA, przerzutowy rak prostaty, przerzuty do kości, przerzuty do węzłów chłonnych, rad-223, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu krokowego z przerzutami, rak prostaty niskiego ryzyka, rak prostaty oporny na kastrację, sipuleucel-T, terapia deprywacji androgenowej